d3796般若波羅蜜多教授論現觀莊嚴論釋極顯明句吉祥法友 阿比瑜格達達熱什利米札 法慧 c3.5s



D3796

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཨ་ལངྐཱ་ར་ཀཱ་རི་ཀཱ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏོ་པ་དེ་ཤ་ཤཱསྟྲ་ཊཱི་ཀཱ་པྲ་སནྣ་པ་ད་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ།སྲས་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་སྐྱེད་པའི་ཡུམ། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་ཡུམ་གྱུར་ཟབ་མོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞུང་འདི་རྒྱ་ཆེ་རབ་ཟབ་ ཀུན་གྱི་འཇུག་པས་ཕ་རོལ་དུ།།ལེགས་འགྲོ་དཀའ་ཞིང་གཏིང་མི་རྙེད་ཕྱིར་བདག་འདྲས་མི་དཔོག་པ། མཁས་པ་རྣམས་ལ་མཚར་མེད་སྨོད་བྲལ་འདི་བརྩམས་ཏེ། །བདག་ ཕན་ཐབས་མཁས་སུ་ཞིག་རང་གི་བརྩོན་པ་འདོར།།གང་ཞིག་རྟོགས་པས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཞབས་ལ་ལྷ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུས་འདུད་བྱེད་ཅིང་། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་ ཟད་མི་ཤེས་པའང་སྔོན་དུ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་།།རབ་ཏུ་འཇིགས་རུང་གྲང་བས་སྤུ་ལྡང་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་མ་རུངས་པ་ལས་ལེགས་སྒྲོལ་བ། །ལྷ་ཡི་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་དགའ་བྱེད་དེ་ལ་སུ་ ཞིག་བརྟེན་མི་བྱེད།།དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་དམ་པས་རིགས་པའི་ཤིང་རྟ་ལུང་གི་འཁོར་ལོས་དྲངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཉམ་ངའི་ལམ་སྦྱངས་ངེས་པའི་གནས་བརྟན་དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་ཡལ་ག་རབ་རྒྱས་གཅིག་ལ་ནི། །ལེགས་ འཇུས་དེ་ཐོབ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་རོར་ལྡན་བདུད་རྩི་ལྟ་བུ་བརྩོན་པས་ཐོབ།།གང་ཡིན་དེ་འདིར་རང་གི་ཆེད་དུ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ ཐུགས་རྗེའི་ཐུགས་བརླན་པ་དེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་རང་རང་གི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི སྟོང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་རབ་དང་ཕུལ་དང་།གཙོ་བོ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེར་གང་མ་བསྡུས་པའི་དོན་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྙིང་པོའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་པ་འཕགས་ པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་གཞུང་ཡང་ཁ་ཅིག་སྟེ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ།

當然，我會將藏文完整直譯成簡體中文。以下是翻譯： 在梵文中：阿毗薩瑪雅阿蘭伽拉卡利卡普拉貞帕拉米托帕德沙沙斯特拉塔卡普拉桑納帕達納瑪。在藏文中：智慧到彼岸的密咒顯現的註釋，稱為「詞句明晰的解釋」。世尊未曾智慧到彼岸的聖者之母。諸佛子與菩薩，聖者離欲者，向一切頂禮。無二智慧自性聖者之母。向王與其子母深奧者頂禮。此經廣大深奧，普遍通達彼岸。善行難行，深不可測，故我等不敢妄測。無可比擬的智者，撰寫此文。愿我等智慧者，努力修行。愿一切聖者，智慧者，向佛陀子等頂禮。顯現的高尚快樂，廣大無盡，先前已享受。極其恐懼的勇敢者，解脫惡趣之地。猶如神樹般的聖者，愿不依賴他人。故聖者以理智之馬，轉動法輪。修習正道，堅定不移，猶如神樹般。善行者，愿得如意果，猶如甘露般。愿此為己所用，智者所悟。世尊釋迦牟尼，慈悲心所攝，令一切眾生顯現高尚與確定之善。各自之類與後續相應之法，所示之法，八萬四千法蘊。主要者，般若波羅蜜多，故無所不包。此為究竟真理之核心，聖者智慧到彼岸之精髓等。真理二義之顯現，究竟真理之核心，聖者智慧到彼岸之精髓等。

།དེ་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལས་ གསལ་པོར་བསྟན་ཅིང་།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པར་ལུང་གི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ངེས་པར་མཛད་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་ཕྱི་མ་རྣམས་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་མཛད་དོ། །གང་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ བསྟན་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་ཟབ་པར་ལྡན་པས་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ཕལ་ཆེར་མགྲོན་པོ་ཕྱོགས་བསླད་པ་བཞིན་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་རྨོངས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་འཕགས་པ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དེས་གཟིགས་ཏེ། འགྲོ་བ་ རབ་ཏུ་ལྡོངས་པ་དམིགས་བུ་མེད་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་སྣང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མ་ལུས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་སྟེ།གང་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་དེ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐབས་སླ་བས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདི་མཛད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་གྱི། མདོ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་ལྟོས་ན་མན་ངག་མ་ ཡིན་ཏེ།འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི་དུས་ཡུན་རིང་མོས་གོ་བ་སྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་བསྟན་པ་ཡང་བློ་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་སྔོན་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་མན་ངག་གི་ ཚིག་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པས་ན་དེའི་དོན་བདེ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དེའི་དོན་དགྲོལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི ལེགས་པར་བརྩམས་སོ།།དེ་ལྟར་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང་བས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་མོད་ཀྱི། གང་དག་བློའི་སྟོབས་རབ་ཏུ་ཞན་པའམ། ཡང་ཁ་ཅིག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལེགས་པར་བསྙེན་བཀུར་མི་ནུས་ཀྱི། རང་གི་རྟོག་ གེའི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་ཅིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་འགྲེལ་བཤད་དོན་བསྡུས་པ་འདི་བྱས་ཏེ།དེ་བས་ན་རིམ་པ་རེ་རེ་ཡང་དོན་མེད་པར་ནམ་ཡང་མི་བསམ་མོ།

以下是完整的直譯： 其中精要之義在眾多甚深經典中已明確宣說，聖者龍樹尊前在《中觀智慧論》等中對經義作出確定判斷，令無疑慮，使後世眾生得以趣入。所宣說的現證之義因其廣大深奧，致使大多數入門者如迷途旅人般陷入極度迷惑之處。聖者彌勒一生補處菩薩見此，為利益那些無有導師的極度盲目眾生，為使般若波羅蜜多之門得以顯現，將佛母之義盡皆納入心中。為使難解之處易於理解，以"為尋求寂靜的聲聞以一切智性引導趣入寂滅"等廣大教義，用簡易方便予以開示。因此，此為教授論典，相較而言諸經並非教授，因為並非直接對入門者開示，而僅是長期生起理解的支分而已。如是速疾領悟的教授，因某些智慧極度衰退且往昔未經修習者無法領會簡略的教授文句，為使其義易於理解，故大師尊前造此《敬禮般若波羅蜜多》等之義理廣釋。如是經三個層次而善加確立佛母之義，然對於智力極其薄弱者，或不能善加親近善知識，而僅憑自己的分別智欲知佛母之義並具慢心者，我為他們造此簡要釋論。因此，每一層次皆不應認為無義。

།དེ་ལ་མདོ་འཆད་པར་འདོད་པ་ རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་རིམ་པ་གཅིག་གིས་བར་བཅད་པ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས།མདོ་རྣམས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ལ། །ངས་ནི་མན་ངག་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དགོས་དང་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པས་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དེ་འདི་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་འཆད་པར མཛད་པ་རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས།དགོས་པ་དང་བསྡུས་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། མཚམས་སྦྱར་བ་དང་། བརྒལ་བ་དང་། ལན་ནི་ཤུགས་ལས་རྟོགས་པར་དགོངས་ཏེ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་ནི་ དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་གིས་བཤད་པ་དང་།ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བཤད་པ་དང་། དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ བཤད་པ་ཙམ་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཉིད་གཟུང་ངོ་།།མཚམས་སྦྱར་བ་ཤུགས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དངོས་སུ་འགྲེལ་པ་ལས་སྨོས་པ་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་ སྟོན་པས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བཟུང་ནས།གཞན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཕུལ་དུ་ བྱུང་བའི་འབྱུང་གནས་ལ་དོན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ།རེ་ཞིག་དང་པོར་ཡུམ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྐབས་དང་པོ་ལས་ནི་མཚམས་ སྦྱོར་བའི་ཚིག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྨོས་ཏེ།སྐབས་གཉིས་པ་ལས་ནི་ཉི་ཤུའོ། །སྐབས་གསུམ་པ་ལས་ནི་བཅུ་བཞིའོ། །སྐབས་བཞི་པ་ལས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔའོ། །སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྐབས་དྲུག་པ་ལས་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །སྐབས་ བདུན་པ་ལས་ནི་ལྔ་ཉིད་དོ།།སྐབས་བརྒྱད་པ་ལས་ནི་བཅུ་གསུམ་མོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བར་མ་ལ་ནི་འཇུག་པའི་མཚམས་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བསྡུས་པ་ལ་འཇུག་པའི་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་ནི་སྤྱིར་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དང་པོར་བསྟན་པ་བརྒྱད་ནི་སྐབས་ཀྱི་གོ་རིམས་ངེས་པར་སྟོན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ།

以下是完整的直譯： 在此，欲講解經典的教授，是由聖者彌勒菩薩的弟子單獨傳授的，名為「導師彌勒佛二世」的解釋理趣中。對於欲宣說經典者，應給予教授，包含必要和簡略之義，以及詞義、句義、連線、對答等，皆應予以講解。此亦為聖者彌勒菩薩的教授傳承。因此，佛母所宣說的，由佛彌勒尊前，明確指出必要、簡略、詞義、連線、對答等，皆應以力量理解，並以力量宣說。此中，詞義是以具義之名詞宣說，確定之詞宣說，分類宣說，依經義理宣說，及以義之力量宣說而已。由此，在此中，以義之力量宣說及分類宣說為主。連線應以力量理解者，由導師尊前實際解釋中所說。聖者彌勒菩薩自我與諸聖者之行為相應，善巧地以各自智慧的智慧，示現般若波羅蜜多之境，獲得一切善巧之因，故應確定。其他如佛陀所說的無上法寶，皆應以義趣入，為生起廣大之故。首先，禮敬佛母之功德如是宣說等。此中，第一階段中，連線之詞有三十六，第二階段中有二十，第三階段中有十四，第四階段中有三十五，第五階段中有二十七，第六階段中有一，第七階段中有五，第八階段中有十三。然後，在中間階段中，連線之詞為入門。然後，在總結階段中，連線之詞為入門。如是，連線之詞一般為一百五十三。此中，第一階段中所示之八為階段之次第連線。其餘者則隨意連線。

།བརྒལ་བ་དང་ལན་དག་ནི་གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིས། ། སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་པ་དང་། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཤད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་ཡང བསྟན་པར་རུང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ལྔས་མདོ་བཤད་པ། འདི་མན་ངག་འདིའི་རྩ་བའི་གཞུང་འཆད་པར་འདོད་པ་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་དང་པོས་ཕྱག་འཚལ་བ་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ།།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྷག་མ་བཞིས་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་མ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚང་བར་རྙེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་བདག་ཉིད་གཟེངས་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ།།དེའི་རྗེས་སུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྙེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་ཞིང་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བས་བསྒྲུབ་པའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་འདི་དབྱེ་ བར་རིགས་པར་བསྟན་ཏོ།།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐ་མས་ནི་རང་ལ་སྨད་དེ་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ནས་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཀྲོལ་བའོ། ། དེ་ནས་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅཝ་ལྔའི་མཚམས་སྦྱར་བ་ཙམ་བསྟན་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨོས་པ་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་དང་དེ་ལས་ཕྱེ་བ་ཙམ དུ་བསྟན་ཅིང་དོན་འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་སྐབས་བརྒྱད་རིམ་པས་བསྟན་ནས་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་བསྟན་པ་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་བསྟན་པ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བའི་ གཞུང་ཕྱེ་ནས་མདོའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བརྩམས་པ་རང་གི་མིང་གིས་སྨོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་ཡུམ་འདི་ཟབ་པས་བདག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ། །དེ་ནས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་རེ་ཞིག་ འགྲེལ་པའི་བསྡུས་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的直譯： 對答之理，其他法亦有。對於所知，導師已說，滅盡諸障礙，於此我感到稀有。如是說道，此之所緣無實，主尊為正念，此中寂靜相，諸說者相續爭論。如是等可直接宣說。如是以五支分解釋經典，此教授于欲解釋根本論者當知有益。 導師所作偈頌釋中，第一偈頌顯示禮敬及造釋之必要。餘下四偈頌顯示古代導師如何分析論典。其後一偈頌顯示獲得圓滿般若波羅蜜多之稀有及自我讚歎。隨後一偈頌顯示獲得佛母乃佛陀加持，以報師恩故應以修行供養而分析此佛母之理。最後一偈頌顯示謙遜入門之差別。如是，此等為造釋入門之八偈頌。 其後解釋一個禮敬偈頌。然後解釋顯示必要等之二偈頌。其後僅顯示略義二種之十五偈頌之連線，所說偈頌亦僅顯示略說及分析，並顯示應觀待後文解釋之義。其後依次顯示並解釋八個階段。其後解釋顯示安立六個階段。其後分析顯示安立三個階段。如是分析根本論后，顯示經義略說之二偈頌。其後說明以自名造論之二偈頌。其後顯示迴向善根之一偈頌。其後顯示此佛母甚深非己境而為聖者之境之一偈頌。其後顯示請求寬恕開示之一偈頌。此當知為暫時釋論之略義。

།དེ་ལྟར་སྤྱིར་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཅུང་ཟད་དགྲོལ་ཏེ། །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་མཐར་ ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གང་ཞིག་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། བསོད་ནམས་ལྡན་ པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ།།ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་རང་གི་གཞུང་ལ་འགྲོ་བ་འབྱུང་བ་རྣམས་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དམ་པ་རྣམས་ནི་དང་པོར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས།རང་འདོད་པའི་ལས་ལ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདིར་ཡང་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ་སྣང་བས་ན་སློབ་དཔོན་འདི་ནི་དམ་པའོ། །འདིས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམ་པ་སྟེ། དམ་པས་འདོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དགོས་པ་དེ་གཉིས་གཟིགས་ནས་དང་པོ་ཉིད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ངོ་བོ་ཉིད་དང་། དེར་བརྟེན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་འཇིག་རྟེན་ གནས་སམ་མྱ་ངན་འདས་ཀྱང་རུང་།།ཆོས་ཉིད་སྐྱོན་མེད་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་གནས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་རྗེས་སུ་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་སངས་རྒྱས་མཚན་གསོལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སུ་ཡང་སྟོན་པ་དང་ཉན་པ་དང་། ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།

以下是完整的直譯： 如是略說總的應用方式后，今當解釋少許支分義。此中，導師為何首先造禮敬？為使造釋圓滿故。若對殊勝境禮敬，則能于相續中生起廣大福德，具足福德之意願必定成就。故《聖方廣遊戲經》云："具福德人之意願亦得成就。" 複次，為顯示隨順聖者行為故。由此令諸眾生於自論生起信心，因為世間聖者首先對殊勝境禮敬，然後從事所欲之事。此論中亦見首先禮敬，故此導師是聖者。其所禮敬之般若波羅蜜多亦是聖者，因為是聖者所欲求故。以此成為令具信隨行者趣入之方便。 如是觀見此二必要，首先即說"恭敬禮敬般若波羅蜜多"。此中般若波羅蜜多有二種：自性與所依。云何？諸法真如，于諸法中不可說為一異，即是自性般若波羅蜜多。故智者說："世間住或涅槃，此無過法性諸法空常住，菩薩隨覺此真如，故稱如來佛聖號。" 複次，何故如此？經中亦說："般若波羅蜜多非文字，于彼無有能說、能聞及能知者。"

།འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ནར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ།དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པས་ལུང་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གཞག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྟོགས་པའི་མཐུས་དེའི་མིང་འཐོབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ནི་ག་ལ་ ཞིག་འགྱུར།རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ལུང་སྔ་མས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྟན་གྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པས་དེར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཡོད་པས་ངེས་པར་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ གཞན་ལ་ལྟོས་པས་ན་དབུལ་པོས་བདག་དབང་བའི་ས་ལ་གནས་པའི་གཏེར་ལྟ་བུའོ།།དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་ཡང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། བྱིས་པའི་སྒྲ་ནི་ཞན་ཅིང་ཕྲ་བའི་དོན་དུ་འདྲེན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་འདི་ལས་དགོངས་ཏེ་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། འགྲོ་བ་དག་ན་དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ལ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་བློ། །ཡོད་པ་ཀུན་ནས་སྤོངས་ཤིང་མེད་ལ་མངོན་ཞེན་གང་ཡིན་པ། །འཇིག་རྟེན་ རྨོངས་པའི་ཚབས་ཆེན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟ་བུ།།ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ལས། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་དག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་གཙོ་བོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་གནས་ཤིང་འཕེལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་མཐུ་ཡིན་ལ། སེམས་དེ་ཡང་ སྙིང་ཞེས་བྱ་བའི་ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་བརྟན་པས་ན།བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོའི་གནས། །སྙིང་གི་ཡུལ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་མེད་ན་སེམས་མི་གནས་ཤིང་། དེ་མ་གནས་པར་གྱུར་ན་དབང་ པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ངེས་པར་མི་གནས་པས་ན་སྙིང་སྟེ།རབ་ཏུ་གཅེས་པ་ནི་ཧྲི་ད་ཡ་ཞེས་གྲགས་སོ།

以下是完整的直譯： 在此，般若波羅蜜多並非從心中生起的善法而被計數為殊勝，因為它是有為法的自性，而真如則是無為法的極致。由此，真如成為般若波羅蜜多。若眾生具有真如，則依古經所說，一切皆成就真如。善法從心中生起，若安立為般若波羅蜜多，則是自性般若波羅蜜多，由此證得其名。若非如此，雖稱為智慧，但如何成為般若波羅蜜多？如第二種思維亦不成立。古經中說，由於證得真如，故稱為如來。因真如存在，故非顯示。由此，因其存在，亦非決定有益。因依他緣故，貧者居於主位之寶藏。由此，愚者雖具自性般若波羅蜜多，然因未證故稱為愚者。愚者之聲，因其意為劣而微細。由此意，思維此義，從聖者彌勒之口中，眾生若有，除此之外無有少許。眾生無餘，然於此有迷惑之心。存在者皆捨棄而無有，顯現執著者何為？世間愚者之大力者如是。聖者大乘經中說，愚者不知菩提，然于彼安住。由此，自性般若波羅蜜多是主要的般若波羅蜜多。為極其珍貴故，稱為般若波羅蜜多之心。如何身體等住而增長，是心所持之力。心亦稱為心之身體之細分，因極其堅固故。由習氣動搖之心，住于多思維之處，心之境極其安住。若無心則不住，若不住則具主之身體決定不住，故為心。極其珍貴者稱為「吽」。

།དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་མ་སྐྱེས་ པར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ལམ་དང་།འབྲས་བུ་དང་གཞུང་དག་འབྱུང་། དེ་བས་ན་འདི་ཡང་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ལམ་ལྔ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་དག་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བཞག་པ་ལ་བསྟན་པས་གཙོ་བོ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། ལམ་དང་གཞུང་དག་ཀྱང་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་ དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་དང་ལམ་དག་དེའི་སྒྲ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གཞུང་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པས་བསྡུས་པ་གཉིས་སོ།།ལམ་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་ཡུམ་འདིའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ངེས་པའི་ ཚིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་སྒྲ་ཤེས་དང་སོ་སོར་ནི། །རང་རིག་རབ་ཏུ་ཤེས་ཕྱིར་དང་། །རབ་ཞི་འཐོབ་ཤེས་རབ་ཕུལ་བྱུང་། །ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཤེས་ཕྱིར་ཤེས་རབ། །ཅེས་བཤད་པ་སྟེ། ལམ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་དང་པོའོ། །མཐོང་ བའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ནི་གཉིས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་གསུམ་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་བཞི་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་ནི་ངེས་ཚིག་ལྔ་པ་སྦྱར་ཞིང་གཞུང་ལ་བཏགས་ཏེའོ། །རང་བཞིན་ལ་ནི་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ དེ་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འཁོར་བ་ནི་ཚུ་རོལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འདས་ཤིང་རིང་དུ་སོང་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的直譯： 如是，若無自性般若波羅蜜多，則無分別智慧亦不依任何所緣而生。若彼不生，則如何生起道、果及論典？因此，此亦稱為"心"（梵文：हृदय，羅馬拼音：hṛdaya，意為心），因為極其珍貴。依此而有五道，及其果無分別智慧，以及宣說彼等之論典。其中，無分別智慧安立為般若波羅蜜多而顯示為主要，因與自性般若波羅蜜多無二，道與論典亦為獲得彼而修習故。因此，論師陳那亦說："般若波羅蜜無二，彼智慧即是如來，為所證彼義修習，論典與道即彼聲。"其中論典即聖般若波羅蜜多十萬頌等前說所攝二者。道則如下所說。無分別智慧亦從解說中決定。如是分別后顯示此佛母之體性，今當顯示其詞義。所謂智慧：他聲智及各別，自證極知故，極寂得智慧殊勝，功德得智故智慧。如是解說，初二道為第一，見道與果為第二，世俗智為第三，修道為第四，殊勝道為第五詞義，並假立於論典。自性則以果名。其中，如何稱彼等智慧為波羅蜜多？愚者境界輪迴為此岸，超越彼而遠離，即是超越世間到達彼岸之義。

།དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། གང་ལས་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་པ་རའི་སྒྲ་ནི་པ་ར་ཡད་ཏ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྱུར་རོ། །ཡང་ན་པ་རའི་སྒྲས་ནི་མཆོག་བསྟན་ལ་དེ་ལ་དངོས་པོའི་རྐྱེན་སྦྱར་བ་ནི་དངོས་པོའི མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་ཆེད་དུ་བྱ། །མི་ཟད་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ཚེགས་མེད་ལ། །དབང་འབྱོར་བསྔོ་དང་རྩོམ་པ་དག་དང་ནི། །འཐོབ་དང་རྒྱུ་མཐུན་འགྲུབ་ཕྱིར་དམ་པའི་དངོས། །ཞེས་བཤད་ལ། ཡང་། ཡུན་རིང་གོམས་ཤིང་ཐབས་དང་འབྲས་ བུ་མཆོག་།འདི་དག་ཐེག་པ་དམན་ལས་མཆོག་གྱུར་དངོས། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་མཆོག་དག་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མཆོག་གི་དངོས་པོའོ། །གཞན་ཡང་གཞན་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ལས་ཐར བར་བྱེད་པས་ན་གཉིས་སུ་སྒྲ་སྦྱར་བའོ།།གཞན་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདྲེན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་རྫོགས་པར་དྲང་སྟེ། ཨི་ཏ་སཾ་ཛཱ་ཏ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལ་འདོན་པས་སོ། །ཡི་གེ་པའི་རིང་པོ་ཉིད་ནི་གཙུག་ལག་གི་ཚིག་ཡིན་པས་ འགལ་བ་མེད་དོ།།ངེས་པའི་ཚིག་ཐ་མ་འདི་ནི་དངོས་སུ་ན་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་བཏགས་ནས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་ཅི་རིགས་སུ་ངོ་བོ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་དང་ངེས་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ལས་གང་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ཞེ་ན།མ་ལུས་པ་གཟུང་བའམ། ཡང་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱས་པས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། དེས་གང་ཡང་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་གྲུབ་ཀྱི་གལ་ཏེ་དེས་ཡུལ་དུ་བྱས་ན། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་པས་བྱས་པར་འགྱུར་བས རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直譯： 因此，由於超越世間故稱為波羅蜜多。為此，《勝母中般若經》中亦云："具壽舍利子，若有人問何為般若波羅蜜多？具壽舍利子，所謂般若波羅蜜多即是遠離。何謂遠離？具壽舍利子，由遠離諸蘊故，是故稱為遠離。"等等。因此，"para"字譯為"parāyatta"（到達彼岸）。或者，"para"字表示最勝，加上事物詞綴即成"事物最勝"。如何為最勝？如說："廣大與長久所為，無盡相續無艱難，自在迴向及精進，獲得隨順成就故，殊勝事物。"又說："長久串習方便及最勝果，此等較小乘為勝事。"或因佛及菩薩最勝補特伽羅所說故亦為最勝事物。複次，由令解脫他等最勝損害故，加二聲。他人則引為：由到達所知彼岸故稱波羅蜜多。此時"到達"字應完整引申，因在語根中讀為"ita saṃjāta"。長音字為經典用語故無相違。此最後詞義直接用於果，于余則為假立。其餘則隨理應用於體性。如是廣說體性及詞義后，於此所分別諸般若波羅蜜多中，向何者頂禮？或攝一切，或向果性無二智慧頂禮。彼與自性般若波羅蜜多無別，因彼唯以無分別智慧決定故。若謂如是則非無分別，因緣自性故。答：由彼全無所緣故為自性，彼亦成就無分別。若彼有所緣，則依智慧成所作，非為自性，彼亦成為分別。

།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པར་ན་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར་ ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མེད་པས་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །གཞུང་དང་ལམ་ནི་དེའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་སྔར་ བཤད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཉིད་རིགས་པས་ན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའོ།།འདིར་ནི་མི་འདོད་པའི་བཞི་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སམ་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་འདུད་པར་བྱེད་པའོ། ། འདིར་གང་ལ་འདུད་པར་བྱ། གང་ཡང་མ་དམིགས་ན་བཏུད་པས་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཡིད་དང་བའི་དབང་གིས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལའང་བཏུད་པས་འབྲས་བུ ཡིད་དུ་འོང་བ་སྦྱིན་ལ།གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ཉིད་གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་པའི་བཀོད་པས་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་དང་དེར། །ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་ པུ་གཟུགས་མང་དང་།།སྣ་ཚོགས་མཚན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟོད་ཅིང་། ཡང་། ཚིག་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་གང་ཡིན། །ཁྱོད་ནི་གང་ལའང་མི་བརྟེན་ཞིང་། །མཚན་མེད་གོས་པ་མེད་པས་ན། །སུ་ཡིས་འདིར་ཁྱོད་བསྟོད་པར་ནུས། །བདག་ཅི་ཚིག་ ལམ་འདི་འདྲ་བས།།ཁྱོད་ལ་བསྟོད་པ་མ་བྱས་ཀྱང་། །དགྱེས་མི་དགྱེས་ལས་འདས་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ།

以下是完整的直譯： 因此，實際上連一切相智慧亦不見自性。其義為何？因為佛陀雖證知而不見諸法。因此，經中說："無所見即是最勝見。"如是由與自性無別故，自性與果不可說為一體或他體。如前所說，教法與道是為此而修。因此，以理應當向般若波羅蜜多無二智慧頂禮，《勝母中般若經》中亦云："尊者舍利子，向般若波羅蜜多頂禮。若向般若波羅蜜多頂禮，即是向一切智智頂禮。"爾時，世尊告諸天帝釋言："憍尸迦，如是如是。若向般若波羅蜜多頂禮，即是向一切智智頂禮。何以故？憍尸迦，從此出生諸佛世尊一切相智。從一切相智智慧中說為般若波羅蜜多。"此處非所欲第四，因彼無分別故。"恭敬"者，以一切事物或以極凈信心。"頂禮"者，即最勝禮敬。此中向何頂禮？若無所緣，以禮敬能得何？一切法僅由自分別力而生、增等，故以凈信力，雖向無所有頂禮亦得可意果。複次，雖勝義中一無所有，然世俗中此佛母以應化所化之安立而住。因此："依所化眾生，如來於彼彼，唯汝一體現，種種多形相。"如是讚歎。又："超越語言境，汝不依何者，無相無染故，誰能於此贊？我雖以如是，言詞未贊汝，超越喜不喜，然是世俗諦。"

།ཞེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་དེ། དེ་བས་ན་ཡུམ་འདི་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་སྤང་བར་ནི་མི་ བྱའོ།།དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར། དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་ཕྱིར་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཞེས་བྱ་བའི་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གྱི་དབང་ གིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་གུས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་ པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཤེས་པས་མན་ངག་འདིས་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་ཞིང་འདི་ལ་དྲིན་དུ་ཡང་གཟོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་དམིགས་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་ན་འདི་རྒྱན་ཏེ་དཔེའི་མིང་ཉིད་ དོ།།དོན་འདི་ལས་བརྟེན་ཏེ་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་སོང་ནས། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལེགས་གསུང་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ ཡི།།ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་ཅེས་པ་ནི་གཞུང་གང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་བཞི་པ་ཡི་གེ་བརྒྱད་པར་བྱས་པའི་མིང་སྟེ། དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་ དབྱེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཙམ་ཞིག་སྟེ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས།མཐུ་ཡི་དོན་མཐོང་སྒོ་ནས་ནི། །གོ་བར་སླ་ཕྱིར་ངག་དང་ནི། །ཚིག་སོགས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར། །མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད། །བླ་མ་བཟང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཚིག་ལེར་བྱས་ པའི་འགྲེལ་གསལ་བ།།འདི་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོས་བྱས། །ཞེས་སྨོས་པས་སོ། །བཞི་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ལྟའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བར་ནི་བསྟན་ན། དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་གང་ཞིག་གི་གཟུགས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱན་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྒྱན་དེ་དག་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་དགའ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པས་ན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ནི་རྒྱན་དེའི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直譯： 如是讚歎而說。因此，此佛母無戲論、無分別，然不應捨棄供養、頂禮等。如是頂禮欲成就何事？為此："為分別彼之，莊嚴偈頌故，恭敬而頂禮。"此與前文相連。以"彼"之女性代詞表示，且依義理亦與般若波羅蜜多相連。如是，所頂禮之般若波羅蜜多之莊嚴偈頌，為分別故恭敬頂禮，如是詞句相連。"莊嚴"者，以偈頌口訣了知般若波羅蜜多之義，由了知此，以此口訣智者歡喜且知恩，因此如同明燈。如是生起歡喜故，此為莊嚴，即譬喻之名。依此義理，聖彌勒亦云："形飾具自性功德入鏡中，由見令眾生生起最勝喜，如是善說常具自性功德，法亦分別義令智者生勝喜。"所謂"偈頌"者，即指文句為四句八字之名，較帝釋金剛更為殊勝。"分別"者，僅是義理，即解說。如聖解脫軍所說："從見力義門，易解故語及，文等未作合，阿阇黎遍照，頂禮善上師，造此明釋論，此乃善獅作。"此第四當視為因相。若說為分別彼偈頌故而頂禮，則于分別有何必要？為此說："為成一切飾。""一切"者，即如所說一切般若波羅蜜多。"成為莊嚴"者，此說：男女任一者生起喜愛色身之因即是諸飾，然若彼等飾具有垢，則不能令生喜，故以飾莊嚴即是令彼飾無垢。

།དེ་བཞིན་དུ་མཁས་པ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་མ་རྟོགས་པའམ། ལོག པར་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་སྟོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་འདི་རྒྱན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཀླན་ཀའི་དྲི་མ་སྐྱེ་སྲིད་དོ།།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བ་སྡེབ་སྦྱོར་སྤངས་པས་དྲང་ཐད་དུ་བསྟན་པ་ འདི་མཛད་པས་དེ་དག་གིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་།མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་ངན་པ་འཇོམས་པས་ན་འགྲེལ་པ་འདི་ནི་རྒྱན་ཏེ། རྒྱན་དུ་བྱེད་པས་ན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་དྲི་མ་སེལ་བས་རྒྱན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་ཞལ་ སྔ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་ངན་པའི་དྲི་མ་བསལ་བས་ན་འདི་ནི་དབུ་མའི་རྒྱན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ།།བཞི་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་པའི་གཞུང་འདི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པ་ཁོ་ནའོ།།དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགོས་པ་ཡང་དངོས་སུ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་རྒོལ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པས་དེ་རྒྱན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ལ།དེས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ་ཞེས་རྟོག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པ་ ཉིད་འགྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་སྲིད་ལ།རྩ་བའི་གཞུང་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་དབང་གིས་གཞུང་དབྱེ་བར་དམ་བཅའ་བས་བརྩམས་པ་མཐར་དབྱུང་བ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཕུང་པོ་ དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཁས་བླངས་པ་དང་དམ་བཅས་པ་དག་ནི་ཁུར་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་བླངས་པའི་ཁུར་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་མི་འདོར་ཏེ། གཞན་དོན་བརྩེ་བ་ཅན་རྣམས་སྲོག་ཕྱིར་ཡང་། །རང་གི་ནུས་པ་ལྷོད་པར་མི་བྱེད་དེ། །སྐྱེས་ བུ་དམ་པ་ཁུར་ལྕི་ཁུར་བ་དག་།ཉམ་ངའི་ལམ་དུ་ནམ་ཡང་འདོར་མི་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྟན་པར་དམ་བཅའ་བ་དང་། ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་འགྲེལ་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་རྣམ་པར བཀྲོལ་བའོ།

以下是完整的直譯： 如是，雖已說明偈頌即是令智者歡喜之莊嚴，然有些人由於未了解或邪解之故，認為此偈頌不能善說諸佛母之義，故非莊嚴，如是或生誹謗垢染。阿阇黎前所作《明義釋》捨棄詩律而直白宣說，此能摧破彼等邪解與未解之因所生惡垢，故此釋論即是莊嚴。由能莊嚴故即是以飾莊嚴，因此此論由除垢故為莊嚴。如同阿阇黎蓮花戒所說："正因如是，由除惡誹垢染故，此名中觀莊嚴。"此第四即顯示因相。如是，此釋論為能詮，其所詮中，文句所詮即是偈頌，義理所詮即是一切佛母。其直接目的是善說偈頌之義，其目的復是成立此偈頌對諸論敵即是莊嚴。其他人則認為：由善說偈頌義而成立其為莊嚴是目的，由此了知佛母一切義乃至無住涅槃是目的之目的。然此非僅依釋論即能成就，若就根本論而言，如下所說亦不應理。複次，依初偈分別論典之立誓亦顯示終將圓滿，謂蘊、煩惱、承許、立誓等為重擔，聖者乃至未圓滿善取之擔不捨棄。如說："悲愍他利者，縱為命亦不，自力生懈怠，勝士負重擔，險路終不捨。"如是已釋頂禮、立誓宣說及自造釋論目的等一偈。

།ད་ནི་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གི་འགྲེལ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དུ་མ་ཚོལ་བའི་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་འང་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པའི་ གཞུང་གདགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འགྲོ་བའི་ཆགས་ལ་ཆགས་མེད་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་རིང་པོ་ཡིན་པས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དག་གིས་ནི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རིང་པོ་ཡིན་ན་མཚམས་སྦྱར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཐུང་ངུ་སྟེ་དགག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དག་གིས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བཀྲོལ་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་ན། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་པ་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་པས་ཀྱང་དེ་འདུལ་བ་དང་འཚམ་པར་བཀྲོལ་ཏེ། སེམས་ ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར།།ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་སྟེ། །འཕགས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ ཡི།།རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་རྣམ་ཕྱེ། །ཞེས་རིམ་པར་བྱས་ཏེ་མདོ་བར་མ་དང་སྦྱར་བ་མཛད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ། །དད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྟེ་དད་པ་ཙམ་གྱི་ས་ནི་དད་པའི་སའོ། ། བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར། །ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མ་འདྲིས་པར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་སོ། །རང་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམ་བཤད་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་རང་གི་ཤེས་རབ་འཕེལ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་བརྩམས་ཀྱི།གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རིག་པ་བརྩམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་བྱ་འཕུར་བར་རྩོལ་བ་དང་འདྲ་བས་བསྔགས་ པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བྱས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ།

།ད་ནི་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གི་འགྲེལ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དུ་མ་ཚོལ་བའི་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་འང་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པའི་ གཞུང་གདགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འགྲོ་བའི་ཆགས་ལ་ཆགས་མེད་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་རིང་པོ་ཡིན་པས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དག་གིས་ནི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རིང་པོ་ཡིན་ན་མཚམས་སྦྱར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཐུང་ངུ་སྟེ་དགག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དག་གིས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བཀྲོལ་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་ན། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་པ་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་པས་ཀྱང་དེ་འདུལ་བ་དང་འཚམ་པར་བཀྲོལ་ཏེ། སེམས་ ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར།།ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་སྟེ། །འཕགས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ ཡི།།རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་རྣམ་ཕྱེ། །ཞེས་རིམ་པར་བྱས་ཏེ་མདོ་བར་མ་དང་སྦྱར་བ་མཛད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ། །དད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྟེ་དད་པ་ཙམ་གྱི་ས་ནི་དད་པའི་སའོ། ། བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར། །ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མ་འདྲིས་པར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་སོ། །རང་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམ་བཤད་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་རང་གི་ཤེས་རབ་འཕེལ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་བརྩམས་ཀྱི།གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རིག་པ་བརྩམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་བྱ་འཕུར་བར་རྩོལ་བ་དང་འདྲ་བས་བསྔགས་ པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བྱས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ།

注意此處是斷點重試開始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻譯

我來為您翻譯這段藏文： 現在論師自身通過展示精通前代論師的傳統，爲了使眾生入于自己的註釋，也爲了利益那些尋求諸多論典的學習者，爲了闡明前代論師所造的論典，說道"于眾生貪執無貪"等。 有些人說，由於字母"a"是長音，所以表示增上，因此是普遍貪執。這些人並未理解文法連線。如果是長音，就不會形成連線。因此字母"a"是短音，表示否定。 簡而言之，雖然聖者無著和論師世親將其分為八品，但在其他意義上，在唯識宗的究竟見解中解釋了佛母（般若經）。這個大乘中觀見的偈頌，由於論師世親未能通達其境界，所以聖者無著獲得光明后也隨順所化眾生而作解釋，這是遵循"為一眾生利，住世至后際"之教言。 如是未說明他們品類的內容，也未斷除唯識執著，所以"見彼所作非所作，雖稱聖者部屬中，解脫部派之名號，以住中觀慧分別"，這樣次第地與中品般若經相配。 其後"解脫部，住信地者"，是指一般資糧道，僅有信心的地位即是信地。"未得一切論"，是指未熟悉浩瀚的宗義。有些人說是"未得一切佛母"，這種說法不妥當。 "隨順自己作解釋"，是指為增長自己的智慧而著論，而非為利他或以慢心所作。如說："著作論典是增長智慧之因。"這是讚歎之語，如同翅膀稍生的鳥努力飛翔一般，不應理解為誹謗。 "如是智者作顯明"，是指聖者解脫部尊者。

།ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀུན། །མ་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བསྟན་བཅོས་ནི། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་ འཇོམས་པ་དང་།།ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་པའི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་སོ། ། ཀུན་མ་རྙེད་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་རང་གི་བློས་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་གཞུང་མ་རྙེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང་། བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་སྟེ། འདུལ་བའི་དབང་ལས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱང་དེར་བགྲང་ངོ་། །དེ་རྙེད པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཡ་མཚན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ནི་སྔོན་དུ་ཡང་སྐལ་བ་བཟང་བས་སྔོན་བསོད་ནམས་མཚར་ཞིག་བྱས་པ་ལྟ་ཞེས་རྗེས་སུ་དགའ་བ་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བར་བྱས་པ་ཡང་བདག་གིས་ཤེས་ལ། ལ་ལས་ནི་དོན་ཚང་བར་མ་ཤེས་ ལ་བདག་གིས་ཚང་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནས།དེ་ཡང་རང་གི་ལྷས་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ། །ཟབ་མོའི་ལམ་ཅན་འདི་ལྟ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དབང་གིས་རྙེད་པ་ནི། །ཞེས་ སྨོས་ཏེ་བསྐལ་པ་མང་པོར་ཡང་མཚན་ཙམ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དོན་ཟབ་མོ་འདི་དང་ཕྲད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་གྱི་གནམ་བཅས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ནི་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་དེ་བཟློག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་ཏེ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བའི་ སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ནས་མི་སྐྱོ་བ་དང་།ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མི་མོས་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མི་གནས་ ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མི་གནས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་སེལ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་སྟེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་ དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།

以下是您提供的藏文的完整直譯： 有些人說，所有的論著都未曾找到。所謂論著，是指摧毀一切煩惱敵人，護持惡趣輪迴者，因而爲了護持佛法功德而作論著。第二者，這些並不存在於他人的傳統中。以這種確定的言辭方式作論著，尤其是佛母們。 所謂"一切未得"，是指自身未曾理解，以為未得論典並非如此。有些人說，所謂"有些人"是指論師世親和尊者解脫部派。雖然聖者無著也在其中，但他獲得了殊勝的功德。 所謂"獲得"，是指我在過去由於善緣而積累了福德，故而歡喜地顯示出這種言辭。如此，智者作顯明，而我則知曉。以此未能完全理解的意義，我則完全理解。 所謂"自身的神授"等並非如此，而是由於佛的加持。因此極為難得。此深奧之道，乃是佛陀之力所獲得。所謂"諸佛之子"，是指如是十位菩薩，乃是如來之加持。 所謂"十者"，首先是發菩提心，生生世世不捨菩提心，從魔業中解脫並回轉，聞思修行般若波羅蜜多，知苦不厭，證悟深法而得果，示現聲聞和自覺佛乘，然不住于解脫，觀察有為法之自性，住于無為法，知有為與無為法不住，住于中道，雖住于邊際，然不住于邊際，雖知一切法，然不斷菩薩行之種類。 所謂"諸佛之子"，乃是如來之加持。

།ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་ཡུམ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཆུང་ངུས་ན་གླེགས་བམ་ཆེན་པོ་ལ་ཡི་གེ་གསལ་བ་བྲིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་ན།གོ་ཐུགས་རྗེས་ཕྲོགས་པ་དེ་དག་བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པས་རྙེད་པ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན། རང་གི་འབད་པའི་རྗེས་སུ་བྱིན་གྱི་རླབས་འབྲང་བ་ནི་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་ གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྟན་པ་ལས།རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་བསྟན་ལ། འདི་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བྱས་ པས།།འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡུམ་འདི་རྙེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་བྱས་པ་ཤེས་པའི་མཆོད་པ་བྱ་བར་རིགས་པས་ན། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེ་བའི་རིགས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཀའ་བཞིན་འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་ ལན་ཀླན་པས།།ཕན་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་ལན་དུ་མཆོད། །ཅེས་བསྟན་པས། ལན་དུ་མཆོད་པ་ཡང་བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བཀའ་སྒྲུབ་པའི་མཆོག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ ལས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འདྲི་བ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཉན་པ་དང་། འདོན་པ་དང་།ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། འཆང་བ་དང་། སེམས་པ་དང་། སྒོམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ མཁས་པ་སྟེ།ངེས་པར་རྟོགས་པས་སུ་ཡང་རུང་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་དུ་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་འདིའི་དོན་བློ་དང་གཞུང་ལ་དབྱེ་བར་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱང་གཞུང་འབྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །སྤྱོད་ ཡུལ་མིན་ཡང་རང་གཞན་ལ།།ཕན་གདགས་འདོད་པས་བསོད་ནམས་དག་།བསྒྲུབ་དང་མཐུན་ཕྱིར་སེམས་པ་སྐྱེས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཡང་ཞེས་པ་ནི། །ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་ལ་སྨོད་ པ་སྲིད་པས་དེ་བཀག་པ་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པ་ན། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་འདོད་ནས་ཞེས་པ་ནི། བསམ་པ་དག་པར་སྟོན་ཅིང་གདུལ་བྱ་ འཇུག་པ་རྣམས་ལའང་བསླབ་པའོ།

以下是完整直譯： 如是所說。又從此佛母中說道："由如來加持力，即便是小小的經函，也能書寫清晰的文字"等等。 如此，若是佛陀加持，為何不令那些被大悲攝受的尊者解脫部等人獲得呢？隨順自身精進的加持如水中月，因此在聖者"勝力降伏所問經"中，以調御馬等譬喻顯示佛母生起的要義。此中又說： "供養諸佛已， 由此生善根， 善知識護持， 堪為聞法器。" 現今獲得此佛母是佛陀威力所致，故應以知恩供養為宜，因此說："諸智者應當分別。"以依教精進修行報答恩德，以供養回報利益所作。 所謂回報供養即是實踐教法，而實踐教法之最勝即是精進修學佛母。如《聖般若波羅蜜多吉祥第一》中說："書寫、閱讀、聽聞、誦持、受持、思維、修習此般若波羅蜜多，即是對一切如來廣大供養儀軌。" 如是，智者即通過決定了悟而報答導師恩德者，應當以回報供養的方式，依智慧及論典分別此佛母之義。為此，論師自身也顯示開釋論典，故說： "雖非我一切， 所行之境界， 為利自與他， 生起思維心。" 所說"雖非我一切所行境界"，是為遮止由嫉妒等而誹謗造論之事。如法稱論師造《量理論》時所說："眾生多執著凡庸"等。"為利自他"是顯示清凈意樂，並教導所化眾生。

།བསོད་ནམས་དག་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ལན་དུ་མཆོད་པ་སྟེ། མཐུན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པའི་ཐབས་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་པའོ། །སེམས་པ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་བརྩམས་པའི་སྤྲོ་བ་འབྱུང་ ངོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ།སེམས་བསྐྱེད་གཅིག་ཅེས་གདམས་ངག་གི་རྐྱེན་ཅན་དུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པ་ནི་ཚིག་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཚིག་དེ་ ནི་གོ་སླའོ།།སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་ལམ་ལས་འདས་པས་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ནི་གཞན་ལ་བསྟན་ནུས་པ་མ་ ཡིན་ལ།གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བརྟེན་ཅིང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རང་ཁོ་ནས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཕྲ་ལ་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །མི་རྟོག་རྟོག་ཡུལ་མ་ཡིན་བལྟ་བར་དཀའ། །རང་བཞིན་ཞི་ཞིང་ འགག་མེད་འབྱུང་བ་མེད།།མཁས་གསལ་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཞི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཟད། །རྒྱུད་ལས་རྣམ་གྲོལ་མཉམ་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། །དུས་གསུམ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས། ། བདེ་གཤེགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཞི་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི། །སྨྲ་བའི་ལམ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པར་དཀའ། །དེ་དག་ས་དང་སྤྱོད་པ་དེ་འདྲ་བས། །སྨྲ་བར་དཀའ་ན་བསྟན་པར་ག་ལ་ནུས། །དེ་ནི་བསམ་ཡས་སེམས་ལས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཡེ་ཤེས་མངོན་བསྒྲུབ རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།།ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མིན། །སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་མ་བརྟགས། །ཇི་ལྟར་བར་སྣང་གནས་ཀྱི་བྱ་ཡི་རྗེས། །ཤིན་ཏུ་སྨྲ་དཀའ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཀྱང་། །ཡིད་དང་ སེམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་མི་ནུས།།འོན་ཀྱང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་སྨོན་ལམ་གྱིས། །དེ་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཡེ་ཤེས་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་འདྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕྲ་ཞིང་བལྟ་དཀའ་བ། ། རང་རིག་ཡིན་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །འོན་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐུས་བརྗོད་ཀྱིས། །སེམས་དང་མཐུན་པར་ནན་ཏན་གྱིས་ཏེ་ཉོན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整直譯： "成就諸福德"是指以修行作為供養回報；"隨順故"是顯示此即是殊勝供養方便；"生起思維"是顯示生起著述的歡喜，也可解釋為與教誡緣起相關的發心。 現在顯示頂禮，為解釋文句，故說："聖者彌勒，隨順諸聖者行為而善巧顯示"等，此句易解。 關於"以各別自證智慧緣取般若波羅蜜多的凈信"，其中"各別自證"是指超越言語途徑而離詮表，自己如實了知之事無法向他人顯示，他人亦不能依止及領受，因此唯由自己如實了知即是自證。如是： "微細難知大仙道， 無分別境難觀察， 自性寂滅無生滅， 智者明慧方能解。 無自性寂苦盡除， 解脫相續入涅槃， 無邊無中言不及， 三時解脫同虛空。 善逝行境寂近寂， 一切言路難宣說， 彼等境界行如是， 難可言說何能示。 彼離無量心所行， 智慧現證佛境界， 非蘊處界所生起， 心不能知意不測。 如同虛空鳥跡痕， 極難言說不能示， 如是善逝子諸地， 意識心境不能知。 然以慈悲願力故， 從中少分依次第， 當爲宣說非心境， 智慧方便當圓滿。 如是行境細難見， 自證故雖難言說， 然依如來威神力， 隨心精進且諦聽。"

།དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དབང་ལས་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་ན། ཅི་སྟེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མེད པས་ན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སམ།འོན་ཏེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་རིག་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བཟློག་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་ཡོད་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་གང་གི་ཚེ་སུ་ལས་ཡིད ཆེས་པར་འགྱུར།བླ་མ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དེ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ནི་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་གླགས་ལྟ་བ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་སམ། འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ཅན་ཉིད་ ནས་འཇུག་པར་བྱེད།གལ་ཏེ་དེ་དོན་དམ་པར་ན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཁོ་བོ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་པའི་སྟོབས་བཅོམ་སྟེ་གནས་པའི་མཐུ་ག་ལ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་སོ།།འོན་ཏེ་གླགས་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གླགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་སྟེ། བདག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་ལ་བསྟན་དུ་རུང་བ་ སྟེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱུང་བ་ཙམ་ལས་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་རིག་པ་དེ་ནི་ཡོད་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་རང་རིག་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཡོད་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་མེད་ན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བར་མི་འཇུག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་དག་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐུར་པ་མི་གདབ་ཅིང་། རྒྱུད་གཞན་ཡོད་པ་ནི་རྗེས་དཔག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཐ་སྙད་ མི་འཇིག་གོ།།འདིའི་དོན་ནི་ཚད་མའི་གཞུང་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཤེས་པས་འདིར་མི་དཔྱད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་གྲུབ་ན་དེ་ནི་གཞན་རིག་པ་དང་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ན་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།གཞན་གྱི་རྣམ་པ་མི་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直譯： 如此依據教法的權威而說其不可言說時，是否因如兔角般完全不存在而不能言說？還是雖然存在卻不能言說？ 對於第一種情況，雖然是不可言說，但並非自證，因為不存在之物不能安立為能知，如同虛空之花等。因此，由於無有過失與返過來也無害，故此不成立。 第二種情況也不合理，因為若事物存在卻不能言說是不合理的，因為這樣瓶等也將成為不可言說，且何時從誰處能信受不可言說之存在的名言？上師等也不能生起對此的決定，因為不能言說的緣故。因此，不承許各別自證。 對此若問：此尋過是從勝義門中抑或從世俗門中而入？若是勝義，則如前所說，我等連極微的自證也不承許，因為對此以理力破除后何有安住之力？為何如此？因為經中亦說："佛已證知故，不見諸法故。" 若說此尋過是從世俗門中，則不應理。因為世俗事物中，有些僅是假立，如我等；有些實質存在且可顯示，如瓶等；有些雖實質存在但唯有自證本性生起而不可顯示，如感受等。因此，雖有自證卻不能顯示。 若依不能顯示的自證而言，則他相續將不存在，若無此則不入利生事業，大乘名言將不存在。對此答：自證以現量成立故不應誹謗，他相續存在以比量通達故名言不壞。此義以七種量論典能知，此處不詳察。 若自證成立，則因與他證互相排除而為相違本性，故諸世尊具足自證智慧時將不成一切種智，因為不知他相。

།དེ་མཁྱེན་པ་ན་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ནི་དེ་གཉིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་འགལ་བ་ཡིན་པས་ན། དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མ་བརྟགས་ ཤིང་།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་འགལ་བ་དེ་དག་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ན། གྲངས་ མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་བགྲང་།།ཚད་མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་འཇལ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྲངས་དང་ནི། །མཐུ་ལ་སྤོབས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་བསྟོད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ ཅི་ཞིག་ཡིན།གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་རྟོག་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་བེམས་པོ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་མི་ཤེས་ན། །ཤིང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་ དང་དཔྱོད་པ་ལས་འདས་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བས་དེར་བཞག་ན་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་ གྱིས་ཡུལ་མི་འཛིན་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直譯： 若問：知彼時則自證智慧不成立？答：乃至第十地為止，由於如前所說二者相違，故於彼等未觀察一切種智，瑜伽師們的名言除調伏眾生的權巧外，一切皆唯與證悟相順，為令知此而作觀察宣說。若非如此，則瑜伽續中所說"自證剎那如何為他信受之相"等義，亦於此中決定。 于佛地則不應思維彼等相違，因為彼不可思議，如讚頌云："誰能數無數，誰能量無量，于汝功德數，及力不敢言。" 所謂"以智慧"，即以自證無分別智慧。 何為所謂"無分別"？若說是自性無分別，則柱子等無情物將成智慧。如聖天亦說："若智慧無知，木成智慧過。" 若說超越尋伺而安立為彼，則第二禪等亦將成彼，因為彼等無有尋伺故。 又若由心與心所寂滅而安立為彼，則滅盡定亦將成彼。 若由緣不取境而安立為彼，則睡眠等亦將成彼。

།འོན་ཏེ་མི་རྟོག་པའོ་སྙམ་སེམས་པས་རྟོག་པ་གཞན་མ་སྐྱེས་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་དེ་ཉིད་རྟོག་པར་རེད་པས་མི་རྟོག་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་འདིར་མི་བསམ་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ ཡུན་རིང་པོར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བལྟས་པ་ལས།དངོས་པོའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་ངེས་པར་བགས་ཀྱིས་བརྟན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ནམ་ཞིག་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ ཚད་མེད་པ་རང་གིས་རིག་པ་དེ་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མྱངས་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་ཏེ། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱོང་། །དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །མྱོང་བར་གྱུར་པ་མ་ ཡིན་པ།།ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཅི་རིགས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ ནི་རྒྱུ་ལས་དཔགས་ཏེ་ངེས་པར་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའི།བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལྟར་གསལ་པོར་གཟུང་བར་ནི་ནམ་ཡང་མི་ནུས་པས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ནས་ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་དོན་འདིར་གཏན་ལ་ཕབ པ་སྟེ།ཅི་ཞིག་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཚིག་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ན། རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་དེ་ལས་བཟློག་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུ་འགལ་བས་ན།ཡེ་ཤེས་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བས་གང་ལས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་བ་འམ། རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ན་འདི་རྒྱུ་མ་ཡིན། སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པར་མོས་པས་ཞུགས་ལ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ན་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་པོ། ། ཕྱོགས་མ་ལུས་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྒྱུས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་འགའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་རྒྱུར་འདོགས་སོ།

以下是完整直譯： 若問：若由思維"是無分別"而未生其他分別而安立為彼，則彼本身即為分別所得，豈能是無分別？答：此等於此不思，而是由擇法慧長時觀察諸法，于諸法微細分亦不見所緣，漸次決定堅固。 某時于任何境皆無分別，自性光明智慧顯現無量廣大自證生起，此即無分別智慧。凡夫見者皆未曾經驗，故如何能決定？如說："遍及與自在等未經驗，無量安住因，即使世間頂，亦非所經驗。此等清凈甘露，大悲清凈為因，除如來之外，非他所受用。"隨順如來者則隨分經驗。 此智慧應由因推度而信解決定有，如瓶等事物般明顯把握則永不能，故大師亦說："修力成就后，于某些人如寶石白銀等知覺般，斷除一切迷亂相，如幻自性顯現之無分別智慧，為自證所知，如何真實生起時，瑜伽師則真實斷所知障。"此中"如何"即是不能說示之語。 若問：若由擇法慧串習之因生無分別智慧果，因是分別，其果與之相違，因果相違，則此智慧從非因生故，或從任何處生，或無因如何不生？答：此何以非因？擇法時亦以無戲論勝解而入，果位時亦得無戲論性。若因果一切方面無差別，則如何成因果？因亦何所為？由某些方面隨順故假立為因。

།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། རྭ་ལས་ལན་ཚྭར་གྱུར་པ་དང་། །འདམ་བུ་ལས ཀྱང་སྒོག་པར་འགྱུར།།མི་གཙང་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་ལས། །སྦྲང་མར་འགྱུར་གཞན་མི་འདྲ་མང་། །རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུས་ནི། །ས་རྣམས་གང་ནའང་མི་སྣང་སྟེ། །གྱུར་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཙནྡན་གྱི་ཤིང་ལས་མེ་བྱུང་བའི་དཔེས་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ ལས་མི་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཀྱང་འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་རང་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཐད་པ་ཉིད་ན། དེ་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་གཞག་།དང་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་ནི་སྔར་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་འདི་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མིག་གིས་མཐོང་བའི་གཟུགས དག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ།།ཡང་ན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་སྟེ། ཅུང་ཟད་དུ་ན་འདིར་ཕྱག་འཚལ་བའི་དགོས་པ་ནི་བདག་ ཉིད་དམ་པའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་དགོས་པ་ནི་བདག་གིས་བརྩམས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འཇུག་པའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་ཞེས་ པ་ནི།བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག་།ཡང་དག་དུ་ན་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། ། དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་མ་རྟོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མར། ། རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉི་ག་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རིགས་པར། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།གཞན་ཡང་། སྐྱེ་མེད་རབ་ཏུ་སྟོན་ནུས་པ། །དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整直譯： 複次，《華嚴經》中亦云："角成為鹽時，蘆亦成為蒜，不凈蟲等中，成蜜他不同。因與果相似，諸處皆不見，從轉變之因，果報得生起。" 又如旃檀木生火之喻，從不同因生不同果，亦因諸法法性不可思議，於此無害。如是自證無分別智慧實為應理，彼無分別時，云何安立為般若波羅蜜多境之極凈信？凈信是心所法信心。 此義前已說：決定此無分別智慧佛母后，以所得隨所取而生極凈信，如眼見色而意生貪著。或者配釋為"自證智慧境般若波羅蜜多之極凈信"亦無過失。 其餘易解，略說此中頂禮之必要，為令他知己入聖者之數，其必要為令所化眾生入我所造偈頌，思此而作頂禮。 "離一多自性等之量"者，如說："自他所說諸事物，真實離於一性及，多性自性故無性，如同影像。"又："諸法各別觀察時，彼彼之中無一性，若於何法無一性，彼中亦無多性存。若不成立一與多，具有異相之事物，不應道理此二者，互相遠離而住故。"此即所謂離一多自性。 "等"字，如《金剛碎》云："非自非他生，非共非無因，于諸事物中，生起永非有。"又《緣起正理》云："從緣所生彼未生，彼無自性之生起。"等等。又復："能示無生者，多不作一物。"等等。

།ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཏན་ཚིགས་དེ་དག་ཉིད་འཇལ་བར་བྱེད་པས་ཚད་མ་ཞེས་ ཀྱང་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་ལས་རིགས་པ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་བློ་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་དེར་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་པ་དང་འདྲེན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་ན་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་དེ་ལ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་རིགས་ཏེ། འདི་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་འགལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པར་བྱེད་པ་ལས། རྣམ་གྲོལ་ ནང་ན་མི་གཡོ་ལྟར།།རིགས་པའི་ནང་ན་ཆོས་ཉིད་ལྟར། །ཤེས་རབ་ནང་ན་ཀུན་མཁྱེན་ལྟར། །ཁྱོད་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་དོ། །གཞི་དང་། ལམ་དང་། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་གསལ་ལོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་ལ་གནོད་པ་མ་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡུམ་སྟེ། ཡུམ་དེ་ཡང་འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ།མཚན་ཉིད་ནི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་སྲས་གསུམ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་འམ། སྲས་གསུམ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ནོ། །ཞེས་ རིགས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གནོད་པ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་བ་ནི།ཡུམ་འདིའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བཙན་ཐབས་སུ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །ནས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་པ་ལ།འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུམ་དེ་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡང་དབྱེར་མེད་པའོ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་།སྲས་གསུམ་ཅར་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འདི་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་པའི། །ཐར་ལམ་ཁྱེད་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། །གཞན་ཞེས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ངེས། ། ཞེས་བསྟོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 量度者，謂從本不生中生起信心之因，彼等因果關係故稱為量度。依此如理作意之力，稱為正理，且與心實相應而成立，故為引導者。此中應首先信仰法性之正理，若有疑惑等，應由他正理決定，依此正理而信。此為信心之主，因從實物之力而來，故無有違。 因此而讚頌曰：解脫中如不動，正理中如法性，智慧中如一切智，汝為有情之最勝。此中所說之基、道、果，皆為顯明。 無生之義，謂無生之義母無損害故。無生之義，謂無生之義母，彼亦以一偈顯示其自性，自性即為能力之自性。 如是母具無生之義，能生三子之自性，若有生者，則無三子之自性。正理者未見有損害，因此母即為法性故。無他因能成立故。 故贊曰：智慧波羅蜜多，具三種自性者，謂一切智自性。此中智慧波羅蜜多者，謂殊勝之基。其殊勝者，謂一切智自性。母亦為究竟無分別，故說此偈。諸佛及自覺佛，聲聞等決定依，解脫道唯汝一，余無他者定無。此讚頌，聲聞地中欲學者，亦應學此智慧波羅蜜多。

།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ལ། ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཉན ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུམ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྐྱེད་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དང་།སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་རྣམས་བསྐྱེད་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་བསྟན་པས། བསྟན་པ་འདི་ལ་ ཡང་དོན་ལྷག་མ་མེད་ལ་ཡུམ་འདི་ལ་ཡང་རང་རང་གི་རྟོགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན།དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་དོན་ནི་ཡུམ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སྲས་གསུམ་གྱི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་གྱི། རྣམ་པར་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་ཁོ་ནའི་ཡུམ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཡུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ཡུམ་འདིས་ག་ལ་སྐྱེད།དེའི་ཕྱིར་འདིའི་མཐུ་ཆེ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྒྲུབས་པས་ན་རབ་ཏུ་མཚར་དུ་བྱ་བའོ། །ཡུམ་གྱི་མཐུའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་དག་ཀྱང་གཞུང་གཞན་ པས་མཆོག་ཉིད་དོ།།འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཞིག་གཙོར་བསྟན་པས་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ དག་ཏུ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་།འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་བསྟན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ།

以下是完整直譯： 如是等所說。複次，從勝者中般若波羅蜜多中亦云：此般若波羅蜜多中，廣說三乘：聲聞乘、緣覺乘及正等正覺乘。 如是，此母生聲聞與緣覺故，僅為人無我；生菩薩與佛尊故，為人法二無我。此于聖正法念處等及聖華嚴等經中亦說。 若謂此教中更無餘義，此母于各自證悟外更有何稀有？為斷此疑，故說具三種相。此中義為，母分三種一切智，非分三自性，因不可分故。 若爾云何？依所化眾生意樂力，示為三子之母。若依決定義時，唯為佛尊之母，聲聞與緣覺凡夫等，豈能生於如寶女般之母？ 是故此力大者，成就一切眾生為佛世尊法王故為稀有。顯示母力殊勝之經典，亦勝餘經。聖正法念處等經中，主要顯示離貪入次第等，故為一分經典。聖華嚴等經中，主要顯示大乘行相與果等，未說聲聞緣覺道果。是故彼等亦為一分經典。

།རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་ནི་རིགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བསྟན་པ་བསྒྲགས་པས་ན་གཞུང་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཡིན་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། གང་ཡང་དག་པར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པའི་མཐུ་མེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་ རྒྱུན་གྱི་མཚམས་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་དག་གལ་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་དགེ་ བའི་ཕྱོགས་ལ་ཁོ་བོ་ནི་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ལ།སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེའི་དོན་བསྟན་པ། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལུགས་ལས་འབྱུང་བས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ལ།འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལྟ་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒལ་བ་དང་ལན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ ཕྱིར་ཚུལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པར་རྐྱེན་གཞན་ཁ་ཅིག་གིས་དུ་མར་སྣང་བའི་དུ་མ་ཉིད་ཇི་སྙེད་པ་ནི་འདིར་ཚུལ་གྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་སྟེ་ཡུམ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་མགོན་ པོས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།།ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་སླད་དུ། །ཐ་སྙད་མངོན་དུ་མཛད་ནས་ནི། །ཁྱོད་ནི་བསྟན་ཅིང་བསྟན་མ་ལགས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དུ་མར་སྣང་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཚུལ་ གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ།གཅིག་དུ་མར་སྟོན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐུའི་ངོ་བོ་དེ་སུའི་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དོན་གྱི་གོ་རིམས་ནི་དེ་ ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ།།རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 此勝者之母宣說一切種姓之教法，故為大經廣部。依此義，若入于無過失者，無發無上正等正覺心之力。何以故？以彼等已斷輪迴相續故。然若彼等發無上正等正覺心，于彼等亦隨喜。 所說："于從殊勝法中獲得殊勝法者，我不障礙其善分。" 如上師親言所說其義："三乘安立是密意，非實相。"如是由教理而出，一切眾生究竟於無上正等正覺。是故，離貪及其他瑜伽師亦應修道智以證佛果，此遍及性亦於此中決定。 應知解說中之頂禮、讚歎為前導之《現觀莊嚴論》等諸問答，亦於此中決定。 是故"方式"之詞，即顯示唯一自性由某些他緣顯現為多之多性，此以"方式"詞表示。於此母中分三種一切智亦非分自性。如上師前《無分別贊》云："世間怙主以大悲，為顯有情故，顯現世俗名言已，汝非所說亦非能說。" 如是，顯多現為一即是"具三種相"，說具有一顯多之力即是"三種一切智自性"之語。如是力之體性為誰？說為"般若波羅蜜多"。義之次第應如是觀。 "主因"即為能作因。其中三種一切智攝八事，此即般若波羅蜜多。

།དེས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ནི་དངོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཞེས་གཅིག་ཁོ་ནར་གདགས་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་བརྒྱུད་པའམ།དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་སྨོས་པ་ཡང་འདིར་བསྟན་པས་ཆོག་གོ། །འོན་ཀྱང་དམན་པ་ལ་མོས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བར་ངེས་ཀྱང་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ལ་རྣམ་པར་སྨད་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་ ཐོབ་པས་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ།ཁ་ཅིག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བཞེད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་དབང་བརྙེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གསུམ་དུ་བསྡུས་པས་ན་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུ་བར་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་གཅིག་ཅེའམ། གསུམ་ཞེས་མི་བཞག་པར་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཉིད་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་འདི་ཅི་ལ་ དགོངས་ཤེ་ན།དོན་འདི་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བསམ་མོ། །ད་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བ་ཅུང་ཞིག་འདིར་བརྗོད་དེ། དང་པོ་རེ་ཞིག་གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རིམ་པས་ དང་པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལམ་བདུན་དུ་བསྡུས་པ་འདི་ཉིད་གཞིར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ།མཐོང་བའི་ལམ་གཙོར་བྱས་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མེད་པ་ནས་འདུལ་བ་མེད་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཉི་ཤུ་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་གི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ རྟོག་པ་ལ་ནི།འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直譯： 因此，解釋的方式是所有意義圓滿具足。如此安住於心中。所說的八種實體分別開顯，若從實體的方式分析，稱為一切種類智慧之時機。為何如此？因先前所說的理智之道，皆為果之種類智慧唯一傳承，或為實際成就之故。 因此，從上師的親言中解釋，一切種類智慧即是佛之道，顯現一切現量之近取，迅速接受。所說的此處所示亦可。 然而，有些人雖趨向于低劣，然我非大菩提器，故自輕視而行。有些人雖行於廣泛，然因未得果而住于道。有些人因長久所愿之義完全成就，故得法王三界主之權。如此，若以三種攝一切，雖開顯八時，亦應知為三時攝。 其中，三種一切智攝八事，此即般若波羅蜜多。如此，若於一時或三時不立，八種實體之時應以八時說。若思此義，則于下文示現。 今此八種實體一切種類智慧三種攝略，稍作表示。首先，某人以次第調柔而得佛果之次第，初以聲聞果為主，顯現一切圓滿現量之種類智慧之主。以菩提分法三十七道七攝為基示現。 然後，思維此等種類有多少，作見道為主。自之種類十六無調伏之中，知至無調伏之際。其體性如何思維，示現二十種體性。 此等之修行道為何，思維之中，聖者聲聞道中。所說等，色等無常等，所說等。

།སྦྱོར་བའི་ལམ་ལས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བས་ན། སྐབས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་ པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ།།འབྲས་བུ་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླ་བས་སམ། རང་གི་གཞུང་ལ་ལྟོས་པས་སམ། དོན་གཞན་ཡིན་ཡང་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་དུ་རུང་བའོ། ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྐབས་གཉིས་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དག་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་བསྟན་ལ། སྐབས་བཞི་པ་ལས་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། རང་སངས རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་པོ་དང་། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་། བདུན་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་བསྡུས་པའོ། །འབྲེལ་བ་མ་བསྟན་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དག་ལས་བསྡུས་པའོ། ། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དག་ལ་མི་སྦྱོར་ཏེ། གཙོར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་བསྡུས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་དག་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལངས་ཏེ། ལམ་མཆོག་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་དང་པོ ནས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐོག་མ་དང་།གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་པོར་བྱས་ཏེ། གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྦྱངས་ནས། སྐབས་བཞི་པ་ལས་བསྟན་པའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་དེ། སྐབས་དང་པོ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་།གོ་ཆ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་དང་། ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་དག་གི་རྟགས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། ཡང་དེ་ཡན་ཆད་རིགས་ལ་གནས་ཤིང་འཇུག་པ་དང་། རང་གི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་ལྔ་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྤངས་ནས། ཡང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་། ཚོགས་དང་། སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ལམ་དེ་གཉིས་རང་རང་གི་རྣམ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། རྟགས་དང་བཅས་པར་སྦྱངས་ནས། ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་སྐབས་བདུན་པས་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ ཅན་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ།ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་དང་། གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་དག་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྐབས་བསྡུས་པའོ།

以下是完整直譯： 從修行道中生起見道，故於第二與第三時機中示現具相之見道。此處未示現果，因易瞭解，或依自論，或雖為他義，于教授時，以"鈍根與利根"等共同示現。 以一切智攝持獨覺之分，于第二時機中示現修行道與見道之差別，于第四時機中以相之門示現彼等之修道。以獨覺之分，彼僅此而已。 因此，于第一、第五、第六、第七、第八時機中攝持一切智。未示現關聯，于第二、第三、第四時機中攝持。于功德與過失不修，因非主要故。攝持一切智時機。 以道智之分，聲聞與獨覺，彼等從寂靜界中起，了知殊勝道者，即從第一時機所示現之初發心、第二、第三為先，依教授修習一般資糧道后，生起第四時機所示現之解脫分，如第一時機所示現之順抉擇分、鎧甲，及第四、第五時機所示現之修行道，獲得彼等之相后。 複次，住于彼以上之種性並趣入，從自時機所示現及第五時機見道之分別念斷除后，複次自時機之修道及資糧，如第五時機所示現之分別念斷除，修習彼二道各自之相、體性及標誌后，複次圓滿修習第六時機。 其後，如第五時機所說之殊勝修道為主，以第七時機唯實示現具相併決定出離之修行體性圓滿。于彼等一切道中，發心、種性、教授、所緣、所為、功德、過失等，隨理共同配合。此為八時機中道智時機之攝持。

།ད་ནི་སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཞེས་སྨོས་པ་དང་། སྐབས་བརྒྱད་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ཅིག་ཅར་བསྟན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཐོབ་པ་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅུ་དགུ་རྒྱུའི་ངོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་གདམས་ངག་གིས་སྨིན་པར་བྱ་བ་བྱེད་པས་གདམས་ངག་བསྟན་ཏོ། དེ་ཡང གདམས་ངག་གིས་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་ཏོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རིགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་ ཏོ།།ཡང་སླར་ཐབས་གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་སྔར་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་འཇུག་པ་དང་། ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐ་མ་ གསུམ་དང་།སྐབས་བརྒྱད་པ་རིལ་གྱིས་བསྟན་ཅིང་། སྐབས་དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པས་ལམ་སྤྱིར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐབས་བདུན་པ་ནས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་དང་ མཚན་ཉིད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་བུ་གཞན་པས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ཁོ་ནར་སྐབས་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ན་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །ཞེས་ལམ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་སྐབས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལོ། །ད་ནི་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ནི་ངོ་བོར སྐབས་ཀྱི་བསྡུ་བ་གཞན་བསྟན་ཏེ།རེ་ཞིག་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྐབས་མ་ལུས་པར་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་དྲངས་ཏེ་བྱང་བར་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའོ། །སྐབས་བཞི་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འདྲིས་པའི་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།སྐབས་ལྔ་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པས་བསྟན་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་བདུན་པ་ནི་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་དབང་གིས་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པར་སྐད་ཅིག་གིས་སྡུད་པར་མཐར་གྱུར་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།བརྒྱད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།

以下是完整直譯： 今如前所說"一切相智即是專注表徵一切現觀"，于第八時機中一併示現一切相智時機之一分攝集。 首先，彼一切相智非離因而得，故示現其因攝集一切道之十九菩提心為因之體性。彼復由教授成熟而作，故示現教授。彼復由教授善巧攝持即是順抉擇分，故示現彼。順抉擇分住于種性，故示現種性差別。 于諸住種性者示現所緣及所為。複次以其他方便示現修行道鎧甲修行。複次如前示現見道、修道、殊勝道之體性趣入、資糧及決定出離之修行。 其果即以後三發心及第八時機全部示現，第六時機則因於所得果極為熟習故總攝於道。如是，有些是一切相智之因，有些是第七時機所示現之相與體性，有些是體性、差別及事業，有些是以異果差別示現。 因此，一切時機唯攝於一切相智時機中，故下文亦云："一切相智道，佛說此所說"，唯示現一道及果。此為於一切相智時機中攝集一切時機之理。 今附帶示現以體性攝集諸時機：首先，前三時機以聞思慧于彼等時機引導無餘時機而修習，此為第一。第四時機以修慧熟習攝於三時機者，此為第二。第五時機由少分修成而示現，此為第三。複次第六時機極為熟習，此為第四。如是第七時機由長時熟習力故，剎那圓滿究竟攝集，此為第五。第八為果，此為第六。

།འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་ བསྟན་པ་ཉིད་དྲང་བའོ།།ཡང་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཅིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་ཙམ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་སྐབས་མཐའ་དག་དེར་བསྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདྲིས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་ནི་ལེགས་པར་བསྒོམས་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་ཐ་མ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་མདོར་བསྡུས་པའི་དབང་གི་སྐབས་གསུམ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་གསུམ་དག་དང་། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །མདོར་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཞེས་སྟོན་པའི་དོན་ཉིད་འདིར་བརྗོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་རིམ་པར་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ བྱས་ལ།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནས་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྔར་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སླར་ཡར་འདྲིས་པར་བྱེད་པས་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པ་དང་། ལམ་དང་། གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་།བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ནི། བསྒོམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ དང་མཐུན་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངེས་པར་འདྲིས་པར་སླར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་ དང་།།འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 如將要解說中所言："其相之加行，及彼勝、彼次第，彼邊、彼異熟，攝義他六種。"即是引述此義。 複次，前三時機唯是所知境，以聞思二者于彼等時機融攝一切時機之理而熟習。餘四時機以善修成瑜伽，如是最後時機為果，故略攝三時機。 因此，"境之因三種，加行四自性，法身事業果，略攝他三種。"此處所說即是彼義。 如是一切相智等三者，從初業地始，乃至見道、修道之間次第生起，是就世間與出世間而言。諸現觀圓滿等，從見道諦始，復于修道位中，對前所見覆更熟習，故是就出世間而言。 因此，從解說中以相、道、一切基之修觀差別，依次第於一切相智等三種現觀中，以世間順抉擇分了悟為先導，而了悟出世間見道與修道。于現觀圓滿等三種現觀中，以修習漸次增上之差別位，於一切相中以殊勝道所攝無漏智小中大次第生起，為遮止頓生故，說順抉擇分等教法。 所言順抉擇分亦是表徵，因複次熟習念住等故。因此，解說中言："順抉擇分及見道，修道等中，數數思維，度量決定觀修道。"亦當知攝念住等。

།དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ཀྱང་སྐབས་གསུམ་སྟེ། སློབ་པའི་སྐབས་དང་། བསླབ་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དང་། བསྟན་པར་གྱུར་པ་ འབྲས་བུའི་སྐབས་སོ།།འོ་ན་སྐབས་གཅིག་ཁོ་ན་དང་། གསུམ་དང་། དྲུག་ཏུ་ཡང་བསྟན་ལ་དོན་གྱི་དབང་གིས་ན་སྐབས་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུའི་སྐབས་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་ནུས་བཞིན་དུ་འཕགས་ པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྐབས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བསྟན་ཅེ་ན།དོན་འདི་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཕལ་ཆེར་འདིར་བཤད་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ཞེས་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ ཅིག་ཅར་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་སྟེ།གཟུང་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐབས་ཇི་སྙེད་དུ་བསྟན་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་མཐའ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པའང་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ། དོན་ འདིའི་ཚུལ་ཡང་འོག་ནས་མདོར་འཆད་པས་འདིར་མི་བསམ་སྟེ།འོན་ཀྱང་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱིས་བློ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་མི་བྱའི། རིམ་གྱིས་འབྲེལ་པས་ཡིད་དགེ་བར་གནས་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གིས་ལྷག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་འདི་དག་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་རྟོགས་པར་སླ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་ལུས་ནི་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ན་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་པ ལྷག་པ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་རང་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་གང་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་གཟུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་ ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འཁོར་བ་རྣམས་སུ་ནི་རྒྱུན་རབ་ཏུ་རྟག་པས་བདག་མེད་ཅེས་ད་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་མི་འཇུག་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལྷག་མ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཡང་ཟད་དུ་ཉེ་བའི་དངོས་པོ་ཐ་མ་ལ་ལྷག་མ་ཞེས་གྲགས་ སོ།།དེ་དང་བཅས་པ་ནི་འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་དེ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་ཕུང་པོའི་ཁུར་བོར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པ་སྟེ་མདོ་ལས་བདག་གི་ཁུར་བོར་བའོ།

以下是完整直譯： 如是所示亦有三時機：學習時機、教授學處時機、及已教授果位時機。 然則，雖說為一時機、三時機、六時機，依義理定有二時機：即因時機與果時機。如是能作決定時，聖彌勒尊者為何定說八時機等？此義亦將於下解說。 如是此處所說時機義大致為：以三種一切智攝八義，於此時機唯一次說示，為令易於領受故。此處雖說若干時機，然入者唯應決定二事：了知一切因聚為一，及了知其果。此理亦將於下略說，此處不思。然不應以時機義擾亂心意，應由次第關聯而住善意得樂。 所謂"以少分解脫勝"者，此等獨覺由器世間壞滅產生之力易於了悟，又由有情世間身極壞滅故悟無我，故通達法無我一分而勝解。依此而說："由除所取分別故，及未斷能取故，依止如獨角獸道，說為甚深。" 聖《可畏授記經》中言："獨覺之證悟為何？如是彼等證悟無邊無中之法界無我。"此亦是于與法界等同之所取色蘊證悟無我，而非餘四能取蘊。于輪迴中相續極常故，彼等智慧不入"無我"。 "有餘蘊"者，即蘊之餘，世間中亦稱將盡之最後事物為"余"。具彼者，即聖者未斷彼。爾時聖者舍蘊重擔時，即無蘊余，經中說為"舍自重擔"。

།ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ལེགས་པར་བོར་བ་ཡང་འདི་ཉིད་དོ། །གླེགས་ བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ལྷག་མའི་སྒྲ་མི་སྨོས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུའི་མེ་ཞི་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། བཱ་པ་ཏཱ་པ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལས་འདོན་པས་སོ། །འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་བྱ་ ནང་གི་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་སླར་སྲིད་པའི་ས་བོན་མེད་པས་དེ་དག་ག་ལ་ཞིག་སྐྱེ་སྟེ།ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་བསིལ་བར་གྱུར། །འདུ་ཤེས་འགགས་ཤིང་འདུ་བྱེད་ཞི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། དེ་དགག་པ་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཅིང་། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནས་ཁ་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་སླར་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་སྣང་སྟེ། མར་མེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པ་མེད་པའི་མིང་ཙམ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་གཏན་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་བརྟགས་པ་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་།དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་མི་རུང་བས་ན་དེ་དག་གིས་ལེགས་ པར་མ་སྨྲས་པ་ཉིད་དོ།།དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་སུ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲ་བའང་འདིས་བསལ་ཏོ།།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་དག་གོ།

以下是完整直譯： 如是所說亦即善舍。某些經函中不說"余"字。 如所說相之涅槃，由業及煩惱果之火息滅故為涅槃。此從"vā pa tā pa"語根而出。 此處外境論者及許內識論者言：由無再生種子故，彼等何從生？又說："身壞受清涼，想滅諸行息，諸識皆沉沒，如是苦邊際。"等。 彼之破斥，于聖《楞伽經》及《吉祥鬘獅子吼經》等中廣說，《勝生》中亦先已說：諸法唯由法性，有些生起后極斷絕相續而顯現，如燈等。有些永不生起，由此即無滅，唯有名稱，如空花等。有些非全無生等所緣，如眾生心之差別。 是故，僅由未察而生喜，若察則如芭蕉無實之心，及彼遍凈智慧幻化，此永不成無，彼亦非無所緣緣等而成立，故彼等說非善。 因此說"乃至輪迴際利益眾生之諸菩薩"。有些唯由邪見，謂諸佛世尊智慧亦僅名相而盡，無間三昧后無實智慧，唯成清凈真如，此說亦為此處所破。 云何？所謂"真如清凈"者，由有法智慧清凈力，與彼無別而非即彼之真如也。

།ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བརྗོད་པ་ལྟ་ཞིག་ན། ལོག་པའི་ལྟ་བའི་མཚོན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བཅད་པ་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དག་པར་གང་གིས་གཞག་།གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་གོ་ཇི་ལྟར་འཕགས་ པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། དོན་དམ་པ་དེ་མཐོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་གླགས་སུ་ཡང་ངེས་པར་འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་མ་དག་པ་དང་ཐ་དད་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆ་ཤས་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཕལ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་དེ་འཕགས།གཞན་ཡང་། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་དགེ་སློང་གིས། །འཁོར་བ་གལ་ཏེ་རྣམ་ལྡོག་ན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྩོམ་མི་བཤད། །རྩོམ་པ་ཡོད་ན་ངེས་པར་ཡང་། །ལྟ་ བར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན།།ཞེས་བསྟན་པའི་གླགས་ཀྱང་ངེས་པར་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ཕུང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བ་ངན་པའི་དགོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མཁས་པ་དེ་དག་གིས་མཉན་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འོས་པར་སྤང་ངོ་། །སྤྱོད་པའི་གཉེན་ པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བའི་སྤྱོད་པ་བཞི་དང་།རེ་རེའི་ཡང་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་སྟེ་ཆོས་ནི་བསྟན་པའི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་ གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བར་སྣང་བས་ནའམ།ཚོགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་སྟེ་སྒྲའི་དོན་ནི་དེ་དག་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ལུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་གི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་རེ་རེ་ལའང་ཡིག་འབྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་། ཡང་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་གི་གྲངས་སུ་བགྲང་བའོ།

以下是完整直譯： 如是執持世俗而言之，以邪見劍斷絕智慧的你們，以何立彼清凈真如？若有不依有法之真如，則如何不落入《聖解深密經》所說過失："若勝義諦異於世俗諦，則勝義不成諸法共相，以見勝義亦不能令諸瑜伽師斷煩惱"等。 複次，若清凈真如與諸眾生不清凈真如有別，則法界豈不成兩分？若無別，則現證菩提時，如何勝於凡夫？ 又復："煩惱盡比丘，若能轉輪迴，圓滿諸佛陀，何不說彼造？若有所造作，定當執見取。"如是過失定當存在。 是故，此等成就自他衰損方便之如是大邪見曠野，諸智者不應聞之而當斷除。 "對治行"者，謂貪行等四根本行，各別分類則成八萬四千行。彼等對治即大牟尼無餘法輪，法以教法為主。輪者，顯現轉于所化相續，或因聚集義故為輪，聲義與彼等相近故。 無餘者，謂八萬四千法蘊。於此，一法蘊量幾何？有偈千數。每一偈頌有三十二字。如是一切法蘊共有八億四千萬偈頌。此處且依共同數目而計。

།ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ།དབང་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱིས་བཀུར་བར་འོས་པའི་སྣག་ཚས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་འདྲི་བར་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་གང་དག་ལས་འཕགས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་སྟོང་གིས་བཀུར་བར་བྱ་བའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ དོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེང་སང་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་རབ་ཏུ་མི་སྣང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ། བསྟན་པ་རིན་ ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པར།།རྣམ་པར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོ་གདེངས་ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་ནས། །ས་ཡི་གཏིང་ན་གནས་པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་མཛད། །ཅེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་ གསུམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ།མདོའི་སྡེ་དང་། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང་། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དག་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང་། རྟོགས་པ་ བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་།དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། སྐྱེས་པའི་རབས་དག་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་ པའི་སྡེ་ནི་གཉི་གའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ།།སྡེ་སྣོད་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། །བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་ནི་དགུར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་བག་ཆགས་རྟོགས་དང་ཞི་བ་དང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་ལས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བར་བྱེད།།མདོ་དང་ཆོས་མངོན་འདུལ་བ་དག་།མདོར་ན་དོན་ནི་རྣམ་བཞིར་འདོད། །བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤེས་ནས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། །གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། ། ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྗེ་བཙུན་འབུམ་ལྡན་མ་ལ་སོགས་པ་འདི དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 就無上乘而言，以具力根之大象所堪負之墨汁，能書寫一法蘊。如是，諸經中所說聖天授之五千象所負之經函誦持等說，亦成合理。 若有如是眾多法蘊，何故今時瞻部洲中不見顯現？有說於他世界流行，復有大多在諸龍宮中流行。如說："殊勝妙法教，無邊清凈理，諸大龍王眾，恭敬頂上戴，住于地底中，除遣諸暗障。" 彼等法蘊亦攝於三藏：經藏、偈頌藏、記別藏。長行、應頌、記說、偈頌、自說等，攝於聲聞經藏。因緣、譬喻、本事、本生及眷屬等，攝於律藏。方廣、希有等，攝於菩薩經藏。論議則攝於二俱之對法藏。 彼等藏復為三藏或二藏，如說："諸藏三或二，攝故因有九。斷除習氣證，寂滅及遍知，從中得解脫。經與對法律，略說義四種，智者知此已，得一切種智。說處及相狀，法義故名經。現前數數說，勝解故對法。墮起與出離，決定及補特，制罰並分別，決定故名律。" 由此，勝母尊聖十萬等，當知攝於大乘藏菩薩經之方廣部。

།ཡུམ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པས་ནི་གཞུང་གཞན་ལ་མཆོད་པ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་ འདི་ལ་མ་གུས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མི་ཟད་དེ།ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་དེ་གནས་མིན་ལ་སྐྲག་པ་གདུང་བྱེད་འགྱུར། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཕུང་ཆེན་བསགས་བྱས་ཡུན་རིང་དུ། །རིགས་མེད་གྲོགས་ངན་དགེ་སྔོན་མ་བསགས་བློ་མ་སྦྱངས། །ཆོས་འདིས་སྐྲག་འགྱུར་འདི་ནི་དོན་ཆེན་ འདི་ལས་ལྟུང་།།ཞེས་གསུངས་ལ། བློ་ཆུང་དེ་ཡིས་ཐོས་ནས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་དེ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་ལྟུང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་ལས་ཆེས་ཡུམ་འདི་ལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མ་རུངས་སོ། །ཞེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་དག་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ།།མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བ་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དང་པོ་ནི་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་སུ་འཕགས་པ་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ་འདི་ནི་དམན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། ། དེ་ནས་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སྙིང་པོ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་ན། ལྷའི་བུ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཨ་ལ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་རི་མ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་མངོན་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྡེ་སྣོད་མཚན་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་ པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས།སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直譯： 對此佛母作供養、讚頌等，較之供養其他經典更為殊勝福德，對此不敬亦如是極為過患。如說："彼等眾生住非處生怖苦，積集廣大非福久遠時，無種姓惡友昔未積善未修心，此法令怖畏，從此大義墮。"又說："小慧聞已即捨棄，舍已無依墮無間。"較造五無間罪更為惡劣者，即是誹謗此佛母。如勝母廣說中明示。 所謂"無餘一切轉法輪"者，有說：初于鹿野苑為聖者憍陳如等轉四諦法輪，此為下乘法輪。其後于王舍城靈鷲山宣說心要及現證義之法輪，此為第二密意說輪，故天子等言："奇哉！見於瞻部洲轉第二法輪。"其後于喜馬拉雅等處，以對法藏定論三相分別，宣說了義之法輪，此即無餘一切轉法輪。 彼等所說非理。何以故？大聖並非如是次第說法。如聖如來出生顯示經中說："善男子，諸如來現證圓滿正覺已，入于'佛極正覺'三昧，入此三昧之剎那，即現等同一切有情數之身。"

།སྐུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་གསུང་དང་ཐུགས་དག་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། གཞན་ལས་ཀྱང་། ཀྱེ་མ་རྒྱལ་སྲས་ཁྱོད་ལྟོས་ཤིག་།འཛམ་བུའི་གླིང་རྣམས་ཐམས་ཅད་ན། །བདེ་གཤེགས་ འདི་ན་བཞུགས་སྙམ་བྱེད།།བདག་ཅག་རྣམས་ནི་འདི་སྙམ་དུ། །རི་རབ་རྩེ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙམ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་གཞན་ན་ཡང་། །སངས་རྒྱས་ངོ་མཚར་རྨད་རེ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ ཡང་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྒྲགས་པ་ཉིད་དེའི་དང་པོ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན།འཕགས་པ་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་པའོ་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་གཞུང་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ལས་ཀྱང་གཉིས་པ་ཞེས་སྨོས་ན། དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་དང་ པོར་བྱ།དེའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་སྔར་གང་ཐོས་པ་དེ་ཙམ་ལས་གཉིས་པར་གཞག་གི་།དང་པོ་ངེས་པར་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ལུང་དང་རིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་མཐོང་ བའི་ལམ་མོ།།ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་ཅིག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་ལོ་གཉིས་ པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལོག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། གང་ཞིག་རིགས་པས་གནོད་པར་བྱར་རུང་བ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་གཞག་ཅིང་། ལུང་དང་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་དུ་གཞག་པ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ དོན་འདི་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བསམ་མོ།

以下是完整直譯： 如是說道，等同身數之語與意亦遍住。又從他處說："奇哉觀佛子！遍瞻部洲中，皆謂善逝住此處。我等復作念，善逝住須彌。他世界之中，佛陀甚稀奇。"此詳見於聖三十三天經。 複次，若謂天子宣說第二法輪，則其第一為何？謂為對聖者憍陳如等所說。若於三種勝母論中皆說第二，則何為第一？故所謂第二者，僅是彼等天子依其先前所聞而立為第二，至於確定初轉四諦法輪一說，全無教證與理證。 複次，所說"法輪即見道"亦非決定，因有些法輪是資糧道，有些是加行道，有些乃至無間道。如是，所謂第三法輪非是密意，第二法輪勝母是密意之說，此乃顛倒而說。若為理所能破者立爲了義，以教理善成者立為不了義，此極錯亂。然此義當於中觀論中抉擇，此處不思。

།དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་གསུང་ཐ་དད་པར་ཐོས་ པ་ལ་སོགས་པར་ཟད་དེ།འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ས་རུམ་ནས་འཐོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་གཙོ་བོ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་མོད་ཀྱི། འཛམ་ བུ་གླིང་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱི་དྲོ་གཅིག་ཡུན་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཏེ་ད་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འཇིག་པ་ན་ཡང་ཞིང་འདི་རབ་ཏུ་དག་པར་གནས་ལ། མ་འོངས་ པའི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་རོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་གི་ཚུལ་འདི་ལྟར་བསྐོར་ཞེས་དམན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་བྱ་བ་ག་ལ་ནུས་ ཏེ།གྲངས་མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་བགྲང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྨས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞུང་གང་དག་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་པར་སྟོན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ། ། གང་དག་ལས་དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པར་སྟོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་དོན་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པ་ཞེས བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཏེ།མེ་ལྕེ་ཟླུམ་པ་དང་མེའི་ཁ་དོག་སྨུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་སྟེ་མེའི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ་མེའི་ཤིང་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་རེ་རེའི་ཡང་དེ་དག་མ་ལུས་པར་སྐད་ ཅིག་གཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ།།མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། །དེ་དག་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་ ཅར་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟོན་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ང་ལན་སྟོང་དུ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།

以下是完整直譯： 如是，無餘法輪於一切相中轉者，唯於一剎那中轉，所化眾生僅是聞其時長短與異語等而已。聖妙法白蓮華大乘經中亦云："從地涌出諸菩薩雖於二十五中劫供養世尊釋迦尊，然瞻部洲等眾則知為一日晡時。"又說："世尊未入般涅槃，今住色身，此世界壞時此剎土亦極清凈而住，于無量未來劫中方入般涅槃。"是故當定解無餘一切法輪於一切相中轉，不應以劣想定解如是而轉，如前所說"誰能數無數"等。 所謂"于諸相論中"者，凡諸論中顯示諸法堅性等相為勝義者，是為相論。若諸論中顯示勝義無相，雖示唯於世俗住自相，然非相論，以世俗非是所許之實法故，非是決定相故。 所謂"相"者，謂色與形，如火焰圓及火色赤等。所謂"相"者，謂能表徵，如火煙等。所謂"相"者，謂因，如火薪等。以一剎那遍知一一法之彼等無餘故，是為遍知一切相。 所謂"無常等"者，謂四諦各八相，及彼等諦之八相。所謂"以一切乘決定出離"者，謂隨所化而示以三乘悉皆般涅槃，如雲："諸比丘，我以聲聞涅槃而般涅槃千次。"

།ལན་སྟོང་དུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་གསུངས་པ། ཐེག་པ་རླབས་པོ་ཆེས་ནི་སྐྲག་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ན་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་བར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེས་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཉན་ཐོས དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་མཛད་དེ་དེ་ལ་འདྲིས་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པར་རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མཐའ་ཞི་བ་ཉིད་དེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སྤང་ བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་མ་སྤངས་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ།།ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་བག་ཆགས་ཟད་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་སོ། །ཡང་ན་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་ བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་གསུམ་པའི་བསྡུ་བའོ།།དེ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་དེ་མི་མངའ་ བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།འདི་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་བརྟགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི་ཅི་ཡང་ མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ།

以下是完整直譯： 以緣覺涅槃而般涅槃千次。又說： "于大乘法而生懼， 見此眾生樂下劣， 是諸菩薩成聲聞， 乃至示現緣覺果。" 以此因緣為主，于菩薩藏中示現聲聞與緣覺道，僅為令其熟習故。 所謂"不現證真實而依止"者，真實即人無我之邊際寂滅，不現證者，謂不斷修所斷諸煩惱故，由未斷彼故不般涅槃。是故阿阇黎亦云："聲聞道是菩薩所應遍知，非所應現證，故未說修道。" 所謂"習氣相續"者，即習氣即相續，以諸習氣盡者無有後有相續故。或習氣之相續，是第三釋。所謂"具彼斷"者，謂具足斷盡，示斷證果。如是後有相續是習氣為因，世尊無有彼故，云何為凈飯王子等因？此僅是大牟尼事業智中所化眾生所見色相，執為"此是一切義成太子"而已，實無任何相續。

།དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ངའི་ལུས་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་བསྟན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་ པས་ན་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བས་ན་གཞིའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཙམ་སྟེ།རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་སྣང་ཞིང་རིང་བསྲེལ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་ན། འཕགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།ང་ཡིས་རིགས་རྣམས་གཞག་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བའང་བླངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །དེ་ཡི་ཁ་དོག་ཕྱེ་བའང་མིན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལས་དམན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་དེ།དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ཚད་མེད་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡེ་ཤེས་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པའི་དབང་གིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དུ་མར་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ནི་མི་དབྱེ་བ་ཉིད་དོ། །གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག གིར་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་།སྤོང་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱེད་པས་ན་གཞི་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་མིང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་གཞི་སྟེ། དང་པོར་ ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བྱིས་པ་དབང་པོ་ཞེན་ཅིང་ལེ་ལོ་ཅན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གཞིའང་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བར་བསྟན་ཏོ།

以下是完整直譯： 如是，《中般若經》云："須菩提，我此身是一切種智之所依。"為何不說此身即是智慧？因諸凡夫執著自見，若說此即是智慧，則極難令其信受，故隨順世間僅說為所依。自性即是智慧，現為色相形狀及舍利等，故《聖善根遍攝大乘經》亦云： "我未安立諸種姓， 亦未受生及分色， 於色身中無有劣。" 阿阇黎亦說："於世俗中，唯智慧現為圓滿報身等而作利益，故是法身。"是故世尊恒時唯是無量廣大智慧光明，然唯一智慧依所化機作用，假立為多身智而已。是故不應由所化各別執取而分別佛之體性有異。 所謂"所依"者，于諸凡夫為我執我所執之所依蘊等，了知無我及斷除等差別故名所依，以俱行得俱行名。或為一切道之所依是為所依，以初當依止故。 是故《聖地藏十輪大乘經》亦云： "凡夫著根且懈怠， 於二乘中不精進， 不得大乘之法輪， 彼非廣大大乘器。" 此時即是所依亦是智慧，示為同位釋。

།དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དོན་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་དང་པོར་སྨོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན།དང་པོར་སྨོས་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཡོད་དམ། ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འདི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་འདི་ལ་དང་པོར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ན་ན་ཁོ་བོ་ཡང་འདི་ལ་གུས་པས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བར་དང་མཐར་མ་བསྟན་གྱི། དང་པོར་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་ དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། ལས་བརྩམས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དང་ པོར་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་འགྱུར་ལ།དད་པར་གྱུར་ནས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཡང་དཔྱད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡན་ལག་གི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་སྟེ། རྩ་བའི་གཞུང་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གང་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེ།འོག་ཉིད་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དག་གི་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་པའོ། །དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ ལྟར་བསྒྲུབས་པས་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུའོ།

以下是完整直譯： 如是說明禮敬后，今當解釋宣說必要等義。關於"以于義生疑"者，義即佛母現觀次第一切所說之義，應當理解為此處所說之義。于彼等生疑即是首先宣說顯示必要等之二頌，云何？由初說力，有慧者作是念："此所立必要等是否如是而有？若非如是，則由聽聞自論等當能了知，非由他故。若見此有如前所說必要等，我亦當以敬意住於此。"而趣入于聽聞等。是故必要等非於中后顯示，唯由初說而於義生疑，即是趣入支分。 若問："如是，何故不于禮敬之前顯示？"答：未作事業而行禮敬於世間非是正理故。如所說理，初說佛母功德則諸有慧者生信，生信已復詳察彼功德之必要等，故禮敬亦如必要等是趣入支分之前行支分，無過。 所謂"自論"，即顯示佛母現觀次第一切教授之此頌，為如根本論。所說即是顯示佛母現觀次第一切，下說"三種佛母"者，僅是略舉之義。必要即依此頌善解彼等佛母之義。必要之必要即如所解而修行，從獲得極喜地等乃至獲得無住涅槃。

།འགྲེལ་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ནི་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཤེས་བྱ་དང་། ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་མེད་པར་འབྲེལ་པས་ན་ཁོང་ན་ཡོད་པ་སྟེ། དེས་ན་འབྲེལ་པ་ནི་ཐབས་ ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་གཞག་ནས། །བློ་དང་ ལྡན་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཞེས།།ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་པའོ། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །རྩོམ་པ་ཡི་ནི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། །དགོས་པའི་སྒྲ་ནི་འདིར་དགོས་པ་དང་དེའི་ཡང་དགོས་པ་གཉི་ག་ལ་བལྟ་ བར་བྱའོ།།འབྲེལ་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་ཚིག་གིས་མི་སྟོན་ཏོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི་ལས་ནི་དང་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ ནས་ནི་འབྲེལ་པ་སྟོན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ནི་དགོས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ངག་དང་པོ་ནི་བདག་གིས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏེ་སྐབས་དང་པོ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །བདུད་བཅོམ་འཇིགས་མེད་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་། །སྲིད་པར་འགྲོ་ལས་ འདས་དང་ཤེས་རབ་དང་།།འཁྲུལ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་སྣོད། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་རབ་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཀུན་བརྗོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཏེ།དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་། དེ་ནས་ནི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་པས་དེ་རབ་ཏུ་དད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པ་རྗེས་སུ་ བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་དོན་དངོས་སུ་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི།འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སྨོས་པའོ།

以下是完整直譯： 所謂"唯有關聯"者，頌為能詮，即是能知，諸佛母為所詮，是所知果。因此，能詮與所詮二者，以因果、所知與能知，雖非刻意為之，然以勢力自然不由自主相關，故為內在所具。因此，關聯即是令人確信為方便。 其中，"一切種智道，此中所說者，他所未經驗"，為所詮。"依十法行性，安住經義念，具慧當能解"，另以此次第配合，顯示必要之必要。"易於得通達，是造論必要"，為必要。此處必要之聲，應視為必要與必要之必要二者。關聯則于任處皆不以言說顯示。 今為解釋尊者頌義，故說"一切種智"等。此解釋中，首先顯示所詮，其次顯示關聯，其次顯示必要之必要，其次顯示必要。其中第一句我已先說，即第一品。 所謂"薄伽梵"者，如說："降魔無畏具善緣，超越輪迴具智慧，離惑功德無量器，功德圓滿薄伽梵。"以如是理為薄伽梵。 所謂"以三神變"者，即神足通、記心通、教誡神變。其中，首先以顯示虛空行等神通降伏他方，其次以記說所化眾生心行令其深信，其後以隨順教誡神變賜予教誡，顯示實義，即所說"於一切眾生作隨順教示"。

།རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འདིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་བརྒྱུད་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འམ།དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། མདོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དངོས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དངོས་ཏེ་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་ཉིད་ ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། གཞུང་དེ་དག་ཤེས་པ་ལས་ནི་དོན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་གཙོར་ནི་དོན་གྱི་བརྗོད་བྱ་བསྟན་ཏེ། སྒྲའི་བརྗོད་ བྱ་ནི་གོ་སླ་བས་སོ།།རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དག་ཐབས་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་གོམས་ པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མྱངས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དེ།སྔར་ཁྱབ་པ་དང་དབང་ལ་སོགས་པ་མ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་བསྟན་པ་ཉིད་དེ་གོ་སླའོ། །ད་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེ།ཁྱད་པར་དུ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་འཇུག་ པའོ།།དེ་ལྟ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དགག་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཅི་ལ་ཡང་མ་རིག་པར་ཆས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པའི་དོན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡུམ་གྱི་མིང་དང་དོན་སེམས་ལ་གསལ་པོར་བྱས་པའོ།།དེ་དག་གིས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་གོམས་པའི་དབང་ལས་སེམས་དེའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ ཡིན་གྱི།ཏིལ་འབྲུ་ལ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིས་གོས་པ་ལྟར་ནི་མི་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པའི་དབང་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བར་གདགས་པ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པ་དེ་ཉིད་དྲན་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། འདིར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དྲན་ པའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整直譯： 於三種佛母中所顯示之所詮者，此中頌為間接所詮或義理所詮，諸經則為直接所詮即聲音所詮。頌之直接所詮即聲音所詮為佛母之經典自身。何以故？由頌能知佛母經典，由知彼等經典則能知義，即佛果道及果故。是故此中主要顯示義理所詮，因聲音所詮易解故。 能詮與所詮以方便與所成就之理相關一事，僅如前所示而已。外道與其他離貪等未修習諸法無我者所未經驗者，即顯示義理所詮之殊勝性，如前以遍及與自在等未經驗等教證所示，易解。 今顯示必要之必要。所謂"菩薩"者，即一切發菩提心者，特別是住種性故不退轉之十三者，因彼等決定故。"由聞所生等智之次第"者，即以三慧次第趣入。如是遮遣以小功用頓時通達佛母。"唯由於任何自他利圓滿成就無所不知而發心者"，即顯示前說"菩薩"之義。"極為明顯之體驗"者，即以三種智慧於心中明顯作意佛母之名與義。"彼等所立習氣"者，顯示由數數修習力故心中生起彼相，為任運成就，非如芝麻被茉莉花香薰染般思維。如是由修習力所生心之所生假立，即熟悉事物不忘失之念知，此中具念之智即念知。

།དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་ལས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་ཞལ་སྔ་ནས་འདི་དག་གི་དེའི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་བཞག་གི་དངོས་སུ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་ བཤད་པའོ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྒྲུབ་པར་ཅི་ལ་ཡང་རག་མ་ལས་པར་ཆས་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གསལ་པོར་བྱས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་རིང་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བརྗེད་པའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ལེགས་པར་བཞག་ནས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།ལེགས་པར་བཞག་པ་ནི་འདྲེས་པའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་མ་བརྗེད་པས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལེགས་པར་བཞག་ ནས་ཤེ་ན།ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་ཞེས་སྨོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མདོ་དོན་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །མདོའི་དོན་དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་མ་ལུས་པའི་དོན་ནམ། ཡང་ན་ སྙིང་པོའི་དོན་ཙམ་ཞིག་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་ནས་སྙམ་པ་ལ།གཉི་གའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་པར་བྱ་བ་སྟེ་སྙིང་པོའི་དོན་ཡང་དེའི་ནང་དུ་འདུས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པ་གཞུང་མ་ལུས་པ་ནི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་བཞག་པ་ཡང་མེད་དེ། ལུང་གི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་གཟིངས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ངོ་བོས་དམན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་བསྡུས་པ་ནི།ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡིན་པས་ན་དེ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོས་པ་ནི་ལས་ དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་བདག་ལ་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་གྱུར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་སྨོས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའོ།

以下是完整直譯： 因此，一切處唯由心之力差別，依心與心所之狀態而安立，如阿阇黎法護親言："此等僅依其狀態而安立，豈有實體？" 如是，菩薩于成就自他圓滿利益無所依賴，以三慧次第明顯體驗所立習氣之本性念知，長時亦如聞等不忘失之狀態中善加安立。善加安立者，由熟習事物極不忘失，於他生中亦明顯隨行故。 于念知中善加安立何者？為顯示所說"十法行自性之經義"故，說"般若波羅蜜多經之一切義"，與"經義"相連。彼經義是否于念知中安立因緣等一切經文之義，抑或僅安立精要義耶？因二者非主要故，說"八現觀自性"。此為主要義故，應安立於念知，精要義亦攝於其中故。 因緣等一切經文亦非定當安立於念知，因教法如筏于修證法作意時故，以散亂本性劣故。八現觀自性之攝略即所說"十法行自性"，為十波羅蜜多，故說"菩提心與佈施等修行"以顯示此。說菩提心者，從初業地至佛地以因果體性永不離菩提心，故說佈施等波羅蜜多亦具彼，因若無空性大悲為體之菩提心加持，佈施等亦不成修行故，故主要說彼。是故於"具菩提心"中略去中間語詞。

།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས།།བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུར་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ནི། དང་པོ་སྨོན་པ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པའོ།།དེ་ནས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་སྔར་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་བསྒྲུབ་པའམ། འབྲས་བུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ ཕྲིན་ལས་རྣམས་སོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གཞན་དུ། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ པའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ།དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཙམ་གཙོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འགྲེལ་པར་དེ་དག་གི་ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ལས་ཅན་དགེ་བ་བཅུའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འདིར་དེ་ཟུར་གྱིས་ཀྱང་མ་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བསྡུ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ཉིད་དེ་ལ་མེའི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། མེ་དང་དེའི་ཁམས་ ཚ་བ་ཉིད་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དབྱེ་བར་ཡང་མི་ནུས་ལ།ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པར་ཡང་མི་བརྗོད་དེ་འཛིན་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བལྟའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ ཡས་པ་ལྟར་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་ད་དག་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པས་ན།ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སྨོས་སོ།

以下是完整直譯： "佈施等"即如說： "佈施戒忍精進禪， 般若波羅蜜多及， 方便力愿及智慧， 此等許為十度滿。" 彼等即修行，大乘之三行：初發愿菩提心為趣入行，次入菩提心十波羅蜜多為修行，即如前所愿修行或善修果。次佛之成就行，即法身事業。 有謂此處十法行自性，如聖彌勒親說："書寫供養及佈施，聽聞讀誦並受持，講說唸誦及思維，以及修習為十行。"此說不應理，因彼等僅以加行道修行為主故非一切中最勝，且阿阇黎于注中亦未略說彼等故。如是，有謂十法行即自他利業之十善，此亦不應理，因阿阇黎於此處亦未略示故。 如是修行彼成就行之果為何？說"法界遍行相極喜地等證悟次第"等。法即攝為色等諸法，彼等之界即自性。如火之自性為熱性，說為火界時，火與彼界熱性雖少許亦不可分，然一切處亦不說為一，因執持差別故。如是應觀諸法與彼界。善見彼義時，如諸法無邊，彼界亦不離彼等而得，故說遍行相。

།མཚན་ཉིད་དེའི་མཚན་གཞི་གང་ལ་གདགས་ཤེ་ན། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ས་དང་པོ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། མཚན་ ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བའོ་ཞེས་དགའ་བ་སྐྱེ་བས་ན་དེའི་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་གྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ནི་དོན་གཞན་གྱི་མིང་སྦྱར་བར་ཟད་དོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ན་ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ ནི་དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི།དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ བྱས་ན་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་བལྟ་དཀའ་ལ་ཟབ་པ་ཡང་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་མ་མཐོང་བ་ལས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ།།ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སོགས་པའི་ སྒྲས་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ།།དེ་དག་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཞག་གི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ལྷའི་རིས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མཐོ་དམན་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཐ་མ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དང་རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་དག་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་སོ།།དེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལས་འགའ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་ནོ།།ད་ནི་དགོས་པ་དེ་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་མན་ངག་བཟུང་བདེ་བ་འདི། ལས་ནི་དོན་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་འདིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཐབས་སླ་བའི་དགོས་པ་ཉིད་ཡོད་དོ།

以下是完整直譯： 若問此相之所依為何？說"極喜地"。于初地如是證悟，具彼相故，於後得智見自身法界而生喜，故名為此。如說："趣近菩提及，見成就有情利，生起極大歡喜，是故說為極喜。"此僅是以他義配名而已。 如是若證法界，何故未成佛？因供養如來事業歷經恒河沙數劫等福德資糧未圓滿故。其他諸師謂，彼等證法界僅為安立出世間之因由，然如實真正證悟唯是正等正覺不共見，若如是說，則"我如來藏極細難見甚深，十地菩薩等從未見而得見"之說亦善引證。 "等"字攝第二離垢地等。"彼等證悟次第"者，彼等地之次第僅由自證而立，非如天界等有高下差別故。 "現證一切相智"為所需之所需。"一切相智"即如末分所說及如相與性中所說之自性。"現證"即如一剎那現等覺中所說之四剎那。彼現證即所需之所需，為究竟圓滿果，無有更勝之自性。 今為顯示彼所需成就因之前行偈頌之所需，配說"所化眾易解為造論所需"。此易持教授能令義易解，由此能易解佛母諸義，故有易方便之所需。

།རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་གང་ཞེན་སྙམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་བསྡུས་ལ། སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཉི་ཚེ་གཟུང་བ་སྟེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པ་སྐྱེད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ་ནི། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ་འདི་ནི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ལྟར་བཤད་པའོ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི་སྔར། དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དགྲོལ་བར་བཞེད་ནས། དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།མདོར་བསྡུས་པ་དང་པོར་བསྟན་པས་ནི་དཀྱུས་ཀྱི་སར་བསྟན་པའི་རྟ་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྒྱུག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཕྱིས་དོན་རྒྱས་པ་རྣམས་མི་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །བསྟན་ བཅོས་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བྱས་པ་ཡང་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པར་སླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོ་བསྡུས་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ན།སྐྱེས་བུ་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་ཡང་དཀྱུས་ཀྱིས་སྔར་མཐོང་བས་སེམས་སྟོབས་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞིང་རྟ་ཚར་གཅོད་པ་ནུས་ པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ།།གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གཉི་གའི་མཐར་སྦྱར་རོ། །མདོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །རྒྱས་པར་ཞེས་པ་ནི་ འགྲེལ་པ་ལས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དག་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་བཟང་པོ་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་ན་ཟློས་བུའི་ཉེས་པས་གོས་ཀྱིས་དོགས་པས་དེ་མི་དགྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པར་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་ ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

以下是完整直譯： 若問佛母之義為何，謂菩提心與修行等之自性。菩提心攝於三種行，修行即修行之行持。故此二者之自性攝於現證之精要。此等即為證悟與獲得般若波羅蜜多之義。於此為何欲現證，因欲生起現證之愿故。此為前所說所需之所需，故欲證悟與獲得。此即依義次第而說。 如是所說者，前所需攝義之所說。今為顯示攝義之解脫，故說如是相連等，令所化眾易解。總攝初所說者，謂于中道之道無礙而行，后義廣說不動。故為令易解而說。論義分解亦不爭，故說為易解。此為論師等所攝之義。 若人于中道見，心力增大，能斷盡諸惑。此即為"觀"字之義。所謂"經"者，謂釋論中以偈頌攝八實體故為總攝。所謂"廣"者，謂釋論中以偈頌后十三者攝彼等義而廣說。 身之安立者，謂總說安立。若開顯者，謂支分與心要等故。所謂善說者，謂善巧方便之義。今為廣說攝義，故以偈頌為句。此為顯示不解脫之因故，故為攝義之句。

།ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་དང་ཚིག་གི་དོན་གྱི་བར་སྐབས་འདི་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས།ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་དགོས་པས། དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདི་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་མདོ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་།མདོ་རྣམས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞུང་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡན་ལག་གཅིག་ཉིད་དོ། །དོན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མདོའི་དོན་སྟོན་ པའི་སྐབས་སུ་དོན་གཅིག་སྟོན་པ་ལས་རྒྱས་པ་དང་།འབྲིང་དང་། མདོར་བསྡུས་པའི་གཞུང་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་ཞེ་ན། གདུལ་བྱ་ཁམས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་རྣམས་གནས་པའི་དབང་ལས།ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ལུང་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་དོན་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་དུ་མ་བྱུང་བ་འདི་ལ་དོན་མེད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལས་དེང་སང་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་ཉུང་ངུ་གཉིས་འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།སྟོང་ཕྲག་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་། ཡུལ་དབུས་ན་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་གཞུང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་སྤྱོད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ སྔ་ནས།ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་ཀུན་ལའང་། །དོན་བསྡུས་དེ་ཙམ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་བསྡུས་སོགས་རབ་དབྱེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི།།རིམ་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་མ་ཡིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལ་ལ་ལས་ནི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བསྡུས་པ་ལས་ནི་དོན་ཙམ་དུ་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་གྱི་ཚིག་གིས་རྫོགས་པར་སྟོན་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ལས་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་ཡུམ་བར་མ་ ལས་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 今于攝義與詞義之間隙中，有眾多應說之事，我當宣說。此《般若波羅蜜多教授論·現觀莊嚴》偈頌，攝諸佛母之義。於此，應說如何攝受之理等，為說此故，當念此： 首先就諸經而言，就諸經與偈頌相連而言，廣說教法為第一支，義之決定為第二支。其中就第一支而言，于說經義時，從說一義而有廣、中、略三種教法，及極略《聖般若波羅蜜多攝頌》等五種。 若問：為何所化眾根性與信解各異，大聖示現多種教法，依此而有多種成立一義之教法，此中無無義之過。今時於此，佛母中篇與略二者，即《聖般若波羅蜜多八千頌》與《一萬頌》，于東方廣行。于中土則行略教《十萬頌》而為教授。 若問彼等差別為何？此如師云： "或從義他從詞 他從異名數 智者于諸母 知攝義唯爾 其中略等分 差別唯如是 若非如是者 非善攝諸序" 所謂"或從義"者，于略佛母中唯顯義，不能以詞圓滿顯示。所謂"他從詞"者，于中篇佛母中雖以詞顯示其義，然非廣說異門。

།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་རྒྱས་པ་ལས་ནི་དོན་ཐ་དད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྨོས་པས་སྟོན་ཅིང་།མིང་གི་གདགས་པ་མི་འདྲ་བས་ཀྱང་དོན་གཅིག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ལ་བསྡུས་ སོགས་རབ་དབྱེ་བའི།།ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ལ་བསྡུས་སོགས་རབ་དབྱེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། ། ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི་དོན་ཙམ་གྱིས་བསྡུ་བ་དང་ཚིག་ཙམ་གྱི་བསྡུ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་དང་མིང་ཙམ་གྱིས་བསྡུ་བ་ནི། ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས མིང་གིས་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དག་ལས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྟན་པས་ཟློས་བུར་གྱུར་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཉིད་ལན་བཅུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་འཐད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པས་དེའི་སྐབས་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཅིས་ན་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤེ་ན།ཟློས་བུ་དང་འདྲ་བར་བྱུང་བ་འདི་ནི་ཟློས་བུ་མ་ཡིན་པར་སྔར་སྐབས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ན་ཡང་དོན་གྱིས་ བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།གཞན་ཡང་གདུལ་བྱ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཉན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ནི་དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་འཁོད་དེ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའམ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཉན་པའི་སྐལ་བ་མེད པས་སྐབས་དེ་དང་དེ་ཐོས་ནས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནས་དོང་བ་སྟེ།དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱང་མི་རིང་བ་ཞིག་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སླར་སོང་བར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整直譯： 從他處以名數排列，所謂者，佛母廣說之義，乃從義之差別而顯現，故雖名之不同，然義一而廣說。此即如是，正理之極，思維所不及之境等，廣說而顯。 因此，所謂略等分之差別，僅此而已。所謂佛母之差別，僅此而已。故於差別之佛母三者中，現觀之義攝為僅義攝與僅詞攝，及以名數攝者。 所謂從他處以名數排列者，謂從他處以名數排列而顯。如此差別之佛母，複次複次而顯，故以偈頌之道而顯，乃至十三偈頌等，如是而合。 於此，所謂一切種智之境，乃現觀之極攝者，故於此境中，若何而義圓滿者，若如偈頌而出者，此非偈頌，然於前境之義決定中，亦以義而顯。 又，所化眾生欲聞佛母者，或有從初至終而住者，謂聖者之福德等。或有從頭而聞者，或無圓滿聞者，故於此境中，聞已而出，複次諸天子等，謂世尊曰，所謂遠而不見者，複次而顯。

།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་གཞུང་དང་པོ་ནས་མ་ ཐོས་ཀྱི་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་སྟེ།དཔེར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚེ། དེ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོར་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དེ་དང་དེར་གློ་བུར་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྔར་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ཚིག་གཞན་གྱིས བསྟན་ཏེ།དེས་གདུལ་བར་བྱ་བ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཟློས་བུ་ནི་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལྟ་བུ་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་ལན་དུ་མར་བསྟན་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྟོན་པ་སྟེ། སྐབས་དང་པོ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དམིགས་ པ་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་དོན་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཚིག་གཞན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། སྐབས་དང་པོ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་དང་། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དག་གིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དེ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སྔ་མ་ ལས་ཐ་དད་པས་དེ་བསྟན་ཏེ།ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྔ་མ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རྟགས་ལ་སོགས་པས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整直譯： 又有一類，從初始經典未聞之時，至彼等完全圓滿后，聚集於會中。例如，一切種智之時，完全圓滿之際，從此三千大千世界之界中，所有四大王之類，皆與百千血肉之眾神共聚于會中。此等會中，諸如風暴般聚集者，亦為彼等示現，因其慈悲故，以他詞示現先前之義。故為未聞者之利益，偈頌並無。 又如修行之道，示現為一義，然有些則為自性示現。初始之時，修行之道之所依與種類示現等。某些雖不信此義，然以他詞示現。初始即發心，種姓與成就之道等示現。 有些則從前義中，因差別而示現。于聞思修之時，示現自覺之道，從前道轉為他義示現。第四與第五時，修行之道之標誌等，轉為他義示現。

།དེ་བས་ན་ ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ཟློས་བུ་ལྟ་བུ་སྤངས་ཏེ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་འཆད་པ་ཡང་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྡུ་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་བརྟེན། །མདོར་བསྡུས་དོན་ནི་འདི་དག་ཡིན། །སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་འདས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། སྨྲ་བའི་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཉིད་མཆིས་ཤིང་། །ཟློས་ བུ་ཡང་ནི་མ་མཆིས་ལ།།སྦྱོར་བའི་ལུགས་ཀྱང་རིགས་པ་ལགས། །ཞེས་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་ལས་བརྗོད་པས་ན་ཟློས་བུའི་ཉེས་པ་ནི་ག་ལ་ཞིག་ཡིན། ཟློས་བུའི་སྐྱོན་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་འདིར་སྐབས་རེ་རེ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་རྣམས་སྟོན་པར་ནུས་པ་གློ་བུར་དུ་ འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྟར་ངེས་སམ།འོན་ཏེ་སྐབས་མ་ལུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་གཞུང་འདི་དག་ལས་ནི་དོན་མཐུན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མིང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མི་གདགས་པར་ རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྟོན་པའི་དགོས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་འདི་ལ་གཟིགས།ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ཁ་ཅིག་ལས་བསྟན་པ་ནི་དང་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་བགྲང་བའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མཐོང་གི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བསྟན་ན་འདིར་རིམ་པ་དེ་ལྟར་མཛད་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཟིགས་ཤེ་ན།སྐབས་རེ་རེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་ པར་བརྗོད་ཅིང་སྐབས་མ་ལུས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྨོས་སུ་ཡོད།གཞན་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་རེ་རེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་ན། སློབ་ དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས།དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་ལས་བསྟན་པའི་གོ་རིམས་བསྟན་པ་འདིས་ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ དོན་ནི་ཚིག་གི་ཟུར་ཙམ་མམ་དོན་གྱི་དབང་ཡང་རུང་སྟེ།ངག་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྐབས་བརྒྱད་ཅར་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་སྦྱར་ཡང་ཟློས་བུར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོས་པའོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་ཡང་ངག་རེ་རེ་ལ་དོན་མཐའ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལྷག་པར་སྟོན་པ་ ཡང་མེད་དོ།

以下是完整直譯： 因此，"從某處他義，從他詞，從異名數"之偈頌義，有些人捨棄重複而解釋為一義成就，此即般若母之攝義。 如同尊者法稱亦云："依般若波羅蜜，此等是略義，復依於他義，彼義即已過。"又贊曰："善說者汝教，具有諸異門，既無有重複，修行理亦然。"由此宣說，何來重複過失？ 縱無重複過失，於此每一處能示現菩薩諸義，是否定為突然聚集眷屬之所依？抑或一切處皆示現菩薩諸義？ 複次，此等論中，雖義相順，然不立修行道、見道等名，而以異相示現，此中所見何義？如阿毗達磨等某些經中所示：初修不凈觀，數出入息，依止奢摩他，修習念住等菩提分法，具足毗婆舍那自性。於此，如是次第之所需為何？ 由每一處皆能示現菩薩義故，定說唯依突然來集眷屬，況復一切處能成就菩薩義又何須言說？複次，發心等一一亦能示現菩薩諸義，故尊者云："如是示現初后發心業之次第，余中間文義次第亦應了知。恐文繁多，我未書寫。" 於此，義者，或僅文詞一隅，或依義力，於一一語中，雖具足配合八處之義，然不成重複，此為所需。是故，於一一語中，亦不過分宣說當確立一切義。

།ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐབས་དང་པོས་སྐབས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་དབང་ལས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ བསྡུས་པས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དབང་པོ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།སྐབས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་དབང་པོ་ཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྐབས་གསུམ་པ་དང་། དྲུག་པ་དང་། བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་གསུམ་ཅར་ལ་ ཡང་བསྡུས་པ་དང་འབྲིང་དང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་མོས་པ་ཐ་དད་པའི་དབང་ཙམ་དུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་ཡང་འདི་ལས་མིང་གཞན་དུ་གདགས་པ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གཟིགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་གཞུང་གཞན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ དག་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེས་འདྲི་ན་དེ་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད།དེ་བས་ན་འདི་ནི་དོན་དང་མིང་དང་ཚིག་རྣམས་ལུགས་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ འདོད་པས་མ་སྤྲོས་ཏེ།དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ལུགས་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གང་དུ་ཡང་ཐེག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་དབྱུང་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་པ་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་གསུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་ པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཞར་ལ་གདགས་པར་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་བློ་བུལ་ལ་རབ་ཏུ་མ་སྦྱངས་པ་དག་ལ་ཡུལ་གཞན་གྱི་སྐད་ཡུལ་གཞན་པ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཐུས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པ་དང་འདྲ བར་བསྟན་གྱི།སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་དུ་གདགས་པ་མཛད་པ་ཁོ་ནས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནས་འདི་ལ་ནི་ལོག་པར་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གི་ ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ཟད་དོ།

以下是完整直譯： 有時，在初次階段，所有階段的總結之力，能使一切行為圓滿成就，因而成為理解之力。追隨先前所示，三種全知者，能總結所有階段，因而成為圓滿成就之力。 在八個階段中，分別開示，成為劣者之力。第三、第六、第八階段所示，亦是劣者之別相，三者皆有簡略、中等、廣大的喜好之差別而示。 此外，若將此改名為他者，所需為何？若如此，則此母論不應依他論而示，何故不示？對此，亦應如是言說。 因此，此乃義與名及詞等，唯是他者之方式。故從尊者之口中，略說為解脫而宣說，故不加繁瑣。 因此，如是，此乃他者之方式，故不應依他乘而宣說違逆之言。此義置於心中而宣說。 因此，句偈所作之解釋及所見之道等，皆為未成熟者之境界，故於他地之語言中，確立為真實之詞，依智慧之力而教授。 如是示現佛陀等之尊敬，故不應于器中反覆。故於此中，唯以正言而示，故此中無倒之詞。

།གཞན་ཡང་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་འདིར་བསྟན་པ་ཡང་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇུག་ པར་ངེས་པའོ་ཞེས་ནི་ཅིས་བཞག་པར་ནུས།དེའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་དྲན་པ་དག་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་དང་པོར་བསྟན་ལ། འདིར་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་གསུམ་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་པ།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྐབས་སུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་མཐའ་ལ་བསྟན་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་དམིགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་མཛད་ཀྱི་ གཅིག་ཁོ་ནར་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དང་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་ལ།ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ངེས་པར་བཀག་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་ སུ་སྦྱར་རོ།།གལ་ཏེ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེའོ་ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ན་མདོ་གང་དག་ལས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་འདུས་པ་ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་ཏེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་དགོད་པ་བཅུ་བསྟན་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་དག་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དོན་དེ་དག་འདིར་ཚིག་ཏུ་མ་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་ན་ནི་ཁོ་བོས་ཀྱང་སླར་འདྲི་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་རྒྱལ བའི་ཡུམ་འདིའི་ཚིག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་མ་མཛད།གལ་ཏེ་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་གྲོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་ གྲངས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་།ཁ་ཅིག་ནི་ཆེད་དུ་མ་བརྩལ་བ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་འདུ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དེའི་གནས་མེད་ལ་གཞུང་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པས་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་འཆིང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་འདི་ལས་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལ་གཟུང་ བར་དགོངས་ཏེ།མ་བསྟན་པས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ལ། རྣམ་པ་གཞན་ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཁམས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་ནན་ཏན་དུ་སྨོས་པར་ཟད་དོ།

以下是完整直譯： 此外，此處所示不凈觀等修習之不同行相，由於行者們安住于各種界和各種信解，故不能確定所有人都如一人般修習。 因此，不凈觀、入出息念、憶念等，在阿毗達磨經等中，是作為加行道清凈的開始而示現。而在此處，則是在發心階段中，以第三發心增上意樂所攝。 在解脫分善根階段中，即在資糧道清凈終末時示現，如是一切所緣境界中，並非僅限於資糧道初始。 在阿毗達磨經等中所說，於此處亦無確定遮止，因為是一切所緣所攝故。如是于其他亦當相應。 若說此非極廣部類所示，則為何于諸經中明顯宣說極略五法攝佛地，如"猶如明鏡"等所示，以及菩薩十種安立所示，魔業圓滿二十等所示，為何此處不說？ 若問為何此處不說彼等義理，我亦反問：彼等經中為何不說此勝母經中發心等文？若說是依義理，則有些由因攝持，有些由果攝持，有些由伴攝持，有些由異門攝持。 有些雖未刻意尋求，亦由勢力攝入，故無諍論之處。諸論典互相觀待，如鐵鎖相連，故於此未說者，當知即是彼等。 雖未宣說亦無過失，複次如前所說，由所化眾生界及信解各異故。

།དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རིམ་པས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ནི་དགེ་མོད་ཀྱི། རྣམ་ པར་རྟོག་པ་གཞན་ཉེ་བར་གནས་ཏེ།སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཡང་ལན་དུ་མར་བསྟན་པ་དེ་དག་བར་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པ་འདི་མི་བསྟན་པར་འདིའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྔར་སྐྱེ་བོ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བར་བར་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྟན་པར་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་དང་།སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཞུགས་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་རེ་ རེའམ་ངག་རེ་རེ་ལ་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསྟན་པས་ཞི་གནས་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གཞུང་གང་དག་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པར་རོ་གཅིག་པར་ལྷག་པར་མོས་ཏེ་མཉམ་ པར་འཇོག་ཅིང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བས་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ལ།འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་མདོ་རྣམས་ བསྟན་ཀྱང་།མདོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་གནས་པར་བསྟན་པ་ཡང་དོན་གྱི་དབང་འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་འཁྲུགས་པར་བསྟན་པ་ནི་འཁྲུགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱ་ལ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་ཉིད་ངེས་ པར་གཟུང་གི་འདི་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་གཞུང་གི་དོན་གཞན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་ཅིའི་ཕྱིར་གླེང་གཞི་ལེའུར་མ་ བསྡུས།དེ་བཞིན་དུ་རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་བསྡུས་ཤེ་ན། དང་པོར་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ཇི་ལྟར་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་སླ་ཞིང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ རང་རང་གིས་རྟོགས་པར་ནུས་བཞིན་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་འབད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 如是按所說次第善說雖善，然有其他分別念近住：加行道等每一種相雖多次宣說，其間未被他相間斷，不說此義有何必要？ 此前為未聞者而於其間宣說而已。如前從世間道至出世間道次第趣入，如是入已，于修道中唯於前所入處專注修習。 于每一處或每一語中，圓滿宣說一切義利，為不退失止觀故。依某些論中所說止觀功德，於一切教法無差別同一味增上勝解而等持，遠離蘊等義相差別想，于經等法喜獲得法喜，如是宣說。 《月燈經》中亦云：雖於十方世界宣說諸經，然說一切住於一經自性一性中，此亦僅是契合此義理而已。 是故，若說次第錯亂即為錯亂，應歸為一類，或當如所說而決定受持，當知此中次第而說實無所有。 今當說與頌文相關之其他論義：聖彌勒尊者以此頌文為何不攝序分品？如是亦不攝尊者自問品等？ 初序分品是說此勝母如何發起、眷屬集會等，易於通達，所化眾生各自能解，然而宣說如前所說之必要等不相應，故智者不須致力。

།དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་གྲངས་ལྷག་མ་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པའི་མཐར་ ཐུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ན་ཐོག་མར་བཤད་པའི་དགོངས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་སྦྱར་བ་བསྟན་ཏེ།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་སྙིང་ པོའི་དོན་ཐེག་པ་གཅིག་ཉིད་དང་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ།སྙིང་པོའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དུ་མ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མན་ངག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་པོར་བསྟན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་ དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བར་མཛད་པས་འདིར་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དང་པོར་བསྟན་ཏོ།།དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བའི་ལེའུ་དང་། འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ལེའུ་དག་ནི་སློབ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ གྱི་ཚུལ་བསྟན་པ་སྟེ།གདུལ་བྱ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བསླབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་བསྟན་པ་སྟེ་གོ་བར་སླའོ། །ལེའུ་ཐ་མ་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་མ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ གཞུང་མ་ལུས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་བསྡུར་མི་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།མདོའི་དོན་རྟོགས་དཀའ་བ་ཙམ་ཞིག་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱིས་བསྡུས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན།འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་སྦྱར་བ་ཡང་དག་པར་མཛད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པའི་ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་ལེགས་པར་སྦྱར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་ སྔ་ནས་ཀྱང་།རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མ་ལུས་པར་སྦྱར་བར་ནུས་པས་ན་ཡང་འདིར་སྦྱར་བའི་ངལ་བ་ནི་མི་བྱའོ།

以下是完整直譯： 在此之下，發菩提心的頌文等頌文數量增多，最終達到法性無變之境，因難以徹底理解，故以初始所說之意趣而作頌文並結合宣說。接著，菩薩學處的頌文中，詳細分為三種特性，乃是究竟真理圓滿成就之特性，唯一乘與唯一種性之意趣而宣說。其核心意義在於《般若經》深奧無比，非凡者文殊之口訣等中亦清晰宣說。聖者龍樹之《中觀智慧》等中亦清晰作此宣說，故此處不必再宣說。 在此之下，菩薩恒常悲泣的頌文與聖者超越法的頌文等，乃是宣說弟子與善知識之方式。為未來眾生如是教導之故，故宣說前行。末尾的頌文是將近處的論典彙集之方式，故以頌文形式宣說而不結合，須知如此。 如是，論典不遺漏之時，意義上不相違背。因經義難以理解，故以意義而彙集。此乃如是結合之時，意義上所示之詞句與頌文結合之次第。此乃以佛母般若之力而作，聖者解脫之部亦如是正確結合。自導師之口中，亦以簡略之母八千頌文而善巧結合。自佛智慧足下之口中，亦以簡略之偈頌與頌文結合。依此，能將佛母不遺漏地結合，故此處結合之勞苦不應為。

།དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་གནས་སུ་ཁ་ཅིག་ནི་མན་ངག་གི་ཚིག་ དང་མདོའི་ཚིག་སྦྱར་བར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ན།གང་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་གཏོང་བ་དང་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་པ་སྟེ།གསེར་བཟང་པོ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་རྒྱུ་ མཚན་གང་གིས་མན་ངག་གི་ཚིག་དང་སྦྱར་བར་འགྱུར།གཞན་ཡང་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་ནི་མི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་མདོའི་ཚིག་གང་དག་མན་ངག་གི་གཞུང་གིས་མ་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། ཡང་མདོ་སྡེའི་གླེགས་ བམ་ཁ་ཅིག་ལས་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་སུ་སྨོས་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡང་གང་དུ་སྦྱར་ཞེ་ན།གང་དང་གང་དུ་མན་ངག་གི་ཚིག་དང་མདོའི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ལྟར་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་དག་ཏུ་ཡང་སྦྱར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ གཉིས་ཏེ།ཁ་ཅིག་སྦྱར་བར་རིགས་པ་དག་མ་སྦྱར་བ་ན་དེའི་ལྷག་མ་ནི་དེ་དང་སྦྱར་བར་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཤུགས་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་གཙོར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་ལུང་ བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པ་འདི་ལ་མངའོ་ཞེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གཞན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕའི་ལུང་གིས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་། ལ་ལ་ལས་ དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་དོན་དེ་དང་དེ་སྟོན་པའི་མཚན་མ་ཙམ་གྱིས་ཚིག་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རེས་འགའ་ནི་དངོས་པོ་ཁ་ཅིག་ཚིག་དང་མིང གི་རྣམ་གྲངས་དང་།རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ལས་ལ་སོགས་པས་ཞིབ་མོར་སྟོན་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ལ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་སྟོན་ཅིང་དེས་ཀྱང་དེ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡུམ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཁ་ཅིག་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་ མཚན་མཐུས་བཙལ་བར་ནི་མི་བྱའི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 如是正確結合之處，有些人認為口訣之語與經文之語結合是合理的。然而，對於"舍利子，於此菩薩摩訶薩以無住之方式，安住于般若波羅蜜多中，因佈施、捨棄、領受皆無所緣，故以無所舍之方式圓滿佈施波羅蜜多"等思維，以及"如同精金直至菩提永不變異"等這些內容，無法確定為唯一，何以能與口訣之語結合？ 此外，暖位階段所說"不生為女身"等經文，凡是未被口訣論典所攝之處，應如何解說？又有些經典卷軸中出現口訣論典所說之內容，應於何處結合？ 對於何處應結合口訣之語與經文之語，雖無確定之理由，但僅限於某些處。即便如此，結合之理由有二：其一，有些應當結合而未結合者，其餘者則以勢力而顯示與之結合。勢力即關聯，因非直接宣說之主要內容故。其二，應知正等正覺佛陀如是結合之教言，世尊彌勒具此權威，因其被授記為繼承者，依父教言而行持他人不可見之正法藏故。 因此，即使看似無有理由之處，也應確知大聖者以"于某處以他義，於他處以他語，以異名差別"之方式，僅以表徵而宣說彼彼義理。如同世間，有時以語詞、異名、因、果、作用等細緻顯示某些事物，有時僅以符號顯示某些事物亦能表達，此處亦復如是。 是故，對於般若攝要等某些文句，不應執著尋求確定之理由，而應了知此乃大聖者教言之印記，僅是安住于廣大義利之事業而已。

།མདོའི་ཚིག་གང་དག་མན་ངག་ཏུ་མ་བསྡུས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་མདོ་ལས་ བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཟླས་བསྡུས་པས་རང་གི་སྐབས་དེར་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི་གཙོ་བོས་ཡན་ལག་བསྡུས་པ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་གཞུང་གི་ཁོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་གོ་སླ་བས་ན་ ཆེད་དུ་བསྡུས་པ་མེད་དེ།དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རང་གི་བློ་དྲི་མ་མེད་པས་ཅི་རིགས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་གོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་སྨོས་པ་ལས་ཁ་ཅིག་མདོའི་གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་མི་སྣང་བ་ནི། གཞུང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་འདི་དག་ནི་འབྲི་བ་ ལ་སོགས་པ་དཀའ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་།ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བློའི་སྟོབས་རབ་ཏུ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཚིག་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ལ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་དྲི་མ་ནི་མི་བསམ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཏན་ ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་གཞུང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་བརྗོད་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་པའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རེ་ཞིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཙོར་བྱས་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།

以下是完整直譯： 經中未被攝入口訣的某些文句，如暖位階段不生為女身等教示，有些通過相對應而攝入，由此可知屬於其自身階段。有些是以主要攝入支分，如說"王已駕崩"之類。有些雖在八事論典中所說，但因易於理解故而未特意攝入，如授記眾多比丘等。如是以自己無垢智慧隨理推度。 頌文中所說而在某些經典卷軸中未見者，是因這些廣大論典書寫等難以成就，以及五百末期眾生智力極其微弱故，教言文句衰敗而已。於此不應思維邪說之過失，因世尊彌勒已確立般若波羅蜜多故。 如是，這些是對二種論典方式的略說。現在當明說第二支分之略義，其中首先是修習心要之義以勝義諦為主，以及作意現觀之義依世俗諦而說。

།དེ་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ལ་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ།སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་།འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བསམ་ཞིང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་བསལ་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་ དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་ཏེ།བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་པ་ན་ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་ བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་ རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་གི་དངོས་པོར་ མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་།ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་ཁོ་བོས་ཡ་མཚན་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཕྱོགས་སྨད་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པའམ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀ་མ་ལ་ཤཱ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་མདོར་ བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 關於修習心要義，依據上師所言，在頂位現觀時，因為空無生滅，當修"無我"想，由此完全捨棄我執，並如實緣于離彼之蘊等緣起法、具生滅法性。由於青色與其心識決定同時所緣，故當作意"唯有心識，無外境"，因未完全捨棄能取相之心執著，故斷除外境執著。 當確定思維"無所取則無能取"，並遣除能取相之特徵唯識，確定"唯有無二智慧是真實存在之體性"。又因其為緣起，如幻無自性，究竟遠離一、有、無等分別之體性而修。 當修習力成就時，對某些人而言，如同辨識珍寶白銀等殊勝般，斷除一切迷亂相，如幻本性顯現之無分別智，為各自內證，若如是真實生起，則瑜伽師能真實斷除所知障。 若非如此，而是如同恒時執著虛空無實體性般，因執著不可生、不可斷之自性，若剎那法之了知體性與所知相在勝義中存在，則彼時修習對治如同虛空般于彼等毫無作用。因此，由於他人執實之顛倒不能轉，世尊斷除一切種所知障與承許諸法存在，此二互相矛盾之義，我視為稀有。 依此說明並誹謗邪見之方便而修，或者依據大師菩薩蓮花戒所造《般若波羅蜜多修習略要》中所說教授而修。

།སྙིང་པོའི་དོན་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གཉི་ག་དག་ལ་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མཐར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྦྱར་བའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་བསྟོད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་བཏུད་པས་གུས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།གང་གི་ཚེ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པར་གྱུར་པའི་རིམ་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཤེས་པ་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཞིང་། ཡིད་ནང་དུ་བསྡུས་ པས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡིད་ལ་དྲན་པས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།དེ་ནས་དུབ་པ་དང་བྲལ་བ་ན་སླར་ཡང་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནམ་ཡང་མི་འདོར་བ་དེ་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་ པར་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུའི་གོ་འཕང་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གཙུག་ལག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ འགྱུར་ཞིང་ཡིད་འགྱུར་བ་དང་།སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བའི་གཞུང་ལ་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཏེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཅི་ནུས་སུ་ཀློག་ཅིང་། ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྒྱས་ པར་བྱའོ།།རང་གི་ཆོ་ག་དང་འདུལ་བ་དང་བྱ་བའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་བར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་མ་རྨོངས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་བཏང་བ་ན་ཡང་འདུ་འཛི་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དྲང་པོར་བཅས་ཏེ་འདུག་པའམ་ཡང་ཇི་ལྟར་བདེ་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ།སྟན་བདེ་ཞིང་འཇམ་པ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་ སྙིང་པོ་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ལམ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་ཚོགས་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་གཅིག་ནས་ ཕྱེ་སྟེ་རྟོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱའོ།།དེ་ལ་དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གཅིག་རྣམ་པར་དབྱེའོ།

以下是完整直譯： 於心要義與現觀義二者作意后，應恭敬誦唸上師所造之《勝母贊·無分別贊》。非等持時，應以攝集一切現觀次第明瞭之智，遣除昏沉睡眠等，攝心於內，如次思維。 此後，應披上斷除四十六過等之鎧甲。以憶念功德而得安慰。應不混雜地了知諸相與性相等。此後，遠離疲倦時，復以八斷行斷除五種禪定過失，修習心要義。如是正入之善男子不捨善知識者，不久即修習資糧道等，見諦后亦將獲得唯一法王之位。 如是精進之善男子或善女人，於世間順世外道論典離貪而心轉變，于不能清凈心之論典，應斷讀誦等，日日盡力讀誦般若波羅蜜多經函明顯之文字，並廣行法施於天龍等。于自儀軌、律儀及行爲規範等亦應守護不違。 今當說現觀義之作意：為令于"菩薩應生歡喜"等不迷惑，舍心要義修習時，于遠離喧囂處，結跏趺坐端正而住，或隨所樂，坐于舒適柔軟座上，思維"一切法蘊皆攝於此勝母心要"。 此後，勝母作意分為道與果二者。其中首先作意于道，復分資糧、加行、見道、修道，逐一分別而作意瞭解。其中首先就資糧道而言，即是異名一義之分別。

།མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་ས་དང་། དད་པའི་ས་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ། ། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཕལ་པ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་དེ་ཕལ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དང་། རྣམ་པའི་དབང་དུ་ནི་དེ་ཉིད དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་དང་།རྩོལ་བའི་ལམ་དུ་བསྡུས་པ་ལས་དབྱེ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ནི་འདུན་པ་དང་། བསམ་པར་བརྗོད་པ་དང་། གདམས་ངག་ལས་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་མ་ཞེན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་ ངལ་བ་དང་།ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དག་བདེན་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་པར་བརྗོད་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་རིལ་གྱིས་སྦྱར་བ་དང་། མཚན་ཉིད་ལ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ལས་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ དང་།བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་རྣམས་རྟོགས་པ་དང་། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་གྲོལ་བས་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྒྲུབ་པ་དག་དང་དེའི་རྟགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་དང་། རྟགས་དག་སྟེ་རྣམ་པ་དགུས་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ན་འང་སྟོང་ཉིད་ཐོས། །ནང་གི་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །དགའ་ལས་བྱུང་བའི་མཆི་མས་མིག་ནི་བརླན། །ལུས་ཀྱི་སྤུ་རྣམས་ལྡང་བའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ གསུངས་པའོ།།ཕྲིན་ལས་དང་སྦྱར་བ་ནི་བདག་ཅག་ལམ་ཡང་དག་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ། །ཞེས་ཤེས་པས་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བས་བཀའ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ་ཞེས་པ་ནི།ལུང་གི་དང་པོར་བསྟན་ཅིང་ལན་དུ་མཆོད་པའི་ཚུལ་ཡང་སྔར་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དོན་འདི་ལས་བསམས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་ལོག་པར་བསྟན་པ་ཡི། ། གྲུབ་མཐར་འཆེ་བའི་བློ་ཅན་ལ། །དེ་ལུགས་རྗེས་འཇུག་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །བློ་ནོར་ལྡན་པས་ལུགས་གཞན་ལ། །ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་སྐྱོབ་པ་ལ། །གུས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整直譯： 就異名之義而言，即是資糧道、初業地、信地等之稱。就分類而言，有普通與殊勝二種。 就普通而言，其建立為普通之因相與體性，應示以菩提分相應及廣大加行。就諸相而言，即攝於遍觀諸法之道與精進道中之差別，由發心差別而言有欲求與思維之說。 由教授而言，有修行、三寶、無執著、無疲厭、攝持道等，說為僅是諦分；總攝所緣與所為；遍知諸相；由法身事業令眾生寂靜及四攝事；了知取捨；由稍離實執而修四無量及其相。 如是，應以體性、諸相、相狀、發心、教授、所緣、所為、大能仁事業、正加行及諸相等九種而作意。 就相而言，于諸經中示現多種。如聖龍樹亦云： "即于凡夫位，聞空性， 內心喜悅復再生， 喜生淚水潤雙目， 身毛豎立亦當生。"等。 事業加行者，謂我等入正道而未入邪道，是依怙佛陀之力。知此而念師恩，隨教奉行，成為支分。發菩提心等是佛加持，此于教法之初已示，供養方式亦如前所說。 思維此義，寂護論師亦云： "是故於邪說， 宗派慢心者， 隨行諸眾生， 生起大悲心。 具慧見他宗， 如是無實義， 于彼諸救護， 生起極敬信。"

།ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།ཡང་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་དང་། ངོ་བོ་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དང་། དེ་ཉིད་དང་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ལས་དབྱེ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ པ་ལས་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་།གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་སྔ་མ་ལྟ་བུ་དང་། མཚན་ཉིད་དག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ དང་།རྟགས་དང་། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་དང་སྦྱར་བ་དག་གིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གཞག་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། མོས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། ལྷག་པར་འདོད་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། འཐོབ་པ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རྟགས་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཚེ་དང་ལུས་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་དང་། བྱིན་གྱི་བརླབས་ལ་དབང་བ་སྟེ་འབྲས་བུའི་རྟགས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཁོར་ གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བསྟན་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 在資糧道中，具有殊勝之力，亦即異名之義。顯示本質者，為菩提道之法，乃四足之本體。此即是分類之力，乃從定力中完全修習之道而分出。由發心而言，乃殊勝之思維、教授、所緣、所為，及如前所示之相狀。應知無一遺漏之相狀。 第四階段中，依自性如是善說，分類、標誌、佛之加持力等示現。此即是異名之義，乃資糧道之殊勝，稱為解脫之分與善根之根本。其建立為殊勝之因相，乃因不退轉之故。 分類者，乃于階段中證悟、信解、殊勝欲求、獲得等四種。標誌之力，乃于壽命、身、神通、加持力中為主，乃果之標誌。 依自性之力，乃於一切無著之稱。依佛之加持力，乃於三界清凈而修習六度波羅蜜多。如此，解脫之分與善根之根本亦由十二種相而知。

།དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐ་མལ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གྱུར་པ་དག་དང་། ཡང་དང་པོ་གཞུང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་མན་ངག་གི་ལུགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་པས་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གིས འདིར་བྲི་བར་མི་འཐད་པས་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མགུ་བར་གྱིས་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱོས་ཤིག་།དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་མི་འཁྲུགས་པའི་སྔོན་གྱི་དམ་བཅས་པ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་ པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དང་།སེམས་ཅན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེར་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་བཤད་དོ་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ གྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ།འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཟང་ཟིང་དང་འབྲེལ་བར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཉན་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བས།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་འཕགས་པ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་དང་རྐང་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 如是配合，加行道、見道、普通修道、彼之殊勝道，乃至佛地之道等。複次，首先通過令善知識歡喜而聽聞帶有分類的論典教授傳統，此處我不宜書寫。菩薩們為圓滿自身資糧，應令善知識歡喜並取其精要。 如是，豈不與聖不動佛往昔誓願顯示等經，以及無分別對眾生作法佈施等教示相違？彼處未說善知識歡喜等支分。 若問：由善知識顯示清凈心，如是應當合理。因《聖出世間品經》等中說："與財物相連而說法者，乃魔業圓滿。" 就聞法菩薩而言，應隨學常啼菩薩為令善知識法上菩薩歡喜，捨棄自身血肉及支體。

། དེ་བས་ན་འདིར་ཆོས་ཉན་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དག་གི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་པས་ཆོས་བཅུའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པས་བསམ་པ་ཐག་པར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པ་མེད་པར་སྲན་འཛུག་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ལུས་དང་སྲོག་ལ་ མི་ལྟ་བར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་།རྙེད་སྟོབས་དང་བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། བདག་འབའ་ཞིག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། བདག་དང་གཞན་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་མདངས་ཀྱིས་རས་ཆོད་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། གོབ་ལོབ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་རབ་ཏུ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བཏང་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། རློམ་སེམས་མེད་ཅིང་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཆོས་ཚོལ་བ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 因此，此處當略說聞法者與說法者之軌則。菩薩作為聞法者應具足十法之自性。彼等如是所說："善男子，此十者是菩薩求法，何為十？即：以無誑無詐之誠心求法；以精進不懈堅持而以精進求法；不顧身命而求法；非為利養恭敬名聞，而為斷除一切眾生煩惱故求法；非僅為利益自己，而為利益自他一切眾生故求法；非為法相辯論，而為趣入智慧故求法；非為喜好瑣碎，而為堅固依止故求法；以不捨菩提心而為悲憫眾生故求法；為離疑惑而為斷除一切眾生疑惑故求法；以無傲慢無貪著，為圓滿佛法故求法。" 如是求法時，應以十種發心親近說法善知識。彼等如是所說："善男子，若菩薩發無上正等正覺心者，為現證一切智智圓滿成佛故，應承事恭敬供養諸善知識。"

།དེ་དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཚེ།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་སེམས་དང་། དགྱེས་པར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། ཇི་སྐད་ བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་སེམས་དང་།ཐུགས་མི་འབྱུང་བའི་སེམས་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་སྙམ་ཡང་མི་བྱེད་པའི་སེམས་དང་། གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་སེམས་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་ ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་དང་།སྨོན་ལམ་གཅིག་པའི་སེམས་དང་། སྟོན་པའི་སེམས་དང་། སྤྱོད་པ་མཚུངས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཉན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཅུ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་བསྐྱེད་མ་ལས། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་ཉན་པ་འགལ་བར་གྱུར་པས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ཡང་སློབ་མས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བཀའ་ནི་མི་འགོམ་གྱི་རང་གི་སྲོག་ལ་ནི་འགོམ་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བའི་དྲོད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ནོར་བཟངས་མེའི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་མཆོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བསྒོ་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཡང་ཆོས་ཉན་པ་དེས་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དོན་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་བཅུ་ བཞིས་ཆོས་མཉན་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ། དུས་སུ་མཉན་པ་དང་། གུས་པར་མཉན་པ་དང་། མ་རངས་པ་མེད་པར་མཉན་པ་དང་། བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཉན་པ་དང་། ཀླན་ཀ་མི་ཚོལ་བ་དང་། ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་ གང་ཟག་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་།བདག་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་དང་། ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། རྣ་བླགས་ཏེ་མཉན་པ་དང་། སེམས་བསྡུས་ཏེ་མཉན་པ་དང་། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ལེགས་པར་མཉན་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རིང་དུ་ལྟ་བས་བརྟགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཚུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་སྙིང་པོ་སྦྱིན་པར་བྱའི། དང་པོ་ཉིད་དུ་ནི་གཟུགས་ བརྙན་གྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直譯： 其于諸善知識承事恭敬供養時，應當生起此十種發心。何為十？即：承事之心，令歡喜之心，如教誡而精進之心，不令生厭之心，于散亂及迴向等皆不作意之心，一向專注之心，於一切善根以相續方式成為一體之心，同一願望之心，教導之心，及圓滿相同行為之心。善男子，此十者是聞法者對諸善知識所生之心。 生起此十種發心時，將獲得十種清凈，如是等。因此，如《勝生經》所說：說法者與聞法者相違而成魔業，乃至成為斷命等障礙之時，弟子亦不違背善知識之教誡，寧可捨棄自身性命。如婆羅門勝熱處所生起聖者財賢躍入大火坑之教誡故事中亦當如是配合。 複次，彼聞法者應住於十四種共同之法。如聖《廣大義經》所說："具壽等，欲聞法者應以十四種方式聞法：即：適時而聞，恭敬而聞，無不悅而聞，如教而聞，不尋過失，於法恭敬，不輕法，不輕說法之人，不輕自己，專一之心，欲知解之心，諦聽而聞，攝心而聞，以一切心思維而聞法。" 如是，是否為善巧聞法？善知識當以長遠眼光觀察，若是真實圓滿軌則，則當授予此佛母之精要，因為最初僅顯示如影像般之功德故。

།དེ་ལ་དགོངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་བསྡམས་པ། །ཕལ་ཆེར་ལེགས་བསྡམས་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས། །ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བར་དུ་མི་དག་གི་།མདོག་གཟུགས་ལན་འགའ་མཐོང་བས་ཡིད་མི་རྟོན། ། ར་གན་ཁ་བསྒྱུར་ལྟ་བུ་མི་འཚམ་ཞིང་། །ལྕགས་ཕྱེ་གསེར་གྱིས་གཡོགས་པ་ཇི་ལྟ་བར། །ཁོང་པ་རབ་གདུག་ཕྱི་རོལ་འཕགས་ཚུལ་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱས་པའི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཚད་མར་མཛད་པ་དང་། སློབ་མའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར བ་ལ་གཟིགས་ཏེ།རྗེ་བཙུན་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་བདག་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ལོ་བཅུ་བདུན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་མན་ངག་རྨི་ལམ་གྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ བསྟན་པ་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་བྱིན་གྱི་བརླབས་དང་ལྡན་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་དང་།རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྫོགས་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་མཐུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉན་པ་པོའི་ཚུལ་མདོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་བརྗོད་དེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དོན་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པར་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཟང་ཟིང་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་གྱུར་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདོད་ ཕྱིར་སུ་དག་དམ་ཆོས་སྟོན་བྱེད་པ།།དེ་དག་འདོད་པ་བཏང་བ་ཕྱིར་ལེན་ཏེ། །མྱོས་པ་དེ་དག་ཐར་མེད་རིན་ཆེན་ཆོས། །ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་སྤྲང་པོར་རྒྱུ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བསླང་མི་བྱ།།ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཉིད་ལས་ཀྱང་། ཐ་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ།

以下是完整直譯： 基於此意，經云： "此世間未善調伏者， 大多以善調伏相行， 未詳察之前世人等， 偶見色相不可信賴。 如同鍍銅不相稱合， 猶如鐵屑覆以黃金， 內心極惡外現聖相， 此世間中與眷屬行。" 又如上師所言，如下文所說："菩薩長久以來令善知識真實歡喜，具足無倒教授。"鑑於此理為量，為圓滿弟子眾之支分，尊者善賢親言："我于善知識承事供養十七年圓滿后，于夢中教法中示現《勝生經》精要略教授。于夢境中示現亦具不可思議加持而應信受，為顯示尊者所說未圓滿律儀依誓言之力故。" 如是略說聞法者之軌則已。今當宣說說法之行持：諸菩薩初說法時，應生大悲心，上師不吝法要而行法佈施。為主要顯示此二義故，《聖文殊神變經》亦云："說法時于諸聞法者不生大悲心亦是魔業。"又云："雖多聞而恐他知，上師吝惜法要亦是魔業。" 複次，依大悲心因緣，應無關資具而說法，為斷除如前所說魔業故。《聖解深密經》亦云： "若人為欲而說法， 彼等舍欲復取欲， 迷醉彼等無解脫， 雖得妙法行乞丐。" 《聖妙法白蓮經》亦云："于眷屬絲毫亦不應求取。"《勝生經》中亦云："乃至'善哉'之語亦不希求。"當隨順此等教言。

།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ ཚེགས་ཆེན་རྙེད་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དག་།རབ་དགའི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་རྣམས་རྒྱ་ཆེན་རྟག་གཏོང་ན། །ཆོས་ཡངས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་བྱེད་ཚེགས་ཆེན་རྙེད་མིན་ཞིང་། །ཤིན་ཏུ་བཏང་ཡང་ཟད་མེད འཕེལ་འགྱུར་བ་ལྟ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་སྨོས་ཅི་དགོས།།ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། བྱམས་པ་སུས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་འབུལ་བ་ཕུལ་བ་བས། གང་གིས་སྙིང་རྗེ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བཞག་ན། བྱམས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྔ་མ་དེས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ།སྟོང་གི་ཆ་དང་། འབུམ་གྱི་ཆ་དང་། བྱེ་བའི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་། གྲངས་དང་། ཆ་དང་། བགྲང་བ་དང་། དཔེ་དང་། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་པ་དང་། གང་གིས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་འཇིག་ རྟེན་ཁམས།།དེ་དག་རིན་ཆེན་བྱུར་བུར་བཀང་བྱས་ཏེ། །དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱལ་ལ་ཕུལ་བ་བས། །གང་གིས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཅིག་སེམས་ཅན་བྱིན། །རིན་ཆེན་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་དེས། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་ཚིགས་བཅད་སྦྱིན་པ་ལ། །གང་གཱའི་ཆ་དང་གྲངས་སུ་མི་ ཕོད་ན།།ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་སེམས་ལ་ག་ལ་ཞིག་།ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་པ་དང་བསམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པས་ནི། ཆེས་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པར་ རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འཇུག་པའི་བྱ་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་བར་ཡང་བྱའོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྨྲ་བ་པོ་དང་། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་མདོར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整直譯： 此外，聖者彌勒親言： "堅固者于命與財， 雖得大富無心要， 以極樂意施眾生， 施行廣大無間斷。 法界眾生皆利益， 雖施無盡亦增長， 如是增長無有盡， 何須言說此等事。" 此亦出自《彌勒請問經》： "彌勒於三千大千世界， 以恒河沙數珍寶充滿， 如是供養諸佛如來， 以慈悲心作偈讚頌。 彌勒福聚此福聚， 百劫亦不近其邊。 空之分，百之分， 塵之分，塵滴百之分， 數與分，計與例， 亦不可作比喻。 以恒河沙數世界， 以珍寶充滿供養， 以歡喜心奉獻佛， 以偈讚頌眾生施。 以大施故生慈悲， 以偈施故生慈悲， 恒河沙分不可量， 二答三答心何在。" 如是，亦出自《勝生經》： "菩薩自我聞思修， 正思惟等亦如是， 以正法施他等故， 具足福德而增長。" 此外，依《廣釋理經》所說，亦與此相關。此乃佛母說法者與聞法者等斷除魔業之方便略示。

།དེ་ལྟར་ བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱས་ནས།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་རྣམས་ལས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་མོད་ཀྱི། གང་གིས་སྔར་བཤད་པའི་རྗེས་ སུ་འབྲངས་ཏེ།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་རྙེད་ན་ནི། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དཀའ་བ་མེད་པར་བློས་རྟོགས་པར་ནུས་ལ། གང་དག་གིས་དེ་མ་རྙེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཀའ་བས་གནས་ཀྱང་དུས་ཡུན་རིང་མོས་ཀྱང་ཡུམ་འདིའི་དོན་རིམ་པར་ འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ།སྔོན་ཡང་དག་པར་སྦྱངས་པ་དང་། རྗེ་བཙུན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ནས་བྱིན་གྱི་བརླབས་པ་དག་ནི་མ་གཏོགས་སོ།

以下是完整直譯： 如是，關於總結之意的場合，諸佛母之意無遺漏地示現，進入之。此乃從支分之意中理解困難者而說。隨從前所說之後，若由善知識近示，則一切無難而能心解。若由未得者，則雖久住于難中，然此母之意次第相連極為困難。先亦正修習者，與尊者妙吉祥等天之特徵者，唯由加持而已。

།དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ཀུན་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་བྱང་ཆུབ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས།དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྡུད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བཞེད་དེ་ཞེས་བྱ་ བ་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན་མེད་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་གཞི་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་ པས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཡང་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བླགས་ནས། བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་ པར་རྟོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བསྒོམས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས།དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་གོ་རིམས་ངེས་པར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་རིམ་གྱིས་སྨོས་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་ བདག་གིས་བཀོད་པ་ནི་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་དྲན་པ་ལ་འཛིན་དཀའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直譯： 如是，示現一切總結之意。因欲得菩提心勇士菩提，故應得一切智智。首先，以偈頌總結一切智智，故從解釋之門而說。謂一切智智之理解，若無道智之全知，則無道智之說。故說一切智智。其下，復為得一切智智三者之故。又從總結一切智智、道、基之門而修一切智智三者，故說一切顯現圓滿理解。其後，謂從一切顯現圓滿理解中，得最極之理解，故說易解之故。以徵兆等說，先行之頂端顯現理解。其後，復得頂端顯現理解，故以總結之意理解之故，次第而修。為堅固故修，故說最終顯現理解。其下，謂最終顯現理解，修習之故，極為熟練故一剎那修習，故說一剎那顯現圓滿菩提。如此，示現一切因。其後，一剎那顯現圓滿菩提，修習之剎那不二，故說法身顯現菩提，謂次第決定之因緣。此等一切由我所述，因緣次第而說，故無難憶持。

།གལ་ཏེ་མདོ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་ནི་ལེའུ་གྲངས་རབ་ཏུ་མང་པོས་བསྟན་པ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་སྙེད་དུ་མཛད། སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་ ཡང་གཅིག་གི་བར་དུ་ནི་བསྡུ་བ་བསྟན་ན།གལ་ཏེ་དགུ་ལ་སོགས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན། མདོ་དེ་དང་དེར་ལེའུ་གྲངས་དེ་སྙེད་དུ་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་དམན་པ་རྣམས་ལེའུ་རེ་རེ་ཞིག་ཀྱང་བྲི་བ་དང་། ཀློག་པ་ལ་སོགས་པས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་རུང་བ་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོན་པ་སྟེ།གཞན་ལས་ཐ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བཟུང་བར་གསུངས་ལ། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ ཚང་བར་རྙེད་པ་དང་ཞེས་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་སུ་ཡང་བགྲང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་མི་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐབས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ཏེ། དགུ་ལ་སོགས་པར་བསྡུ་བ་ལ་ནི་དོན་མེད་དེ། རྒྱས་པའི་དུས་ན་ནི་ཉུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྔགས་ཤིང་། བསྡུས་པ་དབྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་མང་པོ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་དགུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་ན་ཇི་ལྟར་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཅི་ཞིག་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར འགྱུར།དེ་བས་ན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་དགུ་ལ་སོགས་པར་མ་མཛད་པར་ངེས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དངོས་གཙོར་སྟོན་པ་སྟེ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ གྲོགས་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་འདོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཉིད་དོ།།དམིགས་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ་འོག་ནས་འཆད་པར་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གཞན་དོན་བྱེད་ཕྱིར་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་འཐོབ་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྨོན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་པ་ཙམ་ཏེ་ ཚོགས་བསགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་གས་བླང་བ་ཡང་མ་བྱས་པའོ།

以下是完整直譯： 若問：難道不是在諸多經典中以眾多品數宣說教法嗎？何故尊者面前將此處義歸納為如是數量？又將此處義歸納為一，為何不作九等數？ 答：于彼彼經中作如是品數，是為極為下劣根機者，可以逐品書寫、讀誦等而漸次趣入，如同他處所說："乃至受持一偈"等。對於具力菩薩，則說應圓滿受持，且說"得勝王不缺"等，亦列為功德數故。 是故，于偈頌中，尊者面前為令所化眾生於現觀義不迷，故示現八品等。歸納為九等則無義，因廣說時讚歎略說，攝略分別時亦讚歎眾多差別故。若分為九品等，較八品宣說有何功德可得？是故，因無義故，定不作九等品數。 關於"發心"，有說是主要顯示發心自體，即欲等。有說是假立於增長髮心之助伴，即佈施等。有說是假立於發心果，即一乘道等。 所謂"所緣"，即所欲求、所希求之正等菩提。所緣即所修，如是所示。"自性"即以"欲"字所示，下文當解釋。 若問：何故欲求？以"為利他"而示。如是，菩薩具足利益眾生之心，具足菩提心，故得菩薩之名。如是，示現彼即發心。 所謂"愿"，即僅是愿求，尚未以積資而行發心儀軌。

།འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་གཏོགས་ པའི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ།།དོན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་ བྲག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་དུ་བརྗོད་ལ།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ ལས།།མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་པ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་བསྟེན་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་དབང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སར་གནས་པ་དང་། དེ་མ་ཐོབ་པ་ལས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པར་བཞག་སྟེ། ཆོས་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་ལ་སོགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་སེམས་ཅན་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས ཏེ་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན།ཅིའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདུན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒྲར་བསྟན་ཞེས་བསམས་ནས་དྲི་བ་དང་ལན་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་ཏེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ།

以下是完整直譯： 所謂"入"，是從取悅善知識而正受所生之發心開始，直至無間道之間所攝的修行行為。 此義如同阿阇黎寂天面前亦說： "菩提心略說，當知有二種： 菩提願心與，入菩提即是。 如欲行與行，所說有差別， 智者如是知，此二之差別。" 阿阇黎吉祥佛智足面前則說：一切凡夫地眾生稱為愿菩提心，從極喜地開始，則是以智慧殊勝如實趣入法界的入菩提心。 又有人說："伴力因力根本力，聞力及習善所生，不堅與堅而生起，說為他示之發心。"又說："善依正等覺，善集福慧資，無分別智慧，生故許為勝。"依此教義，安立不退轉地住者與未得彼者為入與愿。初得法無分別即是暖位，如說："于甚深義無疑惑"及"夢中亦見諸法等，如夢而觀"等。 今作是念：欲及悲二種心所相應之心，緣眾生及正等菩提境而生即是發心。何故於偈頌中唯說心所欲為發心之名？作此思維而有問答，即"正等菩提欲即是"等。"即"字表"何故"義。余易可知。

།ཡང་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ལན་བསྟན་པ་ནི་འདོད་པ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་ཞིག་།སྤྲུལ་པ་ཐར་པ་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན། །དེ་ནི་སྔ་ནས་དེ་ཤེས་པས། །དེ་ལ་དྲེགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་འདྲ་བར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཁས་པས་ཤེས། །འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་གོ་བགོས་ཏེ། །འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་སྔ་ནས ཤེས།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འགྲོ་བའི་ཕན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འདོད་པར་སྟོན་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་ དང་།ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་ནི། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།འདི་ནི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོར་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཅན་ དུ་བསྟན་ཏོ།།གཞན་གྱི་དོན་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་སླར་བརྗོད་པ་ནི། སེར་སྣ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགོད་པར་འདོད་པས་ཞེས་པའི་ཚིག་སྔ་མ་དེའི་འབྲས་བུར་ཡང་སྦྱར་བས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ད་ནི་གཞུང་ བརྗོད་དེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྤང་ཞིང་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མའི་ལུང་གིས་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་མདོ་ལས་ཀྱང་།དེ་དག་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་དགྲོལ་བར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་ཆར་ལས་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དྲིས་པ་དེ་དག་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།

以下是完整直譯： 又問"何為欲之本性"，答曰：此欲亦如幻而欲，非執著實有之慾。如說： "譬如幻化師，為度所化勤， 彼先已知此，全無少許慢。 如是三有幻，菩提智者知， 為度眾生故，披甲先已知。" 以此方式，為眾生利益之因——欲求正等菩提，亦如八種幻喻所示而欲。為令知曉"于佈施等一切，應以不緣佈施物、施者、受者等而修"故而如是宣說。 同樣，又問"為何發心趣求正等菩提"，答曰：欲令一切眾生隨其根機安立於涅槃。此以能作自性業顯示能作者，說明正等菩提具有不共聲聞等之業用。 若問"何為利他"，重述前言："欲令慳吝者等安住佈施等"，此句亦配前果，顯示利他，此為攝義。 今說正文：若問"何為正等菩提與利他"，為舍尊者自說而從經中了知故，如是所問，當依上師教授如經所說而知。經中亦應知有略說廣說二門而說。今阿阇黎面前開示略說廣說二門，即從三種般若波羅蜜多經中所說，此為余語。

།གཞན་དག་ནི་མདོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་དག་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ནི་མདོ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ག་ལ་ཞིག་བསྟན། མི་ འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་བཟོར་ནི་མ་བསྟན་གྱི།མདོ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་སྐད་གསུངས་སོ་ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རིལ་ལ་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་དེ་དག་མདོ་ལས་གསུངས་ན། ཇི་སྐད་དུ་ གསུངས་པ་འདིར་སྨོས་དགོས་སོ་ཞེས་འདྲི་བ་སྲིད་པ་ལ་ནི་དེའི་ལན་དུ།གཙུག་ལག་གི་གཞུང་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་ཁུངས་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་དེ་དག་བརྗོད་ པར་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་གཞུང་མངས་ན་གདུལ་བྱ་ཕལ་ཆེར་དོན་བསྡུས་པའི་བློ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བས་ན་མི་བརྗོད་དེ།དེའི་ཕྱིར་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས་ཀྱང་། གོ་བར་སླ་ཕྱིར་ངག་དང་ནི། །ཚིག་སོགས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར། །ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཇི་ཙམ་ དུ་གཟུགས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཅིང་ཚིག་བསྡུས་པ་ནི་མྱུར་དུ་གོ་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།།ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ གནས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་།སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པས་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རེ་རེ་ན་སེམས་ ཅན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་མཐར་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ།

以下是完整直譯： 其他人若說"每一經中都從略說廣說二門宣說彼等"，然而略經與廣經中豈有如是宣說？"不相違"者，此說尊者面前非自創說，經中亦如是宣說，以詞邊表明，此可配于整個偈頌。 若問"若經中宣說彼等，此處應說如何宣說"，答曰：雖然一切論典皆詳述義理，但恐文繁而未直引為據。因此，非我不能宣說彼等，而是因文繁則多數所化眾生之攝要心會生混亂，故不宣說。因此下文亦說："為易解故，不作語詞等配合。"因為義廣文略是速生理解之因。 就中觀般若母經而言："舍利子，於此菩薩摩訶薩欲於一切法一切種現證菩提者，應勤修般若波羅蜜多。"此句略說正等菩提。"舍利子，於此菩薩摩訶薩以無住方式住般若波羅蜜多，因不緣施者、施物、受者故，以無執著方式圓滿佈施波羅蜜多。如是乃至因一切法無所緣故，應學般若波羅蜜多。"此為廣說。 又略說何為利他："菩薩摩訶薩於十方各恒河沙數世界中一切眾生"乃至"欲令彼等於無餘涅槃界中般涅槃故，應學般若波羅蜜多。"

།ཡང་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི།གཞན་གྱི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་མདོ་གཙོར་ བྱས་པ་གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྩེ་མོའི་སྐབས་སུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་། གཞན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ། སེམས་ཅན་གཞན་གང་དག་ སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་དག་གི་ཡང་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚིག་ཟུར་གཉིས་སུ་སྦྱར་བས་འདིར་ཡང་དྲངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་མདོའི་ཁུངས་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་སྦྱར་བ་རིམ་པ་དུ་མ་ཚིག་རེ་རེ་ལ་བརྗོད་ ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ།དེའི་མཐུ་ནི་གཅིག་པུ་ཞིག་ཏུ་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་མདོའི་དོན་ཁུངས་སུ་དྲངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། །མདོའི་དོན་ཚིག་ཁུངས་སུ་ སྦྱར་བའི་སྐབས་འདིར་སློབ་མ་ལ་བཤད་པ་དང་།མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཚོགས་ལ་བཤད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་བསྟན་པ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞག་གོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དམིགས་པ་ དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་བཤད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མི་དབྱེའོ། །དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ པར་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ།སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐ་མ་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་འཆད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐའ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡིན་ན། འདི་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ།འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་ས་བཅུ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་ཞེས་སྟོན་ཏོ།

以下是完整直譯： 又欲令住於六波羅蜜多違品之眾生遠離彼等故，亦應學此般若波羅蜜多。以此等語句，當知廣說彼利他。如是等以經為主，于某些時處所說亦為近喻。如於一切相現證覺頂位中說："自己亦斷殺生，勸他斷殺生，于其他已受持斷殺生之眾生，亦讚歎隨喜。"等語亦以兩邊詞配合而引於此。 如是經據隨宜配合，于每一句說多次次第亦無過失，因其力用非定說為一故。有謂"以經義為據之方式從略廣門而說"者，唯配于利他。於此引經義文為據之處，雖應說對弟子說法與對精進眾說法之差別，然彼等極為周知，此處顯示不依賴於此，故置之。 如是說已發心及所緣自性，今以二十二品偈頌說其分類等語易解，故不分別。 關於"住兜率天等皆可示現"，末三發心豈非說是佛之遍光體性？住兜率天是修道末際第十地菩薩，此如何配為佛地功德？從將說法身事業中亦依第十地而說："又于彼位一生所繫圓滿菩提決定"。

།སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་ པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ནི་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ན་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སྣང་བས་རིམ་གྱིས་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་ཉེ་བར་གཟིགས་ནས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་ རྣམས་ནི་འདིར་སངས་རྒྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདོ་དེར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་འོག་མིན་ལ་ནི་དེར་ཞེས་གསུངས་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ནི་འདིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་འདོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་ཐ་སྙད་དོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དག་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་ཤིང་རིམ་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་དག་པ་འམ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཏེ། དོན་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི་འཕགས་ པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་གནས་པའི་ལས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་འདོད་པའི་བདེ་བ་བསྟན་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པར་ བསྟན་པ་དང་།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒུད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་དང་། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་འདི་ནི། དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ལས་དང་པོའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ལ་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ ཐར་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ལྡང་བ་སྟོན་ཅིང་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྲིད་པས་བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་ཤས་ཆེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་།གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དགོད་པ་འདི་ནི་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ལས་གཉིས་པའོ།

以下是完整直譯： 若問："一生所繫唯是住兜率天之菩薩"，此雖為真，然住兜率天之菩薩身相有二：于某些世界中，諸佛世尊之化身為調伏所化而現為住兜率天菩薩相，次第示現成佛。觀此義故，《聖楞伽經》云："真實佛于彼成佛，化身等於此成佛。"彼經中說色界色究竟天為"彼"，欲界為"此"。此乃隨順凡夫僅以自分別安立遠近之言說。 于某些世界中，第十地自在菩薩住兜率天，次第於此贍部洲示現真實或化現圓滿成佛。依此義故，《聖出世間品》云："善男子，此十是菩薩住兜率天之事業。何為十？謂：示現欲界天子欲樂，示現自在無常，示現一切圓滿皆衰敗，令彼等安住菩提心，此為住兜率天第一事業。對色界天子示現禪定、解脫、三摩地、等至、出定，及對彼等禪定支分之執著、有生我見、癡重煩惱如實開示，對入無色顛倒者一切示現愛著作意皆無常，令安住菩提心，此為住兜率天第二事業。"

། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རྒྱན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ་ལུས་ལས་འོད་བཀྱེ་ཞིང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣང་བ་ཆེན་པོས་རྒྱས་པར་བཀང་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ ཇི་ལྟར་དད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རབ་ཏུ་བརྗོད་དེ།ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་དེ་དག་ཐོས་ནས་སེམས་དང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷར་བརྟུལ་ཞུགས་མཐུན་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དགོད་པ་འདི་ནི་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ ལས་གསུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས།ཡང་དགའ་ལྡན་ནས་འཆི་འཕོ་བ་སྟོན་པའི་ལས་བཅུ་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། གཞུང་མངས་པར་འགྱུར་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་ ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ།སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དབང་འདིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཙོར་སྟོན་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བཞག་པའི་ ཕྱིར་འདིར་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ།།དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ས་མཚམས་གང་ཡིན་པར་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་ རྒྱུར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་ཟུར་གཉིས་སུ་སྦྱར་རོ།།དེས་འཕགས་པའི་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་དང་རྟགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ ཀྱིས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཆོས་ནི་འབྲས་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམས་སོ། །འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་རྟགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་སྤྱིར་སྦྱར་ལ་འཕངས་པའི་ཆོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་བསླབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཡིན་པས། དེ་དག་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་ཡོན་ཏན ཐོབ་པ་ནི་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整直譯： 善男子，住兜率天之諸菩薩安住名為"妙嚴"之三摩地，從身放光遍滿三千大千世界以大光明，隨諸眾生信解，宣說種種法音。眾生聞此法音心生凈信，轉生兜率天眾，同行共愿，令安住菩提心，此為住兜率天第三事業。 如是廣說已，又說示現從兜率天降生之十種事業，詳見彼經，因恐文繁故此不述。 "分別附帶而說"者，初說"為利他故，愿求正等菩提"，依此義故，主要顯示發心體性，僅就體性之階位而作分別，故此為附帶而說。 "如時求取"者，為令諸因相發心于各自界限中不退而增長故精進，是為求取，又為此因而求取教授，故"求取"之聲連於兩處。 "為彼成就聖法故"者，"彼"謂因相菩提心等，以與初發心相順故。彼等所引發之法，即三種果相菩提心所攝佛地諸法。為成就故求取教授。 其他論師謂："彼"字，以無間隔故，及與"發菩提心"相順故，通指彼及總體，所引發之法即一切增長髮心之學處，為成就彼等故求取教授。獲得功德即修不凈觀等，為護持彼等故求取。

།འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་སེམས་ བསྐྱེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་ལས་བསྟན་པའི་རིམ་པས་ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དྲངས་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ལས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་དང་དེས་འཕངས་པར་ཁྱེད་སྨྲ་བ་ན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཅི་བྱར་ཡང་མེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཚུལ་སྔ་མ་ཁས་བླངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་སྔ་མ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་དབང་གིས་གོང་མ་གོང་མ་ཡང་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་ ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཡང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་དེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མདོ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཞིག་ཆོས་གསུངས་པའི་གནས་སུ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཚོགས་ཏེ། མཇུག་ཏུ་ ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གནང་བ་བསྟན་པ་དེར་དེ་དག་གདམས་ངག་ནོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་ལ་འདུ་བ་མཛད།ཚུལ་འདི་ལས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་ལོག་ཅེ་ན། དེར་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གཅེས་སྤྲས་མཛད་པ་དང་། ཆོས་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡུན་རིང་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་དག་བསྟན་གྱི། དེ་དག་ནི་ཡང་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ག་ལ་ཞིག་ཡིན། འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པོ་ནི་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་འདོམས་པ་ནི་བསྟན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདི་ནི་བྱེད་པའི་ལམ་བསྟན་པ་སྟེ། འབྲས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་གཏམ་ལ་མེར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་མེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་དངོས་པོར་བྱ་བའི་འདྲི་བར་འགྱུར་བས་ཅི་ཞིག་ཕན པར་བྱེད།ཡང་གཞན་དག་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲགས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐུགས་དགྱེས་པའི་ངོ་བོས་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་གཞན་འགའ་ཞིག་གིས་འདོམས་པ་ཞེས་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ པའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་ཡོངས་སུ་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་བྱ་ན་ཉེས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

此說不善。若如是，則從說明發心之始終事業次第，應能了知余中間文義，如何能引申？因為爾時汝僅承認發心體性而已。又汝所說彼與所引發，于佛地亦無所作。 是故當定承許前說，為護持所得功德故，依不失前前之力，令後後增長而求取，應如是知。 此中無間道則無彼求取，以能生自然智故。若爾，諸經中說諸如來說法處，大多數大聖者集會，最後示現隨喜讚歎，彼等若非領受教授，何故集會？依此理趣，于無間道豈能離彼？ 彼中乃為珍重正法、報答法恩、令法久住故如是示現，彼等豈有待于教授？ "教導即教授"者，此中豈不應說"求取者"？云何說"教導"？ 有謂此說能作之道，如說與果相應之事說火等。於此若問何故說火自體，則成問實事，有何益哉？ 復有說，如依稱讚等超越名言之體性，諸佛以歡喜體性而安立，此中亦不應說他人教導，以彼唯是攝持道之自性故。若爾云何？若說"自教導即教授"則無此過。

།བདག་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་བསྟན་པའི་ལམ་མ་ལུས་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་ རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱ་བ་ནི།འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་འདིར་རང་གི་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་སྦྱར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ ཅིང་།ཡང་ན་འདོམས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་འདིར་གཙོར་གྱུར་པའི་གདམས་ངག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་གདམས་ངག་མི་འགོག་པ་ལྟ་ཞིག་ན་དེ་སྟོན་པ་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེའི་ ཕྱིར་འདིར་མི་བསྟན་པར་མདོ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པར་སྟོན་ཞེ་ན།དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་ཞེས་པས་དྲོད་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་ བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པ་ཡང་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་དེ་དང་ཕྲད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་རིགས་སོ།།དད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་དམན་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་འདོམས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལས་དང་པོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ ལ་གདམས་པའོ།།ལྷག་མ་བདེན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ལྷག་མ་གཉིས་ནི་གོ་སླའོ། །དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་གང་མིའི་ནང་ནས་མིའི་ནང་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་ ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་གཞན་ནམ།དགའ་ལྡན་ནས་འདིར་སྐྱེས་པའོ། །མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་དག་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མིའི་ནང་དུ་སླར་ཞིང་སྐྱེའོ།།ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡང་གཞུང་སྔ་མ་ལྟ་བུས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་སླར་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་ པས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དད་པས་མོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པ་དག་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དེར་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་པར་དེར་མཚམས་སྦྱར་ཏེ་རིང་མོ་ཞིག་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་སླར་འདིར་མཚམས་སྦྱར་ ན།དེ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་བའི་ཕྱིར་ན་དད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་ཤེས་རབ་མེད་ཅེས་དགག་པའོ།

我們尊者親口說，勝生母所示之一切道，皆當確定承許由尊者佛陀加持力而次第生起，如"諸眾生寂靜業"等偈所說。因此，於此將他人所作配于自己所修行中無過。 或者，教導即是彼，如教授而修行亦是此中主要教授，應如是說。 若如是不遮他人所示教授，然因彼教授者為善知識，故此處不說而於經中與加行道相連而說者，于彼處不當說者，是依靠自己神通力而降伏他人的善知識親近，是就暖位而言。是故善知識值遇甚難，應當精進于值遇。 信地等當知是依于下劣。 此等教導修行等，初者是對資糧道與加行道之教授。餘者從諦至神通，是順抉擇分位。餘二易解。 隨信行者，是從人間至人間結生者。隨法行者，是從其他清凈佛土或從兜率天生此者。從人種姓轉生種姓者，是已得禪定、無量、等至者，以方便善巧力不現前彼等果報，而如轉輪王種等形態再生於人間。從天種姓轉生種姓者，如前文所說，唯于欲界天中再三受生。如是攝預流果者有四種。 信解者，是不善巧方便的菩薩現前無想定，不能迴轉彼處受生，于彼結生久住后死沒，復結生此處，因根鈍故唯有信而無慧，故為遮止。

།དེ་ནི་དེ་ལྟ་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཁོམ་པ་ཟད་པ་དང་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པའི་ས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་འཆད་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མི ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་ཨོ་དེ་ཤ་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། མགྲིན་གཅིག་ཏུ་འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བརྗོད་ཀྱི། གཞན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། མདོ་ལས་ཀྱང་གང་མིའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་མིར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་གཏོགས་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཀོང་ཀ་ཎ་པ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དག་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། མི་ཁོམ་པར་བགྲང་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ ལ་སོགས་པས་ཁམས་དང་ས་འོག་མ་འོག་མ་དག་རྣམ་པར་སུན་ཕྱུང་ནས་དེར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་ན་ལོག་པར་ལྟ་བའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བས་མི་ཁོམ་པར་བགྲང་ཞིང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་དག་བརྒྱ་ ལམ་ན་ཅི་ཞིག་ལྟར་བཤེས་གཉེན་ངན་པ་ལ་སོགས་པས་དེར་སྐྱེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་དབང་དང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དེ་དག་ལྟར་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན།འདི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ ལྟར་བཤད་པ་ལས་ནི་མདོ་གང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེ་བར་གཟིགས་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུང་ངོ་།།བཾ་གྷ་ལ་པ་དག་ གིས་བཤད་པ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱིས་ངེས་པར་ནི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ།དེས་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པས་ན་འདི་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གནས་སྨད་ པ་དེར་ཡང་ཡུན་ཐུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པར་ཟད་པས་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མདོའི་གནས་དེ་དང་དེར་ བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པར་འཆད་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་གཞུང་མངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་འདིར་མ་བྲིས་ཏེ།མདོ་མཉན་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

那麼，此無想生菩薩究竟是誰？非見諦者，因說"禪定等支分悉盡"故。亦非得明等者，因說"無暇已盡"故。亦非信地者，因此處說不退轉學眾，與彼無關故。 對此，並非無法解釋。奧德夏諸大智者異口同聲說道：此處所說學位不退轉者雖為大多數，但並非無其他，故經中亦說："舍利子，從人間死而生為人者，除不退轉菩薩外，皆為鈍根。" 貢卡那巴說：無想眾生有二：一為無暇所攝，一為其他。其中，以外道道等厭離地獄而生彼處者，臨終時因邪見力墮大地獄，故計為無暇。菩薩雖未見諦，偶因惡知識等生彼處，然以佛力及自菩提心等力故不如彼等退墮，故此雖生長壽天亦非無暇生。如是解釋，則經中所說"見一菩薩堪為大乘法器而生長壽天"等文亦得善釋。 邦伽拉派解釋：暖等位時多已斷惡趣等，故作是說，但定得忍位者方能無惡趣，故說"于大法得忍"，此是暖頂位者。彼等雖生下劣處，亦當配以時短苦少等。 尊者說：此僅依需要而說，故可配至無間道。如是等經中諸處，大德們有眾多不同解釋，因恐文繁，我於此未寫，當從聽聞經教中了知。

།མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞུང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་མི་སྐྱེའི།གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་གཉིས་པོ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པས་དེ་སྤོང་ངོ་། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་ འོང་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་ཏེ།དེའི་གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་བབས་ནས་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་པའོ། །གཞན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་ནས་ ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ།འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ད་དུང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱིས་མ་ཚིམ་མམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་ པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ།།ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པར་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། ཡང་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཅན་དང་། ཚེ་ཚད་མེད་པ་ཅན་དག་ཏུ་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡལ་བར་ མི་འདོར་བ་ནི་གང་བོར་བའི་ཁམས་གསུམ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའོ།།བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ནས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་ བསགས་ཏེ་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་རོ།།སྐྱེས་ནས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དང་། གང་ཚེ་ཚད་མེད་པར་བྱིན་གྱི་རླབས་པའི་ཚེ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཏུ་མངོན་སུམ་པའི་འབད་པས་ འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདུལ་ཞིང་དེར་ཡང་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་མ་སྨྲས་པར་དོན་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ལམ་སྦྱོང་བའོ།།མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་ པར་འགྱུར་བ་སྟེ།འདི་ལྟར་དགེ་སློང་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

見道所得菩薩依照經文，以善巧方便力不生長壽天，而生其他任何處。此是以善巧方便力而不生，前二者則因有畏懼，以願力等斷除之。 一來者聞得禪定、無量等，不現前彼等果報而生兜率天，圓滿彼處住期后，降生此贍部洲而示現成佛。 一障者雖得禪定乃至不共法等功德，然為供養佛等仍住一生，如問"文殊，汝于供養如來之事尚未滿足耶？"等。信解與見道所得者如前。 不還者有無量剎土欲界不還、大乘不還及無量壽不還，彼等不捨近住調伏眾生時機，顯示于所舍三界中亦有利益眾生事，以此別於小乘不還。 中般涅槃者，生梵世后以彼身積集資糧而圓滿成佛。 生般者為最後有及蒙加持一產生佛者。 有行者于無量世界中以現前精進調伏眾多眾生，于彼處亦不自讚而依利他力修道。 無行般涅槃者，以自性及緣故，初發心即得不退轉地而成佛，如比丘不動、婆羅門海塵、轉輪王虛空等。

།ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ ལམ་ལ་བཀོད་ནས་དེ་ཉིད་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དེ་ཡང་གསུམ་ཡིན་པ་ལས་འཕར་བ་གང་ཡིན་པ་ནི། དང་པོར་བསམ་གཏན་བཞི་རྫོགས་པ་ལས་སླར་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་ཉམས་ པ་ན་སླར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས།དེ་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་དེར་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ཤི་བ་ན་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པའོ། །ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་ནི་གཞུང་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལས་ཚངས་རིས་ ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་གཙང་མ་འོག་མ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ།དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ནི་དགའ་ལྡན་ཁོ་ནར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཤི་འཕོས་ནས་དེར་སྐྱེ་ཞིང་རིམ་པ་དེ་ལྟར་ གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་ཀུན་ཏུ་ཚེ་འཛིན་པ་དང་།འདོར་བས་འོག་མིན་དུ་སོང་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དུ་མ་ཞིག་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་འགའ་ཞིག་གནས་གཙང་མ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཀུན་གྱི་བསམ་གཏན་ གྱི་བདེ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ།སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་ཏེ་གཟུགས་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ།འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཁམས་བར་མ་བོར་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་དེར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་བྱེད་ པའོ།།མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཚེ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལ་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པར་གནས་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་བསགས་ནས་ཚེ་གཞན་དང་ལུས་གཞན་མི་ལེན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་མཆོག་ཉིད་དོ།།ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གདུལ་དཀའ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་འདུལ་ལ། རང་གི་སེམས་ལ་ཡང་དེ་དང་རྨ་མི་འབྱིན་པར་ ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དག་སྟེ།འདི་དཀའ་བ་མི་བཟད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།

又成轉輪王時，安置眾生於佈施乃至十善業道，其後自身從梵眾天至色究竟天，此即所謂"其後彼至色究竟邊際"。 其中有三種，其中躍進者：初圓滿四禪后，因緣退失，復得初禪，生梵眾天，于彼獲得上地諸禪，死後往生色究竟天，于種種佛土示現成佛。 半躍進者：如前所說，從梵眾天死後，生於下凈居天，從彼死後，往生色究竟天。 遍沒者：唯于兜率天入初禪定而死，往生彼處，如是次第於色界十七處受生舍壽，至色究竟后，成熟眾多眾生。 又有不還者于非凈居天，如幻體驗一切色無色界禪定樂，生有頂后複利益眾多眾生，此即所謂"其後彼至有頂邊際"。 其有二種：離色貪者于欲界中，斷除色界見修所斷，獲得無色界處，從此命終不經中間界，頓生彼處，覆成熟所化眾生。 現法寂滅身證者：唯於一生具足七寶轉輪王位，於此生圓滿資糧，不受餘生余身而圓滿成佛，此為菩薩之最勝者。 不還者如是有十種。 入阿羅漢果者，謂住六波羅蜜多菩薩調伏極難調伏邪見眾生，于自心亦不生彼等過失而圓滿資糧，此稱為行難行大菩薩。

།རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མི་གྲག་པའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་སོང་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་པས་གདུལ་བྱ་མང་དུ་འདུལ་བ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཐ་མར་བསྟན་པ་འདི་གསུམ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་དོན་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་པ་ལ་སོགས་པར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་པ་ཡང་སྤྲུལ་པ་པ་དང་།སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པས་གཉིས་ཏེ་དེ་ལ་སྤྲུལ་པ་པ་ནི། ཐེག་པ་རླབས་པོ་ཆེས་ནི་སྐྲག་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་ བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། སྤྲོས་མེད་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཆགས་མེད་དབྱིངས་ནི་སྟོན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པར། །རྣམ་པར་མཐོང་ནས་སྟོན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ།།ཆོས་དང་རིང་བར་མི་རྟོག་ཅིང་། །ཆོས་དང་ཉེ་བར་མི་རྟོག་སྟེ། །དེས་ན་དེ་དག་འདྲེ་བ་མེད། །སྒྲོགས་ཀྱང་འདྲེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་ལ་བརྗོད། །སེམས་ཅན་དེ་དག་མཐོང་བ་མེད། །དེས་ན་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་བརྗོད། །ཀུན་ དགའ་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ནི།།ང་ཡིས་ཉན་ཐོས་ཡོངས་སུ་བསྟན། །གནས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་སུ་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྐྱེན་རྣམས་འདི་དག་ཤེས་ནས་ནི། །དེ་ནི་གང་ལ་འང་མི་གནས་ཏེ། །རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱི་སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས་དྲང་བར་བྱའོ། །ཡང འདིར་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ལས་དྲུག་གམ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྤོང་བ་ལས་ནི།དེ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གང་གིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་ བའི་བར་གྱིས་སྤངས་པས་དགག་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་།འདིར་དེ་ལྟར་སྤངས་པ་གཙོར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ངེས་པ་མ་ལུས་པར་རོ། །འབྱེད་པ་ནི་འཇོམས་ པའོ།།ཆ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། །ི་ཡ་ནི་ཕན་པ་སྟེ་རྒྱུ་རུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནི་ཐེག་པ་མ་ལུས་པའི་འོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ།

辟支佛者，謂某些極具善巧方便的菩薩，前往無三寶名聲的世界示現證悟，廣度眾多所化眾生。如是最後所說此三者，顯示菩薩以自利、利他及二利而為最勝。 此中示現聲聞等菩薩，有應化與名言依據二種。其中應化者，如說： "以大乘故生怖畏， 知諸眾生樂下劣， 是諸菩薩成聲聞， 亦復示現辟支佛。" 依名言而言： "無戲論無垢， 無著示法界， 見諸佛法已， 無餘為開示。 諸佛所宣說， 不離法不近， 是故無雜染， 宣說亦無雜。 為無量眾生， 演說而不見， 是故說聲聞， 阿難當知此。 我為此密意， 宣說諸聲聞， 無住菩薩者， 應知為聲聞。" 又說： "了知諸緣已， 于彼皆不住， 以辟支佛名， 示現諸菩薩。" 又示此等菩薩有聲聞等三種差別之名言依據，廣如《不退轉法輪經》所說。 又此中，若斷除煩惱品類六或七或八種，是為入預流果；乃至斷除有頂煩惱第八品者，是為入阿羅漢果。以斷除而遮遣，如《阿毗達磨》中明說。此中非以斷除為主，故何須說之。 所謂順抉擇分者，抉擇謂無餘，擇謂破除，分謂一分，尼耶謂利益，即解為因。因門者，謂一切乘之因門。果者，以成為現證佛果之因故。

།ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ།།འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་ལས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དུ་མར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཐུའི་ཆེ་བས་གནས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུའི་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་ཀྱང་གཅིག་ཁོ་ན་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས།ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་རིགས་བསྟན་པ་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བསྒྲུབ་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདས་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྡུས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ ལུས་པའི་གཞི་རིགས་ཡིན་ན།དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཅིས་ན་དེ་མ་བསྟན་ཞེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་སྦྱངས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པར་བགྲང་ངོ་ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ལྟར་ སྦྱར་བ་ནི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རིགས་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པས།རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ལ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི་རིགས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

自性即決定安住於法界自性中，如說："除法界之外，如是諸法實非有。" 法性之門者，即此法界自性亦依世俗所緣、行相等諸多差別緣起力而住，此為其義。是故於此大乘中，從一自性現種種，是方便善巧力之殊勝；種種亦唯一無戲論，是法界體性之殊勝。 如是分別顯示順抉擇分已，今為開顯修行所依種性，故說："于具修行者，如前所說順抉擇分及見道等余亦生起，故說為修行所依。" 即具足修習將說四種修行之菩薩修行者，生起如前所說順抉擇分，此即是莊嚴修行故。所說"見道等余亦生起"等言，攝修道及殊勝道，彼等即是趣入、資糧、出離諸修行故。 如是若為一切所依種性，云何不于最初即說彼耶？為令了知因果故，謂由發心等因修習資糧道，獲得加行道者，名為住種性。 他人說：如是配釋是就修得種性而說，若就本性種性，理應最初即說種性，然為令知二種性故，於此處說。

།དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རིགས་ཡིན་པས་དེ་སྒྲུབ་པ་ རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་ནི་བསྟན་ན།སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། རྟགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཉེས་པ་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་ དག་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། ཁམས་རྣམས་དང་ནི་མོས་པ་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་དམིགས་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །རིགས་ཡོད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ།རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྷུར་ལེན་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན།མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ཉིད་ ལས་ཀྱང་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་རྒོལ་བ་སྨྲ་བས་སོ། །ཡང་འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གཅིག་ཡིན་ན་སྣོད་དང་སྣོད་མེད་པར་ཇི་ལྟར་བརྟག་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རིགས་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངེས་པར་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ལ་འདོད་པར་མཐོང་སྟེ་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་།ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བཤད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་ ལས།དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཤིང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་པའི། །རིགས་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྟགས་ནི་གང་ལ་སྐྱེ་མཆེད་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ བྱ་བར་དགོངས་ཏེ།གང་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོད་པའི་རྟགས་ཞེས་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ནི་སྤྱི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་འདིར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། འོན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་ པར་རིགས་གཅིག་པུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་ནམ་སྦྱངས་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དབང་ལས་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཡང་དགོངས་པར་ནི་དཔེས་སྟོན་ཏོ།

如是種性為修行所依，故於諸修行之初說之。若問："修行所依種性"此義何為？ 為此，所謂種性，當由存在之成立、其自性、差別、標相、功德、過失及詞義等而了知。 其中就初者而言，如說： "由見諸界及勝解， 修行差別所緣相， 及見果報有差別， 故定宣說有種性。" 就第二而言，種性之自性，于某處說是法界，如說："善男子，所謂菩薩種性者，即是專修法界，如虛空廣大，本性光明。住此之諸菩薩，生於過去諸佛世尊之種性中，生於未來諸佛世尊之種性中，生於現在諸佛世尊之種性中。" 又於此中說："由與法界無差別，種性不應有差異。"此乃論者所說。又說："文殊，若法界與真實際為一，云何分別堪能與不堪能？" 又于某處見說此種性定是處界差別，如對法論說："有些本為彼種性，有些由修習所成。"就大乘而言，聖十法經亦說： "如由煙知有火， 由水鳥知有水， 具慧菩薩種性， 由諸標相得知。" 此中標相意指某些具特殊處界者之自性標相差別，非謂有法界之標相，因彼普遍存在故。 於此，尊者認為種性之自性即是法界。然種性之差別非無，雖真實唯一種性，然由自性或修習而成特殊處界之力，僅立差別，此義以喻顯示。

།གསུམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། འཕགས་པ་ཉན་ ཐོས་དང་།མ་ངེས་པ་དང་། རིགས་མེད་པ་ཞེས་ལྔར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་རིགས་འཆད་པ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དཀའ་བའི་དབང་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དང་ པོ་ལས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་ འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་དག་ཇི་ལྟར་དྲངས། །བཞི་པ་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། །དགེ་བ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་དང་དྲུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ ནི།རིང་མོ་ཞིག་ན་ངན་སོང་དུ། །འགྲོ་ཞིང་མྱུར་དུ་ཐར་བ་དང་། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་མྱོང་། །སྐྱོ་བཅས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་གོམས་དང་གྲོགས་ངན་དང་། །ཕོངས་དང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དེ། །མདོར་ན་རིགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི། ། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདུན་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། ཕྱོགས་སམ་ས་ལ་སྐྱོབ་པ་ནི་གོའི་སྒྲ་སྟེ། རི་འོད་ས་དང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་བ་ལང་མཆོག་རྣམས་ལ། །མཁས་པས་གོ་སྒྲ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚུལ གྱིས་སོ།།ཡང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ངན་པར་ཐིམ་པས་ན་ཀུ་ལའོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུ་ལ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །མིང་གི་དོན་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་ ཕྱིར་རིགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་ས་བོན་དང་ནུས་པའི་མིང་གི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ ནས་འདིར་འདི་སྐད་སྨོས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ནི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ།

第三，關於差別分類，總的來說，如《楞伽經》中說有五種：大乘、獨覺、聖聲聞、不定種性及無種性。然而，所說無種性僅就極難解脫而言。否則，如何解釋《聖般若波羅蜜多最上經》所說："普賢菩薩，一切眾生皆具如來藏性。"又《聖月燈經》說："此中無有不堪能眾生，一切眾生悉當成佛。" 第四，就標相而言，如說： "修行前具大悲心， 信解及與堪忍性， 如實修習諸善行， 應知此為種性相。" 第五、第六，就功德過失而言，如說： "久遠墮入諸惡趣， 速得解脫少苦惱， 具厭離心而成熟， 一切有情諸眾生。" 又說： "煩惱串習惡友伴， 貧窮及為他所制， 略說種性諸過失， 應當了知有四種。" 第七，就詞義而言，"go"聲表示方位或地的保護，如說： "山光大地及金剛， 天界牛王諸勝處， 智者應知'go'聲義。" 又由悲心，因沉溺於地獄等惡趣，故稱"kula"。其他則隨語源學說，因為是功德聚之所依，故稱"kula"。名義為能生功德故稱種性，此乃種子與功能之義。 所謂唯是法界體性者，乃念及最初總義中所說："修行所依者，法界自性"而作是說。如前所說之法，即四種修行等。

།གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རྟོགས་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལ་རིགས་ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ནི།བདུད་རྩི་ཐོབ་བྱེད་ལམ་ནི་འདི་མིན་གྱིས། །ལམ་ངན་སྤོངས་ལ་ལམ་ལ་མནོས་ཤིག་ཅེས། །ལྟ་ངན་སེམས་ཅན་མཐོང་ནས་གོ་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ།།རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བགྲང་བའི་བཅུ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་བཞིའོ། །ལྔ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །བདུན་པ་དང་དགུ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བྲལ་བ་ དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་གཉིས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་ས་འོད་བྱེད་པ་ནས་ས་དྲུག་པའི་བར་རོ། །བཅུ་པ་ནི་ས་བདུན་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །བཅུ་གསུམ་ པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།

基體即是法界，通過證悟而與之相關的十三種菩薩自性稱為種性。關於"菩薩"，如說： "見眾生持邪見時， 告知此非得甘露， 當舍惡道隨正道， 是故名為菩提薩。" 因為安立於菩提，所以勇識稱為菩薩。 所謂十三種，即如前所數之十三： 首先是包含在加行道中的四種。 第五是見道。 第六是修道。 第七和第九是彼等的離系及離系所得二者。 第八是從發光地至第六地。 第十是第七地。 第十一是從不動地至法雲地。 第十二是一生所繫及最後有。 第十三是殊勝道金剛喻定。

།དེ་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བས་ཉེ་བར་གནས་པས་གདུལ་བྱ་ཕལ་མོ་ཆེ་བསྟན་པ་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡེམ་ པོར་དགོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་དེའི་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་བདག་དང་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ལོ་ཞེས་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ གསུངས་པར་མི་མཛད་ཀྱི།གདུལ་བྱ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་བསྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་བསྟེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གནས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་དག་གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། མཚན་ ཉིད་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་།གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། སྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དག་དང་། ཡང་། ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་དང་། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདས་ པའི་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་།སངས་རྒྱས་འགའ་ཞིག་གི་མཚན་ཐོས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་འགྱུར་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་བྱས་ན་དེ་ནས་གདོད་ ཐེག་པ་མཆོག་གི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དང་།གང་ཟག་འགའ་ཞིག་ལ་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ལེགས་པ་བརྗོད་དེ་དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་སྦྱིན་པ་སྨད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ དགོངས་པ་དང་།དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ་དང་། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་དགོངས་པ་བཞིའོ། །འདི་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཞུ་བའི་འོག་ཏུ་ཟ་བ་ལ། །མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་སྦྲང་རྩི་དང་། ། ཁ་ར་དག་ནི་བདུད་རྩི་བཞིན། །མ་ཞུ་ཟོས་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རབ་རྒྱས་བདུད་རྩི་ཡིས། །དགོངས་པའི་ཚིག་ལ་མི་མཁས་ཤིང་། །བྱིས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ལ། །མི་བཟད་པ་ཡི་དུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

其中一生所繫地的菩薩，以佛事親近諸眾生，為令大多數所化眾生安立於教法，故此之後如其意樂而住等，從密意門而說。 其中為令某些眾生趣入此教法，首先以遣除其恐懼的方便，宣說有我、補特伽羅、蘊、界等，以及一切法空性，一切法緣起，一切法無顛倒且本性光明，依遍計、依他起、圓成實三相而說。不僅說一法蘊，而是依所化眾生宣說八萬四千法門。說依止極難菩提行，住于煩惱亦能得菩提。這些是趣入密意、相密意、對治密意、轉變密意等。 又依"資糧及法身， 利生諸行為， 一切佛平等"之義， 而說某些過去佛即是我，又說聞某些佛名號即得不退轉是依長時而成，又說供養恒河沙數佛後方能通達最上乘義是依他義，又說對某些補特伽羅先讚歎佈施而後誹謗佈施等是依補特伽羅意樂。如是平等性密意、他時密意、他義密意、補特伽羅意樂密意等四種密意。 這些應當視為大乘所顯現。如說： "消化后食用， 酥精蜂蜜糖， 猶如甘露般， 未消成毒害。 如是廣大教， 甘露密意語， 不善愚者前， 轉成劇毒害。"

།དེ་ལྟར་དགོངས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི དོན་ལ་འབད་པ་ནི་རྟ་འདུལ་སྦྱོང་བྱེད་པ་ལྟར་ངེས་པར་དུལ་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་དག་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པར་འགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་སོ་ཞེས་བྱའོ།།དོན་འདི་ལ་དགོངས་ཏེ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ སུ་བསྟན་པར་མཛད་དོ།།དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐབས་བདུན་པར་ཞིབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བརྗོད་དོ། །གང་དག་ཐ་མར་བསྟན་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྔར་སྨོས་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་དྲངས།ལྷག་མའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིམ་པ་བཟློག་པ་འདི་ནི་དང་པོར་བཤད་པའི་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བར་རིགས་པར་བསམས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་པར་ཟད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཉན་ཐོས་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་པ་དང་དེ་ཆད་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ངེས པའི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་པས་ན་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་རིགས་ཐ་དད་པར་འཐད་པ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་པུ་ཁོ་ན བཞིན་དུ་འདོད་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་བཅུ་གསུམ་དུ་འདོད་ཅེས་པ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པའི་དཔེའོ།།སླར་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པར་སླ་བ་དང་གོ་བར་སླ་བ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དཔེའོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་ བཤད་པའི་ཞེས་པ་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ།།དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྙམ་དུ་ཕྱོགས་སྔ་མ་རྟོག་པ་ལ་དམིགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།

如是以八種密意精勤利益眾生，如調伏馬匹般必定調服，故此即是將一切眾生安立於三乘道之特徵的利他次第。 基於此義，將十地菩薩示現為佛。其後所說"乃至輪迴"等，將在第七品中詳細分別而得知，此處不述。若有人最後將此說配于佛地則不應理，因為如此則前述十三種菩薩如何解釋？餘下文義易解故未分別。 此逆序解說次第，是考慮應屬最初所說基礎菩薩分類而如是解說而已。 "如聲聞乘等證悟次第所緣如是"等，此說明：聲聞不如瑜伽行派承許種性差別及斷種性，故認為一切眾生皆是不定種性。既然你們承許雖種性本質相同，僅由緣所成的證悟差別而成立種性差別，我們亦同樣承許種性自性法界唯一，然由證悟次第而承許十三種殊勝種性。此是論中所說之喻。 "複次法爾"是易於顯示、易於理解、世間共知之喻。"成為修行所依如前所說"是指剛說過的十三種菩薩。對"何為所緣"此前主張之思維，宣說所緣而作文句安立。

།དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན། འདི་ལྟར་ ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་དང་།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་ལ་མ་བྱང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། བརྡ་ལ་བློ་མ་བྱང་བ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་བོར་བ་དེ་ལས་གཞན་དག་ དང་།གང་དག་བོར་བ་དེ་དག་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། སྐལ་བ་མི་འདྲ་བའི་ཁམས་དང་། ས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་། མ་འོངས་པའི་དམིགས་པ་བཞི་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་རྣམས་དང་། གང་བོར་བ་རྣམས་དང་། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པའི་འཛིན་པ་ རྣམས་དང་།དེ་དག་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་བོར་བ་རྣམས་དང་། དེ་སྤང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་མི་འཛིན་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དམིགས་པ་བསྟན་ན་འདིར་དེ་དག ལས་གང་དག་གཟུང་ཞེ་ན།རེ་ཞིག་ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་མི་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་སྨད་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་མཆོག་དག་ནི་འདིར་མི་གཟུང་ངོ་། །ལྷག་མ་བཅུ་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་བཞི་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ རིགས་བཞི་མ་སྤངས་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཀུན་བརྟགས་པའི་དམིགས་པ་དང་ཡང་འབྲེལ་ཞིང་དམིགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མ་དགུ་ནི་ལྷག་མའི་དམིགས་པ་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་པོ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པར་འདོད་དོ།།དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པའམ་གནོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ་བའི་བཟོ་བྱེད་པའམ་ཁ་ཟས་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྣམ་པ་གཉིས་པའི་དབྱེ་བ་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་རྩ་བ་ལས་ཟུང་དུ་སྦྱར་བ་ཕྲག་བཞི་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྟོབས་བཅུ་ ཉིད་ཆོས་ཅན་ཏེ་སྟོབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྟོབས་མངའ་མོད་ཀྱི་མདོར་བསྡུ་ན།སྟོབས་བཅུར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པས་ན་རང་གི་ཡན་ལག་ནི་འདིར་ཆོས་སུ་བརྗོད་དོ།

其中所說"所緣"是什麼？如是，阿毗達磨中說：除去五識聚、意識、未熟習名言的意識、未熟習言說的心、見、慢以及與彼等相應諸法之外的其他諸法，以及所除彼等、無漏、不同品類界、遍行諸地、未決定四種未來所緣、所除諸法、執著常等所生諸法、與彼等相違諸相、未除所知障諸法、及彼等斷除之力，分為：境界斷絕及其相違、不執境界雜染及其相違、有事及其相違、事物、遍計、顛倒及其相違、有礙及無礙所緣等十二種所緣。 此中應取何者？首先，不取最劣的不執境界雜染所緣和最勝的無礙所緣。餘下十種中，前四菩薩如前所說未斷四種分別種類，故與顛倒和遍計所緣相關，其餘所緣亦隨應配屬。餘九菩薩與其餘八種所緣相關。又有人認為十三菩薩是無礙所緣。 "沙門性"即以道諦為主，如阿毗達磨中說："沙門性即無垢道"。"無記身業"即離利害之心的工作或飲食等。"第二種四種分類"即根本論中所說四對。"法相十力"中，十力即法相，雖每一力皆具無量力，但經中略說為十力，故此處說自支分為法。

།གཞན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ཡིན་པས་འདིར་ ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲས་ནི་གཙོ་བོ་བསྟན་ལ་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་རྣམས་སོ། །སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གྲངས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ པའི་དམིགས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།རྒྱས་པར་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པར་རིགས་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསླབ་པ། །དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་རིམ་ གྱིས་དམིགས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི་སྔར་དམིགས་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་ཅི་རིགས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ།ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་དམིགས་ལ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ཏོ།།གཞན་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་དང་པོར་དམིགས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་ཐ་མར་སྟོབས་བཅུ་ལ་དམིགས་པའི་བར་དུ་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དོན་ཅི་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ལན་དུ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེ་བ་ཉིད་དེ།དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་དམིགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མིའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་ ཞེ་ན།དེ་ནི་རང་རང་གི་སངས་མ་རྒྱས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་དགོངས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དམིགས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེ་དག་མཐོང་ནས་དམིགས་པས་ན་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་འབྱུང་ལ་དེ་ནས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་མཐུས་འབྱུང་བས་ན། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མདའ་ལྟོང་དུ་གཞུག་པ་དང་འབེན་ལ་ཕོག་པའི་དཔེ་དང་དུས་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་དབང་གིས་འདི་གཉིས་བསྟན་པ་མཛད་དོ།།དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཙམ་ཞིག་ལན་མང་དུ་བྱུང་བས་ན། ད་ནི་དེའི་ ངོ་བོ་མིང་ཅན་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

其他人認為，成佛之法的主要者是十力，故此處以"法相"之詞顯示主要者，以"法"之詞顯示無畏等功德。 "如是等"中，"如是"指十一種所緣。說"等"字是略舉十一種所緣為數，廣說則應緣一切自相共相，故說"一切法"。如說："菩薩子無有，不應當學者。" "以如何覺知次第緣"中，由不同覺知次第力，從前說十二種所緣中隨應分別。初業者以執著而緣，後後者則以相違而緣，此即"如何覺知"之義。其他人認為，十三菩薩皆先緣善法，次第最後緣十力，此即覺知次第。 "為何所作"中，菩薩為何目的而修如是所緣行？答：為令一切有情次第成就有情中最勝佛果，故為大士性。以此等三大義次第而緣，此為語義。若如是一切有情成佛人中最勝，則誰是一切有情中最勝有情？此依各自未成佛階段而說，故無過失。 所緣是見彼等所為而緣，故先生所緣，後由所為力而生。故聖解脫軍前說以箭入筒及射中靶的比喻，依時近遠而說此二者。 問"其自性為何"，因先前多次僅說"修行"之名，今當說示其自性之所名。

།དེའི་ལན་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དྲིས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ གོམས་པའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒོ་དུ་མ་ནས་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བཞི་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།དེའི་ངོ་བོར་བཞག་ལ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་མཐུས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་དང་ལྡན་པར་བསྡུས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ དྲུག་ནི་སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའོ།།དེ་ལ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་གཉི་ག་བསྟན་ལ། ལྷག་མ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་པོའོ་ཞེས་དགོངས་པས་དུས་གཅིག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ སྐབས་བདུན་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།དེ་ལ་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གོ་ རིམས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་།ཞུགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་པ་ཐ་མ་ནི་མ་ལུས་པ་གཅིག་ཏུ་དབྱེར་མེད་པས་སྒྲུབ་ཅིང་སྔ་ཕྱིའི་ཆར་ཡང་མི་ལྟ་བར་སྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་པའི་དང་པོར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གོ་ཆ་དང་སྦྱོར་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དག་ལས་འདིར་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གོ་ཆ་ཡང་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་སེམས་ཀྱིས་སྲན་བཙུགས་པས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕུགས་པས་ན་གོ་ཆ་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ།དེ་བས་ན་གོ་ཆ་བརྟན་པར་གྱོན་པ་ལ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། དགོས་པ་བསྒྲུབ་ལ་མཁས་རྣམས་ སྲན་ཐུབ་པས།།དཀའ་བ་རྣམས་ཀྱང་དཀའ་བ་མེད་པར་རྒལ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དེ་ནི་དུ་ཞེ་ན། དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའི་བཀའ་ལུང་འདིས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་མདོ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་བསྟན་ པ་གང་དག་བསྡུས་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་གོ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་གཟུགས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚེ་རྒྱུ་དང་རྒྱུར་བྱས་པ་དག་གིས་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

其回答說"於三種一切智性境"等。此處意義如是顯示：你所問修行的自性略有二種。云何？因未得串習力故，從多門而行的四種修行是依前三品而立為其自性；由長時熟習力所攝一切善行皆攝於具足六波羅蜜多支分的六種修行，是餘四品的修行。 對此，尊者說以鎧甲修行顯示二種修行，其餘趣入等是第一修行，以一時方式而說。 又有人認為，第七品中以一波羅蜜多亦能圓滿修行，故"於四種現觀"應說為"於三種"。 其中，鎧甲等前三種修行依次為趣入、殊勝趣入、現證得果。最後修行則是無餘一味而修，不觀前後而修習，應當了知。因為是一切相於剎那了知的最初加行故。 "鎧甲修行"中，精進有三種：鎧甲、加行、利益有情。此中應知是鎧甲精進自性。鎧甲即於三十六波羅蜜多修行中心立誓，不為違品所穿，故與鎧甲相順。因此，堅固披鎧能成就一切，故先說此。如說："善巧成辦義利者，以能忍故，難亦無難度。" 又問彼有幾種？以"六組六如是說"之教言，顯示三十六種與經相順。對此，師說所攝顯示者成為鎧甲支分，如說"色"時以因與所作分別顯示。

།བསྟན་པ་གང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་དག་ནི་བསྡུས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ གང་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པའོ་ཕུང་པོའོ་ཞེས་པའམ།ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་མདོའི་ལེའུ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལེའུ་བརྒྱད་དུ་གདགས་པ་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ན་གོ་སླ་བར་དགོངས་ པས་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་མེད་པར་ནི་བསྡུ་བར་མི་རིགས་པས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ ཞིང་དེའི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལས་ཕྱེ་བར་ཟད་པས་ན་རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྱུང་བར་འདྲ་བས་ན་ཆེས་མཐུན་པའོ།།གཞན་དག་ནི་གདུལ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མི་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གདགས་པ་མཛད་པས་མིང་གི་ཆོས་མཐུན་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ།གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་འདོད་དོ། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པ་ཐོབ་ནས་སྒྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་འདུན་ པ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་པའོ།།དོན་འདི་ཉིད་ལས་དགོངས་ཏེ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྨོན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལ། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེའོ་ཞེས་བཤད་ དོ།།མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་ཤིང་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། ཞི་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་དང་། སྨོན་པ་དང་། དུས་དང་། ཁམས་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་མི་དམིགས་པའོ།།ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྔར་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པར་བྱ་བ་རྣམས་བསྒོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་ཏེ་འཇུག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཇུག་པ་བྱས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལའོ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བས ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་བ་སྟེ།འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཚོགས་ཏེ། དངོས་སུ་ན་ཆོས་དུ་མའི་དོན་ཏོ།

我來直譯這段藏文： 所說廣大者攝為易解，如說"所有色即是五蘊之蘊"，或如聖解脫軍將佛母經眾多品攝為八品。此處亦思三十六攝為六則易解，故說"鎧甲修行有六種"。 此中不應無因而攝，故說"因與佈施等六相順"。依佈施之六波羅蜜多皆從其因生，從其修持分別而已，故從一因生相似，極為相順。 其他人認為，為使所化眾生於法分別不迷，故世尊如是安立，名為相順法。自性唯是六波羅蜜多而已。若迴向聲聞等，彼豈成波羅蜜多？ "趣入修行"者，謂得法界趣入而修之義，其後是愿欲之行。緣此義，吉祥佛智師說："愿菩提心是一切世間所有，入菩提心則從初地極喜開始。" "具無所緣"者，于內空性等無所緣，于常、樂、我、寂、空性、相、愿、時、界、有漏、有為界、無為界等皆無所緣，亦不緣彼等為無。 "所為"者，為空性、菩提分法、佛不共法等無學法故，修習前所長時串習者。 "一切相智"者，緣果而趣入之義。"如是趣入已"者，于生起見道。"由生起資糧道"者，修道生起，此中圓滿佛因資糧故名資糧，實則是多法之義。

།དེས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཚོགས་ཡིན་མོད་ཀྱི། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདིར་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་ གྱིས་ཆོས་རྒྱས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་འདི་ལ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཚོགས་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུར་གསུངས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ནི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཙོར་སྟོན་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་ མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དེ་དག་ཀྱང་འདིར་དྲངས་ཏེ་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་འདིར་སའི་ཚོགས་དེ་ནི་རྒྱས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ན་སའི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་།སའི་དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་དང་། ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་དང་། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། ས་དེ་དག་ཐོབ་པའི་ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ དང་།ས་དེ་དག་གི་རྟགས་དང་། འབྲས་བུ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སྤྱི་དང་སོ་སོ་བས་གཉིས་ཏེ། རེ་ཞིག་སྤྱིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །དགའ་བས་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ། །གནས་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡི།།ས་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འབྱུང་པོ་དཔག་མེད་འཇིགས་མེད་ཕྱིར། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ། །ཕྱི་ཕྱིར་གོང་དུ་འགྲོ་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་དག་ཉིད་ནི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་བའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ།བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་སྒྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དགའ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་ བྱེད་པའོ།།འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་ཤེས་སྲེག་མེ་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་སྲེག་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་ སྦྱང་བར་དཀའ་ཞེས་བྱ།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བསྟན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ།

我來直譯這段藏文： 因此，從初業地至殊勝道雖皆是資糧，但此修道中由大力者緣廣大法，故成為資糧之主而稱資糧。 關於智慧資糧說二十空性，有人說："此中主要顯示道位智慧，未主要顯示果位鏡智等智慧。" 聖解脫軍則說："應當引述彼等，此二十空性是平等性智與鏡智等之差別。" 關於"地資糧"，若欲廣泛了知彼地資糧，應說地之語義、地之分類、自性、大小法、清凈、地之所依身、世俗智、違品、彼等地之標相及果。 其中語義有總別二種。首先就總義而言： "于諸善行種種中， 以喜常時一切處， 安住故為菩薩地， 無量有情無畏故， 于彼無量諸地中， 具後後上進故為地。" 如是就別義而言，依次： "近於菩提見利生， 生起極大歡喜故， 是故名為歡喜地。 離破戒垢精進故， 是故名為離垢地。 能作廣大法光明， 故此名為發光地。 如是菩提分諸法， 智火能燒如火焰， 具彼故此地名為， 焰慧能燒二障地。 令諸有情得成熟， 亦能守護自心故， 智者難以守護之， 是故名為難勝地。 宣說般若波羅蜜， 輪迴涅槃此二種， 於此現前顯現故， 是故說為現前地。 與一乘道相應故， 說為遠行地所攝。"

།འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོའི་ ཕྱིར།།མི་གཡོ་བ་ཞེས་ངེས་པར་བརྗོད། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བློ་བཟང་། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཆོས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་གང་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ སའི་དབྱེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་སློབ་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པའི་བཅུ་པོ་རྣམས་སོ།།གཞན་དུ་དད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་མང་ཞིག་འབྱུང་བ་ནི་འདིར་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དབྱེའོ། །ས་རྣམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།ས་གང་ཞིག་ལ་ཆོས་གང་ཞིག་ཤས་ཆེ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པས་ནི་ས་སོ་སོར་སྦྱོང་བར་བྱེད་དེ། བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་ས་དེ་དང་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་རྒྱས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཏེ།དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་བྱེད་པའི་སའི་ཚོགས་འདི་དག་མ་ཐོབ་པ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི།ཐོབ་པ་ལ་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ས་དགུ་པའི་ཚོགས་བསྟན་པར། ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་རྣམས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་འདི་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གསལ་པོར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལས་ས་གང་ལ་ཆོས་གང་ཞིག་གིས་ཤས་ཆེ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རིམ་པ་བཞིན་དང་། ཆོས་གང་གིས་ས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་ ཡང་ཤས་ཆེར་སློབ་ཅིང་།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། དེ་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་སྦྱིན་པ་དང་ངག་སྙན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་ཞར་ལ་བརྗོད་ ཟིན་ཏོ།

我來直譯這段藏文： 由二想不動故， 決定稱為不動地。 殊勝正知善慧故， 彼地為善慧地也。 如雲以二遍空法， 遍覆故名法雲地。 此等是諸論中所說。 其中地之分類，出世間有學所攝地，於此大乘中以語義所說十地。其他如信地等多種，此處非其時機故不分別。 諸地之自性即出世間智慧之體性。 若問何地中何法為主？有人說："以十波羅蜜無所緣故清凈諸地。如'思及利益事'等將要解說者，是彼彼地中廣大增盛之法。如是則與經典相順。" 其他人說："此說不合理。若如所說此地資糧非為未得令得，而是于已得中增勝者，則于第九地資糧中所說'出離菩提樹，功德'等說法不應理，因彼等是第十地菩薩之功德。故論師亦許彼等明顯是得彼地之因。" 由此，何地中以何法為主，即十波羅蜜依次，于能得彼地之法亦多修學。又如《聖十地品》說："其中以攝事之佈施、愛語二法為主而成熟有情"等相配。 清凈已於前略說。

།ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དང་། འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོ་ རྣམས་དང་།སྟོང་གི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་ཕལ་ཆེར་འགྱུར་བས་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མུ་ སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་གནས་དང་།ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་འཇོམས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ས་དང་པོ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་དང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་གྲངས་བསྒྱུར་བ་སྟོང་དང་། བརྒྱ་སྟོང་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་།སྟོང་གསུམ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཚང་བའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཅེས་ བསྒྱུར་ཏེ།ས་འདི་དག་གི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་ས་བཅུའི་ལེའུར་བལྟ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིགས་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་ ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་ས་དང་པོ་ལ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།ངན་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་འཁྲུལ་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ལས་ ཀྱི་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཐོས་པའི་གཟུངས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་སོ།།བཞི་པ་ལ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྲེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཆོས་ལ་སྲེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ།

我來直譯這段藏文： 就身體所依而言，多轉生為閻浮提王、轉輪聖王、帝釋天主、離諍天、兜率天、化樂天、他化自在天之主等，以及千界之主梵天、三千大千世界之主大梵天和大自在天子等，能摧破慳吝、破戒、欲貪、薩迦耶見、外道見及我慢，為諸有情成就一切種智。 就世俗智而言，于初地能於一剎那間見百佛、入百三昧、往百佛土等。如是類推，數目轉為千、百千、俱胝、百俱胝、千百俱胝、百千俱胝那由他、三千大千世界微塵數、不可數百千佛土微塵數、不可說百千俱胝那由他佛土微塵數等。此等地之如是功德等，多應于《聖十地品》中觀看。 其中違品，共同為能取所取分別，成為四百零八種。別別而言，如說："于初地中，執著補特伽羅及法之極愚癡、惡趣煩惱之極愚癡及其習氣為違品。于第二地中，微細墮罪迷惑之極愚癡、種種業道之極愚癡及其習氣為違品。于第三地中，欲貪之極愚癡、聞持圓滿之極愚癡及其習氣為違品。于第四地中，三昧貪著之極愚癡、法貪之極愚癡及其習氣為違品。"

།ལྔ་པ་ལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་ པ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དྲུག་པ་ལ་ནི་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། མཚན་མ་མང་དུ་འབྱུང་བའི་ཤིན་ ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བདུན་པ་ལ་ནི་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། རབ་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ མཚན་མ་མེད་པའི་སྒྲིབ་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།མཚན་མ་དག་ལ་དབང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དགུ་པ་ལ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ་ཚད་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཚད་མེད་པ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་ དང་།སྤོབས་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། སྤོབས་པ་ལ་དབང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་ པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་དང་། ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཐོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་ དུ་གྱུར་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ།ཐ་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པ་འདི་ཡང་ས་བཅུ་པ་ཉིད་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཡང་དེར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པ་ས་བཅུ་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ པའི་མི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་སྐབས་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་གིས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ན་འདིར་འགྱུར་རོ། །ས་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཅན་འདི་ནི་བདག་གི་ས་ལ་འཇུག་ པ་ལས།ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་རྫོགས་གྱུར་པས། །རབ་ཏུ་དགའ་སོགས་ས་བཅུ་གཅིག་།རྨོངས་གཉིས་གནས་ངན་ལེན་གཅིག་སྟེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་ གིས་བཤད་པའོ།།ས་དེ་དག་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་མེད་དེ་དེར་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ།

在第五地中，極度愚癡于輪迴的迴轉和顯現的執著，以及極度愚癡于涅槃的迴轉和顯現的執著，成為其違品。 在第六地中，極度愚癡于顯現為眾多的行蘊，以及極度愚癡于顯現為眾多的法相，成為其違品。 在第七地中，極度愚癡于顯現為微細的法相，以及極度愚癡于執著無上法相，成為其違品。 在第八地中，極度愚癡于無法相的障礙，以及極度愚癡于清凈法相的執著，成為其違品。 在第九地中，極度愚癡于無量的法相，以及極度愚癡于無量的法語和文字，極度愚癡于從上至上的智慧、勇氣和持明的力量，成為其違品。 在第十地中，極度愚癡于大智慧的顯現，以及極度愚癡于微細秘密的進入，成為其違品。 如是所說，佛地的障礙也在第十地中具足，因此應予以摒棄。佛地的障礙在第十地中安立為極度愚癡于煩惱的無知，以及煩惱習氣為佛地的障礙。 如是所說，諸地的違品分別為：在我地中，因具足十一支而成就，極度歡喜等十地，二愚一惡取，違品即是如此。 如是所說，聖者的意趣明確解釋為《大乘經》中所說。獲得此地的標誌應從夢中得知。 如是，若夢中顯現為白晝，則無此夢，因睡眠等五障已盡故。

།དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་རྟགས་རྨི་ལམ་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ ན།དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་དབང་མེད་པ་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ཉིད་དུ་དང་པོ་བཅོམ་ཡང་ཆེད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ལུས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དགེ་བར་བགྲང་བའི་གཉིད་ནི་ས་དེ་དང་དེ་ དག་ལ་ཡང་ངེས་པར་ཡོད་པས་ན་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།གཞན་དག་ནི་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ནི་ས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིར་ལུང་དང་འགལ་བར་བསྒྲུབས་པས་ ཅི་ཞིག་བྱ།ལུང་གི་ཚིག་འདི་དགོས་པ་མེད་པར་སྒྲ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པར་མི་མཛད་དོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་རྣམས་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཏེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་མཐོང་བའོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་ནི་སྟོང་ གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་ལག་མཐིལ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པར་མཐོང་བའོ།།ས་གསུམ་པ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་དཔའ་ཞིང་ལག་ཆ་དང་གོ་ཆ་སྲ་བ་ཐོགས་ནས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་ བར་མཐོང་བའོ།།ས་བཞི་པ་ལ་ནི་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་འཐོར་བར་མཐོང་བའོ། །ས་ལྔ་པ་ལ་ནི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་མགོ་ལ་མེ་ཏོག་ཙམ་པ་ ཀའི་ཕྲེང་བ་འདོགས་པར་མཐོང་བའོ།།ས་དྲུག་པ་ལ་ནི་ཐེམ་སྐས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་རྫིང་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བ་དངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་པ་ལ་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་གང་བ་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོས་བརྒྱན་པའི་ཆུ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ བདག་ཉིད་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཐོང་ངོ་།།ས་བདུན་པ་ལ་ནི་ངོས་གཡས་གཡོན་གཉིས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཡང་ས་མཐོང་སྟེ། བདག་ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་དེ་ནས་སླར་ལྡོག་པར་མཐོང་བའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཕྲག་པ་གཉིས་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་ པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་ཅོད་པན་ཐོགས་པ་གཅན་གཟན་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་མཐོང་བའོ།།ས་དགུ་པ་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་མཐོང་སྟེ་སྐྱེ་བོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་མགོ་བོའི་སྟེང་ན་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤྲས་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་འཛིན་པ་མཐོང་བའོ།

如是，若問這些標誌如何在夢中確定？雖然這是真實的，但睡眠有兩種：一是無自主的煩惱本性，二是與此相反的本性。在加行道中，雖然已斷除第一種，但爲了利益而加持身體的善性睡眠在各地中必定存在，因此這無過失。 其他人說，如夢般突然顯現的意識境界，是因為在各地中了悟一切法如夢幻，故以夢的名稱來表示。在此何須成立與經教相違？經教之語非無意義而以他詞表示。 其中各地的標誌是： 在初地中，見到三千大千世界充滿億萬百千珍寶庫藏。 在第二地中，見到三千大千世界如掌中觀，以億萬百千眾多珍寶莊嚴。 在第三地中，見到自身勇猛，持堅固武器鎧甲，降伏一切對手。 在第四地中，見到四方風輪環繞的大曼荼羅，以各種鮮花遍灑其上。 在第五地中，見到以一切裝飾莊嚴的女子頭上戴著茉莉花環。 在第六地中，見到具四階梯的蓮池，鋪滿金沙，清澈無濁，充滿具八功德之水，以青蓮、白蓮、白睡蓮裝飾，自身于其中嬉戲享樂。 在第七地中，見到左右兩側是地獄深淵，自身安然無損地從中返回。 在第八地中，見到雙肩上有獅子王，具鬃毛冠冕，令一切小獸驚懼。 在第九地中，見到自身為轉輪聖王，為億萬百千眾生所環繞，頭頂懸舉以種種珍寶莊嚴的白傘。

།ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་སྟེ། སྐུ་མདོག་གསེར་ལྟ་བུ་འོད་འདོམ་གང་བ་ཚངས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་ བྱ་བ་སྟེ།འདི་ནི་བདག་གིས་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བཀོད་པའོ། །གང་གིས་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པར་མཚན་མ་འདི་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་འམ། བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།ས་འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འོད་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཞན་དུ་ཡང་ས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་རིག་པར་བྱའོ། །ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་ཉི་མ་ ལས་སྐྱེས་པ་དང་བུ་རམ་ཤིང་པའི་སྔོན་བྱུང་བ་འཕགས་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།མའི་མངལ་དུ་མ་བཙས་པས་ན་དང་པོའི་རིགས་བཙུན་པར་གྲགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཉི་མ་དང་གསེར་དང་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ལྟ་བུའི་སྐུ་མདོག་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ ཞེས་འདོད་ཅིང་དེ་ལྟར་བྱས་ནས།ཁྱོད་སྐུ་གསེར་མདོག་འོད་གསལ་བའི། །ཚད་ནི་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་མདོག་གསེར་བཙོད་ཀ་དང་། །མྱུར་བར་ཤེལ་འོད་འདྲ་བར་གདའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྨོན་ལམ་ཤེས་པས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་དུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ སྦྱོར་བ་ཤེས་པས་གནས་པའོ།།དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མི་བགྲང་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ས་དེ་ དང་དེའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཉུང་བ་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པས་དམན་པའི་ཕྱིར་འདི་དང་ག་ལ་ཞིག་མཉམ།གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ལོགས་ན་ཡོད་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གཉིས་ཁོ་ན་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་གཞན་ནི་འདིར་མི་བཙལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་དེ་བསྟན་ཏོ།

在第十地中，見到如來身相，身色如金，光明一尋，為億萬百千眾多梵天所環繞，于其前方聽聞說法。這是我從《聖無盡慧所問大乘經》中摘錄彙集而成。 若於非時見到這些標相，應知是咒力或魔的加持所致。 這些地的果位即是佛陀的發光，其中後後諸地應知是前前諸地的果。 "從日等所生"是如《現觀經》中所說日種和甘蔗種的往事，聖目犍連為釋迦族人所說的那樣，因不從母胎所生，故稱為最初高貴種姓。 其他人認為是生為具有如日、金、寶等光明般身色者。如此則善解經中所說："您身金色光明照，其量不可得思議，剎那金色如鬱金，迅速如同水晶光"等經文。 "以愿智而住"是指雖然尚未證得本性大菩提，但以願力能知從兜率天降下等十二事業圓滿成佛之修行而住。 如是，《聖十地品》中說以願力于歡喜地也能圓滿成佛，那麼為何不計入佛地？雖然這是真實的，但如前所說，在各地中圓滿成佛者極少，以百等數目較少的緣故，怎能與此相等？ "對治之聚"是為遮止某些認為對治在他處的分別，顯示能取所取分別之對治即是見道和修道二者，除此之外不應尋求其他對治，為顯示此義而以一個中間偈頌說明。

།དེ་ལྟར་སྔར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ ལམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན།མཐོང་བའི་ལམ་འདིར་ཅི་ཞིག་འབྲེལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་བཞི་ལམ་བཞིར་བསྟན་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདིར་གཉེན་པོར་བགྲང་བ་ནི་ བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་མོད་ཀྱི།མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་སྤྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་ཞར་ལ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དེ་དག་ལ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་གཉེན་པོའི་མིང་ཐོབ་ཀྱི། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལྟ་ བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་བརྒྱད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་མཐའ་ཡས་མཛད་པ་ ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་འགོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་གཉེན་པོར་གཞག་གོ། ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་དང་པོ་འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞིང་།ཁ་ཅིག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་མ་ལུས་པ་སྔར་སྦྱངས་པ་དང་ཕྱིས་འཐོབ་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་འབྱུང་བས་ན་ངེས་པར་ འབྱུང་བ་སྟེ་ཚུལ་འདི་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅར་ལ་སྦྱར་རོ།།གཞན་དག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་ཚིག་གིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁུངས་སུ་བྱས་ཏེ། རྣམ་ པ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན།ཁ་ཅིག་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། གཟོད་ མ་ནས་ཞི་བ་དང་།རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པར་འདོད་དོ།

如是，先前所集之修行乃是修行之道。若問此見道中何者相連，如是修行四道中所示者，乃是為大多數之權宜。然彼等各自皆不至於一切，故無過失。其他者於此計為對治者，雖為修行之道，然見道亦為普遍對治者，故示之。 所謂階段之特徵者，于彼等道中平等安立之階段中，得對治之名。見道之剎那未滿八者，乃是以八種分別之世俗諦為所緣，故不成能取所取分別之對治。如此，聖者解脫部中自初剎那見道中，菩薩之無邊意樂成就。若於其他剎那九者，因無依止有情界之遮止，故墮於過失。 如是，修行之道亦于無漏現證之階段中，安立為對治。所謂一切智者，乃是於此初階段中所說者。所謂一切智者，乃是對治之聚之最終階段中所說者。所謂一切智者，乃是于第七等中，及決定分別之相應者，故稱之。某些者謂此即是實相，于發心十九等中所攝。 如是，彼等無餘者，觀于先修與后得，剎那一時而生，故決定生起，此即是八種分別中所攝。其他者，謂具壽舍利子之彼岸，乃是世間法亦有，出世間法亦有，如是等經文中所說者為依據。所謂一切智者，乃是於四種真實中所緣之智慧，剎那十六中所攝。 其他者，謂一切法無自性，未生，未滅，未造，寂滅，自性超越一切苦之相，乃是一切智者所攝。

།ཁ་ཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འདིར་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་ཆར་དབྱེ་བ་མེད་པས་ན་མཁྱེན་པ་དང་མི་མཁྱེན་པ་དང་། དག་པ་དང་། བཟང་ བ་དང་།ངན་ཅིང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་མི་མངར་ཟིན་ཀྱང་། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་འགྲུབ་པས་ན་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་སྣང་བའི་དབང་ཙམ་ལས་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།མཁའ་ལྡིང་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །མཆོད་སྡོང་བསྒྲུབས་ནས་འདས་གྱུར་ནས། །དེ་འདས་ཡུན་རིང་ལོན་ན་ཡང་། །དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དང་བག་ ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ན།མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཏོག་ལྟར་མ་ལུས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་བཀྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པར་ཁས་བླང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་མཆོག་ནི་ ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ མངའ་འམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མངའ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་རང་རིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདི་ཙམ་ཞིག་ གོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། །འདི་ལྟར་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཀུན། འདི་ལ་དགག་པར་ བྱ་མེད་ཀྱི།།གང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་འགྱུར་བ། །བདེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་བཟློག་།ཅེས་བཤད་པས་ན། ངེས་པར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པས་ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་གྱུར་པའོ།།ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་སྟེ་དང་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ནི་ འདིར་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ།

有些人說，在佛地中因為無法區分對治與所對治兩方面，雖然不具有關於了知與不了知、清凈與不清凈、善與不善等世俗智慧，但如同如意寶般，雖無分別卻能成就眾生所愿，故僅依他人智慧顯現之力而稱其為一切智。如同所說："如同金翅鳥成就，建立塔已而逝去，雖然逝去經久遠，仍能消除諸毒等。" 另有人說，由於斷除一切煩惱障、所知障及習氣障，故離無明之所得果如同手掌中果實般，無餘幻化般顯現之智慧即是一切智，應當如實承許。 又有人說，所知之最勝即是阿賴耶識，依此而言，由於了知所知處、相等十種，故稱為一切智。 在此也應了知，關於正等正覺是否具有有相智慧的問題，有人認為若具有相智慧則會有能取所取之過失，故唯有無相智慧才是世俗自證，如前所述第三種觀點所主張。 其他人說，經多劫修習能取所取虛妄性后，諸顯現如何成為能取所取？如說："如是見聞一切，於此無可遮止，因為是苦因故，遮止執著為實。"故若無有相智慧，如何稱為一切智？ 有些人主張僅緣自性光明，說其以不可言說之自性而有，故成為另一種觀點。何須過多戲論，此當擱置。 應當專注修習決定出離之修行。首先從發心開始宣說神通等五種，其後即是此處八種修行。

།དེ་ནས་ནི་སྐབས་བཞི་པར་རྣམ་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་སྟེ་མ་ལུས་པར་སྤོང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྡུའོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་ལྔ་པར་དམིགས་པ་དང་དབང་དང་རྣམ་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་ བདུན་པར་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་དོ།།དེ་ནས་ནི་ཡང་སྐབས་བརྒྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤོང་བ་དང་། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ནི། ། རྣམ་པར་བྱང་དང་ཚོགས་དང་ནི། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང་། །ཞེས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་མན་ངག་གོ། །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཅེས་སམ།དེ་ལྟར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་ན་གདམས་པ་སྟེ། ཚིག་འདི་ནི་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རིལ་ལ་སྦྱར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ།།མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལུགས་སོ། ། བྷི་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སོ། །སཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །ི་ཡ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བར་ངེས་པར་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་ན་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་མི་འདའ་བར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ཅན་ཞེས འཆད་པར་བྱེད་དོ།།རྒྱན་གྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐབས་ནི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ནི་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་པའམ། ཡང་ན་མཆོག་གི་དོན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྐབས་མ་ལུས་པའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཙམ་ གྱིའོ།།སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་དང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཀྲོལ་ནས། ད་ནི་སྐབས་གཉིས་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་ན་ མེད་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

從第四階段開始，進入舍棄之道，稱為無餘捨棄。接著在第五階段，專注于所緣、能力、形態和顛倒思維，迅速接受並宣說。然後在第七階段，將本質分為四種形態進行闡述。接著在第八階段，從法身的事業中，二十七種菩提分法中，宣說不退轉、見真諦、捨棄顛倒、無基之法、凈化、積聚、緣起與非緣起、無分別等八種形態。此等分別與總攝應當融入心中，稱為口訣。由於一切無所緣故，殊勝法無他故，故應從無所緣自性中完全修習。如此行事，稱為指示。此言應知為因果相連。般若波羅蜜多如前所示。口訣之論著稱為迅速融入心中之教法。毗尼顯現故。稱為「薩」即是正覺之意。此為眾生之意。故顯現為正覺之道。其他顯現為正覺之時，稱為「時」。飾品之意已述。此為章節之意。首先依第二或最勝之意，稱為一切智者之身故。釋義稱為意。第一階段釋義已畢。如此將第一階段之詞句分解。現在進入第二階段，為解脫故。若無一切智者之道，則無道智者之言等。道智者之言為因故。

།ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་གཉི་ག་བསལ་བ་ལ་ལམ་ སྐྱེའི་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དང་ལྡན་པ་ལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ།།འདིར་ལྷ་རྣམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་དེ་སྤང་བར་མཛད་པའོ། །ཚིག་ཟུར་གྱིས་རྟེན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ནི། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་པས་དངོས་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་ནི་དངོས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཐུ་ཆེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཅུ་ལས་འོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་ཅིང་ཟུར་ གྱིས་རྟེན་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལངས་ཏེའོ། །ཅིག་ཤོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ སྤངས་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུའོ།།སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ལས་འཁྲུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ས་འཚོ་མ་བདག་གིར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་ པ་ལྟ་བུར་སྟོན་པས་ན་འདི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་འམ་འདི་ལོགས་སུ་བསྒོམ་པའི་འཐད་པ་ནི་མི་དགོས་ཀྱི། རང་གི་ལམ་ལ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།དེ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆོག་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ས་མི་གཡོ་བའོ། ། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་རྒྱུ་འཐད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལུང་གི་ཚད་མ་སྟོན་ཏེ། ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པས་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་སོ། །བདེན་པའི་དམིགས་པ་ལ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་བསྣུན་པའི་མཚོན་ཆ་ནི་དང་པོར་གོ་ཆ་ཕུགས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕིགས་པའི་དཔེས་སོ།

在此處，稱為「我執」的根本，因其是生起的根源。此處，消除我執與傲慢的兩者，稱為「生起的任何一種皆具備的」，並非顯現於《顯現經》中，猶如國王清凈食物之道所生起的力量。 在此處，諸神無有傲慢，因具備我執而捨棄之。稱為「以詞句表達的依止」，此為《經》中所說之意。因詞句而成章，諸神皆應如此行事，故真實顯現。 在《經》中，真實由具大力的如來所示，十種不可思議之光明，稱為「以詞句表達的依止」。此為離欲之聖者、聲聞與獨覺佛等，從寂靜之境中升起。 唯一菩薩從此刻起，未捨棄一切煩惱，稱為「菩薩真實」。從發心成佛而生起者，亦為釋迦之女，善於以方便為眾生之意，示現未舍煩惱者，此為適合之道。 菩薩如是應當完全知曉，稱為「為此或彼修習之適合」，不必如此。于自道中，應當知曉此等功德圓滿之意。 舍利子，聲聞與獨覺佛之智慧與捨棄，菩薩大士于無生法中獲得忍耐，稱為「無生法中獲得忍耐」。此為二者，持有不動之地與不分別之相。 由正量者所不見之因，稱為「此為正量之教示」。我于菩提心中存在，稱為「未見任何法生或滅」，此為經典所示。 于真實所緣中，決定分辨之部分，稱為「生起」，如是稱為「如是生起之劍」，初始理解之深處，以下欲者之例。

།ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ པར་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲ་ཕྱིར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་སློབ་མ་ཞེས་འདི་དག་བརྗོད་དེ་ངེས་པར་སློབ་དཔོན་དགོས་པས་སོ། །གཞན་དག་ཀྱང་ བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཐོས་པ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཐོས་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་སྟེ། །བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། ། རང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་གྱི་མཐུས་ཏེ་རང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྤངས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇིག་པས་རྟོགས པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཙམ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་རབ་ཏུ་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཉེ་བར་ མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་དེ་དག་རྣམ་པའོ་ཞེས་མ་སྨོས་ཀྱི།ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་སྨོས་པས་ན། མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་དོན་ནི་མ་བཤད་ཀྱི། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉི་ཚེར་མཛད་པར་ཟད་དེ།རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སྐབས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཤད་པ་ནི་སྔར། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་བཤད་པ་ནི་འོག་ཉིད་ནས། །གཟུགས་ རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཆད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་དོན་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཟེར་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ ཙམ་དུ་ཟད་ན་དེའི་ཚེ་མཐོང་བའི་ལམ་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡེ་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་ན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཡང་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྐྱོན་གཞན་ཡང་། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ལུང་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

經中說聲聞依靠他人教導而證悟自己的菩提，如同在《聖菩薩藏經》中所說："聲聞之解脫隨聲而行。"正因此義，稱他們為學生，因為必定需要師長。 其他人也說，通過宣說具有言語的法，令入善法。此等因聞法而宣說，故稱為"聞說"。 所謂"往昔"，即百劫之間，如說："獨覺因百劫之緣。" "自證菩提"是指依靠緣的力量，因說"獨覺具有緣想"。所捨棄的是了知外境所現的所取相無自性，因為火水等物反覆毀滅易於了知。 僅此即顯示於法的一分證悟無我。"顯示假立法性無違"是指如何假立亦不超出法界。 "以偈頌義近似為主的論典"是指彼中未說"彼等為相"，而說"道智剎那"，故未說見道有幾種相的意義，僅作見道十六剎那偈頌的近似表示。 分別諸相是為於一切相現證品中顯示，如是思維。如前所說："所緣及諸相"等。未說的即下文："色非常非無常"等諸解釋。 如是應觀，即應知僅為剎那義。因未顯示修習次第等，若如彼等所說僅為剎那差別，則見道漸修次第完全未顯，乃至未顯非等持時作意次第，此為其義。 其他過失是，所說"所緣及諸相"等，直接與你們的教證相違，此為其義。

།དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ཆེ་འབྲིང་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བྱ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་གང ཡིན་ཞེས་རྩོད་པས་མང་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པའམ།གདུལ་བྱ་གང་དག་ལམ་འདིའི་བྱེད་རྒྱུ་ལ་གནས་པར་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་དག་ནི་ཆེས་ཉུང་སྟེ་རབ་ཏུ་དཀོན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པས་ལམ་འདི་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པའོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་གཞོལ་བར་ཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་དེར་གཞོལ་བ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོར་བྱེད་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་དེར་གཞོལ་ཞིང་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའོ།།ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་གཙོར་གྱུར་པའོ།།འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་ས་དྲི་མ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ སོགས་པར་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་པ་དཀྱུས་མ་གང་ཡིན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ ཡིས།།དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དངོས་སུ་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དུས་མངོན་སུམ་པ་དང་རིང་བདག་གི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་ པ་ནི་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ནི་བརྗོད་དོ། །མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་མོས་པའི་རྒྱུ་ནི་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རིགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ ལྟར་འཛིན་པའོ།།འདི་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟློག་པ་སྟེ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པས་སོ།

如是，此為十六種分別以及大中，而非剎那法。 所謂"所化眾生可說甚少"，是遮止對"何為修道開顯之因"多加爭論，或表明能住於此道之因的所化眾生極其稀少罕見，由此顯示此道難得。 "為令所化眾生趣入果位"，是指為使其以勝解作意等趣入果位即修道，首先應以此六種加行趣入，由此顯示入道之因而教誡彼等。 有漏與無漏的差別，主要在於有分別與離分別。 此中總義為：勝解、迴向、隨喜作意等是清凈世間后得智的加行，現證則是等持智慧。彼等於聲聞等也隨應具足，殊勝成就即是清凈。 其他論師說：從無垢地乃至第七地為有漏修道，第八地等為現證修道。對治違品的一切正常修道，將如後文所說："彼為相續故，小中大差別，小小等分別，許彼有九種。" 清凈直接只是解說修道果與因位現前和遠離自性的差別。如是顯示修道支分，諸相等則於他處顯示，如是而說。 無論如何，每一地都說有九種。 "二十七種勝解"中，此處勝解之因是清凈教證，正理即是見解。其體性是于所決定事執為如是。由此遮除懷疑，具足勝解者不為他人所奪其宗見。

།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་དུ་དང་། གཉི་གའི་དོན་དུ་ཡུམ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་མོས་པ་ སྟེ།དང་པོ་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་བདེ་བ་འདོད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། རང་གི་ཆེད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རབ་ཏུ་གོ་མས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དང་པོར་སེམས་དེ་བྱུང་བ་ན་རང་དང་གཞན་མཉམ་པའམ། རང་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཉེན་པོ་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་དོན་དུ་དམིགས་པ་བཟློག་སྟེ། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ་དེའི་ཡང་ཕྱི་མའི་སེམས་ལ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མགུལ་ནས་སྦྲེལ་བ་ལྟར་རང དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་འགྲུབ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པ་ཅན་སྐྱེའི་སྔ་མ་ལྟར་རེ་རེ་ཞིག་ལ་ཞེན་པ་ནི་མེད་པས་སོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་རང་གི་དོན་དུས་རིང་དུ་སོང་བའི་བར་དུའོ། །ས་མི་གཡོ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་ས་དེ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་གནས་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ནར་ སླར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་ཏེ་ས་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འདིས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བརྩི་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོ་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་གླེགས་བམ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་བྲིས་ཏེ་བཅངས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་བྱས་པ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཛིན ཞེས་བྱའོ།།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སླར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདིའི་མཐུ་ཆེ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་གསེར་ མདོག་གི་མདོ་ལས།བསྐལ་པ་བརྒྱར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སླར་ལྡོག་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་གང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་འདི་ལ་བསླབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་བཞུགས་སམ་གྲོངས་ཀྱང་རུང་འདི་ཉིད་སྟོན་པའི་མཛད་པས་ཉེ་ བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདིའི་མཐུ་ལ་མོས་པའོ།།འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཔེ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེའོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་དེ་ལྟ་བུས་འཛམ་བུའི་གླིང་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་སོ།

若問如何分類？為自利而勝解般若，為他利而勝解，為二利而深信此般若。 第一，如說"眾生欲求自樂"之理，無需刻意追求自利即可生起，因為從無始輪迴以來已極為熟習。 諸菩薩初發心時，以自他平等或自他相換之理，以對治令眾生歡喜等次第憶念等遮止緣自利，而轉為他利加行。於後心中，由事勢力如繫於頸般，生起決定了知成就自他二利，非如前者執著一邊。 有人說：為自利直至長時。從不動地開始為他利，因於彼地從住于寂滅自利中，唯為他利而復為諸佛所勸起。于第十地則為自他二利，因示住此地者以此因緣稱為佛故。 為數二十七，首先就自利勝解小小而言，僅以如所說般若經函書寫受持，較將佛舍利從六度因所生者置於七寶塔中供養，更生多福德。 小中為：若離般若波羅蜜多，菩薩以發菩提心等力不能成就圓滿佛果，因會退轉故，顯示此力殊勝，如《金色王經》中說菩薩行百劫後退轉。 小大為：若欲得涅槃當學此，因佛世尊在世或涅槃皆以此教法住世故，於此力生勝解。 中小是以七寶塔為喻。中中是以如是遍滿瞻部洲為喻。

།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུས་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་བཀང་བའི་དཔེས་སོ།།ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔེར་བཟུང་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔེར་སྦྱར་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ དཔེར་བཟུང་བས་སོ།།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་རེ་རེས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་རྟེན་བྱས་ཏེ་མཆོད་པའི་དཔེས་བསྟན་ ཏོ།།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་གཡུལ་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མང་པོས་སོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་ཟིན་པའི་འཇུག་པ་གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ འདི་འཛིན་པ་དང་འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་བསྐྱེད་པར་བསྟན་པས་སོ།།འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དེ་ལ་ལྷའི་བུ་རྣམས་སྤོབས་པ་ཉེ་བར་ སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པས་སོ།།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལ་ཕ་མ་དང་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དབེན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་བསྟན་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་སྤོབས་པ་མི་འཕྲོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མི་འཕྲོགས་པའི་བར་ དུ་གང་གསུངས་པས་སོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གང་གནས་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས་གནས་དེར་དོང་ཞིང་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་པ་འདི་བཀླགས་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་། བཅང་བ་དང་། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་པས་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་གནས་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པས་སོ།།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་དེར་ལྷའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འོངས་པས་མོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་བཀག་པ་ བསྟན་པས་སོ།།གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་གླེགས་བམ་གཟུང་བ་བྱས་པ་དང་མཆོད་པ་ཙམ་གྱིས་མཐུ་བསྟན་པས་སོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་ དཔེས་བསྟན་པས་སོ།

中等的偉大者，以此充滿四大洲世界的領域為喻。偉大的小者，以此充滿空無邊際的世界領域為喻。偉大的中者，以此充滿空無邊際的中間世界領域為喻。偉大的偉大者，以此充滿空無邊際的偉大世界領域為喻。 為自他之利而發心的小小者，以此充滿空無邊際的偉大世界領域的領域中，所有眾生皆以七種珍寶所造之供養塔為喻。 中等的小者，以此充滿非天之戰勝者等所見之法的功德為喻。偉大的小者，以此未達智慧彼岸者為喻，顯示其未達彼岸。 中等的中者，以此持有佛母者等為喻，顯示其具無上乘及非共戒律之聚等無量功德。 中等的中者，以此具智慧彼岸者之法為喻，顯示其近於天子等之修行。 中等的偉大者，以此父母及聖者之子等所住之寂靜處為喻，顯示其為心所向往之處。 偉大的小者，以此不被奪之勇氣及一切智之心為喻，顯示其不被奪之境界。 偉大的中者，以此十方世界領域中，天子等所住之處為喻，顯示其為供養及持誦經典等之處。 偉大的偉大者，以此天眾皆來之處為喻，顯示其具大信心及適合修行之身業等，顯示其斷除顯著之貪著。 為他利而發心的小小者，以此持誦經典及供養等之力為喻，顯示其力。 中等的小者，以此充滿瞻部洲之佛陀舍利為喻，顯示其力。

།ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ནམ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་བརྒྱད་པ་འདི་དག་གིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ཅི་ཞེ་ན། མོས་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་གྱིས་མཚམས་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།།འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་མདོ་སྡེ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཆོས་འཆད་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་ཡུམ་འདི་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེ་ཉེ་བར་བཟུང་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་ཀྱི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདི་བསྟན་པས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་ཤིང་རྣམས་ལོ་མ་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་ སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་གྲིབ་མ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བསྟན་པའི་དཔེས་བརྗོད་དོ།།མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་ཆུང་ངུ་ནས་བརྩམས་པའི་རིམ་པ་འདིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཆེན་པོ་ནས་བགྲང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅི་འདིར་རང་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ དམ།ཡང་ན་རང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཁོ་ན་ལ་མོས་པ་བརྗོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་གཉི་ག་ལྟར་མི་བསམ་གྱི་རང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཁོ་ན་ལ་མོས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ན་ཡང་གཞན་གྱི་ནི་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ན་ཡང་རང་གི་དོན་གྱིས་ག་ལ་ ཞིག་དབེན།།ཉི་གའི་ཕྱིར་མོས་པ་ན་ཡང་རེ་རེ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མི་འདོར་ཏེ། སྤྱི་ནི་བྱེ་བྲག་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

小的偉大者，顯示從聲聞等地直至證得無上正等正覺之間無有恐懼。若問：既然如此，為何說此八地有恐懼？僅是以三種勝解來說明而已。 中等的小者，以三千大千世界充滿如來舍利為喻而顯示。 中等的中者，顯示十方世界諸佛所說之經等法，以及聲聞等所說之法皆從此佛母而生。 中等的偉大者，依此佛母者，以王者之喻而顯示。 偉大的小者，以十方世界恒河沙數如來舍利充滿為喻而顯示。 偉大的中者，顯示此為十方聖者證悟之因。 偉大的偉大者，以樹木雖葉形色等不同，但影子無差別為喻而說明。 此二十七種勝解，從小開始排列，其相違品則應知從大開始計數。 若問：此處是否僅為自身而說勝解等？抑或是為自身而說對佛母的勝解？不應作此二邊之想，而應說為自等故唯對佛母生起勝解。 為自利而生起勝解時，亦非無有他利；餘者為他利而生起勝解時，豈能離於自利？為二利而生起勝解時，亦不捨一一遍及，因為總相遍及別相故。

།བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ནི་ངག་སྙན་པ་ངོ་བསྟོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ལེགས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པས་གནས་པ་ཁོ་ན་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྦྱོང་བའི་དུས་ན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་ནི། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་གྲུབ་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དགེ་བའི་ཕྱིར།རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། །དགེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་རྟག་པར་ཡང་། །བུ་སྡུག་འདྲ་བར་དགོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དེ། དེ་རྒྱས་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུར་བལྟའོ། །ཚུལ་འདིས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ ལྡན་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་འདིར་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་རིག་བྱེད་ལས། ཡི་གེ་ཨོཾ་ལྡན་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཚད་དུ་བྱས་པས་སྙན་པ་ བརྗོད།།འདི་ནི་བསྟོད་པ་སྨྲ་བ་དང་། །སྒྲ་ཡི་ཚངས་པའང་འདི་ཉིད་དེ། །བཀུར་བའང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཡི་གེ་དང་ལྡན་ཚད་སྔོན་བཞིན། །སྙན་སྨྲ་སྙན་ཚིག་རིག་བྱེད་དེ། །དེ་ནི་བསྔགས་པར་འདོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་བསལ་ཏེ་དགུ་ཚན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟོད་པའི་དགུ་ཚན་ དང་།བཀུར་བའི་དགུ་ཚན་དང་། བསྔགས་པའི་དགུ་ཚན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ལ་ནི་བསྟོད་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ལ་ནི་བཀུར་བའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་བསྔགས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དགུ་ཚན་དང་པོའི་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།གཉིས་པ་ནི་ཡུམ་འདི་གཞན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་བསྟན་པའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་བཞག་པ་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ གི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་པའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།བཞི་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་བཀོད་པ་བསྟན་པས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བདུན་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ ལ་བཀོད་པས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞག་པ་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པས་སོ། །དགུ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ བཀོད་པས་ཞེས་བསྟན་པས་སོ།

讚頌與尊敬與歌頌，這些並非美言讚美的本質。僅是對圓滿入道的菩薩心生歡喜而讚頌等。此亦在修習正道時，於一切時中皆會出現。 首先，在菩薩地中，圓滿受持菩薩戒時，因善法故，佛子等以善心恒常觀想如子般。 如是說者，詳見菩薩地戒品。此中，以此法門為一切具足修習之道，故此顯示一切功德。 當病等消除時，如是說等而顯示。如此顯示之法，乃是從理作業中，書寫「唵」（ཨོཾ，ॐ，oṃ，字面意思）等四字而成之美言。 此為讚頌者之言，亦為聲之清凈者。尊敬亦如是表達，書寫具字數之前。 美言美句，理作業者，此即欲讚頌者。如此說者，分為九品，稱為讚頌九品、尊敬九品、歌頌九品。 此等亦為自利而讚頌，自他利而尊敬，為他利而歌頌。 其九品之首者，以世界之界如恒河沙數充滿如來舍利為喻而顯示。 第二者，此母為他利而行，顯示其偉大。 第三者，眾生一果初置，及閻浮提眾生之善業十道之道而顯示。 第四者，眾生一果第二置而顯示。 第五者，置於第三果而顯示。 第六者，置於第四果而顯示。 第七者，置於自菩提而顯示。 第八者，閻浮提眾生無餘置於第一果而顯示。眾生一一正等正覺置於最勝而顯示。 第九者，閻浮提眾生皆置於第二果而顯示。

།བཀུར་བའི་དགུ་ཚན་གྱི་དང་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་བཀོད་པའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་འཛམ་བུའི་ གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་པ་བས་གླེགས་བམ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གཞན་ལ་བྱིན་ནམ།ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་བསྟན་པའི་ཆེ་བ་བསྟན་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་ཡུམ་ འདི་ནི་དོན་དང་ལྡན་ཡི་གེ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པས་སོ།།བདུན་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་པ་བས་རྒྱལ་ བའི་ཡུམ་འདི་ཡི་གེ་དང་དོན་མ་ནོར་བར་གཞན་ལ་བསྟན་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་སྣང་བས་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པ་བས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཆེས་བསོད་ ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བར་བསྟན་པས་སོ།།དགུ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ དམ་པ་ལ་བཞག་ན་འདི་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བར་གསུངས་པས་སོ།།བསྔགས་པའི་དགུ་ཚན་ལས་དང་པོ་ནི་ཕྱིར་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དཔེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཔེས་སོ། །ལྔ་ པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བསྐུལ་བ་བས།སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་དཔེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་གླིང་བཞི་པའི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བཟུང་ བས་སོ།།བདུན་པ་ནི་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མ་དང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དཔེ་སྔ་མ་དང་སྦྱར་བས་སོ།

尊敬九品中： 第一者，以閻浮提一切眾生置於第三果為喻。 第二者，置於第四果。 第三者，置於自菩提。 第四者，較之將閻浮提一切眾生置於十善業道，若將經典贈予他人或如法思維，福德更大。 第五者，顯示如實宣說不二義之殊勝。 第六者，顯示此般若具足義理文字而圓滿成就者具大福德。 第七者，較之於十方世界諸佛盡形壽以一切安樂資具承事供養，不錯謬地向他人宣說勝母之義理文字，福德更多。 第八者，較之似菩薩于無量無數劫行佈施等，無顛倒地向他人宣示佛母，福德更多增長。 第九者，較之將閻浮提等十方各方如恒河沙數世界中所有眾生置於預流果，若將一眾生置於殊勝不退轉位，此福德更多增長。 讚頌九品中： 第一者，以一來果為喻。 第二者，以不還果為喻。 第三者，以阿羅漢果為喻。 第四者，以獨覺菩提為喻。 第五者，較之勸請閻浮提所有眾生趨向無上正等正覺，將一眾生置於不退轉地，福德更多。 第六者，以四大洲眾生如是為喻。 第七者，以小千世界眾生如是宣說。 第八者，配以二千中世界、三千大千世界及十方世界眾生如前喻。

།དགུ་པ་ནི་ འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མ་ལུས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཆེས་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་དང་། ཚོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ བཅུ་གཉིས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་ཡང་སྐབས་གསུམ་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདིར་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ།འཇོག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མེད་ན་འདི་གང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་མན་ ཆད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྔ་པ་འདི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པར་བྱ་བ་ བའི་ཕྱིར་ལུགས་སོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་སོ། །སྟོང་པར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལས་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས།སྤངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ།ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།

།དགུ་པ་ནི་ འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མ་ལུས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཆེས་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་དང་། ཚོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ བཅུ་གཉིས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་ཡང་སྐབས་གསུམ་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདིར་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ།འཇོག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མེད་ན་འདི་གང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་མན་ ཆད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྔ་པ་འདི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པར་བྱ་བ་ བའི་ཕྱིར་ལུགས་སོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་སོ། །སྟོང་པར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལས་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས།སྤངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ།ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།

注意此處是斷點重試開始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻譯

我來為您翻譯這段藏文： 第九，相比于將從贍部洲開始的十方每一方如恒河沙數世界中的所有眾生安置於不退轉地，若有人爲了令不退轉者速疾圓滿證得無上菩提而宣說此佛母，其福德更多。 迴向作意是指將這些善根迴向十二種境，並以十二種資糧祈願："愿我成為法王"等十二種迴向。其餘易解。第二品釋文完。 解釋完第二品后，現在爲了解釋第三品，說道："若不能遍知一切基，則不能善知道，故說一切相智"等。此中，遍知一切基是所對治，"若不能善知道"是說對治依賴所對治而安立。因為若不了知所對治，如何能知此是何者之對治？因此尊者佛智也說："此下是一切智相，因為需要了知其他菩提后才能斷除。"如此則說明這第五也是因相。 "依教"是指依龍樹論師的觀點，因為這是一切所共許的，故稱為"教"。"緣起所生法"是指世俗諸法。了知彼即是其本性。"汝"是指世尊佛陀。關於"許為空"，若問：此由何空？世俗諸法由世俗性空，如是世俗的本性恒時由世俗性空，故不可言說。從這個角度來看，《虛空藏經》中所說的無所斷的空性本質也得到了很好的引證。 如是在此大乘中，空性有三種：遍計所執空性、依他起空性及一切空性。

།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ནི་ནམ་ཡང་ མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ངན་པར་རྟོག་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འཕགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་ པས་བསྟན་ཏེ།དེས་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཏེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་ཞིང་། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་། །དོན་བྱེད་པ་དག་ནུས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་རྟོགས། །ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་ སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན།འདི་ནི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཉི་ཚེས་སྤྱོད་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེར་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བཅུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉི་ཚེར་མ་ཟད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་ སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་རྟོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་རྟོག་པ་ངན་པའི་གནས་མེད་དོ། ། ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཉིད་དུ་ཟད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར། ནང་གི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཚོགས་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར།དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་སྐལ་ལྡན་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་གཙོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་གིས་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་རེ་རེར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཁོ་ནར་ཟད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་ནི་རེ་རེར་ཡང་འགོག་པར་ག་ལ་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ།

當然，我會將您提供的藏文完整直譯成簡體中文，並遵循您的格式要求： 如是說，關於「我」等的分別念，乃是惡劣的分別念之精髓，這些從未被觀察到。因此，惡劣的分別念使得空性成為聲聞等智慧的特徵。 此乃不凈心及由心生起的種種現象，稱為他力，瑜伽行者等如是宣說。由此，空性乃是諸法的世俗性，未曾觀察到的單一性而喜悅。 生與滅之法，乃是能作之法，其自性乃是世俗性，如是宣說。如此，佛陀之子等三界者，稱為唯心所現，如是說。 此乃成為理智者所見，世俗性何在？世俗性僅是「我」與「我所」的執著，故為唯心所現。 因此，因他力而隨逐，故如是說。如此，世間界之成因，乃是世俗性所顯現。 此乃未曾斷絕的世俗性，如是說。如此，由他力而空性成為其自性，菩提心始於證悟，乃由智慧所攝持。 佛陀之地，乃是善妙之地，顯現與智慧俱顯，惡劣分別念無處可依。 如是說，此因緣已盡。若顯現為外境，則不為過失。內知之自性，顯現為外境等，乃是過失。 佛陀之地，顯現之聚集，乃是自性智慧，如是說。此等無意義之理解，如何不成過失？ 因此，善知識等以世俗性為主而宣說。其他者以世俗性而宣說，故於各處執著而止息，唯空性二者乃中觀所示，何以為止？ 空性三者，乃於他處宣說。

།ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ འདིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ།འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་བོར་ནས་དྲིས་པར་ཟད་ཅེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་གོ་བར་སླ་བས་བདག་གིས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་ གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས།ད་ནི་སྐབས་བཞི་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཅར་བསྡུས་པའི་ སྐབས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པས་སོ།།ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དག་ནི་མི་བརྟན་པས་ན་ཡོན་ཏན་རང་དབང་མ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ལས་ནི་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་གསུམ་ཅར་འབྲེལ་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ནི་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན།།མཐོང་འགྱུར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པས་དོན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ཚེ་ཐོས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ལ། ཡང་གཞན་ལས་ཀྱང་། ཐོག་མ་ཉན་འདོད་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བཟོད་དང་དེས་བྱས་ཤིང་། །རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཆོས་ལ་རབ་རྟོག་བསམ་གཏན་བསྙེན་བྱེད་པ།།བདེ་གཤེགས་ཉིད་ནི་རྟོགས་འགྱུར་འགྲོ་བ་རྣམས་བསྒོམ་སེམས་ཚིམ་བྱེད། །ཆོས་ཉིད་འདི་འདྲའི་སྤྱོད་པས་མྱུར་དུ་བདེ་གཤེགས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འདྲིས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེ་བསྟན་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྔར་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་སྐབས་གསུམ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་མི་ནུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ལམ་ དང་།གཞི་ཞེས་པ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་དོན་དང་འབྲེལ་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཅུང་ཟད་བསྡུས་པའོ།

我將為您完整直譯這段藏文： 難道不是一切都存在嗎？此處應當了知，是在觀察諸法之自性后，拋開入行者的想法而提出的問題而已。其餘諸義容易理解，故我不作詳細分析。第三品釋論圓滿。 如是分析第三品后，今為解釋第四品偈頌之義，故說"遍知三種一切智"等。此處"遍知"是指以聞思本性的智慧，對包含八品在內的這三品進行總攝與廣說的了知。 "是"字表示"決定"之義。"為得自在"是指通過修習而於自相續中生起，為獲得自在，因為聞思智慧不穩固故非自在功德，而由修習則能獲得自在。 如是應當了知三慧相互關聯。聖彌勒尊者說： "若僅聞而見義， 修習將成無義； 若由修見其義， 聞法亦成無義。" 又從他處說： "初時欲聞近善師， 具足忍辱善承侍， 無性法中善思維， 修習禪定善親近。 善逝證悟眾生心， 滿足修習如是法， 行持如是法性者， 速得善逝果位故。" 如是因需通過修習而熟悉，故說示三種一切智之修習。 若問：如是宣說有何作用？先前如是聞思等三品之熟習有何不能？為此，以總攝方式修習一切相智、道智及基智。此說明：聞慧僅緣名相，具有廣大戲論本性而擾亂相續；思慧則與名義相連，稍微收攝分別。

།བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་སྤྲོས་པ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྐབས་སྔ་མ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་སྐབས་འདི་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ གསུམ་ཡང་བསྒོམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པར་ སྟོན་པའོ།།ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཅར་གྱིའོ། །གཞན་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ་དེ་ནི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེའོ། །སམ་ནི་རྫོགས་པར་རམ། ཡང་ ན་ཡང་དག་པར་རོ།།རྟོགས་པས་ནི་བསྒོམས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད། རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྣམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་གཞག་།ཅེས་རྟོག་པ་ལ། གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྟག་ པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་བདེ་བ་དང་། གཙང་བ་དང་། བདག་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་སྲིད་པར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འདི་ནི་འཁོར་ བའི་གཞིའམ་རྒྱུའོ།།ད་ནི་གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་ལྟར་མེད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་གཞི་ཤེས་པར་བསྟན་པ་ནི། གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་དང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་ཀྱང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་སྨོས པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་མང་པོའི་ཚིག་ཅན་ཉིད་དོ།

以下是您提供的藏文的完整直譯： 修習智慧是指專注于某一意義，極為寧靜且收攝戲論的本性，因此在此階段以其他次第來示現。頂點的現證等三者也是通過修習而逐漸顯現的，故應當以次第收攝並示現。 所謂一切圓滿現證，是指諸佛地等法的種種差別法門。所謂一切，是指遍知三種一切智。其他一切智的每一種也稱為一切，這並不合理，因為未在實義上示現。 現證是指顯現為方向。思維是圓滿的。又是正確的。通過修習而融入其中。所謂種種，是指有某種存在。種種的自性是什麼？種種是如何安立的？如是思維。 所謂基與智慧種種等，是為解脫而示現。所謂常等執，是指執著于常等。所謂等，是指安樂、清凈、我等的總攝。 如是執著不相應的方向，愚者們在輪迴中流轉的主要因也是此。此即是輪迴的基或因。 所謂基是如何安立的，乃是從無有安立的角度來示現基的了知。所謂緣起法性之本性，是指緣起無常等。 所謂智慧，是指菩薩們的道與果無餘，是智慧現證的境界中所說的智慧。所謂智慧的種種，也稱為智慧。 所謂種種，是指如來智慧的功德，從遍知一切種種智的角度來說，此處也稱為種種。 所謂種種，是指第六多言之詞。

།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་གསུམ་ཞེས་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ལ་བྱ་བ་དེ་སྟོན་པས། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ གཞག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དང་པོར་རེ་ཞིག་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་དེ་དག་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་སྲིད་པས་དེ་དགག་པར་ནི། ཆོས་ཅན་མཚན་གཞི་གཅིག་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐ་དད་ པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་གཞི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉི་ག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མཚན་གཞིར་གྱུར་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་པོ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞི་དེ་ ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་འཇུག་པ་ཞི་བས་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་།རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའི་རྣམ་པར་གཞག་གི་དངོས་སུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གོང་དུ་དྲངས་ཏེ་བརྩིའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིར་ནི་སྤྱིར་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་སྦྱར་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན ཉིད་དོ།།ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཅིག་པུ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་སྐབས་དེར་བསྟན་པའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་ པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་གཞི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ མཚན་ཉིད་དོ།

以下是您提供的藏文的完整直譯： 如是種種被稱為三者而示現。現在所說的種種的自性是什麼呢？是指種種的本質。首先，按照之前所示現的那樣，所謂種種是指不分離的種種而示現。其下，種種的差別被理解為可能的，因此否定這些。法性本質是唯一的本質，稱為種種。 所謂一切智的種種有二十七種，是聲聞和獨覺們對無我之人的智慧本質的理解。所謂道智的種種有三十六種，是菩薩們對無我之我的大智慧本質的理解。 所謂一切智的種種有一百一十種，是佛陀們對智慧所知的無餘剎那的理解的本質。依此本質，佛的續中，聖者的功德無餘自然而成就併入于寂靜。 其他的種種是從一切智的種種中，所有的知與道智的種種三十七種，以及道智的三十四種，是一切乘的佛性因的種種，是一切智因的種種而安立的。 在此，普遍的本質與本質相結合。所謂一切智的階段中，聲聞們的十六種種種，是其見與修道的本質。所謂獨覺們的十五種種種，是其修道的本質。 所謂道智的三十六種種種，是見與修道的本質。所謂一切智的種種有一百一十種，是無分別大智慧的唯一本質。 又在此階段中，所示現的一切智的三十七種種種，是集道與加行道與見道的本質。所謂道智的三十四種種種，是八種解脫與九種等持，是見道與修道的本質。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ནི་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཟད་ནས་དེ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རིགས་པས་སོ། །སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔོན་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ནི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་དག་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། འོག་ནས་མཚན་ཉིད་ དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།འདི་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་དང་པོར་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དག་ལ་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་ཡོད་ པར་ཤེས་པར་བྱས་པས་ཡིད་སྤྲོ་བར་བྱས་ལ།ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྐྱོན་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤངས་ཏེ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་པས་དེ་དག་ལས་སྤང་བ་དང་བླང་བ་དང་ཐོབ་ པར་འགྱུར་བར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་དེ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བསྟན་པ་དང་བཅས་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདིས་ནི་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ནི་མཐོང་བ་ དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་གཙོར་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་དགོས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། འོག་ནས་འཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་གྱི་ བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི་གཙོར་མ་གྱུར་པས་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་ལ།ཡང་བདག་གིས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་རྣམ་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ཀྱང་། དང་པོར་རིམ་པ་ནི་འདིར་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་བསྟན་ལ། འོག་ནས་ནི་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོན་ པས་ན་བསྟན་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་བསྟན་ནས་ད་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་བཞག་སྙམ་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་དེས་གཞག་གི་འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ནི་མེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།གསུམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ནར་བཞེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་བསྟན་པར་དགོངས་པའོ། །མེད་པ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་མེད་ པས་སོ།

以下是完整直譯： 菩薩們見到真諦后，禪定等支分已盡，以平等入定之理而入定。斷除道之種種是無間三昧之本質。佛性之道是果之本質。其餘諸法如前所述，此是以本質與所依門而示現種種自性為本質。 若種種自性是本質，那麼宣說這些的必要是什麼？下文所說的九十一種本質與此有何差別？ 宣說此之必要是：首先，菩薩以聞思智慧修習圓滿，了知修習佛母等有十四種功德，生起歡喜心。為獲得所說功德，如理斷除所說過失。然後了知三種一切智之本質，于彼等思維所斷、所取及所得。 生起解脫分善根，以二十種加行所示現暖等生於相續。其後當修一百七十三種。以此次第示現種種，主要顯示如何修習見道與修道，此是必要。 因此，種種是修習次第，下文所說的本質僅是顯示三種一切智之本質如何，而非主要是修習次第，故有差別。又為令易解，此處雖分別顯示種種為本質與所依，但首先次第是顯示此處有幾種種種，下文則顯示為所依與本質，故應知說法方式有差別。 如是顯示自性后，今思維此等種種由何安立？為顯示以如是分別而安立，此中別無他因，故說"彼等亦以三種一切智之差別"。此第三是顯示因由。因此之故，唯定為三種，此亦意在顯示數量決定之因由。無有是因無常住自性。

།མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ལྷག་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། གང་སྐྱེ་བས་འཕེལ་བ་མེད་པ་ནི་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་ན་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་མེད་པ་ནི་རྟག་པ་མེད་པས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འཇིག་པའོ།།དབེན་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་གཙང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མི་བརྫི་བ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་མེད་པར་རྟོགས་པས་མི་བརྫི་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེའོ།།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་གང་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྟོན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཁ་ཅིག་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གདུལ་བྱ་དམན་པ་དག་རྗེས་སུ་ གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ཐེག་པ་ལྔས་སྟོན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བད་ཀན་ནད་ལ་འོ་མ་འཐུང་བཅུག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་དུག་ ཏུ་འགྱུར་གྱི་ནད་མི་སེལ།།དེ་བཞིན་སྣོད་མིན་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དག་།ཐེག་ཆེན་བཤད་པ་ཐོས་ན་རྨོངས་འགྱུར་ཞིང་། །ཆད་པར་ལྟ་ལ་ངན་སོང་ལྷུང་འགྱུར་བས། །དེས་ནི་དབང་པོ་བརྟགས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྒྱ་ཆེར་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་འཕགས་པ་ དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་སུ་བསྟན་ཏོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་མངའ་སྒྱུར་བ་ནི་སྤང་བ་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྐྱེད་པ་དང་། དགག་པ་དང་། བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་བསྐལ་པ་ཙམ་ དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བ་དེ་ནི་རང་བྱུང་གི་མཐུའོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་གང་ཞེ་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་ལ་ལ་དག་།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整直譯： 不生是指不超過一剎那而生，凡生即無增長，生即滅，如水泡般，如是所示。因此，無有是因無常而成為斷滅之苦。不生是行苦每一剎那之滅。遠離是因作者與清凈等。不壓迫是因無我故悟無我所而不受壓迫。如是於他亦當隨理了知，詞義易解故未詳分。 諸佛所說真如者，凡有佛出世必定宣說真如，無有不示現者。然有些佛以一乘顯示，有些為攝受劣根機者以三乘顯示。又有以五乘顯示是為斷除所化者之怖畏。如《聖地藏十輪大乘經》所說： "如同膽病飲牛乳， 轉成毒藥病難除， 如是非器聲聞乘， 聞說大乘生迷惑， 墮入斷見惡趣中， 是故觀機而說法。" 廣說一乘之理當從《聖妙法白蓮華經》中了知。 如是諸佛所說真如即是涅槃。何為涅槃？所示即是清凈真如。是故示為佛法。 一切法即有為法與無為法。于彼等自在即是斷除、現證、宣說、生起、遮止、令劫成剎那、加持剎那如劫等。如是於一切法自在即是自生力。何為自生？即自生智。彼有二種：法界與最後有者所得一切種智。 關於法界，如《聖華嚴經》所說： "有些世界界， 不可思議語， 虛空無壞滅， 自生智亦然。"

།དེ་ཇི་ལྟར རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེ་ན།རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱང་གང་གི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ ཤེས་ནི་ཡུལ་མེད་པའོ།།གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡུལ་ཡོད་ན་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་འདུས་ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་ ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་རིང་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རབ་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་པའི་གདམས་ངག་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཐོས་པས་ཚེ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ བརྙེས་པས་ན་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། ཉེར་འགྲོ་ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ང་ལ་སློབ་དཔོན་སུ་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་དང་པོ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའོ། ། འདི་ནི་རང་བྱུང་གཉིས་པ་བཟུང་སྟེ། བསྐལ་པ་མང་པོར་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་རང་འབྱུང་ཡང་འཐོབ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ནི། གོམས་ཏེ་སླ་བར་མ་གྱུར་པའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཡུན་དེ་སྲིད་དུ་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ཀྱང་དབང་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་ནི། བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ལ། རྒྱས་པར་ནི་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་གཙོ་བོ་ནི།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས། ། དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་ན་དེའི་མཐུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ པས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་མཐུའི་སྒོ་ནས་ནི་རང་བྱུང་དུ་བཞག་ལ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ།

以下是完整直譯： 如何是自生智慧？因非由因緣所作故，及為無分別智之因故。其他論者依《般若經》所說："智慧無有境，智慧亦非任何境之對象，智慧無境。若智慧有境則成非智。"故主張清凈法界即是智慧。若如是說，則與"五法極略攝佛地"等說法相違。 關於最後有者獲得一切智智之義，是指菩薩長時親近善知識，令其歡喜，聽聞所示教誡，於此生中獲得無師智慧，因不依賴他人故名自生。如說："近行我是佛，我無有師長"等。 此中第一自生即前說諸佛所說真如。此處取第二自生，由多劫串習力而得自生，如是由串習力而於一切法得自在。如說："無有一法事，串習不成易。" 由如是長時積累福德力亦得自在，如說："具福眾生愿皆成。"廣說當從《童子福德力所生經》中了知。 複次，於一切法自在之主要，應了知即是"除法界外，無有諸法"之理，及"一法即是諸法體性，諸法即是一法體性，若知一法真如性，即知諸法真如性"之理。由知法界力，隨欲而行，應如是了知。 如是緣真如獲得一切種智，由於諸法得自在力門立為自生；由彼了知種種無雜門立為現證一切相正等覺佛性相，差別僅此而已。

།ཁ་ཅིག་ནི་རང་བྱུང་གི་རྒྱུ་དང་ ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་དེའི་ལུང་ནི།རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ། །སྐུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་དང་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་སྔར་བསྟན་པས་ན།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆེད་ དུ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་གི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མདའ་དུག་ཅན་དང་འདྲ་བར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ བསྟན་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་སྲུངས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ཕྱག་དར་དང་ལྗན་ལྗིན་དང་མི་གཙང་བ་རྣམས་ནི་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཞིང་དང་། འབྲས་ཀྱི་ཞིང་དང་། ཏིལ་གྱི་ཞིང་དག་ལ་ཕན་པར་བྱེད་དོ། །འོད་སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མཐོང་ནས་མི་སྤོང་བ་སྟེ།གཞན་ཡང་། ཐབས་ཆེན་དག་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །ཟག་ པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་སྟེ་འདི་དག་གིས་ཁམས་དེ་དང་དེར་ཟག་ཅིང་ལྟུང་བར་བྱེད་པས་ན་ཟག་པ་སྟེ་ཟག་པ་ནི་ལྟུང་བའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་། འཆིང་བ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཀུན་ ནས་དཀྲིས་པ་དང་།ཆུ་བོ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། མདུད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་། ཐ་བ་དང་། དྲི་མ་དང་། ཟུག་རྔུ་དང་། ལྕི་ཡང་དང་། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཕོངས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། འཐབ་པ་དང་། རིམས་ནད་དང་། ནགས་ སྦྱོར་དང་།གགས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའོ།

以下是完整直譯： 有些人說，自生是因與有法，現證一切相正等覺是果與彼有法之法性。其引證為："善男子，諸佛世尊現證正等覺后，入于名為'佛極清凈三昧'之定。入此三昧之剎那，即有等同眾生數量之身遍住，有多少身即有多少語意遍住。" 關於"聲聞菩薩差別"等，如前所說菩薩應修一切道，故菩薩為熟習一切智性而修時是有漏的，因為他們不斷煩惱而僅作降伏故。聲聞緣覺修時則是無漏，因為他們如毒箭般斷除諸煩惱故。"此即次第"是顯示此義。 "因未極斷煩惱"者，如說："迦葉，大城中的垃圾、污穢、不凈物有益於甘蔗田、稻田、芝麻田。迦葉，如是菩薩之煩惱亦有益於菩提。"見此密意故不斷除。又說："具大方便者，煩惱成覺支。"支分義即因義。 漏是煩惱異名，由其令墮落諸界故名漏，漏是墮落之異名。如是結、縛、隨眠、近煩惱、纏、暴流、軛、取、結、障、網、垢、刺、輕重、惡行、貧乏、熱惱、爭、斗、疾病、林結、礙等諸名所說者。 "以殊勝加行"中，加行即四順抉擇分。

།ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་ ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའམ།ཡང་ན་སྔར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ན་མཆོག་མ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་བྱས་པས་ན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བར་གདགས་སོ། །འདིར་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་ཉི་ ཤུ་ཞེས་བསྡུས་ཏེ།བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལྡན་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་འབྱོར་པ་ནི་དྲོད་ ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ།ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བྱེའོ། །བར་ཆད་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕལ་པའི་བར་དུ་ལྡན་པར་གཞག་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་འདི་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་པོ་པའི་ས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་ གཞག་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་ལམ་གོང་མ་གོང་མ་ལ་ལྡན་ལ། སྐྱོན་ནི་ལམ་འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བདུད་ཀྱི་ལས་རབ་ཏུ་རིག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དང་།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མན་ངག་གིས་བསྡུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྐབས་དང་། སྐབས་འདིར་མདོ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་ལུང་གཞན་ལས་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་ དེ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གདམས་ངག་སྟེ།དེ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་དེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོའི་བདུད་དང་། གླགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དང་། སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བདུད་དང་། སློང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་བདུད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བདུད་དང་། གཡོ་བ་དང་རློམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་། དེ་ལ ཞེན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བདུད་དང་།རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདུད་དང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བདུད་དང་། སྨོན་ལམ་མངོན་པར་མི་བསྒྲུབ་པས། ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བདུད་དོ།

以下是完整直譯： 特別者，聲聞等因緣而成特別，或以前一切智性三時中所示加行，成為聞思之境故，非最勝。此中因修行而成故，稱為最勝。此中加行簡稱為二十。所示者為四順抉擇分之共加行。 詞義易解。所謂功德者，此等功德從初地始，具足善巧而得溫暖，故不應作易解。障礙者，所謂過失者，從初地始，修行道中具足而立，然此等過失多從初地及加行道中立。如此則功德次第具足於上道，過失則具足於下道，應知此理。 此應說為：聖者天藏所問經中，魔業極明者即般若波羅蜜多，善知識之教授攝之。此般若波羅蜜多為總持之時，此中應攝入經中所廣說者。 從他經中善攝者，此為善知識之教授。此即所謂聖者超世間品中，佛子十者為菩薩之魔。十者何謂？如是顯現故蘊之魔，為變現故煩惱之魔，為障礙故業之魔，為興起故心之魔，為生滅故疑之魔，為動搖故驕慢之魔，為無慚故天子之魔，為貪著故善根之魔，為味著故三昧之魔，為色像故善知識之魔，為不成就故法智之魔。

།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ།ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སེམས་མི་མཉམ་པའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་འཁྲུགས་པ་དང་། ངན་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། ལེ་ལོ་ ཅན་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་།སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཅན་སྨོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ་དང་། བཅབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་འབྲེལ་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མི་ཐོས་པ་དང་ཐོས་ནས་ལོག་པར་འཇུག་པ་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་ནས་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་བྱས་ནས་སེམས་ཞུམ་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ ཞུམ་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་འབྱུང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདོད་པ་ དང་།སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པ་དང་། མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཐོབ་པའི་གེགས་བྱེད་ པ་དང་།འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་ཚོལ་བ་དང་། མི་བདེ་བའི་མིག་གིས་ལྟ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་། མ་ཐོས་པའི་མདོ་སྡེ་ཐོས་ནས་སྨོད་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ཉན་པར་མི་དགའ་ཞིང་བརྙས་ཏེ། ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། བདག་བསྟོད་ པ་དང་གཞན་སྨོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ཚོལ་ཞིང་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་དང་། འབྲུ་སྣ་ཚོགས་སུ་རང་བཟོར་བྱས་པའི་རང་བཟོ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཏམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཟབ་མོའི་གཏམ་འཆབ་ཅིང་སྦེད་པ་དང་། གཏམ་སྣ་ ཚོགས་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་དང་།སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མི་ཚོལ་བ་དང་། ལམ་ངན་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直譯： 佛陀的十位子嗣是菩薩的魔障，爲了完全斷除這些魔障，菩薩應當精進修行。再者，這十位子嗣是菩薩的魔業。十者為何？如是，所有損害菩提心的善根皆為魔業。心不平等而施捨，戒律破壞而動盪，懷有噁心而捨棄，懶惰而放棄，心動盪而輕視，智慧錯亂而詆譭，皆為魔業。 以法為師而作榜樣，隱瞞過失，毀壞法器，混亂中宣講佛法，皆為魔業。對非器者宣講廣大佛法，皆為魔業。未聞般若波羅蜜多而誤入邪道，誤入邪道后懶惰，懶惰後心灰意冷，心灰意冷后菩提道寬廣，心與心所生法不生，皆為魔業。 依惡友而行，完全捨棄善知識，希求聲聞與獨覺乘，厭惡生死之根，超越苦難，斷除貪愛，心近寂靜，皆為魔業。對菩薩懷有嗔恨之心，出言不遜，製造障礙，尋找錯誤，眼見不悅，皆為魔業。 捨棄聖法，聽聞未聞之經而詆譭，聽他人講法不悅而輕視，隱瞞過失，自我讚美而詆譭他人，皆為魔業。追求世間名利，書寫各種文字，製作各種物品而自喜，憶念聲聞與獨覺之言，傳播深奧之言，宣講各種言論，向非器者宣講深奧之法，皆為魔業。 不尋求菩提道，住于惡道之流，皆為魔業。

།གྲོལ་བ་དང་། རྒལ་བ་དང་། དབུགས་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྙེན་པ་དང་བཀུར་བ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱེད་ ཀྱི་མ་གྲོལ་བ་དང་།མ་བརྒལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་མི་བརྟེན་མི་བསྙེན་བཀུར་བར་མི་བྱེད། རིམ་གྲོར་མི་བྱེད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་ལྷུང་སྟེ། སུ་ལའང་མི་འདུད་ཅིང་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་ཚོལ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཏེར་མི་བསྲུང་བ་དང་། སེམས་རྟག་ཏུ་བསླང་བ་དང་། མགུ་དཀའ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་པར་དཀའ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ ཏེ།དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚོལ་བར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ ལྟར་སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།བསམ་པ་འཁྲུགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །རྒྱ་ཆུང་ངུས་མགུ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །གཅིག་ལ་མི་བཟོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སྨོན་ལམ་ལས་ལྷག་པར་མི་དམིགས་པ་ནི་བདུད་ ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པ་དང་ཞི་བ་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །འཁོར་བའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིར་བཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ལྷའི་བུ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདོད་ཅིང་འཁོར་ བས་སྐྲག་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་པ་དང་བརྟེན་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直譯： 依靠已解脫、已度過、已得安息者而親近、恭敬、供養，而不依靠、不親近、不恭敬、不供養、不成熟未解脫、未度過、未得安息者，陷入傲慢，不向任何人頂禮而增長我慢，對眾生生嗔恨，不尋求法智，不守護智慧寶藏，心常輕浮，難以滿足且難以勸導，這些都是魔業。 佛陀的這十位子嗣是菩薩的魔業，完全斷除這些后，菩薩們將尋求佛法。 再者，佛陀的這十位子嗣是菩薩的魔力加持。何為十種？如是：心生怯懦是魔力加持；心生動搖是魔力加持；以小滿足是魔力加持；不能忍耐是魔力加持；不重視發願是魔力加持；希求調伏煩惱與寂靜是魔力加持；斷除輪迴相續是魔力加持；退失行持是魔力加持；不成熟眾生是魔力加持；對法生疑而捨棄正法是魔力加持。 佛陀的這十位子嗣是魔力加持，完全斷除這些后，菩薩們將獲得無上加持。 又在《聖文殊神變經》中說：這二十天子是菩薩的二十種魔業。何為二十？即：親近、依靠、恭敬那些希求解脫而畏懼輪迴的瑜伽行者是魔業；觀察空性而捨棄眾生也是魔業；觀察無為而厭離有為善根也是魔業。

། བསམ་གཏན་བསྐྱེད་ཅིང་བསམ་གཏན་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་སྦྱིན་གནས་ཚོལ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཏམ་སྟོན་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འཆབ་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཟབ་མོའི་གཏམ་འཆབ་ཅིང་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་ཤེས་ ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་བརྩོན་པ་རྣམས་མངོན་པར་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པར་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་མི་འཇུག་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པ་ཚོལ་ཞིང་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པ་མི་འཛིན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཐབས་དང་མི་ལྡན་པར་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མི་ཚོལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གསང་ཚིག་འཛིན་པ་ཡང་ བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཀྱི་དོགས་ཏེ་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་དགོས་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་ཅིང་མང་དུ་ཐོས་པ་མི་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྨྲ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྐལ་བ་མཉམ་པ་རྣམས་མི་བསྙེན་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པ་ལ་དགའ་བའང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།གང་གི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ། ཚངས་པའམ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་འམ། རྒྱལ་པོའམ། ཚོང་དཔོན་ནམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ནོར་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མི་བསྙེན་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག ཕུལ་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡང་འཕགས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བདག་བརྗོད་པས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直譯： 禪定生起並從禪定中退失的尋求也是魔業。教授佛法而不對聽法者生起大悲心也是魔業。具德者和佈施者中尋找過失並對其生嗔恨也是魔業。講述聲聞和獨覺的法而遮止大乘法也是魔業。講述深奧法並在各種法中教授也是魔業。菩薩雖知道卻不尋求智慧彼岸的道也是魔業。讚歎精進卻不實際精進于眾生也是魔業。雖有善根卻不發菩提心也是魔業。具足勝觀禪定卻不以正見攝持眾生也是魔業。尋求斷除一切煩惱而詆譭輪迴煩惱也是魔業。以智慧觀察而不專注于大悲心也是魔業。無方便而行持一切善法也是魔業。菩薩不尋求法藏而持世間遠離的秘密語也是魔業。雖多聞卻因他人知而懷疑法師的教導也是魔業。以世間需要為借口而不尋求多聞也是魔業。菩薩雖說法而不入大乘法的平等性也是魔業。何時百歲壽命，或梵天，或護世者，或國王，或商主，或家主的享用，財富，珍寶，權勢的偉大者，不親近恭敬這些具足法的偉大者，這些是天子菩薩的二十種魔業。 又在《聖龍王未曾熱經》中說：對上師不恭敬是魔業。自我誇耀而生傲慢也是魔業。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་འདོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གསང་ཚིག་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ ཐབས་དང་།ཐོས་པ་ཉུང་བས་བསམ་གཏན་རྙེད་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་བདག་བསྟོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་མི་བསྲུང་བ་ དང་།སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་འདོར་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་སེམས་དང་དུ་ལེན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ ལས་སོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་ཀྱང་འདོད་པ་དང་། གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་བསྐོར་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ སོ།།བདུད་ཀྱི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་གཡེང་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས། མདོར་ན་ཇི་ཙམ་དུ་ གཡོ་བ་དང་རློམ་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ གསུངས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་དག་རིག་པར་གྱུར་ནས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ བཟློག་པ་སྟེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །བདག་ལ་མི་བསྟོད་མི་བསྔགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་ཤིང་མི་སྤོང་ བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །ཆོས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་བརྩོན་ཞིང་བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།

以下是完整直譯： 捨棄菩薩藏和波羅蜜道也是魔業。執持世間和順世外道的密語以及聲聞、獨覺乘相應的一切經也是魔業。離方便的智慧和離智慧的方便，少聞而得禪定，雖多聞而自讚也是魔業。無善根而執著輪迴，雖積善根而欲求小乘也是魔業。不護持正法和不成熟眾生也是魔業。對菩薩生嗔恨和不讚嘆說法者也是魔業。捨棄所受持的善根和隨順不善心也是魔業。雖住阿蘭若而有貪慾、害心、暴力分別念，雖入眷屬中而被利養恭敬所圍繞也是魔業。對非法器說法和輕視法器也是魔業。不了知如是魔業和散亂一切智心也是魔業。 總之，如《聖文殊神變經》所說："簡言之，凡是有虛偽、傲慢、戲論和二元分別，皆是魔業。"應當了知此義。又從彼經中說："天子菩薩的魔業應知是從精進中生起。"應知在精進時會生起諸魔業。 了知這些后，如何對治，如《出世間品》所說："善男子，這十種是菩薩對治魔業。何為十種？即：為親近善知識而斷除一切我慢是對治魔業。不自讚不自嘆是對治魔業。信解佛陀甚深法而不捨棄是對治魔業。不令一切智心退失是對治魔業。精進于甚深法義而住正念是對治魔業。"

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་གནས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།ཡང་དང་ཡང་ཉན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་ཚོལ་བའི་འདུ་ ཤེས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།སྒྲུབ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་མོས་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མི་གཉིས་པར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ བཟློག་པའོ།།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་གཞུང་གི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེའོ།།ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཇི་སྙེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གྱི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ གསུངས་ཏེ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱོར་བ་པོའམ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བུམ་པ་ ལ་སོགས་པ་དག་དུང་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ལྡོག་པའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །རང་རང་ངོ་བོ་ལ་གནས་ཕྱིར། །མཐུན་དངོས་གཞན་ གྱི་དངོས་དག་ལས།།ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་བསྟན་ཅིང་། ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་གཟིགས། །ཞེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི། འདི་དག་ནི་དགོས་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་དབང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ དབང་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བར་ཟད་པས་ན་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྡན་པས་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྲང་ངོ་ཞེས་འཆད་ཅིང་།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། སྔར་དོན་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་དབྱེར་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། ། གཞན་དག་ནི་གལ་ཏེ་རིགས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ཞིག་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲའི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་བརྟགས་པ་ཙམ་ཞིག་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ།

以下是完整直譯： 安住菩薩藏而遍求一切法是對治魔業。反覆聽聞而不厭正語是對治魔業。於一切世界中住的如來皆視為救護者和助伴是對治魔業。修行時憶念一切佛加持而生起信解是對治魔業。與一切菩薩道友無二地成就善根是對治魔業。善男子，這十種是菩薩對治魔業，以此諸菩薩將超越一切魔業。 自宗文句義易解故不作分別。現在從菩薩善入三種一切智性自性開始，為解說顯示佛母此等性相的偈頌，在過失之後說彼等性相。 其中"彼等"是指菩薩修行者或三種一切智性。"性相"是指自性相和差別性相。差別性相是指如瓶等非螺等，以單一事物通過無量差別而說，如《量理論》中說："由於諸法各自性，安住自體之故，從異類事物中，依止於差別。"又如讚頌說："見法性甚深如海彼岸。" 對此，月稱論師說：此等僅是依近用和分別而分，於事物中不存在，故不成為性相。 論師也說：先前於一義專注，依差別觀待而生起的異體性不可分。 其他人說，若入正理之道，則一切事物唯是名言共相，僅是假立而已。

།མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟུག་པོ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟར་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་ཡང དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ནི་ཇི་སྙེད་དུ་བཏགས་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལྡན་ཞེས་ཟེར་རོ།།རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ན་རིགས་པས་མ་བཅོམ་པའི་ཚེ། གཞན་ལ་མི་ ལྟོས་པར་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རགས་པ་རྣམས་སོ།།འདིར་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཟུང་ངོ་། །དེ་ཡང་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཆར་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་ གྱུར་ན།དེའི་ཚེ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་པར་མཚུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ གྱི་མཚན་ཉིད་དེས་དོན་ཅི་ཞིག་བྱེད་སྙམ་པ་ལ་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་གཙོ་བོར་མ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་དོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ ཏུ་ཟད་ཅིང་གང་དག་བདག་གིས་རེ་རེ་ནས་མ་ཕྱེ་བའི་དོན་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མདོ་བར་མའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐར པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་རགས་པ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལས་ཐར་པས་ན་དྲོད་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དོན་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ལ་འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་འདིར་མི་སྦྱར་རོ།

以下是完整直譯： 顯現執著深厚，外在之義存在，依此而住時，真實世俗法，皆如所安立，具此等之力，稱為實有性。 自性者，非共之支分，如火等之熱，於世間未被理智所破時，顯現為不依他者之義，粗重之事物。 此中，持自性之義。此亦為顯現之性者，乃是智慧、差別及作用等。於此，智慧之性者，乃是三種一切智性之差別，亦稱為如來母生起者等。 若如是，三種一切智性之如來母之自性之廣大，若能知曉，則於一切根本智中，唯此為足，故於一切道中，思維何為所作，若能知曉，則此等之差別為此與彼如是，稱為差別之性。 差別之性者，于思維何為所作時，顯現為作用之性。顯現為本性之性者，乃是三種一切智性之自性，未入他中，唯自性而已。 總義者，僅此而已，諸義未分別者，乃是聖者解脫之門前所說之偈頌，于中道之力而廣說，故應知曉。 解脫之分與相應者，解脫者，乃是與業及煩惱極重不共之八種相違而離故。由此解脫者，乃是熱等相應之道。 此義者，乃是聖者解脫之門前所說。於此，解脫者，乃是離之差別，于其分中有益故，稱為解脫之分與相應。 因此，于《顯現法》中說：「解脫無上。」此言於此不相應。

།དེའི་ཆ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཕན་འདོགས་ཀྱི། དངོས་སུ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ནས་ དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སློབ་པས་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ལམ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་གི་མཚམས་སུ་རང་གི་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། དེའི་ཁོངས་སུ་བསླན་པས་བསྟན་པ་ལམ་འོག་མ་དག་ལས་ཁྱད་དུ་ཞུགས་པའི་ མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ངོ་བོ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་པའོ།།ི་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་དབྱེ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ཞེས་གསུངས་ལ་ལམ་འདི་མཚོན་པར་འགྱུར་བའི་རྟགས་ཀྱང་སེམས་མི་འཇུག་པ་དང་། མི་འགོང་བ་དང་ཡིད་ལ་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ལམ་འདི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་དག་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མེད་ཅེས ངེས་པར་མི་དགག་གོ་ཞེས་འཆད་དོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་གདགས་པ་མཛད་པས་སོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་གཞག་གམ་ཅི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལས ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་མེད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དག་གོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནས་བཟོད་ པའི་བར་རོ།།གཉིས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དྲོད་ནས་བརྩམས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ས་དང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་མི་བརྗོད་ དོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཕན་ཆད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་མི་འདོད་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直譯： 所說"其分"者，僅以一分而有益，實際上獲得解脫分相應后，于所緣及行相等如是所說之差別而學習，獲得暖等。 因此，于道之總別之際，雖未獲得自道，然入其中而說，較下道有差別之銜接本性。 "尼耶"者，如前所說。其分類，聖者解脫尊前說為大、中、小三種，此道之標誌亦說為心不入、不違背、無追悔。 復有說此道為聞思本性。其他說此等多為聞思慧，然不應否定亦有修慧。 聖者解脫尊前說，解脫分相應之善根為聞思本性故，應知此等一切皆為聞思本性，因其唯是最初入教之因故，于加行道中如是決定安立。 此解脫分相應是否安立為不退轉耶？且不退轉有：從菩提不退轉、從殊勝菩提不退轉、從出世間地不退轉、從無勤不退轉。 其中，初者與聲聞共，從解脫分相應至忍。第二者，始於大乘暖。第三者，為初地本性。第四者，在不動地。 如是，解脫分相應非決定不退轉于殊勝乘之菩提，故不說為不退轉。 於此大乘中，當暖位善根生於相續之時起，從菩提不退轉，于頂位現觀中，即使夢中亦不欲聲聞緣覺地，如是宣說。

། འོ་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དེ་དག་གི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཞག་གམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བ་དང་། སྦྱངས་པ་ཡུན་ཐུང་བའི་དབང་གིས་ན་ཐར་པའི་ཆ དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ནི་སླར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། དུས་རིང་ཞིག་གིས་དེ་ཐོབ་པས་ན་ རིང་དུ་ཐོགས་པའི་དབང་ཙམ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མི་བཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།འདིར་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་མི་ལྡོག་པ་ལ་བརྩམས་ཏེ། གླེངས་པར་ཟད་ན་དུས་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་རྩོད་པ་སུ་ཞིག་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་དྲོད་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དབང་པོ་རྟུལ་ཞིང་ ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་ལ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ཞིག་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྗོད་མོད་ཀྱི། རང་གི་རྟོགས་པ་དང་འཚམ་པར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འདི་ལ་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཡང་དངོས་པོར་ངེས་ཀྱང་རང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་བཟུང་སླ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞིར་མ་གྱུར་པས་ན་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་གང་དུ ཡང་མ་གསུངས་ཏེ།འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཅི་རིགས་སུ་རང་དང་གཞན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་དག་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་ སྲབ་པ་སྟེ།དྲོད་མ་རྙེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ད་དུང་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་དང་བདག་དང་གཞན་བརྗེ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ག་ལ་ཡིན། རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་ བྱས་པའི་ཚེ་ནི་རིགས་དང་རྐྱེན་གཉི་གས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པའི་དུས་ཉིད་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པས་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལས་ལུང་བསྟན་པ་གསུངས་ཏེ།འོན་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྗོད་པས་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པར་ནུས། ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ བཟུང་བའོ།

以下是完整直譯： 那麼，就聖者聲聞而言，在阿毗達磨等中，此解脫分相應是否安立為彼等之不退轉耶？ 有說，彼等因智慧與悲心小，修習時短之故，雖生解脫分相應善根，然無決定不退轉。 其他說，就彼等而言，雖不退轉于自所欲求之菩提，然因長時方得，僅就久遠之故不立為不退轉。 此中若僅就退轉與不退轉而論，誰復爭論時近與遠？如是，生暖菩薩與根鈍煩惱多等之聲聞，神通遲緩艱難等者亦非不退轉。 若爾云何？若主要就自相續決定之因而言，此解脫分相應善根亦可說為不退轉，然此中無與自證相應令他信解之功德，故此及雖自決定實義，然亦無易取之自決定標誌，故非假名安立之所依，故於何處亦未說此為不退轉。 應知于彼離貪聖者，亦生暖等標誌隨應自他決定。 所謂"善巧生於自相續"者，即緣他利極微細。未得暖之菩薩雖緣有情，然尚不能自他平等及自他相換，故此豈是不退轉？ 就自性而言，有些菩薩以種性及緣二者，于資糧道普通位時即成不退轉，故說自相續授記。然說不退轉，誰能信解？ "尼"者，即決定。

།དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དབང་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། ལམ་འདིར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་གཞོམ་པར་ངེས་པར་དབང་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་དགག་གི་རིམ་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་དབང་ པོ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ་དག་གིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་དག་ནི་རིགས་ཆད་པས་ས་བོན་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སྐུར་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་རིགས་པའི་ཁུར་མི་ཐེག་པར་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་ཟད་དེ།འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སུས་ཀྱང་དཔྱད་དུ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྟོག་གེ་བཀག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།འདིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དྲོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་པ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །བྱམས་པ་དང་ཕན་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་ པར་འཚེ་བའི་སེམས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་འབྲིང་ངོ་།།ཕ་དང་མའི་སེམས་དང་། སྤུན་དང་སྲིང་མོའི་སེམས་དང་། བུ་དང་བུ་མོའི་སེམས་དང་། བཤེས་དང་གྲོགས་ཀྱི་སེམས་དང་། གཉེན་དང་སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ནི་ཆེན་པོའོ། །རྩེ་མོའི་དབང་ དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་གྲངས་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་དང་།ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་དང་ཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ ངོ་།།གཞན་དག་ཉིད་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོའོ། །བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་སྦྱར་རོ།

以下是完整直譯： 關於"非根之自性"，若以能主宰義而說為根，於此道中，對治不信、懈怠等違品時，非能決定主宰，因為有時違品力強故。 關於"非一切皆得無上菩提"，是說非無間得，因為前已說一切聖者終將成佛之次第故。 "彼等難為鈍根了知"者，大乘中觀師所說難解之理，瑜伽行派則說如斷種焦芽，誹謗如來藏。 "因為是法性"者，雖無作者，如幻諸法之如幻力用，不堪負理之重擔而如是成立而已。此中無可觀察何故之義。此遮破理證思維。 關於"生順抉擇分"，此中每一順抉擇分皆分小、中、大三品。且就暖位而言：平等是小品；慈、利益、無瞋、無害五相是中品；父心、母心、兄心、姊心、子心、女心、親友心、眷屬心是大品。 就頂位而言：于不善與善，隨其次第，以退失與攝受門，具足還滅與趣入自性，由此門令他從惡還滅及住善二種加行相，依次為小品與中品。讚歎他人如是趣入者並隨順，是大品。 就忍位而言，加行、讚歎及隨順，依次配為小、中、大品。

།འཇིག་ རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་།གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཞེས་བྱ་བས་སྔར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།རིམ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་ལམ་བསྐྱེད་པའམ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྒྱུར་བ་དང་།ཚེ་གཅིག་པ་དང་། སྟན་གཅིག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། འདིར་ནི་དབྱེའོ་ཞེས་དགོངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྲབ་ཅིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ།།རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ན་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་པས་ན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཉིད་མེད་པ་ལྟར་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཉིས་སུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རང་གི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་ བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དུས་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་བཟང་ངོ་། །འདི་ནི་ངན་པའོ། །བདག་གིས་ཆོས་འདིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲ་བ་ འདི་ལ་ལུས་འདི་འབུལ་ཞིང་སྲོག་ནི་བཏང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ།བརྡ་ལ་བློ་བྱང་བ་དག་གིས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པར་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ན་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རྩོལ་བར་གནས་པ་བཞིན་ནོ།

以下是完整直譯： 就世間法之最勝而言，成熟、解脫道及三種一切智性，依次配為小、中、大品。 如是，此處"於此"之語，是指前文就一切智等而言，于相續中次第生起道，或以聞思慧為主時，彼等順抉擇分有六種：隨順、殊勝、善覺、轉變、一生、一座。此處意在分別，故說"於此"之語。餘者易解，故未詳分。 "無執著所取能取相"者，自性分別極微細，無隨念分別。 關於"自類果"，"自"指等持智慧，與彼相順之果即：如等持時不執二法故無所取能取顯現，從彼起定時，雖有所取能取顯現，然無二執，故說為隨順自相續之果。 "諸瑜伽師"者，指見諦者。 "諸言說"者，即諸作用自性。彼等於一切時處，唯隨順自身等持時所證遍一切處法界之自性，無"此善""此惡""我為此法于說法者舍此身命"等分別。如善習名言者見鏡中影像時，雖有顯現，然不作任何造作而住。

།དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པའོ་ཞེས་ཚིག་ཐ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ་དེས་ན་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འདི་ལ་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བདག་གིས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དགོས་པའི་དབང་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ང་དང་ང་ཡི་གསུངས་པ་ལྟར། །ཞེས་ བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་མི་མཛད་པའི་ཚེ་ན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཞིག་ལ་གནས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས་དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བཤད་དེ། བཏགས་པ་ནི་ འདིར་དོན་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་མི་མཛད་པའི་དུས་ལ་ཡང་འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་དོ།།བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ དོན་མཛད་པ་དང་མི་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་གཉིས་སུ་ནི་མི་དབྱེའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ལས་མ་ཉམས་མོད་ཀྱི།དོན་གང་དང་གང་ཞིག་མཛད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲ་སྐད་དང་། བརྗོད་པ་དང་བརྡ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་གཅིག་སྟོན་པ་དང་། ཡི་གེ་གཅིག་གིས་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད དོ།།འཇམ་དཔལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་བསོད་ནམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སོགས་ཤིང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཡི་གེ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མི་བརྗོད་ པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་།ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྒྲ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整直譯： 如是，那麼菩薩獲得極喜地時，於一剎那能清凈百佛剎等，此如何成就？為此，除調伏眾生需要之外，確實如是，應從末句推知。因此，當爲調伏一切眾生之需要時，以往昔願力，如幻般生起"我於此示現如是法性"等念。如說："諸佛為所需，說我及我所。" 當不作調伏某些眾生之事業時，如前所說，唯住于自類果，全無作利等分別。彼等亦是假立而說。此處假立，即以果名假立於因，將不作利他之時亦說為作事之時。 假立之目的，是為令知：諸菩薩無分別，唯隨順證悟法性。 其他論師說：不分作利與不作利兩種情況，即使顯現作利時亦不離隨順證悟，而於所作種種利益之三昧中以任運方式趣入。如說："文殊有名為一切語言名相之三昧，獲得彼三昧時，菩薩能解一切語言、詞句、名相，以一字顯示一切字，以一字顯示一切字。文殊有名為示現一切業異熟所生福德善根等之三昧，獲得彼三昧已，菩薩默然入定，不說一字，令一切眾生皆聞佛聲、法聲、僧聲、聲聞聲、緣覺聲、菩薩聲、波羅蜜聲"等。

།དེ་ལྟར་ གང་ཡང་རུང་སྟེ་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་བཏགས་པར་བསྟན་པ་ཡོད་པས་བཏགས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པས་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བཏགས་པ་ ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཡོན་ཏན་མ་བསྟན་ན་སུ་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟབ་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཟབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་ན་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་སྔར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ མེད་ལ།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་ཏེ། གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱི་བློ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །པ་རི་ནི་གོང་དུའོ། །མཐོང་བའི་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ལའོ།།སེམས་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་སྦྱོར་བའི་དུས་ནའོ། །འཇམ་པ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་དངོས་ཀྱིས་སོ། །ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་རྗེས་ལས་བྱུང་བས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དང་པོ་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱེ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་དགུ་དགུར་བསྟན་ཅིང་དེ་ལས་མང་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགེགས་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་དོན་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་ཅིས་ན་མི་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པའོ།།རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་ པས་གནོད་པ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ།འཇིག་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །བྱ་བ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས། །བྱེད་པ་ཞེས་སུ་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་རོ།།དེས་ན་གསུམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 如是，由於對二邊皆有假立之說，為顯示假立之必要，若非如此，瑜伽行者相續中以自證智如何令他人信解諸剎那之相？意即：若僅以假立亦不顯其功德，誰會信解見道而為獲得而趣入？ 所謂"修道甚深"者，見道是甚深廣大，而修道多是對治所知障，修習空性，故為甚深。如是由於深入修習之力，于第八地culminates于佛陀勸請。 如是現證甚深大空性故，如前所說"于空性等中無色，空性等亦非異於色"等，顯示勝義諦。意即對治力之智轉為如實法界。 "巴日"即向上。"見義"即以智慧漸次體驗之義。"思"即以聞慧或加行時。"柔"即以思慧或實際。"決定通達"即以修慧或后得智。 "其有幾種"等，即初道智品中所分之修道，于每一道中皆示現九種清凈，更多則如"從彼彼佛母"等遮止。 "如是真如究竟相"等，顯示：如他利顯現成就，自利雖勝義無自性，於世俗中何不成就？ 所謂"無因而滅"者，即使他眾生等不作損害，無作者而自然壞滅，如說："諸行剎那性，無住何有作，生即是作業，故說彼為作。" "以剎那性"者，配為其因由。故此第三應視為因由。

།འདིར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་མེད་མོད་ཀྱི། གདུལ་བྱའི་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་ ཆད་པའི་མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ལྡན་པར་བསྟན་ཏེ། རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་ཙམ་ལས་དེ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པས་དེ་དག་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་འདིས་ཀྱང་ རྒོལ་བ་དེ་ནི་མི་གནོད་ཅེས་ལན་དང་པོར་བརྗོད་པའོ།།གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ལན་གཉིས་པ་སྟོན་ཏེ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་མ་སྤངས་པ་ཁྱེད་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་རང་གི་ འདོད་པ་གྲུབ་པ་ནི་དེ་ནས་ཕར་ཡང་འགྲོར་མེད་པས་ན་མཐའོ།།དེ་ཙམ་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལས་ནི། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་ལས་ཀྱིས་རང་ཤི་ན་དེ་ལ་གསོད་པ་པོ་ལ་སྡིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ ཞེས་འདྲི་བ་འདི་ཁྱེད་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཟླའི་ཤུགས་ཀྱིས་དྲིས་པ་ན་ཁྱེད་ལ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་དང་མཚུངས་པར་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དུལ་བ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་ཆོམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཉེས་པ་གཞན་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ ཏེ་འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། ཚ་བས་ཚིག་པ་ལ་སླར་ཚ་བས་གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་དོན་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པར་ཟད་པས་ན་གང་ཟག་གཞན་དུ་བགྲང་བར་སུས་ཀྱང་སུ་ཡང་བསད་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀླན་ཀ་ཁྱེད་ལ་ཡང་འབྱུང་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་དང་དེ་ལ་ ཕྱོགས་གཞན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་དག་ཏུ་གང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དེ་ཞེས་རྩོད་པ་སྨྲ་བའི་ལན་བཏབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་གྱིས་དེར་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱའོ།།ཕྱོགས་གཞན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ གཞན་ཡང་དེ་དག་བསྟན་ཞེས་བྱའོ།

以下是完整直譯： 此處月稱論師說：諸法雖無剎那無常，然為令所化生厭離而如是宣說，無常唯是相續斷滅之無常。 依《經莊嚴論》等宗，諸法具有彼性，僅由各自分別力，說彼諸法無自性成立，故彼等應理。以此方便亦不害彼諍論，此為第一答。 "由宗義亦"等顯示第二答：未能斷除實執之汝等宗義，以理教廣說而成立自宗，更無所趣故為邊際。 僅于汝等所立宗義之論中說："世間種種從業生"，故若由自業而死，于殺者何成罪業？此問以我等月稱之力問于汝等時，于汝等亦同我等有害。 是故寂天論師說：唯以過失相等而降伏他方，于彼不說余過。此亦法性之理，某些法雖于諸趣現為現量等所害，然由諸法法性應當承許，如熱所燒復為熱所惱等。 "勝義"者，即使就汝等所許決定存在且有作用之勝義而言，僅是觀察自業果故，無人可數為他補特伽羅，亦無誰殺誰等誹謗于汝等亦生。 "于彼彼從他方"者，謂于中觀論中，凡勝義中無者，世俗中亦無，如是諍論答覆之處，已詳說故請觀彼等。"從他方"者，謂亦說示余理。

།དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་ཞེས་འདོད་པས་དཔེ་མ་གྲུབ་ལ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང་ གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ་སེམས་གཉིད་ཀྱིས་མཐུ་ཉམས་པ་དང་།གཉིད་མ་ལོག་པའི་ཚེ་མ་ཉམས་པ་ནི་ནུས་པ་ག་ལ་མཉམ་པས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་བཅུ་པོ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་སུ་བསྟན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན།གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་སྨོས་པར་མི་རིགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་བྱ་དགོས་ པས་ཞེས་སྨོས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་སྔར་ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྣམ་ པར་འཕྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཆོག་དེ་དག་གིས་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཡུལ་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་ བྱ་བ་ནི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་སུ་ཉམས་སུ་བླང་བའོ།།དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དེ་དག་མི་འདུལ་ན་དོན་མེད་པས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ དུས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའམ་མི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །སྐབས་བཞི་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་བཞི་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ད་ནི་ སྐབས་ལྔ་པ་བསྟན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟགས་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ།རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཕྱིན་ཅད་དོ།

以下是完整直譯： 所謂"喻不成立"者，無自性是勝義諦所許，而夢境等狀態是世俗諦如夢等相似，故喻不成立。若說"唯是世俗"，則睡眠時心為睡眠所損，未睡時未損，其功能豈能相等，故喻不成立。 "由須行佛事，故以善巧方便而說"者，此十種方便是否宣說為普賢佛之法？抑或不是？若如第一種情況，則于"不退轉相"如何應理？若如第二種情況，則不應說"佛事"，而應說"須行菩薩事"。 對此，如前所說"于第十地，稱菩薩為佛"等理，應知是就第十地灌頂位菩薩及一生所繫之化現佛所顯現之事業而言。 十種般若波羅蜜多即是十種善巧方便，彼等為彼等最勝菩薩所緣故為境。現前即是以身語意如理修持苦行等。 所謂"知時非時之加行"者，能調伏眾生時是現前之時，若彼等不能調伏則無義故非現前之時。如是了知而修行現前或不現前即是善巧方便。"由此"者，是決定詞。 第四品釋論已竟。如是分別第四品已，今為開示第五品故，說"由一切相現證"等。為令易解"生起最極究竟之證悟"故，以宣說相等為先導之頂現觀者，最極究竟即如下所說獲得不動地以後。

།དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྔར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རྟགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྐབས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་བསླབ་པའི་ཚེ་ས་མཚམས་གང་དུ་འདི་དག་སྦྱར་བ་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དགོས་པ་དེ་གཟིགས་ནས་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟགས་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པ་སྟེ། མིང་གཞན་དུ་ བཏགས་པས་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་འདིར་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དུས་དང་། ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དག་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིས་ བསྡུས་པའི་དོན་ཀུན་རྩེ་མོར་གཞག་གོ།།ཡང་ན་རྩེ་མོ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ལ་བྱ་སྟེ་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་རྩེ་མོའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་ པའོ།།དེ་ལ་རྟགས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟགས་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་དང་ལྡན་པས་རྟགས་ཏེ། དེས་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་རྟགས་ཅན་ལ་རྟགས་སུ་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་བསོད་ནམས་བཅུ་དྲུག་གིས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་མི་གསལ་བ་རྣམས་འདིར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ངེས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཞན་མི་ཚོལ་བས་ན་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ།།ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ པོ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་ཁམས་རེ་རེ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་ཡོད་པས་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བགྲང་བ་དེ་དག་འདིར་སྤོང་བས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྔར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་གཉིས་སོ།

以下是完整直譯： 從此開始，當熟習前述所體驗的暖等時，生起具足十二相等之證悟，作為單獨一品而宣說，是爲了使學習時易於了知這些應用於何種地位。鑑於此等必要，將前已宣說的暖等也說為相等，以異名安立，故說彼等為先導之頂現觀。 因此，此處所謂"頂"，是初次漸次生起之時，以及如前所生第二地等諸法經修習清凈而成最勝，故此品所攝諸義皆立為頂。或者，頂是指此處所說之暖，因為此處所說之暖較前所說見道等為最勝故為頂。如是，頂等現觀即是頂現觀。 其中，相即具足所說內外十二相，以彼所示之義將有相說為相。增長即由所說十六種福德增長故。所謂"決定"者，由此處明見前所體驗不明顯者，故見無顛倒即是決定，因此也說為"顯示"。心遍住者，由某些確定抉擇，于所見義無有疑惑，即以專注一境之方式安住于彼，不尋求其他所緣，故為心遍住。文義易解。 今為顯示順抉擇分各各具足四種分別，以及對治之聚攝為二類分別，若以界分，則每界各有三十六，總就三界而言，分別計數為一百零八，此處斷除彼等，故為顯示此義，說"違品"等。如前所說"諸菩薩煩惱即是分別"之理，違品即是二類分別。

།དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་།དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ལ་འདིར་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་ སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་དྲུག་ཏུ་བསྐལ་ པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསྲབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་མ་སྨོས་སོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ཡང་གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ།རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་རགས་པས་ཤེས་པར་ སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གས་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་དེ་དག་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་དེ་དེར་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ངམ་འོན་ཏེ་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ལ་འཇུག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།

།དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་།དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ལ་འདིར་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་ སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་དྲུག་ཏུ་བསྐལ་ པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསྲབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་མ་སྨོས་སོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ཡང་གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ།རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་རགས་པས་ཤེས་པར་ སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གས་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་དེ་དག་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་དེ་དེར་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ངམ་འོན་ཏེ་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ལ་འཇུག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།

注意此處是斷點重試開始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻譯

對於這段藏文，我將為您直譯成簡體中文： 其中分別念也有四種：自性分別念即貪慾等，對治分別念即波羅蜜多等成為惡趣的對治，真實分別念即空性等解脫門，獲得分別念即三身所攝諸法。這些應當從《聖無分別陀羅尼》中理解。 在此，關於見道所攝的兩種所取分別念，都應當按照相應情況配屬於對治分別念、真實分別念和獲得分別念。對於執著分別念兩種也與此相同，但最後的執著分別念是從自性分別念因所生的對治分別念。自性分別念即貪慾等，在六道中經過多劫被鎮伏，因此在見道等中爲了減弱它們而不必專一努力，所以未提及它們。 又，就修道所攝的四種分別念型別，也應當按照相應情況配屬於對治、真實和獲得分別念，不是自性分別唸的理由如前所述。其中，所取分別念在兩種道的加行位時由近加行斷除，這是因為它們粗顯易知的緣故。 執著分別念由兩種道入定位的心和心所斷除，這是因為它們微細，近加行不能斷除的緣故。加行位如同勝解作意，入定位如同真實作意故。 關於它們是在這兩種階段中分別斷除還是合併斷除的問題：在加行位時是分別斷除，在入定位時是合併斷除。 註：這段文字中沒有出現需要四種形式（藏文、梵文天城體、梵文羅馬擬音、漢語字面意思）並列顯示的種子字或咒語。

།འདིར་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་དེ་དག་སྔར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ། དེ་ནས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་གཅིག་ དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པས་དབེན་ཞིང་།ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་བདག་དང་ཕུང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྕུག་མ་བཀྲམ་པ་གཏུབས་པའི་དཔེས་དུས་ གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས་གཞོམ་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་རེ་རེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཡོད་པ་ནི་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་ལྡན་ པར་བསྟན་པས་ཚུལ་སྔ་མས་ཁམས་དེ་དང་དེར་དེ་དག་རང་རང་གིས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་།ཁམས་གཅིག་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ཏུ་ལམ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སམ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ལྟ་བ་པོས་ཉེས་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་དུས་སུ་ནི་ཉེས་པ་བྱས་པའི་མི་རྣམས་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་ཁྲིད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འཇུག་པ་ལ་ སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་བཅད་པ་དང་།མིག་དགག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོའི་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དག་མགོ་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་ཅིག་ཅར་བསྟན་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཆར་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤོང་བ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ནས་ དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ལམ་དུ་དུས་ཅི་རིགས་པར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གོམས་པར་བྱས་ཏེ།དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་ཉམས་སྨད་པས་སྐྱེས་བུ་ལུས་བཀྲུ་སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ་ལྟར་ བྱས་ནས་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལའོ།

在這段藏文中，我將為您直譯成簡體中文： 在此，所應斷除的分別念型別，若未能在前面平等安住，則應通過現觀的次第來善加思維。然後，思維要義時，應當將其一一合併爲一，或多或少地獨處。以所說的自我和蘊為基礎，未能真實成就正智之間，依次斷除。就如同心中所作的分別念，未能顯現而被切斷的例子，應當在一時思維而摧毀。 同樣，在每一界中，三十六種分別念存在，這些是未見真實菩薩的緣故。未見真實者，因平等入定的因門而具足如是顯現。由此，依前述之理，界與界中各自斷除界的分別念。無論是任何一界，皆應修道而斷除，或依次或合併而思維要義，唯此而斷除。 因此，在現觀之時，心中所作之時，如同國王之見，必定執持過失者。思維要義之近加行時，如同引導罪人至刑場。其入定時，如同支分斷除，或如眼根斷除。 思維要義之極致無邊之道，如同斬首。成佛之地，普賢不再生之法性。此乃所取與能取分別念之攝義一時顯現。決定分辨之下，見道之名為「熱」等四加行，斷除外道之義，善加修習。其下，世間法之最勝道中，隨時隨地，依主等而善加修習無自性。 如此，所取與能取分別念極為衰微，如同以藥水洗凈身體之人，見道之智慧如藥精華攝取之義。此名為見道。 這就是所謂的見道。

།འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གཅིག་གི་ཚིག་ཅན་དུ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་ ཏེ།གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ཅེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཟད་དེ་གང་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མར་ངེས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ སོགས་པར་གྱུར་པ་ན་ནི།ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེས་ བསྡུས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་དང་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ཅིག་ཅར་དུ་ཞིང་བརྒྱ་སྦྱོང་ཞིང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་མང་དུ་ཡོད་པས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡུམ་འདིའི་སྙིང་པོ་ལ་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ།།བརྡ་སྤྲོད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲུག་པ་འདི་ནི་བཞི་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ།།དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལ་དུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཐོགས་ཤེ་ན། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ནི་གཅིག་ཏུ་འཆད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱང་ངེས་པར་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དེ་དང་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བཟློག་པས་གདགས་སོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡུལ་འདོགས་པར་སྲིད་པ་དགག་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཞེས་འཆད་དོ།།ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཅིག་མོད་ཇི་ལྟར་དགུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལྔ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་བའོ། །དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དངོས་པོ་ནི་མིང་ཅན་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལོ།

在這段藏文中，我將為您直譯成簡體中文： 在此，若有一剎那見道，因其僅為一剎那之自性，故稱為「一言」。若非一剎那，則如四種親友，依四種不和之方而盡，所有無分別者，皆於一剎那中決定如現量。若非一剎那，則成為等流，稱為「決定分別」。 此乃反說，因法界現觀之因，雖歷多劫，亦不生分別，且由此得見道。由攝持近加行與實修及其後所得，皆與分別俱行，故一時修習百種禪定，入等持百種，等流多故，若非一剎那，何時成一，故以一言斷除一百八種分別，見道母之要義，入百八等持，亦如是示現。 傳授之理，因義之力，未能一言決定。第六者，稱為「合於四者」，如是說。如此，若見道時，何時無礙，則此乃菩薩智慧與精進及信心之隨行，皆無一言可說。如此，普遍之時，稱為「無量劫三」，等時亦決定不變。 四種親友，因其與彼斷除之親友，故稱為「親友」。所取分別之聲，因其能立境，故稱為「所取分別」。稱為「煩惱之因」，即是「分別之因」之義。雖有一分別，然如九者，稱為「境之分別」。第五者，因緣而合。 實物與非實物不相連，稱為「實物」，即是名言所理解之境。

།མ་འབྲེལ་པ་ནི་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་དག་བརྟགས་པ་ལྟར་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་འབྲེལ་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ལྟ་ཞིག་ན། དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་ཏེ་དེས་ནི་མ་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཞི་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཅེས་སྟོན་པའོ།།འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་དྷ་དུ་ར་ཟོས་པའི་རྒྱུས་ནམ་མཁའ་ལ་གསེར་གྱི་ཁབ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལྟ་བུར་གཞི་མེད་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞི་མེད་པ་སྤང་ བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཞེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་ པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ།།དེ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དོན་བྱ་བ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་ལས་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་དབྱེ་བ་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའོ།།འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། གང་ཟག་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་གྲགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མིང་ཙམ་པོ་དེ་མེད་ན་སུ་ཞིག་ལམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་ཅེས་མིང་ཙམ་གྱི་ཞེན་པས འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཡང་བྱེད་པའོ།།དེ་དག་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཁ་ཅིག་རྟོགས་པར་སྲིད་པ་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཟུང་བའི་དོན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ བློས་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་དགྲོལ་བའི་སྐབས་སུ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་དངོས་པོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམས་ པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉི་ག་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་དེ་དག་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་འགྲུབ་ཅེས་དགོངས་པའོ།

在這段藏文中，我將為您直譯成簡體中文： 不相連者，若實物如是觀察時，則成為相連之理。因無此等故不相連，故稱為不相連，此乃僅為無分別之理而已。 稱為「入者」，如某人因貪慾而入于虛空中取金針，故入者如是無基而入。故以無障礙之道為力，稱為「智慧」。 各自之眾生，因其為眾生而執為實有，及聖者之補特伽羅，因其為境而執為有，故取與執相連。 彼等眾生稱為眾生，因其在世間中有名聲而隨行。彼等實有者，因其為真實之世俗義而有力，故非如第二月等。 執者，此乃真實現量故，及因經典中所說之業亦自性與分別故。 聖者之補特伽羅，因其已超越苦故，超越苦者僅為名言，故如比丘等五法，稱為名言，五何者，過去、未來、超越苦、各自未觀察之遮止，及補特伽羅等。 如是執者，此乃真實，因其僅為名言而有名聲，故若無名言，則何者于道中精進，稱為名言之執，聖者之補特伽羅有者亦隨行。 彼等如是，若為不和之方，則一言可知，何時彼等境之實物，眾生與聖者之補特伽羅等，因心執而如是取，因無境之本質故，故以決定詞相連。 初者，因禮拜之義解脫時，因一與多等量之量，實物不成立之理，故以此義修習，輪迴與超越苦二者僅為幻故不成立，故彼等執之分別境者如是成立。

།ཁ་ཅིག་འདིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་ པ་ཡི།།ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅཝ་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་ཡིན་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅཝ་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་གཉིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་སྔར་སྨོས་པ་མཛད་པའོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ ལྟ་བུའོ།།གང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་སྲབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་ པའི་ཚེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་རྟོག་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་དབང་ལྟར་གཞི་རེ་རེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ།།རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་དང་པོ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའོ།།གསུམ་པ་ནི་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནས་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྒོམ་པའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་བདག་གཅིག་པུ་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པར་མ་ཟད་ཀྱི།རང་བས་ཆེས་མང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་འདི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་དེས་ངེས་པར་བྱས་ལ། དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ ཆེད་ཙམ་དུ་གྱུར་པས་སོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། ཚད་མ་ལ་སོགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། སོགས་པ་ཞེས་པས་ནི་ངེས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ལུང་བསྡུ་བར་བྱའོ།

我將為您直譯這段藏文： 有些人說："若所取義無自性，彼等以何為能取？如是彼等能取之本性為空相。"此語所說十八種所取分別與十八種能取分別為境與有境，如是配對二種分別為境與有境者，彼等全然未能領悟。為破除此見，故大師說"應取"等，即前述所取分別。 若聖者補特伽羅僅是假立而執著亦為過失，則涅槃亦如幻如夢。若有某法勝於涅槃者，彼亦如幻如夢。此說何義？此乃就未入定智微細執著而言，入定時則應遮止如幻之執著，故說"若無心行，何須言說文字"等。 問："云何為九種？"等，此依前說之力，顯示依各別基礎所生之分別，易解也。 "彼等為因"者，第一因為令諸眾生得菩提故，修習見道等。第二為令已生見道者以修道增長故，宣說般若波羅蜜多。第三為定當成就菩提，復能令眾多眾產生就菩提之因，修習佛母之義。 無間因者，即佛果之直接因，由作意此故，不僅自己一人得菩提，亦令較己更多之一切眾生得菩提。 此見道顯示為大菩提之因相者，為因中最勝，以修道亦由此決定，暖等亦僅為此故。 因果二者于勝義中無有合理之實體，以量等未成立故。"等"字攝取決定義之教典。

།གཞན་དག་ནི་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་སྒྲུབ་ པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་ནི།རིགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་དང་ལུང་བཟུང་ངོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐུ་བཞི་ཆར་བཟུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་མ་ལུས་པར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འམ་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཏུ་སྟོན་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྣམས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་འདི་ཁོ་ནའི་དབང་ གིས་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟ་བ་འདི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནི་རིགས་པ་འདིས་ཁྱེད་ལ་ གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚད་མས་ཡིན་ལ། སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལྟ་བུ་དང་། མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དག་བསྡུའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ འགགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གཏོགས་པས་ན་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་ རྣམས།།དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བས་དག་པའི་གཞི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ལ་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བས་ན། ཡང་དག་པར་ཟད་པ་དང་ མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལ་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我將為您直譯這段藏文： 其他人認為，"量"即成立正理之理，"等"字則攝取其餘三理及教證。"法身等"攝取四身，彼等皆離迷亂垢染故為如實體性。 "尼"字表示"由於"或"唯此"之義。"由如是故"者，此指前文所說法界體性如虛空無生無滅故，即唯依此法性理，顯示由法界無盡無生故，汝見不應理。 "一多體性"等，如是成立正理時，即說此理于汝成害故。有謂因果由緣起量所成，"等"字攝取金剛屑喻及破四邊生等。 "彼等"指已滅聲聞及唯識論師，彼等不攝入法界自性故，定生已盡等想。瑜伽行派則如"水界、黃金、虛空，如凈故許凈"所說，承許清凈所依圓成實為勝義實體故。 我等中觀派于勝義中實有，乃至毫毛端許亦不見，故於此中真實盡與不生方為應理，此為其義。

།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཟད་པས་དེ་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་སླར་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་དབང་གིས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་འགོག་པ་དེ་དག་ དང་བྲལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མི་རྒྱུ་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པའི་དོན་དམ་པར་བཞག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན།ཁྱེད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་དེ་མེད་པའི་རྒྱུས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ མཐོང་བའི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ལྡན་པའི་དངོས་པོར་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེའི་དབང་ལས། གཞན་གྱི་མར་འདོད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་སྟེ། །ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ ནི་ཁོ་བོས་ཀུན་རྫོབ་འདོད།།ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་འདི་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གསལ་བས་བདག་གིས་འདིར་མི་བསམ་མོ། །ནོར་བུ་དང་དངུལ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ དེའི་དམིགས་པ་དག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་སྟོན་པའི་དཔེའོ།།སོགས་པ་ཞེས་དཔེ་དུ་མ་སྨོས་པ་ནི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དག་པ་དུ་མ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་མིག་དག་པས་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་མཐོང་ལ། དེ་དག་བླངས་པས་ཕན་པ་བྱེད་པ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་གིས་གནོད་པ་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་རྒན་པོ་ཁ་ཅིག་ གི་ཞལ་སྔ་ནས།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ གཉིས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དག་གོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་མ་ནི་བདེན་པར་འཛིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ་མཐའ་དག་ནི་ རིགས་ཐམས་ཅད་དོ།།སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཕྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་གང་ཡིན་པའོ།

我將為您直譯這段藏文： "依次第"是指，已生者以盡而為遮止體性，未生者則以障礙再生而為遮止。如是，離彼等損害已生未生相之遮止，諸分別不行，此即我等中觀派勝義所立真如體性之自性。汝由未離彼等分別故，于汝無勝義諦見解，以無彼因故，汝見道於世俗諦中錯執為勝義實有之力，何者盡且何者生。 由彼力故，如說："他人所許為母者，即他人之妻，汝等所許勝義者，我許為世俗。" 其中"由空生滅故"等觀修心要之理趣，中觀論中已明，故我於此不思。 言"寶珠與銀"者，為顯示彼智所緣清凈悅意之喻。"等"字說多喻者，如凈眼者於一時見眾多清凈寶等事物，取彼等能作利益，如是生見道之菩薩，其所緣境中，一切世俗事物如掌中果實般明現，彼等亦不為害，且能助益佛菩提，為顯示此義故。 是故有古德云："何為世俗諦？謂未得極喜地者之所攝能取所取。何為勝義諦？謂住極喜地等菩薩二種智及其境。" "斷除一切迷亂相"中，迷亂謂增益與損減，其相即不知無法言說為實執之迷亂因，"一切"謂一切種類。"斷除"是指粗分，若斷一切細分則為佛地普光明。

།ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་མཐུའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་ནི་སྣང་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་གྲུ་དང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་གང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རི་མོར་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་འདི་དག་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་མ་འདྲེས་པར་མཐོང་ལ།དེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་ཟབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ལ།དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་མི་ནུས་སོ། །མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ གཞན་ལ་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་དཀའ་བས་ན།ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མིག་བཙུམས་པས་གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་ འདོགས་པ་དང་།སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་རབ་ཏུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་གཅིག་པུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསྔགས་པ་མཛད་ དོ།།དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུན་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རེས་འགའི་ཚེ་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ན་བློ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ལ། མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ཚེ་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་བ་ལས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །རེས་འགའ་ཡང་དེའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟུག་པོ་ལྡན་ཞིང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་གླགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་རེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།དེ་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་གཉིས་ལ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དང་པོའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐབས་ བདུན་པ་ནས་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

現在為您直譯這段藏文： 今為以喻顯示故，說"如幻自性顯現之無分別智"等。由因緣和合力而明顯顯現，然于其中無馬、象、船、屋等事物異熟所生，此即為幻。如是自性顯現之智，即菩薩之世俗智事，如畫所繪，見此等如蓮花瓣般無雜，當如是見時，于"有"與"無"等任何處皆不執著，而生起離增益損減二邊之緣起法性甚深無分別。此于勝義亦無自性。由不能言說真如故，不能自證。非無且不能向他說故，難立言說，故說"若如何真實生"。 是故，如閉目者不見諸色，見道非全無所見，而是雖見種種而無增益損減，此即見道。此乃菩提心初發，無間道與佛地相順而生。故唯此見道一者，亦贊為大菩提因。 其後，于見道相續及修道時，有時修習心要義時，心與勝義諦相順而生，此等種種乃至微塵許亦不顯現，于彼時亦不分別無等，如第八地菩薩蒙勸請而示現。 有時雖無自性分別所攝之隨念智慧分別，然具濃厚自性分別，且為對治分別等眾多間隙所生，此為后得位。其後于第八地則無顯現，其後二地則有顯現。其後從無間道始，初心之等流果，如第七品所說之體性生起並安住。

།དེ་ལྟར་ན་མདོ་ལས་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་ སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་བཟུང་སྟེ།བྲམ་ཟེ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་མི་འགེགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་དེའི་བདག་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་མི་ གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ཁོ་ན་སྟེ།སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ནི་མཐོང་བ་སྐྲའི་རྩེ་མོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་ཀས་སོ། །དེ་དག་ལ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་ མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དོན་དམ་པར་རང་གྲུབ་པས་རི་མནྡ་ར་བ་སྐྱོད་ཅིང་བཅོམ་པས་རི་འབིགས་བྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པར་འདོད་པས་དེ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་གཅིག་གིས་ཐམས་ ཅད་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་ལ།དེ་མ་རྟོགས་པའི་བར་དུ་ནི་ཇི་ཙམ་གྲགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྣང་བ་མི་གསལ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་རང་ བཞིན་མེད་སྨྲ་ཡི།།སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་སྣ་ཚོགས་འདི་ཇི་ལྟ་བུར་དངོས་པོར་ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ། འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མདོ་ལས་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ཚོལ་ བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ།གལ་ཏེ་པི་ཝང་རྒྱུད་སྦྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབད་པ་མེད་པར་ཡང་སྒྲ་མི་འབྱུང་ལ་པི་ཝང་གི་སྦུབས་ལ་སོགས་པ་བཤིག་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲའི་དངོས་པོ་མི་རྙེད་ཀྱི་སླར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་གང་དུ་ཡང་མི་ལྷུང་བ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་ཟབ་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ལ།འདི་དག་སྤངས་ཏེ་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཞི་བའི་དབྱིངས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་སྤངས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་འདི་དག་དང་། གཞན་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་དུ་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།

現為您直譯這段藏文： 如是，經中所說"無所見即是見勝義"此句應如何理解？此是就初發菩提心及無間道等而言，即"不見任何具增益損減之事即是見勝義"，此為非遮，如說"未見婆羅門"並不遮止見到國王等。然此稱為見勝義之自性。 就不動地等而言，則唯是無遮，如其字面義，因彼見連發端許亦無可取故。瑜伽師斷盡所知障，是由此二智。 言"于彼等全無所作"者，因無關聯故。勝義中若自成能知所知，則須彌山動搖摧毀於掘山有何作用？我等許勝義中一切攝歸法界，故悟時許一能動一切等；未悟之間，僅許如所顯現而已。 "於色等緣起世俗實性"者，表明顯現不明顯，如說："是故說無性，非為遣顯現。" 若念："如是種種豈不墮實事耶？"故說"應觀察此即無自性等體性"。此如經中以琵琶聲之喻顯示：若無調絃等功用則聲不生，分解琵琶腔等亦不得聲之實體，反而斷其相續。如是不墮有寂任一邊之如來藏甚深，非唯是此等色等，舍此等成無顯現亦僅是寂界故極應斷。是故，應了知此等自性非可說為此等、為異、為一如是而住。

།དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་ པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས།སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མ་ཡི། །རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པ་ལྟར། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་བ། །རྒྱལ་སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ངེས་པར་བཟུང་ བ་སྟེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་ནི་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་སོ། །སྐྱེས་པ་ནི་བློ་དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་བདེ་བླག་ཏུ་སྤོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ།སྐབས་འོག་མ་དག་ཏུ་ནི་དེ་དག་སྤང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་མི་དགོས་པས་ན་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་སྟེ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་བཅོམ་ པས་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཤིང་ཏ་ལའི་རྩེ་མོ་བཅད་པའི་མཐུས་རྩ་བའི་ཆ་མྱུར་དུ་སྐམ་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་བཅོམ་ན་མངོན་དུ་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་བྱ་གནམ་ལ་འཕུར་བའི་གྲིབ་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཚུལ་དང་།ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་རྩ་བ་ལས་ཆེར་འཕེལ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དུས་ཕྱིས་ཏེ་རྒྱུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་ནའོ།།དེ་ལྟར་ན་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དང་པོ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ།།གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པའོ། །ཡང་སྣང་བ་དང་བཅས་པས་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་མི་ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ།

為您直譯這段藏文： 如是，如幻象之象戰勝另一幻象之象般，以無顛倒見真實性則得解脫。此義，世尊彌勒亦于《經莊嚴論》中說： "如幻化王者， 戰勝幻化王， 諸見法菩薩， 彼等無我慢。" 所謂苦法忍，即確定見道，稱彼剎那最為殊勝。具三十六相者，是彼等分別之對治故。所生者，即如是智生起之自性。言"於此頂現觀"者，初品見道不能如是輕易斷除如是諸分別，后品中亦不須專一致力于斷除彼等，故於此斷除彼等。 所謂習氣煩惱，即彼等分別之因。有處先斷其因則斷習氣，如斷多羅樹頂之力令根部速干。此中亦僅是分別，非與事物相關之力。若與女人等相關之自性分別，多數未斷習氣則現行，如海鳥飛空影隨之狀，如尼拘陀樹根廣增長然。 緣起即色等如幻諸法，彼等法性即離戲論。言"緣于彼"者，即于彼修習故。所謂獅子奮迅三昧，即於前所說初發菩提心相入定后，其後時分，即攝於相續之見道不入定時。如是，有相智、無相智及有分別智此三者即見道。初者是佛地之順因，第二者斷一百零八分別，復由有相故不墮寂界。

།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་མོད་ཀྱི་དུས་རིང་ཞིག་ཏུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་ན་བརྡ་ལ་བློ་བྱང་བའི་སྐྱེས་བུས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་སྲབ་པས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དོན་དམ་པའི བདེན་པར་བཞག་ཅིང་ས་དེ་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་རྒྱུ་བ་ཉིད་དོ།།རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་རྟེན་ཡང་ཡིན་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལ་དེ་གང་གི་རྟེན་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་མ་ ལུས་པ་རང་ལས་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྤབ་ཡི། ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྔར་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་བསྡོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྙད་པ་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་དང་པོར མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་ཡིན་པས་ན་རྟེན་སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་གོ་སླ་བས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ།།ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ།།འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རགས་པ་དང་ཐ་བ་ངན་པ་དང་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་འམ་ཡང་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ དྲན་པའོ།།བྱུང་བ་ལ་ནི་འདས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ལུགས་སོ། །ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང་། །དེ་འཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ ཉིད་དོ།།ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ།

為您直譯這段藏文： 有分別者，即于諸法世俗自性世俗中修習。如是見道雖有分別，然由長時于諸法無自性作勝解力故，如善知名言之人見鏡中等影像般，極其微細執著，故有謂是勝義諦，于彼等地亦無煩惱現行。 所謂依止修道，此既是依止亦是修道，故為依止修道，是同基合集。彼為何者之依止耶？即一切功德不異於自之依止，如將說： "如此疫病盡， 久后得喘息， 遍行諸有情， 成辦諸勝德， 如江流入海， 勝果所充滿， 于彼大菩薩， 一切皆依止。" 複次，斷一百零八分別者，如前一切智道品中說二種修道，即無漏修道與最初現證相之作用，彼即無相智。彼之依止即有分別修道超越定，故說依止成就為先易解。 所謂諸菩薩者，即住修道者。"即"字表特指，是故聲聞雖有超越定，然未被大方便智慧加持，故無斷一百零八分別等大功德，此為所顯。 欲界行識者，即粗重、卑劣、厚壁等相唯如幻觀，或如實憶念地獄等眾生唯如幻。"已生"即過去，是一切相智品中所說所緣及行相之理。如說： "正生之因者， 示他菩提道， 彼因遍迴向， 得彼無障因， 多福德相也。"

།མ་འོངས་པ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་མེད་པ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་འགའ་ ཞིག་གིས་དེ་ལ་དགའ་བས་དེའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་སྨྲ་བ་ལྟར་དང་པོ་ནས་དེ་དག་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་ འདི་རྣམས་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལམ་དེར་ཞུགས་ན། དམན་པ་ལ་གོམས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིས་དུས་རིང་དུ་ཡང་དེ་ལ་འདུན་པ་འབྱུང་སྟེ། དོན་འདི་ལས་དགོངས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས།ཉན་ཐོས་མ་ངེས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཐེག་དོན་མཐོང་དང་མ་མཐོང་བའོ། །དོན་མཐོང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་། །འདོད་ཆགས་བྲལ་མིན་འདི་དམན་པའོ། །འདི་གཉིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ། །སྲེད་པ་དག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་སྒྱུར་བ་ཡི།།སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། །གཅིག་ནི་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་ནི། །སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། །ཅིག་ཤོས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། །ལྡན་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ། །དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ ཕྱིར།།རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་བྱས་མ་ཡིན་དེ་སངས་རྒྱས། །མེད་པར་སྐྱེས་ནས་སྤྲུལ་དོན་གཉེར། །བསམ་གཏན་དོན་བརྩན་དེར་བརྟེན་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཁུངས་ཉིད་དུ་འདོད་པར་ བྱའི་མ་ལུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གི་ངོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས། གཉིས་སློབ་རིགས་ལས་བཟློག་ནས་ནི། །སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་གཞན་གསུམ་ཡང་། །སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ ཀུན།།ཞེས་པ་ཡང་མི་འདོད་དོ།

為您直譯這段藏文： 未來即將近之無間三摩地，無彼即無能生彼之修道。 所謂"由是聲聞種性故，作意彼乘"者，所謂聲闞種性，是由某些因緣喜樂於彼而入彼道，非如瑜伽行派所說本為彼等種性。一切眾生皆具如來藏，如《聖般若波羅蜜多勝頂初品》云："普賢菩薩，一切眾生皆具如來藏。"《聖月燈經》亦云："此中無有非器眾生，此諸有情悉當成佛。" 然若有入彼道者，由習下劣易成就故，后長時亦生彼欲樂。緣此義故，彌勒菩薩大士云： "聲聞不定有二種， 見與未見乘義者， 見義離欲與未離， 此等下劣二種人。 此二得聖道， 渴愛當生故， 具足不思議， 轉變諸化生。 一由願力故， 善能轉化生， 余具不還果， 成就諸化現。 彼二再再者， 具足自心起， 樂著涅槃故， 許為證悟遲。 未作利他事， 無佛而受生， 勤求化他事， 依此得勝覺。" 此中所謂"證悟遲"者，當許為教證，非為全部，因是對瑜伽行派而說故。如是《阿毗達磨》所說： "二學種反已， 成佛餘三亦， 佛獨覺菩提， 依禪后一切。" 亦不許。

།འདིར་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཐེག་པ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བས་ན། །སྲིད་པའི་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་རྣམས། །ངལ་སོའི་དོན་ཏེ་དེ་ཉིད་མིན། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་ བ།།དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་དྲེགས་པས་མྱོས་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཉེར་འཕེལ་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་།བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉན་ཐོས་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྐྱེ་བ་བསྒྱུར་བར་བསྟན་ཏོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ།འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔས་བསྟན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་། སློབ་མ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དང་། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དག་ གིས་བསྟན་ཏོ།།ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པ་བདེན་པ་ བཞིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞིར་བསྟན་ཏོ།།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་འདིར་བསྟན་ཏེ། །དམིགས་པ་དང་བདག་པོ་དང་། རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་འདིར་བསྟན་ཏོ། །ས་མཚམས་དང་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྐབས་བདུན་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ལས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དག་དང་གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ལ་ སོགས་པ་མཐའ་དག་གིས་འདིར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ།།སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལན་མང་ཞིག་སྨོས་པ་འདིའི་ཚད་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་ཉི་ཟླ་དང་། །རི་རབ་དང་ནི་འདོད་ལྷ་དང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། །སྟོང་ནི་སྤྱི་ ཕུད་ཡིན་པར་འདོད།།དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ། །བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་མོ། །མཉམ་དུ་འཇིག་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའོ།

為您直譯這段藏文： 此處隨順聖龍樹所說： "二種乘亦復， 將生於大乘， 為諸疲倦者， 暫息非究竟。 彼等諸聲聞， 乃至未蒙佛， 勸請之期間， 智身一味住， 醉於三摩地。 蒙勸后現起， 種種諸色相， 歡喜利有情， 福智漸增長， 終得佛菩提。" 並依《菩薩學處分別品》中亦唯說聲聞無差別地轉變不可思議化生。餘者易解故未分別。 所謂無間三摩地者，即一剎那現證圓滿菩提，此亦就發菩提心而言，以五種神通等而說。就種性而言，以智慧、方便、不共弟子之法及利他次第而說。就勝出余乘出離而言，以八種出離修行而說。就修道而言，以清凈而說。就行相而言，以四諦所攝假立斷道、無煩惱相四種而說。就大福德資糧而言，即此處所說。所緣、增上及行相，諸邪分別亦此處說。就地位及相而言，當於第七品中說。就大能仁事業而言，從法身事業中，當以菩提分及業不失等八相而說。此等及其他一切功德等，當於此處決定。 所多次提及三千大千世界者，其量如說： "四洲及日月， 須彌並欲天， 梵世界千數， 名為小千界。 此千為二千， 名中千世界。 此千為三千， 同壞復同成。"

།ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གླིང་བཞི་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་ སྟོང་གསུམ་མོ།།སྟོང་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་གོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་རྒྱུད་བར་མ་གཅིག་གོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་མེ་ཏོག་གི་གཞིའི་སྙིང་པོའི་རྒྱན་བཀོད་པ་གཅིག་སྟེ། འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ངོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཆེན་མཚོའི་ཕྱག་གི་མཐིལ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར སྣང་མཛད་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མིང་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞིག་འགྱུར།ཤིན་ཏུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ནུས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་ག་ལ་ཞིག་གཞག་།གལ་ཏེ་འོ་ན་རང་བཞིན་ གྱིས་འོད་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཞིག་འདིའི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་ན་འོ་ན་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། རང་གི་རང་བཞིན་བརྗོད་ པར་ནི་དེ་སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་ནུས་ཤིང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ།།བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བདེན་པ་ རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་བརྗེད་པ་ནི་འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ།བདག་པོའི་སྒྲ་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་སྟོན་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཉིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་ གཅིག་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་བྱ་བར་མཐོང་སྟེ།མེའི་རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་དང་འཕྲོ་བ་དང་། འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།

為您直譯這段藏文： 複次，欲知廣大佛土者，應知百俱胝四洲為三千。百俱胝三千為遍入邊際。百俱胝彼為遍入一續。百俱胝彼為遍入中續。百俱胝彼為一花藏莊嚴基，當知此即世尊毗盧遮那之異熟佛土。彼毗盧遮那世尊住于大海掌中一微塵中。當知如是毗盧遮那世尊即是圓滿報身。 所謂所緣緣是緣一切法無實，即謂緣自性光明體性而生無分別智之義。若一切法無自性如兔角等僅是名稱故為極無，則彼如何能成所緣緣？極無者離一切功能故，豈能安立為所緣？若爾，若安立自性光明為此所緣，則彼豈不成為實有？爾時云何是緣一切法無實耶？ 對凡夫僅以世俗名言說為自性光明，然其自性實相任誰亦永不能說，于有無等諸法皆不成立，故稱聖者各自證知之境界。 所謂增上緣是念，于初地極喜中，菩提心初諦二相無別自性智，數數串習不忘彼事，能生此故為增上緣。增上聲顯示主要義。 所謂行相是自性寂靜，關於行相，有處見為一性異相，如問："火之行相為何？"答："圓形、方形、放射、旋轉等。"

།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྣམ་པ་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་ རང་གི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་འདོད་དེ།འདིའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་ ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་སྐྱེད་ཅེས་བདེན་པ་གཉིས་འགལ་བར་འགྱུར་བས་ན། གནས་འདི་ལ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཟབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་གང་དག་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་མི་ཤེས་པ་དག་འཇིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཏིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློའི་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ལོག་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང་། གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་སུན་འབྱིན་ཞིང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་འདི་མི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དེ་ལས་ཕྱེ་བས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པས་ནི་བདེན་ པ་རེ་རེ་ཞིག་བཟུང་བས་འགལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་སེལ་ཏེ་གོ་སླའོ།།དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་དག་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིག་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཅིག་ཤོས་སུན་ཕྱུང་ནས། ཡང་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་རྣམས་སོ།།བདེན་པ་གཉི་ག་ལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་ཅིག་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་མི་སྨྲ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་སྟོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་ནི་ལན་མི་ཟད་པའི་དོན་ཏེ། སྟོང་ནི་མི་ཟད་པ་མཚོན་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་ག་ལའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས སོ།།སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།

為您直譯這段藏文： 有處說自性為行相，如所謂"劣行相"等。此中認為自性為行相，即謂其自性是自體分別、隨念分別等寂靜。若如是一切分別寂靜，則成唯無相智，如是則不成一切相智。若非寂靜行相，則未離執實，如何能立即生起佛性，由此二諦相違，故說"此處難測其深"等。 所謂甚深，即因愚者不知二諦無別而成怖畏處，且難測知其底故。所謂"具慧者"，即通達二諦無別者之義。 所謂邪分別，略說之，凡執唯勝義諦而舍世俗自性，及執世俗而破無自性，一切不行此二諦無別義者，皆為邪分別。細分之則成十六種。 有為無為界無異體性故，二諦同時所緣為合理，如是等語相連。彼等則遣除執一諦為相違者，易解也。 故所謂"世俗勝義門之詰難"等，即以一諦為量而破另一諦，復因此說非一切相智等尋求詰難者。所謂"依二諦方便善巧"，即不說一諦為此境之方便。所謂"千種行相"，即依此方便則答無盡之義，千表示無盡之他義。決定正生一切行相，即于自他二者。 所謂"當生無間三昧"，即通過勝解二諦無別作意及緣彼性作意。 第五品釋論終。

། །།དེ་ལྟར་སྐབས་ལྔ་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས། ད་ནི་སྐབས་དྲུག་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ད་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་ཐོབ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་ས་ བཅུ་པ་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ། འོག་མིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་སྐྱེས་པ། དབང་ བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཅིག་སྟེ།འདིའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བསྟོད་པ་ལས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ངོ་བོ་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཉིས་པ་སྟེ། གནས་ སྐབས་འདི་དང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་བདུད་བཏུལ་བའི་བར་དུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པ་སྟེ། དེར་ནི་སྐབས་བདུན་པ་བསྟན་པའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པའོ། །འདི་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། འོག་མིན་དེ་ཉིད་དུ་སྐབས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོ་དང་བསྡུས པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སོ་སོའི་དོན་རྣམས་ནི་སྐབས་རེ་རེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ཡོད་ཅེས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་རྗེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །བསྡུས་ པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།དོན་དེ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མཛད་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀླགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཀླགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་ མེད་པ་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་དུའོ།གཉིས་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བའི་བར་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་དེ་སྲིད་དུ་གོམས་པར་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀླགས་པའོ།

為您直譯這段藏文： 如是分別第五品義后，今顯示第六品。說"獲得頂現觀"等。今立為乃至第十地所獲。 其中第十地分為三個階段：一是行持頂現觀等，並如一切相現觀品中所說修持凈佛土等，於色究竟天生異熟身，住灌頂地，此為第一階段。其殊勝性如聖龍樹在《法界贊》中所說。 其次，一生所繫，生於兜率天，此為第二階段。從此階段至最後有情菩提道場降伏魔前，皆行漸次現觀品。 其後于菩提道場以一剎那相應般若生起一切相智，此為第三階段。於此圓滿第七品所說義。此是就化身而言。 若就自性現覺而言，則於色究竟天即通達前二品義而現證圓滿菩提。 所謂"別別及總攝所證諸義"中，別別諸義即如各品所示，及資糧道等各階段中有何種自性之現觀義，由其後得智所證。總攝義即心要義，法界無分別智自性，由等持智證知此義。 如是"依次第讀誦"即意讀之義。第一無數劫至世第一法，第二至不動地，第三至第十地，於此期間修習，是為依次第讀誦。

།འོན་ཀྱང་ད་དུང་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བར་མ་ཟད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་ཆེད་དུ་འབད་པ་མི་དགོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྟེ་སྔོན་བསྒོམས་པ་དག་པས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱེད་པའམ།དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པའི་བར་དུ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བརྩམས་པ་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་ འདྲིས་པས་སླར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ན་འདི་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ།དོན་འདི་ནི་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ནོར་བཟངས་ལ་རང་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་སྣང་ མཛད་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ལྟར་དེ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་ཇི་ལྟ་བའི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ཡང་དེ་བརྗོད་པས་དེའི་མིང་བཏགས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ནི་ དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་གདགས་སོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐབས་དང་། སྟོབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོས་པའི་མཐུས་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ ངན་པའམ་ཉུང་ངུ་ཞིག་ན་ཡང་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ།མང་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། ཕན་འདོགས་པས་འདི་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲག་རྣམས་བརྒྱ་བྱིན་ གྱིས་ཙནྡན་གྱི་ཆུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ།

為您直譯這段藏文： 然而，為顯示尚未僅止於修習，故說"為令堅固而修觀"。"為令堅固"即為令任運而行，無需刻意用功。"觀"即殊勝，因較先前所修更為殊勝。"修"即令心相應或成就彼體性。 所謂"漸次現觀"，從初始凡夫資糧道乃至住第十地灌頂地期間，所修自他一切利益，由於熟習而再次作意，故此為漸次。此義如《聖華嚴經》中聖彌勒對善財童子顯示自身漸次現觀，以影像方式于毗盧遮那宮殿中所示次第而知。 如是修觀即名現觀，因依時序漸次趣向證悟故。經文亦由說彼而得此名，因果從彼生故而如是安立。 所謂"四波羅蜜攝入般若波羅蜜中"，此云何？方便、力、愿、智四波羅蜜攝入般若波羅蜜中者，由佈施等迴向大菩提力，令微小善亦盡生死不竭，此方便即方便波羅蜜，此乃般若差別。 複次，佈施等雖為劣小事，然依《聖虛空藏經》等，化現眾多殊勝，利益他人，此即力波羅蜜。如常啼菩薩等之血被帝釋加持為旃檀香水。此亦為般若波羅蜜差別。

།གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། དངོས་པོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་བདག་དགེ་བའི་ལས་འདིས་སངས་རྒྱས་ནས་འཇིག་ རྟེན་གྱི་འདྲེན་པར་གྱུར་ཅིག་།དེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པས་དེའི་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྲུབ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུས་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །བདག་གིས་སྨོན་ལམ་འདི་བཏབ་པས། །དེ དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ།།ཅེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་ཚེ་གཞན་དང་གཞན་དེ་དག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུའི་གོ་འཕང་ལས་མི་ཉམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འཐོབ་པའི་བདེན་པ་ རྣམས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུར་འདོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་འདོད་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །འདིར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་གསུངས་ཀྱི་མདོར་ན་ལེགས་པའི་ལས་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཤེས་ རབ་ལ་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་སྦྱར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྔ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ།འདིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པ་དང་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ ནི་གཙོ་བོས་ཡོངས་སུ་དག་པར་མ་བྱས་ན་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ལས་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲལ་བའི་དམག་གི་དཔུང་ལྟ་བུའོ།།དེ་དག་གི་གཙོ་བོ་ནི་གང་གིས་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་བྱེད་པ་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་སྟེ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི་དག་ཀྱང་། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ།

為您直譯這段藏文： 菩薩以智慧統攝一切善行，即使微小事物亦不輕視，愿以此善業成佛后成為世間導師。在未得此果之前，愿獲得如是如是種姓、受用等，以此發願，如其所愿即得成就。如說："諸法皆隨緣，安住和合根，我發如是愿，當得如是果。"此亦為般若波羅蜜差別。 如是願力成就而行持時，於後後生中不失如是果位的智慧行持，以及如實獲得諸諦善行之果，而非無因或不相應因等所說，此即智慧波羅蜜，此亦為般若波羅蜜差別。 此處就攝義而言，總之應知一切善業皆依般若。又當了知《聖解深密經》等所說六波羅蜜攝持之理，此處引用無過。第五當視為因相。 所謂"佈施等六波羅蜜由三輪清凈所分"，此中佈施等六由三輪清凈分為波羅蜜。其中三輪即施者、受者、施物等，若無主尊清凈，則僅能得世間樂果，如同無王印之軍隊。彼等之主尊即令彼等列入波羅蜜數中之佛母般若波羅蜜，此如國王。 故如所說："百千俱胝盲人無導引，不知道路何能入城邑，如是無眼五度亦如是，無有導引不能證菩提。"

། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ལ་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་ཡང་ས་བཅུ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གསུམ་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ས་རེ་རེ་ལ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ཞིག་ཤས་ཆེ་བར་ཟད་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་ཚུལ་སྤྱད་པའི་ཚེ་ནི་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་སྦྱར་བར་བྱའོ།།འདིས་ནི་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུ་འབའ་ཞིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་བསལ་བ་ ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། སྨྲ་བའི་མཆོག་ནི་གང་ཡང་རུང་། །ཆོས་གཅིག་གིས་ནི་འབྱུང་བ་མེད། །གང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འབྱུང་བར་ཡང་དག་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་ དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ཞེས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གཞག་པར་དགོངས་པས་ན་སྔོན་ལས་གཞན་དུ་བསྟན་ ཏོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་ སྨོས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚིག་གཞན་དུ་བསྟན་པས་རང་གི་དོན་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་དྲན་པར་བྱའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ།སངས་རྒྱས་ནི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ལམ་དྲན་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་འོག་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་དང་།སངས་རྒྱས་དེ་དང་པོ་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་བྱང་ཆུབ་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པ་ལམ་དང་བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 關於"以一切種相圓滿成就十地"，若此等有所缺失則不能成為十地自在，故說"以一切種相圓滿"。第三當視為因相。 雖然每一地中各有一波羅蜜較為殊勝，但實際修行時，于每一地中都應修習全部六波羅蜜。此說也破除了某些人所說"僅依般若波羅蜜力即可現前圓滿成佛"之說。如雲："諸說中最勝，不由一法生，若有所生者，實不能生起。" "四念住等"即四念住、四正斷、四神足，此等與"順抉擇分"相配。因為這些在資糧道時為修學階段，故成就應安立於不退轉地，因此異於前說。 "菩提分"即正念等菩提支，此等與"見道"相配。"八支聖道"即正見等，此等與"修道"相配。 如是配釋，依次以異名錶達自義。如是應以此三種道憶念佛陀相。若問：順抉擇分等是道之自性，而佛是果之自性，如何以憶念道而成憶念彼？此無過失，因為下文將說明一切道是法身事業，為憶念作業者故；又因佛陀最初以何等道證悟成佛，憶念其道相伴而成佛，是生起凈信之因故。

།གལ་ཏེ་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པས་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་ཤིང་། །གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །ལོག་པར་སྤོང་བར་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་བལྟ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ལས་དང པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་ཡང་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་ དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ།འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །མི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ པ་དང་།དེའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྤང་བར་དྲན་པར་བྱའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་དགེ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་དྲན་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་གི་བློའི་འཇུག་པའི་དབང་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་རང་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པས་སེམས་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཐའ་ལས་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་རིགས་པ་དང་བཟོ་ལ་སོགས་པ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་བྱིན་པས་བྱིན་པ་རི་དྭགས་ཨེ་ནེ་ཡའི་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཨེ་ནེ་ཡ་ནི་བསེ་ཁ་སྒོའོ། །ཡང་སྡིག་ པ་སྲབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་རྙེད་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་སླད་དུ་དབུལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བདེན་གྱི་ལྷག་མའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་མ་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

為您直譯這段藏文： 若由執實有而作隨念，為破除此執，應以勝義無念之相而作隨念。如說："若以聲知我，若以色見我，入邪斷道者，彼人不見我。諸佛即法身，應觀佛法性，法性非所知，故不能了知。"此說無相違。 應如前所說念住等，及如《月燈經》所說："世尊如來應供正等覺明行足、善逝、世間解、無上調御丈夫、天人師、佛世尊具清凈智"等而作憶念。當知此亦是初業菩薩速遇佛陀之因。 "如是隨念"中，"如是"即指"以勝義無念之相"。 關於"善、不善及無記法"：善法者，應憶念"世尊善說法，現見有義利，智者當自證"等。不善法者，應憶念其無自性成立，並依不了知其自性而應斷除。無記法者，應憶念不入彼等而入善法。 或者，三種法之分別僅依自心行相而立，諸法實無如是自性成立。從唯識究竟而言，無記法亦可成善，如說："恭敬傳授工巧等，如施予黑羚羊"，黑羚羊即野牛。又說："為令微細罪者生起力量獲得安樂而佈施"。是故，應了知諸法唯本凈光明為實，余現相皆不決定。

། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ན་ངན་སོང་ལ་སོགས་པར་ལྷུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།དེ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དོན་གཉིས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ལས། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྙེགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།།དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྙེགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་དྲན་པར་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པ། མཐུན་པར་ཞུགས་པ། དྲང་པོར་ཞུགས་པ་ཕྱག་འཚལ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་བཞིན་འཛུམ་ཞིང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེར་གཏོགས་པའི་མདོ་སྡེ་དང་།།དེ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པའོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའོ། །འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའོ། །ལྷ་དང་མིའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ།།གཏོང་བ་ནི་སེར་སྣ་སྤངས་པས་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ནི་མཛའ་བཤེས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཚེ་རབས་སུ་རབ་ཏུ་ བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།།ཕ་མ་དང་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།

為您直譯這段藏文： 所謂"法"，即對具證悟者如前所說方式利益一切，故能攝持令不墮惡趣等，或由持自相，依詞源學即為"法"。 "如前隨念"，此"如前"表二義：一者，如前遍智品中所說教授："利根及鈍根"等，故說"菩薩不退轉僧伽"。二者，亦指"以勝義無念之相"。 其中，共同隨念即依經說："世尊聲聞僧伽善行、正行、直行、應供"等。不共功德隨念即"已得不退轉地，如法王子和顏悅色而語，思維一切眾生有何所需"等，如廣大部類經典所說而隨念。 "如是隨念"即如前。 三聚凈戒：別解脫戒、攝善法戒、饒益有情戒。其隨念方式如下：戒能無悔而令心清涼，為生天之道，能成就所愿果，無悔故生定，能清凈人天佈施等。 佈施即離慳吝而心無執著，能捨身命等。其功德隨念為：佈施能增長親友，為生生世世安樂之因，為供養父母師長之支分，為不依賴他人之主等。詳細內容當從《聖佈施波羅蜜多經》等了知。

།ལྷ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དགེ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ལས་དགེ་འབྲས་བུ་ལྷ་རྣམས་ཏེ། །རབ་ཏུ་དང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །མཛེས་པའི་ལྷ་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱས་ཏེ།ལྷར་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ལ་དགོད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་། རྗེ་བཙུན་ལྷ་མོ་ སྐུལ་བྱེད་མ་དང་།རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་ཏེ། མདོ་གང་དང་གང་དག་ལས་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལྷག་པའི་ལྷ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། དེ་ནས་ཁོ་མོ་སྔོན་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པའི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་བསྐུལ་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ།།རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་ན་དེ་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དང་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐབས་འདིར་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་།རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་སྔར་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ངག་རེ་རེས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་།སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་འདི་ནི་དབང་ བསྐུར་བའི་ས་དང་ས་དགུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དོ།།འདི་ནི་སྐབས་འོག་མ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་ཅིས་ཀྱང་བར་དུ་མ་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།

為您直譯這段藏文： 諸天即四大天王等。其隨念為：彼等由殊勝悅意業所成就，如說： "從善分別念， 善業果為天， 以極凈信心， 成就妙天眾。" 是故我亦令諸眾生心生凈信，安置於生天處，並漸次以三乘安置於涅槃界中而隨念。 又復聖觀世音、尊聖催請天女、尊聖度母等，如諸經中所說具最勝大悲者，彼等殊勝天之功德隨念，如《聖華嚴經》云："爾時，我為昔所依止之天女所勸請"等功德。 "一切色等諸法"即染污清凈所攝諸法。"無實體性"即法界自性。"通達"即勝解作意。"證悟"即真如作意。或配合證悟義與精要義。或以異門而說。 "此即漸次行所許"者，此處所說六波羅蜜多、六隨念及證悟一切法無實體等十三種，如前為斷散亂故說"一一語皆顯示圓滿證悟義"之理，一生所繫菩薩及最後有者，依此十三種，于已說及當說諸次第悉善修習。有說此漸次行亦作意灌頂地及第九地等，此說不應理。此因下文無間道必定無間而說故。 第六品釋論圓滿。

། །།ད་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་། སྲིད་པའི་ཐ་མར་ཡང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཅི་རིགས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མཆོག་དམ་པ་ལ་འདུག་པར གྱུར་པ་སྟེ།སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་བསླབས་པའི་དོན་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ གིས་བསྒོམས་པས།སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་གཅིག་ ལ་ཡང་དེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་འགག་ཅེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ།དེའི་ཡུན་ལ་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འགྲོ་བར་འདོད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་འདིའི་ངོ་བོར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལས་དུས་ རྣམས་ཀྱི་མཐར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དབང་དུ་འདི་བྱའམ།གལ་ཏེ་ཞིག་ན་སྐྱེས་བུའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་བདག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་དང་པོ་དང་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། ནི་ཧ་ཅང་ཡང་དུས་ཡུན་ཐུང་བས་ཇི་ལྟར་དེ་རྫོགས་པར་ནུས། ཐ་མ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དུས་ངེས་པ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡང་ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་བཞུགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་སྔར་ཉིད་བདག་གིས་དུས་རྣམས་ནི་རིང་ཐུང་དུ་གྱུར་པ་བསམ་པའི་དབང་ལས་རང་གྲུབ་པ་མེད ཅེས་བསྟན་ཟིན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་མི་ཆའོ།

為您直譯這段藏文： 今一生所繫及最後有者，由於于灌頂地等處隨宜修習，于任運成就行極為堪能之菩薩摩訶薩，安住于殊勝菩提心要，以一剎那相應般若生起一切種智，為顯示此義，漸次證悟修習，即為令前如是所學諸義極為熟習，以一剎那修習，故說"一剎那現證菩提"等。 此中"剎那"義當如何觀察？某些論典說有為法迅速變遷之剎那，一彈指間亦有無量剎那滅盡。其時分中，聖聲聞眾許有三百六十八剎那流轉。是否應取此剎那體性？或依《施設論》等所說時際安立之剎那？若爾，是否應取補特伽羅所欲義成就時，謂"我事已辦"之剎那？ 若取前二義者，因時分極短，云何能圓滿？若如后說，則此三昧時無定限，于菩提心要中亦當住幾許時耶？ 對此，如我先前所說："諸時長短，無離心念自性成就"，故不應生如是分別。

།འོན་ཀྱང་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ངེས་པར་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཞུགས་པ་ལས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མ་བསྐྱེད་པར་སླར་ལྡང་བ་ནི་མི་སྲིད་ཅེས་གསུངས་ལ།སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡང་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་བརྩན་པར་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་བཞེད་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱོགས་དང་པོའི་ཡུན་གྱིས་ ཀྱང་དེ་བརྙེས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་མོད་ཀྱི།གདུལ་བར་བྱ་བའི་དབང་གིས་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཙུན་མོའི་ འཁོར་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ།སྲས་བཅུ་དྲུག་སྤངས་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་ཏེ། བདུད་བཅོམ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལྔ་བཅུར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་བཞུགས་པ་ལས། དེ་ནས་གདོད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ།བདག་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་པའི་ཞག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོ་རངས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྙེས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་དང་པོར་ལྷའི་བུ་ཡི། ། བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱལ་མཚན་བསྙལ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱི་ནི། །ང་རྒྱལ་རྒྱལ་མཚན་མཐོན་པོ་གཏིབ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མ་བརྙེས་པར། །འདོད་ཁམས་དབང་ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ། །ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ལོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་བརྗོད་ཀྱི། རང་གི་རང་བཞིན་ནི་ཅི་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

為您直譯這段藏文： 然應依第三分。彼無間三昧必定於菩提心要中生起，菩薩入于菩提心要后，未生此三昧而復起者，實為不可能。于彼菩提心要中，以幾許時分生起此三昧，若觀察自性，則隨愿而成，以得時自在故，即使以第一分剎那時分亦無礙於證得。然依所化機，不定唯一。 是故《聖妙法白蓮經》云："世尊如來大神通智者，從後宮眷屬中出離，捨棄十六王子，安住菩提心要，降伏魔已，為現前一切種智，結跏趺坐五十中劫不動，爾後方始現證圓滿菩提。"而我等至尊釋迦牟尼則示現於安住菩提心要當日黎明，證得無間三昧而現證圓滿菩提。 如是： "汝初降天子魔， 摧其花幢旗， 復摧煩惱魔， 高舉慢幢幟。 汝未證菩提， 先勝欲界主， 菩提無間道， 勝三界主尊。" 如是等理，皆隨所化機顯現而說。至於自性，則當隨"汝證菩提與降伏一切魔是否同時"等義而行。

།དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ བཞི་ཡོད་པས་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་བྱེད། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་དྲང་བར་བྱ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མིང་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ཡང་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་རྗོད པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་དུས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཙམ་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རིམ་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འདི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལྔ་བཅུར་བསྒོམ་པ་ཞིག་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ ཡང་ཇི་ལྟར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དང་པོ་ལྔར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྔར་མ་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་བའི་དོན་རྣམས་ལ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དུས་རིང་ཞིག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་པ་ཡིན་ གྱི།མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱ་འབིགས་པའི་རབ་ཏུ་མྱུར་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྔར་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལས་རིམ་པ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པ་ སྤངས་ཏེ།དེ་མ་ཐག་པའི་འཇུག་པས་རིམ་པ་འོག་མ་ཡང་དྲན་པའི་སྦྱོར་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱི། རིམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པས་ན་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་མྱུར་བའི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ།

為您直譯這段藏文： 此復有四種相，關於"第一"等說法，此四相是剎那頓悟還是次第漸證？若依第一說，則第二等義如何解釋？若依第二說，則何以稱為一剎那？豈不成為第四剎那方現證圓滿菩提？ 對此無過。若依第一說，所謂第一、第二等，僅是依數而說次第，就實義而言，並非表示先後次第故。若依第二說亦無過，因凡夫一剎那所證即是彼等四剎那境界，若欲如是，則如所說："即以加持力令一剎那成劫量"之理。 若如是以四剎那次第作意無過，且世尊大神通智者亦於五十中劫修習此一剎那現證圓滿菩提，則此時何以不成次第現觀？ 于遍智等前五品中，于未見及已見之道，一一皆長時修習，是各自階段性，非次第現觀。于次第現觀品中，則如利箭穿透百葉蓮花之極速勢，對前所見道及果，以次第趣入方式，舍前位等，以相續趣入，以念力作意后位，不久住于各別次第，故為次第，即以極速次第證悟為次第。

།སྐབས་བདུན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྩིག་པ་ལ་མཆོང་ བའི་དཔེས་ནི་དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཉི་ག་ལྟར་མ་ཡིན་གྱི།སྔར་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དོན་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བར་མ་ཆད་པས་བཞི་ཆར་དུས་གཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དུས་རིང་ཞིག་ཐོགས་པ་ལྟ་ཞིག་ན་ཡང་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཏོད་ཀྱི་སྔོན་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་གྲུབ་བོ།།རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་།ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་སྐབས་སྔ་མ་ལས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་དག་གི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣམ པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་དག་དེ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིར་ཟག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་གནས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་གནས་པའོ།

為您直譯這段藏文： 就第七品而言，以人跳墻之喻，如是次第作意非二者任一，而是將前所作意諸義合一，無間斷地以其總相一時頓悟四者，雖需時長，然唯一作意反覆專注，非如前次第，故此與次第現觀性相有別而成。 關於"非異熟無漏"，異熟有三種：初地出世間異熟、八地無相異熟、佛地不可思議任運異熟。于彼等中，諸法從前位轉變成熟，故名異熟。 所謂非異熟者，謂未生起見道者相續中，所有能取所取所攝諸法顯現，皆名非異熟。 所謂無漏者，就彼等趣入而言，雖是非異熟，然彼等諸法自性是無漏，如所說："愚者雖不知菩提，彼等安住于其中"之理。此中漏，通指分別與煩惱二者。 第二，所謂異熟法性位無漏者，謂如前所說三種異熟所攝聖者相續中所有諸法安住，故說為異熟，彼等自性唯以法性位無漏而住。

།རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ན་གནས་གྱུར་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། གང་དག་གིས། འགོག་དང་འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་འཇུག་།འདུ་ཤེས་ མེད་པ་པ་ལས་འབྱུང་།།མིག་ལ་ལྟོས་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལྟོས། །ཆད་ནས་ཡང་འབྱུང་འཁོར་འཇུག་ལྡོག་།ཅེས་བྱ་བ་དང་། ལེན་དང་བཟོད་དང་གསལ་བ་དང་། །ས་བོན་དང་ནི་ལས་རྣམས་དང་། །ལུས་ཀྱིས་མྱོང་དང་སེམས་མེད་པའི། །སྙོམས་འཇུག་དེ་བཞིན་འཆི་མི་འཐད། །ཅེས་བྱ་ བའི་རིགས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་དེ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང་།མ་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་གང་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མིག་གི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་མ་མཐོང་ལ།བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་དེ་དག་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་ཨུ0f37པའི་ཕྱིར། བདག་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དགོངས་པའི་གཞིར་བ ཞག་ནས་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་བརྟགས་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་བདག་གི་ཁྱད་པར་གྲངས་མེད་པ་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་ པོ་དེ་དག་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མ་དཔྱད་པར་བདག་གོ་ཞེས་ངར་འཛིན་པ་ཀུན་ནས་སློང་ངོ་།།གཞན་དག་ནི་དུས་ལས་བྱུང་བ་དང་འཛིན་པ་པོས་སྤྲུལ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། འབྱིན་པ་པོ་དང་། དུས་དང་། གཙོ་བོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ དང་།རྣལ་འབྱོར་དང་། ཚད་མ་དང་། དག་པ་དང་། མ་དག་པ་དང་། ནང་གི་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། ཁྱབ་བདག་དང་། སྲོག་དང་། གང་ཟག་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་དང་། ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་། ཤེད་བུ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོ་བདག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཐར་པ་འདོད་པས་སྔོན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ བུའོ།

為您直譯這段藏文： 若說異熟是處轉依，何為轉依？是如法界顯現清凈，而非如某些人所說。以"滅定無想等持，從無想處而出生，如眼待緣起待因，斷已復生輪迴轉"之理，及"取與忍與明瞭性，種子以及諸業力，身受無心等持中，如是死亡不應理"之理，主張有阿賴耶識，並說其處轉依與未轉依即是異熟與非異熟，此說不合理。因為此識無論是與執取對境的眼識等同時，還是在昏迷等時彼等間斷時，皆不可見。故為遮遣常見斷見等見，將我與阿賴耶等立為法界之所依而如是宣說觀察。 如密主所言："無始輪迴以來，凡夫執著我執我所執，遍計無量我之差別。密主，彼等不觀察我之自性而起我執。其他諸人則計度為：從時而生、能取者所化、決定出生，如是遍主、出生者、時間、勝性、作者、非作者、瑜伽、量度、清凈、不凈、內我、士夫、遍主、命根、補特伽羅、識、阿賴耶、知者、見者、所取、能取、能知、所知、應知、意生、意子、所詮、能詮、不可詮。密主，如是等我之差別，是瑜伽師為求解脫而昔所觀察。"

།དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་སྲ་བ་དང་། གྲང་བ་དང་། རིག་ པ་དང་།བེ+ེམས་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པའོ། །དེ་མེད་པར་དོན་དམ་པར་རིགས་པའི་མཐུ་མི་ཐེག་པས་ན་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དེ་དག་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་གཞི་ཐ་དད་པ་སྲ་བ་དང་། ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར། རང་རང་གི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལོག་པ་ཙམ་དུ་གནས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནི་མི་བསམ་ པར་སྟོན་པ་བཞི་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དེ་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བཞི་ ཆར་གྱི་མཐར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡང་རྟོགས་པ་དེ་དག་བཞི་ཆར་ཡང་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་སྟོན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སམ་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ནས་ནི་མངོན་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

為您直譯這段藏文： 彼能了知世間與出世間二法無有差別皆無相，故說第三"無相"。相即諸法各自不共自性，如堅性、冷性、覺性、堅實等一切各自相。彼等勝義中不能承受理力故說為無，非如兔角，因為未經觀察時，如幻本性悅意，彼等各自相為現量所得故。 如是無相者，亦非如堅性、熱性等差別相異之所依，僅是離各自有相而住，不應作如是了知。因勝義是諸法共相，故說第四"無二相"。色空性與受等空性，彼等無二亦不可分，了知無別非各自差異，此為其義。 於四種了知之後皆說"一切法"者，表明彼等每一了知皆攝盡染凈諸法故。如是所說"一剎那相"亦表示四種了知皆于殊勝智慧一剎那中現證。 如是"現證菩提"中，sam表示圓滿義，因說"一切法"故。次說現證菩提，即現前通達之義。

།འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ལས་སམ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ལ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐུ་མཐར་ཐུག་པའི་རྟོགས་པ་འདི་སྐྱེ་བ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་སྣང་བ་དག་མི་འགལ་བར་ཡུལ་དུ་ བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ།འོ་ན་དེ་ནི་རྟོགས་གྱུར་པས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་ཕྱིར། །མི་མཁས་རྣམས་ཀྱང་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་འདི་འདྲ་ཅི་མི་རྟོགས། །མ་ཡིན་ཐོག་མེད་རྒྱུད་ལྕི་བར། །དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་དབང་ བྱས་པས།།དེ་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པ། །ཤེས་རབ་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་དཔོགས་ན་ཤེས་པར་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་གླེངས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པར་སྐྱེས་པ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུག་གིས་དཀྲུགས་པའི་བློ་ཅན་དག་གིས་མངོན་སུམ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འདྲ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དམིགས་པས་བློ་སྣང་བ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་མི་རྟོགས་པ་བཞིན ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་བརྩམས་ཏེ།འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཟུང་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གཟུང་མོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བློའི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་ པ་ཡིན་ཏེ།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་སོ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 如是說道：菩薩于多劫中，於世俗諸法亦無餘地如蓮花瓣般無雜染地了知自相及業或因等，於此熟習。復于彼等自性離戲法性中亦長時修習，當修習力至究竟時，生起此證悟，即於世俗諦與勝義諦二者同時作為智慧境，使彼此看似相違者不相違地成為所緣境，此乃境之自性如是安住故。 如雲："若已證悟彼，現見彼自性，何故諸愚者，不知諸法性？非也無始來，串習增上力，執著諸實法，是故諸有情，不能現量知。于彼遮增益，以慧所立因，推理而了知，瑜伽師現見。" 如是宣說：無始輪迴中生起，為執著實法之毒所擾亂心者，僅以現量了知亦不能通達諸相，如從一相續至一相續所緣之心顯現不能了知剎那性。 由此亦說明：諸法離增益相即是空性，因空性為增益相所障之體性，故凡夫雖執取法之自性亦不能決定。是故雖可執取，然不可安立名言，故如未執取，此非所緣之所知。 是故就心行而言，勝義諦離於世俗諦，以極喜地等入定智中不現世俗故。世俗諦亦離於勝義諦，以凡夫心中唯現世俗故。

།ཤེས་ རབ་དང་ཐབས་གཉི་ག་ལ་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་པ་དང་།ཐུབ་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་གྱིས་ནི་གཉི་ག་ལྟར་སྣང་བ་རྣམ་པར་བཏང་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་སྣང་བའི་ དབང་གིས་སྲིད་པ་དང་།ཞི་བ་གཉི་གར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གྲུབ་སྟེ། དོན་འདི་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ནི་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། ས་མི་གཡོ་བ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ས་བདུན་ཤེས་ རབ་ཐབས་ཀྱིས་རབ་སྦྱངས་ཤིང་།།ཤིན་ཏུ་ཚོགས་བསགས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བཏབ། །མི་ཡི་དམ་པས་བྱིན་རླབས་དགེ་བའི་རྩལ་ལྡན་ཞིང་། །ཡེ་ཤེས་མངོན་འདོད་མཁས་པ་བརྒྱད་པ་ཡོངས་སུ་གནོན། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཉེར་བསགས་སྙིང་རྗེ་བྱམས་ལྡན་ཞིང་། ། ཚད་མེད་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སོང་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་བློ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐོས་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ལྡན་པ། །མི་སྐྱེ་བ་ཡི་བཟོད་པ་ཕྲ་ཞིང་ཞི་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ། །སྔ་ནས་མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། །མ་བྱུང་འཇིག་པ་མེད་ཅིང་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་། །དངོས་པོ་སྐྱེ་འཇིག མེད་ཅིང་དེ་ཉིད་རྟོག་མེད་པ།།ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་དང་འདི་འདྲའི་བཟོད་ལྡན་སྤྲོས་པ་མེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པའི་ཟབ་སྤྱོད་ཞི་བའི་གནས་རབ་ཐོབ་པ་ཡིན། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པར་དཀའ། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བསལ།།དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཡིད་དང་སེམས་ནི་རྟོག་པ་མེད། །དགེ་སློང་འགོག་དང་ལྡན་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་མི་འཐོབ། །རྨི་ལམ་ཆུས་ཁྱེར་གཉིད་སད་བཞིན་དུ་རྩོལ་དང་བྲལ། །ཚངས་པའི་གནས་ཀྱི་འདོད་པ་ཇི་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མེད། །སྔོན་ གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བདེ་གཤེགས་བསྐུལ་བ་མཛད།།འདི་ནི་བདེ་གཤེགས་དབང་བསྐུར་བཟོད་པ་དམ་པ་སྟེ། །ངེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་སྤངས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྣམས། །དེ་དག་ཁྱོད་ལ་མེད་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས། །ཅི་ཕན་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འབར་བ་ཀུན་ཞི་ཡང་། ། འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་མེས་ཚིག་དེ་དག་མི་ལྟ་འམ། །སེམས་ཅན་ཕྱིར་སྤྱད་པ་ཡི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་སོམས། །འགྲོ་བ་མཐར་གྱུར་ཡེ་ཤེས་དོན་ཞུགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་མི་རྟོག་རྟག་ཏུ་འདུག་།ས་འདི་རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཀུན་གྱིས་ཏེ། །འདིས་ནི་འཇིག རྟེན་དག་ཏུ་སྟོབས་བཅུ་མི་བརྗོད་དོ།

為您直譯這段藏文： 具足修習般若與方便二者的大菩薩安住于菩提心要，以諸調御者廣大智慧光明，舍離二種顯現，由二諦不可分離顯現之力，成就不住生死涅槃之解脫。 為此義，《聖十地經》中關於不動地菩薩真實勸請云： "七地般若方便善清凈，廣大積聚願力善安立， 人中尊者加持具善巧，求證智慧超越第八地。 福慧圓滿具悲與慈心，無量心隨行如空智慧， 大仙聞法具證悟力量，獲得無生忍細寂靜性。 本來不生不起無相性，無有生滅亦無流轉相， 諸法無生滅真如離分別，意識心行寂滅如虛空。 如是具忍離戲論，智者深行得寂處， 羅漢緣覺眾難知，遠離種種相執著。 如是安住心意離分別，如比丘入滅定無妄念， 如夢被水沖醒離功用，如梵天欲亦無有實性。 往昔加持善逝作勸請，此乃善逝灌頂勝忍性， 我等智力舍佛法諸相，汝今未得當精進修習。 何益汝之煩惱火息滅，豈不見世間煩惱火燃燒？ 為諸有情行昔愿當憶，智入究竟眾生智慧力， 法性真如無分別常住，此地佛聲聞緣覺皆證得， 此地不於世間說十力。"

།གཞན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་དུས་གསུམ་ཚད་ཀྱིས་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་མཚུངས་མེད་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ། །ཡེ་ཤེས་སྒོ་མོ་རྣམ་མང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་མཛད། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་ཕ་རོལ་མཐའ་ཡས་ཞུགས་མཛད་པ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ ཆར་མི་འགྲོ།།ཁྱུ་མཆོག་འདི་དག་ཡེ་ཤེས་ས་མཆོག་འདི་ཐོབ་ནས། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྒྱས་འགེངས་པ། །ཡེ་ཤེས་ཤུགས་དང་ལྡན་ཞིང་མངོན་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་པས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེར་ཕྱིན་གྲུ་ཆེན་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་བཞིན། །ཆེད་དུ་བསྐྱོད་སེམས་བྲལ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ ལས་ལ་གནས།།ཞིང་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་གནས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད། །ཁམས་རྣམས་བཞི་པོ་ཁ་དོག་ཐ་དད་ཡངས་པ་དང་། །ཕྲ་ཞིང་ཆེ་དང་རྣམ་པར་ཆེ་ལ་ཡང་དག་འཇུག་།སྟོང་གསུམ་ཤིན་ཏུ་རྡུལ་ཕྲ་ཀུན་ལ་འཇུག་བྱེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་འདོད་ཅིང་།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འདོད་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་བྱ།།དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། དོན་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་ དམ་པའི་བདེན་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཆེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཛད་ཀྱི།བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་ཅིང་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་གང་དུ་ཡང་རྟག་ཏུ་མེད་མོད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུ་རླབས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རི་མོར་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་ རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་གསལ་བར་གྱུར་པས་བཞུགས་པར་ངེས་སོ།

為您直譯這段藏文： 其他廣大智慧以三時量宣說，如是彼為天人無等供養者，成就眾多智慧門，趣入佛法無邊彼岸。 彼之往昔菩提行不及，此等牛王獲得此勝智地已，於一剎那遍滿諸方所，具智慧力獲最勝神通，如大海中大船為風吹。 離功用心住于智慧業，顯現諸剎安住及行持，四大種界色相各廣大，細大極大悉皆能趣入，能入三千微塵一切中。 如是等等所說。因此，對於佛地普賢智慧有顯現而不欲求，僅欲求無分別智慧者，如同瑜伽行中說無相者所言："無分別智慧行中，由無一切義顯現，應知義亦不存在，無彼故無諸分別。"又云："若義成立為實義，則無分別智不存，以彼不存故，不應得佛果。"無有差別。 因此，如來們並非以大悲專門現證勝義諦寂滅，而是安住於二諦不可分離，且離外境與識二者，如同法界力現為種種相貌之繪畫般，明顯顯現一切相。

།གང་ཡང་། ས་ལ་གཟུགས་རྣམས་ཡོད་པ་དང་། །ལྷ་ཡུལ་གནས་པའི་ཁྱིམ་རྣམས་ནི། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་སྣང་བ། །དེ་དག་ཀུན་གཞི་སྣང་བ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་ལག་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་ཁ་མིག་མགོ་བོ་ཡང་། ། ཅིག་ཅར་རམ་ནི་རིམ་གྱིས་ནི། །ས་རྣམས་ཁྱབ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །བྱིས་པ་རྣམ་པར་མྱོས་བྱེད་དེ། །རང་གི་སྙིང་ལ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་གཉིས་ཚུལ་དུ། །ལུས་ཀུན་བཀང་སྟེ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་ཀུན་གཞི་ཞེས་བརྡར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་བཏགས་ཏེ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི།སྟོང་མིན་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཐོ་བས་རྫ་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །དངོས་པོ་གང་ལ་གཞོམ་བྱ་བའི། །དངོས་པོ་དངོས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་སྟེ་སྟོང་པའི་དངོས་ཡོད་ ན།།འཇིག་བྱེད་མ་ཡིན་གཞིག་པར་འགྱུར། །གཞིག་བྱ་གཞིག་པར་བྱེད་པ་དག་།དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དང་པོ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པ་ཉིད་ དུ་བསྒྲུབ་པར་མཛད་ནས།དེ་ནས་ཡང་སླར། དེ་ནི་ཇི་བཞིན་དེར་ནི་སྣང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་དེ་བཞིན་མིན། །རྣམ་ཤེས་བདག་མིན་ཚུལ་ཡིན་པས། །རྣམ་ཤེས་མིན་པའི་གཞི་གཞན་སྣང་། །དཔེར་ན་ཁབ་ལེན་མཐོང་བ་ན། །ལྕགས་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འགུལ། །འདི་ལ་སེམས་པ་ཡོད་མིན་ན། ། སེམས་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས། །སེམས་མེད་སེམས་དང་བཅས་པ་བཞིན། །འགྲོ་དང་འོང་བས་རྣམ་གཡོ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ལེན། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཐ་མ་ལས། །ངེས་པར་རླབས་ནི་རྣམ་པར་གཡོ། །དེ་བཞིན ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས།།ལུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཡོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་ཅིང་། དཔེར་ན་བུ་རམ་མངར་བ་དང་། །མེ་ནི་ཚ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ སྣང་བ་དང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་ཏོ།།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་དེ་དག་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་གཅིག་མི་སྣང་བས་ན་ཕན་ཚུན་བཟློག་པའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་མོས་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་སྔར། དེར་སྣང་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པར་གསལ་པོར་བསྟན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་ ཞེས་བསྟན་པས་སོ།

為您直譯這段藏文： 又如所說："地上諸色相，天界所住宅，種種諸顯現，皆是藏識現。藏識遍及手，遍及口眼頭，或同時漸次，遍滿諸地住。令諸愚者醉，住于自心中，于彼二相中，充滿遍身住。" 此後又說明：所謂"藏識"之假名，乃是為愚者以此名稱說示法界。如說："無有不空法，如以錘擊瓶，于諸所破法，實無所破物。若有空實物，非壞成能壞，所壞與能壞，彼為分別執。" 聖龍樹尊亦先破除我見與外境見，成立所知唯是內在，復又說道："彼如是顯現，如現非如是，識非自性故，顯現非識基。譬如見磁石，鐵則速動搖，此無有思維，現似有心識。如是阿賴耶，無心似有心，來去皆動搖，恒取三有中。譬如大海底，必定波動搖，如是阿賴耶，依身而動搖。" 又說："譬如糖甜性，火為熱自性，如是一切法，同一空自性。"由此說明種種法界即是顯現與二諦不可分離。 于極喜地等中，現前一者則一者不現，故住于互相違背之體性中，后得智慧僅作不可分離之勝解，如前所說："于彼所現色等中，決定執為佛性"中已明顯說示。如論師所說："住于般若波羅蜜多者，於法界體性之色等中決定執為如來性。"

།ལུགས་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་གཅིག་པོ་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཆར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྡུ་བ་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྨོས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི།དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་དམིགས་པས་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་དམིགས་པར་ནུས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གོམས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་འཛིན་པ་ལས་གོ་བཟློག་པའི་ངོ་བོས་ནི་མང་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཟོ་བའི་དུམ་བུའི་དཔེས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མང་པོ་སྡུད་ནུས་པས་ན། སྦྱིན པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་འཕེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་།འཕགས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་དུ་བཏོན་པའི་དབང་གིས་ཏེ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། །བཟང་པོ་སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཞོལ་བ་ཡིས། །བློ་ གྲོས་གཡོ་བ་མེད་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུ་ནི་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་པས་ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་གིས་དུ་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ།།སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་སྐབས་བརྒྱད་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་རྣམས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་ གཞུང་གཞན་དུ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པས་དེ་ལྟར་བཞེད་མོད་ཀྱི།འདི་ནི་མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི། །གདམས་ངག་གཙོ་བོར་མཛད་པས་ན། །དེ་ཡི་བཞེད་པ་བཀོད་པའོ།

為您直譯這段藏文： 此"法界自性"等一語，應當應用於全部四種相。所謂"佈施等智慧"，雖是說明漸次證悟攝集證悟次第，然其中從佈施等十三種任一剎那所緣，能於一剎那緣取已說及將說之一切義。為顯示其因由，故說"離於諸法各別執取"，因為修習一性之故。是故，不僅以違背各別執取之體性而攝多為一，且如陶輪之喻，一亦能攝多，故佈施等一一亦能攝佈施等乃至八十隨好之相法，如是配釋文句。 "由昔願力所引"者，即常時發願"愿以一剎那相應般若通達一切法"及聖普賢行愿等之力。故聖龍樹說："菩薩戒律及，如是普賢行，趣向菩提心，令慧無動搖。" 法界力者，由一切皆是其自性，無有一異性故，實際上亦非一攝多，有何稀奇？余語易解，故不分別。 第七品釋論已竟。 如是圓滿七品因位后，今為顯示第八品果位自性，故說"於一剎那現證菩提之第二剎那"等。 "為四種"者，即自性、法、受用圓滿、化現諸身。有謂論師於他論中說三身故如是許，然此主要依據親教師毗盧遮那之教授，故述其意趣。

།ཞེས་ཟེར་ཏེ། འོག་ནས་སྐུའི་གྲངས་ངེས་པར་ཐ་དད་པ་བསྟན་པའི་ལུགས་གང་ཡང་སུན་མ་ ཕྱུང་བས་ན།དེ་ལྟར་ངེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་། ཉེས་པ་མེད་པར་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་དང་པོའམ། ཡང་ན་མཆོག་གི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ། སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆེ་བའི་ བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྐུ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་ ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།།ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་དང་། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཏོ།།དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དེའི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བློས་ཐ་དད་པར་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལ་འདིར་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འདོད་དེ།དེས་ན་རང་བཞིན་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལས་ གཞན་མ་ཡིན་པ་བློས་མཚོན་པར་བྱ་བ་དང་།མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པའོ། །བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ ཡིན་གྱི་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བསྟན་ཏེ།གསུམ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་འཐོབ་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་སེམས་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དང་ དབྱེར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 如是說。由於下文所示身數決定差別之理皆未破除，故實無如是決定。顯然論師雖立幾身皆無過失。 "第一"者，或為數之第一，或為最勝義之事，如前于自性般若波羅蜜多之殊勝體性所示品中所說之理。 "自性身"者，此既是自性亦是身，故為自性身，此為同依釋。其中自性者，乃諸殊勝有法之殊勝法性，此處稱為自性。殊勝有法者，即佛地普賢念住等。彼等之殊勝法性者，即勝義諦，于彼連心行亦無，何況文字，故前已說："如是清凈、非清凈真如，非由有法而安立，他者亦不能稍作安立，有法與其法性亦不可說一異。" "彼等自性"之解釋即"彼等自性即體性"。"具相"之解釋即"此無生性"。相者，謂于彼自性非異法之某種差別，由慧分別執取之體性，此中非異法之相即許為無生性。故自性與其相無生性，除此之外，僅是慧所標識與能標識之假立。 "以無造作義"者，自性、俱生、無造作是異名。故說"諸法以法性故如是，非由誰造"，此第三當視為因。"以出世間道得"者，謂初地等三摩呬多智無心行即是得彼，因與彼無別故。

།དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡང་དེའི་འཕེན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ།།དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོར་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ།།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐོབ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བཞག་སྟེ། ནད་མེད་པ་ཐོབ་པ་ ལྟ་བུའི་དཔེས་སོ།།ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ངེས་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་ནུས་པས་སོ། །འདི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ ཡིན་པར་ཟད་དོ།།ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་མཁྱེན་པ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ད་ལྟར་བས་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང་དེ་ཡང་ད་ལྟར་བའི་མངོན་སུམ་ལས་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པར་འབྲེལ་པ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།འབྲས་བུ་རྣམས་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་རིགས་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།གཞན་དག་ནི་འདི་ནི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་མི་འདོད་དེ། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མར་འདུས་པའི་ཕྱིར་ལུང་འབའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཚེགས་ མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁ་ཅིག་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐ་སྙད་ལ་བསྟན་པ་ནི་འདིར་མི་བཟུང་ངོ་། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་མཐུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ།

為您直譯這段藏文： 其後得亦未離彼之牽引故稱為得。說以出世間道得者，謂由如幻識了知一切法而得，識即聞思修諸慧。彼雖勝義無，然不捨世俗作用，故說"如幻"。一切法即法界，如說："除法界之外，如是無有法。"得者如前。 又得法身者，如說："如水界、黃金及虛空，許清凈如彼等清凈。"由離障門而立定得，如得無病之喻。 有法無分別智由后得智安立為得，此唯如是安立，不能異此。此即是成立為瑜伽現量之理。 有法世俗智等由自證現量安立。彼亦由比量及現在安立，彼亦由現在現量得關聯。彼等次第關聯，因諸因具作用之理故，諸果具觀待之理故。于彼等體性生疑由法性理遣除。故於佛地決定之理，應以四理成立而住。 他人謂此由教證成，不應由理路成立，彼等亦善說。有謂不許彼，因教攝於比量量故，云何唯由教輕易趣入。 "真實世俗"者，即是出世間智之後得顯現，不取如某些論典中凡夫共同言說所示。"顯現"者，唯是顯現，非彼等有實成就力。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གཞག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་ དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན།གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པའི་སྦུངས་མི་བཟོད་པས་ན་དེ་ལྟར་ག་ལ་ཞིག་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ལས་ལུས་དང་ངག་གི་བཀོད་པ་སེམས་ཅན་དང་ སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའོ།།གདུལ་བྱ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྟེ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ པ་ཕན་ཚུན་དུ་སྣང་ངོ་།།དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་པོ་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྱུར་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གཉིས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་དག་ལ་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་སྟེ།དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའོ། །གདུལ་བྱ་གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་དེར་སྣང་ངོ་། །གཞན་དག་ནི་ས་བརྒྱད་ པ་ནས་བཟུང་སྟེ།དེ་སྣང་བར་སྨྲ་ལ། ཡང་གཞན་དག་ནི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་ཆེར་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཆ་ལུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རིགས་ཅན་དེ་དག་འབའ་ཞིག་ལ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་ པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པའི་མདོ་ལས།དེའི་འཁོར་དུ་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་མི་འམ་ཅི་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ་ཞེས་མཐོང་བ་བརྩན་པར་བྱས་པའོ། །གདུལ་ བྱ་དམན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དག་གི་ཡུལ་དུ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ངེས་པ་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡང་མ་ཞུགས་པ་དག་ལའོ། །དེ་ཡང་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྟག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ མཐོང་བ་དང་ཞེས་བསྟན་པས་སོ།།དྲོད་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལན་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་ནི་མི་དགག་གོ།

為您直譯這段藏文： 何以故？言"勝義法性體"者，世俗無實事安立，如前所示之理。若實事者具理而能作用之自性，諸世俗法不能耐理檢驗，豈能如是？是故佛地普賢離盡一切迷惑垢染，所現身語建立，無論有情非情所攝幾許顯現，勝義中即是法性體性，隨諸所化各各意樂而分別顯現。 所化者何？諸佛為第一，于彼等則法身第二互相顯現。第一勝義身非是如來一切種智之境，因彼不成任何境之自性故。法身第二于彼等智慧廣大顯現中任運顯現，于彼亦不生差別分別。 第二所化者是諸菩薩，于彼等顯現圓滿受用身，唯於十地菩薩顯現為彼。有謂自八地始顯現彼，又有謂由願力及廣積福德力故，雖於一切顯現，然唯于聲聞緣覺形相執著種性者不顯現。故謂如《大乘信修經》說："于其眷屬中示現天龍夜叉緊那羅等。"此不應理，彼等乃于化身見為受用身耳。 下劣所化者，謂聲聞等，于彼等境中唯顯化身。"等"者，謂不定者，未入任何果位者。彼亦得暖位時常見化身，如說"見佛等"。雖未得暖等，亦不遮偶爾見彼。

།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བར་མོས་པར་བྱེད་དེ། དེར་སྣང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་ རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་།།ཞེས་བསྟན་པས་སོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེའོ། །ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འགལ་བར་སྣང་བ་ཇི་ སྙེད་ཅིག་འགལ་བ་ལྟ་བུར་གནས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སུན་དབྱུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས།གང་དུ་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་གཅིག་གིས་གཅིག་སུན་དབྱུང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །རང་གི་རྟོག་པས་གཉི་ག་ལས་ འགལ་བར་མི་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་འདིར་བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའོ། ། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཆེན་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་མི་འགྱུར་ཞི་ལ་མི་མཉམ་མཉམ་པའི་ཁྱབ་པ་ཅན་དེ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོ་རང་རིག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ་མེད་གང་ཡིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བསྟོད་པ་མཛད་དེ། གཞན་ལས་ཀྱང་འདིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ཅེ་ན།གསང་བ་པའི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན། སྲོག་ཀྱང་མ་ཡིན། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན། ཚོར་བ་པོ་ཡང་མ་ཡིན། གཟུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་རྣམས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དེ་འདི་ལ་ནི་དོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཐམས ཅད་མཁྱེན་པ་གནས་མེད་འདི།།འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་དང་ནང་། །ཐམས་ཅད་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་གཞག་པའི་ཚེ་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནི་འདི་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 于極喜地等，從見一切有法而信解見自性身，如說："于彼所現色等，決定執為佛性。"言"無差別"者，就自性而言。言"安立差別"者，依其力用差別而顯現差別。是故，凡夫所見諸多相違，雖似相違而實無違，因法界不可思議故不能破斥，故於任何處二諦相違亦不應以一破一。不應以自分別於二者生違。 是故，此中凡夫位時，未清凈法界于種種分別中無而顯現，于佛地普賢則是清凈真如顯現種種。如是就自性身而言，聖龍樹說： "非一非多，利自利他圓滿大德所依基， 無實非有，如空一味難知之自性， 無戲無變寂靜無等平等遍， 自證諸佛法身無比者我禮敬。" 復於他處示此相，密主問："法界無分別如何成辦一切所需？"密主，譬如虛空界非有情、非命者、非力生、非作者、非受者、非所取、非能取，雖離一切分別妄分別，然一切有情界無餘皆行來去等一切事，於此無疑。如說： "如是無分別， 一切智無住， 有情內與外， 一切皆決定。" 言"法身"者，立四身時，有法之身名為法身，非前所說自性之有法故。

།གང་ གི་ཚེ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བསྡུས་པ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ།ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པར་བཞག་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མར་གནས་པར་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཟག་པ་མེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།ཟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བྱ་བར་ཡང་མཐོང་སྟེ། ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་འདིར་བཟུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཆེད་དུ་མ་སྤངས་པ་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཚུལ་ལྟ་བུར་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཅུང་ ཟད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཟད་པར་བྱས་པས་སོ།།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བྱ་བར་མཐོང་སྟེ། ཟག་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ནི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་འདི་གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་སྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་རྟོག་ པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་ན་ཟག་པ་མེད་པའོ།།ཡང་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དུ་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པས་བདེན་པར་འཛིན་པ་སྤང་བ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་མཛད་པས་སྣང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངའ་ཡང་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ།དོན་འདི་ཉིད་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ནི་དོན་མཛད་ཐབས། །རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ན། །དེ་ཡིས་ཀུན་མཁྱེན་རྩོམ་པ་ནི། །དེ་དོན་ཡིན་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བསྟན་ཅིང་ཡང་། བདེན་པར་འཛིན་པའི་ དབང་གིས་སྐྱོན།།ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ། །དགྲ་རྣམས་རང་བྱུང་དེ་ལོག་ན། །དེ་རྣམས་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཉིད་བཅོམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱའི། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གནས་ པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ།དོན་འདི་ལས་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འཆིང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྐུ་རིང་བསྲེལ་དུ་བཤིག་པ་ན་མི་དགྱེས་པ་ མི་མངའ་བ་དང་།ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་དང་། ཐུགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་མི་རྒྱུ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་མཛད་དོ།

為您直譯這段藏文： 當說三身時，則攝為法性身之假名，因法性不能安立為異於有法故。無戲論智慧之體性即如前所說。為顯示彼無戲論亦安住多相，故說"念住等體性"。"等"字指四無量等一百四十四佛法。 若問：若有如是諸相，云何名為無戲論智慧？故說"無漏"。"漏"于某些場合指煩惱，如"漏盡"。此處亦取此義，謂十地菩薩相續中尚有少許未特意斷除、如隨眠般的煩惱，于佛地則已盡。某些場合"漏"指分別，如說"由漏力故生彼煩惱"。此處主要取后義，雖有如是諸相，然于彼無分別而任運趣入，故為無漏。 或者，于多無數劫中，以勝義執著諸法而修習斷除實執，故遍知諸現為如幻，雖有如幻分別亦無過失。即依此義而說："為作有情利益方便，具分別智慧，以彼起遍智，為彼義無過。"又說："由實執力過，貪嗔等，自生諸敵，彼若轉，彼等何從生？" 是故，應唯一精進于摧破自分別實執，不應極為畏懼如幻等言說，依此義趣，《聖楞伽經》說："繫縛因非境。" 以諸念住，次第作用為：身碎舍利亦無不悅，不為一切受奪，不行於心境，不離一切法平等性之體性。

།ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་མི་ཉམས་པ་དང་། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་གིས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོངས་སུ་མི་གོས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་གདུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒོལ་བ་ཚར་གཅད་པ་དང་གཞན་འདུན་པར་མཛད་དོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བ རྣམས་ལ་བཞེད་པ་བཞིན་སྦྱོར་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ།།སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་བརྫི་བར་མི་ནུས་པར་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མཛད་པ་ལ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་གཞན་དུ་ཐབས་ཀྱིས་གྲོགས་བཙལ་བ་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་ཅིང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་མཛད་དོ།།འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པས་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་ དུ་འཕུར་ལ་སོགས་པའི་སློབ་མའི་རིམ་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དོ།།འདི་དག་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལས་བརྗོད་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་སོ་སོའི་ལས་རེ་རེར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ ཏེ།རྒྱས་པར་ནི་འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ལ་ཞུགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སྤོང་ངོ་། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་ལ་ ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའོ།།རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་། གསུམ་པས་ནི་སྡུག་པར་སྤྲུལ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་དེ། ལྷག་མ་བཞིས་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་སོ། །ཐ་མས་ ནི་མོས་པའི་དབང་གིས་འཕགས་པའི་གནས་པ་དམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པས་གནས་སོ།།མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དང་པོ་བཞིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པས་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ལ་བརྟེན་པས་ལྷ་རྣམས་འདུལ་བ་ དང་།བཙུན་མོའི་འཁོར་བསྟེན་ཀྱང་འདོད་པའི་བདེ་བས་མ་གོས་པར་སྟོན་ཅིང་འབྲས་སཱ་ལུའི་ཆན་དང་སྨན་མར་དགེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཡང་། ཁམ་གྱི་ཟས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ། །ལྷག་མ་བཞིས་ནི་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས་སྐལ་བ་མཉམ་ཞིང་ རིས་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུལ་ཏེ།དེ་ནས་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་དག་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ལག་ན་ཐོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

為您直譯這段藏文： 以諸正斷，作用為不退失諸善法，及其違品不染自相續。以諸神足，則降伏外道首領等論敵並令他人信服。以諸根，則于諸善法隨欲加行無礙。以諸力，則于加行善法及內正安住等，任何障礙法皆不能摧。 以諸覺支，則于現證菩提，自相續不待他求方便助伴，而得自生智慧。以八聖道支，則依不共道，非如幻術師子遠飛等學徒次第而證菩提，而須依自宗善道之作用。此等略說即是菩提分法之業用，廣說則各各業用隨宜配合，詳細當從《聖方廣經》了知。 以諸無量，則入悲憫眾生而圓滿福德資糧，並斷違品，于成熟眾生不生厭倦。于諸解脫中，前二成就化現事業，第三則現為可愛而不生煩惱，餘四于寂靜解脫無著，最後則依勝解力而住于聖者最勝寂靜住處。 以諸次第定，前四則于欲界諸樂無著，依瞻部樹蔭調伏諸天，雖近侍後宮而示不染欲樂，雖食精米飯及良藥酥等，亦示于段食無貪。餘四則以同分同類方式調伏無色界天子，如"爾時無色界天子手持種種花"等，如彼彼廣大經中所說。

།ཐ་མས་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཏེ།དེ་དག་ནི་ཞག་བདུན་དུ་ཡང་གནས་པའི་མཐུ་མེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞེད་ན་བསྐལ་པའི་བར་དུ་འང་དེ་ལ་གནས་པས་སོ། །ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཟད་པ་རྒྱས་པར་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་ པར་མཛད་དོ།།ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་དབང་སྒྱུར་བར་མཛད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ནི་བཀའ་ལུང་གཟུང་བར་བྱ་བར་མཛད་དོ། ། སྨོན་གནས་མཁྱེན་པས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལུང་སྟོན་པས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དེས་འཇིག་རྟེན་ན་མང་པོས་བཀུར་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས པའི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པར་བྱ་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་འདུན་པར་མཛད་དོ།།ངག་གི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུན་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པས་ཀྱང་འདུན་པར་མཛད་དོ། །བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མཁྱེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་འདོམས་པ་སྟེ།དེས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ སེམས་ཚིམ་པར་མཛད་དེ།ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཀུན་མངོན་པར་མཁྱེན། །དོན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས། །སྐད་ཀུན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མཁྱེན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་དག་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་བསམས་བཞིན་དུ་ འཛིན་ཅིང་བཞེད་པར་གྱུར་ན་བསྐལ་པ་མང་པོར་བཞུགས་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་བཞེད་ན་དེ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་ངོ་། །ཡང་ཆོས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ།།དབང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་གཞན་ལས་སོ་སོར་རིག་པར་མཛད་དོ། །དབང་པོ་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་ནི་ བཟོད་པའི་འབྲས་བུའོ།།དེའི་འོག་མ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་གཉིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 最後則顯示較聲聞聖者滅盡定為殊勝，因為彼等無力安住七日，而世尊若欲則可住于其中乃至劫際。以諸遍處處，則為廣大滅盡而成就解脫所緣。以諸勝處，則為降伏異所緣解，於三解脫自在所緣。 以無煩惱，則作受持教敕。以愿智，則以宣說過去、未來、現在諸事而利益他人，以此因緣於世間為眾所尊敬。以諸神通，則于了知自他相續所攝所知無礙，且以身業示現令信服，以語業亦令信服，以意遍說亦令信服，以開示令諸有情滿足。了知諸有情行為往來后，如實教導諸有情出離，由此亦令所化速得解脫。 以諸無礙解，則以無礙種種說法令所化有情心滿，如說："遍知一切法句，善巧一切義理，了知辨別諸語，具足一切方分清凈。"以諸清凈，則于諸有中隨意受生，若欲則住多劫，如《聖大悲白蓮經》中所說。又若欲則舍壽行。又於法自在、于定自在而善持正法。 以諸力，則顯示諸波羅蜜圓滿果德之殊勝較他殊異。三力是佈施果，其下二是持戒果，其下是忍辱果，其下是精進果，其下是禪定果，其下二是智慧果。

།སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་། རང་གིས་བྱས་པ་མ་ ཡིན་པ་དང་།ཆད་པར་སྨྲ་བ་བསལ་ནས་ཡང་དག་པར་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། བསྟན་པ་བཞག་པའི་སྣོད་དང་། བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཚོགས་དང་། འོས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་ནས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་ཏེ།བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚར་གཅོད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞུ་བ་ཞུས་པ་ཡང་ལུང་སྟོན་ཏོ། །མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བདག་ཡང་དག་པའི་སྟོན་པ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ ཅན་གཞན་རྒོལ་བ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་མཛད་དོ།།བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་རྟག་ཏུ་གདམས་པར་མཛད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བར་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བསྙེལ་ བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡལ་བར་མི་འདོར་ཏེ།རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་ཆེན་པོའི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལ་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་ བཅོམ་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་མི་སྟོན་ཏོ།།ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ལྟར་བཤད་ན་མདོའི་དོན་དང་ཡང་མཐུན་ལ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐུ་ དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་།རྙེད་པ་དང་། གཤེགས་པ་དང་། བཞུགས་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ ཡུན་རིང་དུ་འཇོག་སྟེ།དེས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མཛད་དོ།

為您直譯這段藏文： 以諸力則遣除無因論、非理因論、非自作論及斷滅論，而示現真實增上之道。完全了知諸有情心行、安立教法之器、意樂、隨眠、所緣、資糧、堪能及出離后，如實顯示決定善妙之道，並降伏一切魔眾。對一切請問亦作授記。 以諸無畏，則于眷屬中建立自為真實導師，並降伏諸外道論敵。以諸不護，則常時教誡聲聞眾，並隨後開示。以諸念住，則無有煩惱而攝受眷屬。以無忘失法性，則不捨棄佛陀事業，如說："大海鯨魚處，時浪或有盡，于所化子等，佛時無有盡。" 以永斷習氣，則以無煩惱故不示現似煩惱行。以大悲，則任運恒時以智慧光明觀察世間，乃至一剎那亦不離觀察。其他論師說：此是無忘失法性，日三次夜三次恒時觀察是大悲，如是解釋則與經義相順，亦善引《經莊嚴論頌》。 以諸佛不共法，則以身語意事業清凈、受用、行走、安住，亦勝伏一切聲聞緣覺。以一切種智，則斷除一切有情疑惑並久住法理，由此令未成熟有情令其成熟，已成熟者令其解脫。

།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ ཏན་དང་།རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་སྟེ། སྔར་དགེ་སློང་དག་ང་ལན་སྟོང་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པས་ སོ།།དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང་། ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་དད་པ་དག་ཉན་ཐོས་སུ་ལུང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ།།དེ་དག་ནི་ཆོས་དེ་དག་གི་ཕྲིན་ལས་སོ་སོ་བའོ། །ཆོས་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་མདོའི་ཚིག་གིས་གོ་བར་ནུས་ཏེ། ཆུང་ཟད་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དང་པོ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་རྩོམ་པར་ བྱེད་ཅིང་།དེ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་གཙོ་བོ་རྣམ་ པར་ཐར་པ་བརྒྱད་སྨོས་པས་ལྷག་མ་རྣམས་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དབང་རྣམ་པ་བཅུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བསྐལ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཚེའི་ཚད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཚེ་ལ་དབང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲངས་མེད་པ་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པར་འཇོག་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ གྱིས་སེམས་ལ་དབང་བ་དང་།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དུ་མས་བརྒྱན་པར་བྱིན་གྱི་རླབས་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་དང་། དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ལས་ལ་དབང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་བར་བལྟ་བས་མོས་པ་ལ་དབང་བ་དང་། དུས་དང་ཞིང་གང་དུ་འདོད་པར་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བས་སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་སུ་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་སྒོ་སྣང་བ་མཐའ་དང་དབུང་མེད་པར་ཡང་དག་པར་སྟོན་པས་ཆོས་ལ་དབང་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་བསྙེངས་པ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཏུ་གོ་བར་ཡོངས་སུ་སྟོན་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའོ་ཞེས་འཕགས་ པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་འདིར་བཀོད་པའོ།

為您直譯這段藏文： 所謂"道智等如前所說"，是指前述聲聞見道功德及諸獨覺無聲說法等功德，亦具足於佛陀相續中。如前所說："諸比丘，我曾千次以聲聞涅槃而般涅槃"等道理。此等攝於佛陀相續時，應說為法身智慧之相。其義為：彼等作業亦于無佛出世時令所化成熟，以對下乘具信者授記為聲聞等方便，令入大乘等，隨應配釋。彼等是彼等諸法各別事業。 彼等諸法自性，可由經文了知：以諸解脫首先開始凈化心意，其後以諸勝處善加修習，隨後以諸遍處了知圓滿。正因如此，前述相品中說菩薩道以八解脫為主，應知攝余。 就十種自在而言，以加持無數劫壽量為壽自在；安住無量三摩地決定觀察，以智慧趣入方式為心自在；於一切世界示現加持種種莊嚴為受用自在；如其時節加持業之異熟為業自在；於一切世界示現受生為生自在；見一切世界充滿佛陀為勝解自在；隨欲何時何處現證菩提為愿自在；示現一切神變幻化為神通自在；無邊無盡宣說法門為法自在；剎那剎那圓滿顯示如來十力無畏為智自在。此等是引述《華嚴經》所說。

།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་པོ་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་གཉིས་སུ་མི་དབྱེའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་ལ་སོགས་ པའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།གཞན་དག་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡང་བསྡུས་ནས་བཟླས་པ་སྟེ། མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བཞེད་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་བསྟན་པ་གསུམ་པ་འདི་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་སེམས་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་ཡོད་ན་ནི་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསམས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་གསུམ་དུ་འཇོག་ཅིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པར་བརྗོད་ཀྱི།མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྐུ་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་གཞག་ཅེས་འདོད་པའོ།

為您直譯這段藏文： 所謂"稱說法身"這一第一種主張，是阿阇黎耶謝月等成就者的宗義，表明自性身與法身二者為一，不應分二。 "其他諸師則入于偈頌"這一說法，是將前述阿阇黎自身所說之義攝要重述，此為親教師正遍知的觀點。 其他諸師說，此第三種說法"依彼等之見"等，是作如是思維：若如是自性身與法身為法與有法，彼等無別，則因完全離戲論之體性，心與心所轉依之智慧，無二取顯現如幻之體性利益眾生諸事業將不復存在。若彼等存在，則自性身將不復存在，因此自性身不可言說。基於此種思維，安立智慧身、圓滿受用身與化身三身，且說彼等一切勝義中無生，既然無生，如何能安立為一身？如是主張。

།ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐུ་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་བཞི་པ་འདི་ནི་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ཏུ་འདོད་པས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྟར་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་སྔོན་ གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ།བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་དེའི་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྐུལ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྣང་བས་ན།དངོས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་སྐུ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་ན། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། རྒྱལ་བས་ཆོས་ཉིད་ལུས་མེད་རབ་ཞི་བ། །གཉིས་མེད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གཟུགས་སྐུ་བཟང་པོ་ མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡིས།།འགྲོ་བ་མ་ལུས་བཀང་ཞིང་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་སྐུ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་འབྱུང་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་དེའི་རིགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ།གལ་ཏེ་སྐུ་བཞི་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ནང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་འོག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྨོས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ ཡང་དག་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་བཞི་ནི་ཕྲིན་ལས་དང་བཞི་ཞེས་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་བཞི་པ་འདི་ནི་སྔར་སྐུ་བཞིར་འདོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་བཏབ་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ནི། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་ངོར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་དང་མཛད་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐུ་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ།

為您直譯這段藏文： 有些人說"唯有三身"，這第四種主張認為身唯有三種，即自性身、圓滿受用身和化身。他們認為法身是自性身的異名。因此，佛陀對普賢說，如法界般本性光明的智慧僅此而已，以往昔願力對所化眾生顯現具足"菩提分、無量"等功德，其自性並非如是。因此，其受用圓滿身之顯現以及化現，也是以其往昔願力之力而顯現，實際上大牟尼僅有一身而已。故《聖出世間品》中說："佛證無身法性極寂靜，通達無二無自性，以妙色身具相好，遍滿無餘眾生示。"他們主張以此方式為凡夫而將此一身示現為三身。 "于偈頌中'自性'之聲后不出現'法身'之聲"這句話是顯示其理由，若是四身，則于偈頌中應在自性身之後相連提及法身。他們認為"正說為四種"中的四是指事業為第四。 其他人說，這第四種主張是對前述主張四身者的回答：在"自性"之聲后提及"法身"之聲，是因為在偈頌組合中僅與智慧和事業相連，故以表明必要之力而如是說。因此，這不能作為安立三身的理由，此為攝義。

།དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས ཞེས་བཏགས་ཀྱང་།བསྐལ་པའི་བར་དུ་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་མཛད་པས་ན། སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་བསྟན་པར་རིགས་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་ལ། མཛད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་དེ་དག་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྗེས་ཁོ་ནར་འབྱུང་བས་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་ཁ་ཅིག་སེམས་པ་ལ།སྔར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གདགས་པ་ནི་མ་མཛད་ལ། སྐུ་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲགས་པས་འདིར་ཡང་སྟོན་པར་རིགས་པས་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་དེའི་ལས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་བསྟན་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་མ་བཏགས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་ནི་དགོས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཤུགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་ པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དང་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་དེའི་ལས་སུ་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་ཡེ་ཤེས་རྣམས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྗེས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྐུ་རྣམས་གཙོ་བོའི་རིམ་གྱིས་བསྟན་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ རྣམས་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡེ་ ཤེས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་སྣང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་བཏགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་ལྔར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་ པའི་དབྱེ་བས་སྐུ་ལྔར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚན་དེ་འོག་ནས་འཆད་པའི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །འདི་དག་གིས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་ པར་སྒོ་བར་བྱེད་པས་ན་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་སྟེ།འདིར་ཨ་ནུ་བྱཉྫ་ནའི་སྒྲའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐུའི་མཛེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོ་ཞིང་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་བས་ན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་བྱེད་པ་དང་། གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་འདུན་ པར་བྱེད་པའོ།

為您直譯這段藏文： 如是諸事業雖標名為法身事業，但由於經劫中為一切身相續與直接所作，故應於一切身之後顯示，因此如是顯示。有些人認為，由於二十七種事業唯于化身之後出現，故似為化身事業。 對此，前未作法身之安立，而此身於一切宗派中皆廣為人知，此處亦應顯示，如是則此為彼之業。為令了知由此顯示業之作者，因業與作者無別，故於偈頌自性身之後未標名法身。此即是"以表明必要之力"之義。 "唯智慧"即如前所說"菩提分、無量"等，將此與法身事業二十七種事業相連，即是將作者與其業相連。 若問：為何不于化身之後顯示諸智慧？因應以主要次第顯示諸身，且為成立自性與智慧為法性與有法之關聯故。 復有一些人主張五身：圓滿受用身是現於第十地菩薩見道中之大圓滿受用身，為如前所說諸智慧之所依；于歡喜地等所住見道中顯現之化身，假名為圓滿受用身；以及化身。其他一些人則以化身份異熟與非異熟二種而顯示五身。 其餘易解故未詳分。 "相好莊嚴熾盛"中，由此表徵大丈夫故為相，即下文所說三十二相。由此於他相續中顯現故為妙好，此中"anuvyañjana"（梵文音譯）聲義為於他相續中顯現大牟尼身之莊嚴性而令生執著之義。因此，相好之事業即是成就大丈夫及令所化眾生生起勝解。

།དེ་ལ་མཚན་རྣམས་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རེ་རེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དྲུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་བ་མོ་དང་དུང་དང་མེ་ཏོག་ཀུན་ད་ལྟར་དཀར་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་ བུའོ།།དཔའ་ཞིང་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ནི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུའོ། །རིང་བར་གནས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་འཁྱིལ་ཞིང་ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །འོད་མཐའ་ཡས་པས་ཁྱབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་འཕགས་པ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དཔེ་བྱད་རྣམས་ནི་འཁོར་དུ་གྱུར་པས་ན་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མེད་དེ་གཙོ་བོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་དང་། སེན་ མོའི་མདོག་སྣུམ་པ་དང་།སེན་མོ་མཐོ་བ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་ཟླུམ་པ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་རྒྱས་པ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་སྟེ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་འདི་དྲུག་ནི་མཚན་ཕྱག་གི་སོར་མོ་རིང་བའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །དབུ་གདུགས་ལྟ་བུར་རྒྱས་ པ་དང་།དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་སྟུག་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་འཇམ་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་མ་འཛིངས་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་མི་བཤོར་བ་དང་། དབུ་སྐྲ་དྲི་ཞིམ་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་དབུ་གཙུག་ཏོར་དང་ལྡན་པ་དང་། སྤུ་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། ། དཔྲལ་བ་ལེགས་པར་འབྱེས་པ་དང་། དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་དང་། སྨིན་ཚུགས་རིང་བ་དང་། སྨིན་མ་འཇམ་པ་དང་། སྨིན་མ་སྣུམ་པ་དང་། སྨིན་མའི་སྤུ་མཉམ་པ་དང་། ཤངས་མཐོ་བ་དང་། ཤངས་གཙང་བ་སྟེ། འདི་དག་ནི་མཛོད་སྤུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྤྱན་དག་པ་དང་། སྤྱན་མཛེས་པར་འཛུམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱན་ཡངས་པ་དང་། རྫི་མ་སྟུག་པ་དང་། སྤྱན་པདྨའི་འདབ་མ་འདྲ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་སྤྱན་མཐོན་མཐིང་དང་། སྤྱན་གྱི་རྫི་མ་བའི་རྫི་མ་ལྟ་བུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྙན་མཉམ་པ་དང་། སྙན་མ་ཉམས་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་འགྲམ་པ་སེང་གེ་ལྟ བུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།

為您直譯這段藏文： 其中諸相為主要，故顯示每一相皆從六度因而生。如說：眉間白毫細軟如同螺貝與昆陀花般潔白，是佈施之果。向右旋轉，是持戒之果。威猛不可屈，是忍辱之果。長久安住，是精進之果。極善旋轉而安住，是禪定之果。無邊光明遍照，是智慧之果等。詳細內容應從《賢劫》大乘經中了知。 諸妙好為眷屬，故未如是顯示，因為為主所攝故。若問：如何顯示為主與眷屬？指甲如銅色、指甲有光澤、指甲隆起、手指圓滿、手指豐滿、手指纖細，此六種妙好是長指相之眷屬。 頭如傘蓋圓滿、頭髮如蜂般黑亮、頭髮濃密、頭髮柔軟、頭髮不亂、頭髮不散、頭髮香氣芬芳，此等是具頂髻相及一一毛右旋之眷屬。 額廣平正、額門開闊、眉長、眉柔軟、眉潤澤、眉毛齊整、鼻高聳、鼻清凈，此等是白毫相之眷屬。 眼清凈、眼如含笑、眼廣大、睫毛濃密、眼如蓮花瓣，此等是眼紺青及眼睫如牛王睫毛之眷屬。 耳平等、耳無損，此等是頰如獅子之眷屬。

།ཞལ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་དང་། སྒྲོས་ཤིང་ཐོག་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བ་དང་། ལྗགས་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་སྲབ་པ་དང་། ལྗགས་དམར་བ་དང་། འབྲུག་གི་སྒྲ་ཉིད་དང་། གསུང་མཉེན་པ་དང་། གསུང་འཇམ་པ་དང་། མཆེ་བ་ཟླུམ་པ་དང་། མཆེ་བ་རྣོ་བ་དང་། མཆེ་བ་དཀར་བ་དང་། མཆེ་བ་མཉམ་པ་དང་། མཆེ་བ་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་ལྗགས་ཡངས་པ་དང་། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་། ཚེམས་དཀར་བ་དང་། ཚེམས་ཐགས་བཟང་བ་དང་། ཚེམས་བཞི་བཅུ་མངའ་བ་དང་། ཚེམས་མཉམ་པ་དང་། རོ་བྲོ་བའི་མཆོག་བརྙེས པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ།ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །རྩ་མི་མངོན་པ་དང་། རྩ་མདུད་པ་མེད་པ་དང་། ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་དག་དང་། སྐུ་གཞོན་མདོག་ཅན་དང་། ཕྱག་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་མདངས་ཡོད་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་ཟབ་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་ རིང་བ་རྣམས་ནི་ཕྱག་དང་ཞབས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་པ་དང་།ཞབས་ལོང་བུ་མི་མངོན་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེ་བྱད་ཀྱི་ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་ནི་ལོང་བུ་ཆུང་ངུར་བཟུང་ལ། མཚན་བཟང་པོའི་ནི་དེ་ཆེན་པོ་བཟུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ནི་མཚན་གྱི་ཕྱིའི་ལོང་བུ་སྟེ་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ནང་ གི་ལོང་བུ་ཞེས་འདོད་དོ།།ཞབས་མཉམ་པ་ནི། ཞབས་རུས་སྦལ་ལྟར་གནས་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སེང་གེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། ངང་པ་དང་། ཁྱུ་མཆོག་དང་། གཡས་ཕྱོགས་སུ་དང་། མཛེས་པར་དང་། དྲང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། གོམ་པ་སྙོམས་པ་རྣམས་ནི། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་དྲ་བས་འབྲེལ་པ་དང་། རྟིང་པ་ཡངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྐུ་འཁྲིལ་བག་ཆགས་པ་དང་། སྐུ་བྱི་དོར་བྱས་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། སྐུ་རིམ་པར་འཚམ་པ་དང་། སྐུ་གཙང་བ་དང་། སྐུ་འཇམ་པ་དང་། སྐུ་དག་པ་དང་། སྐུ་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང བཟང་བ་དང་།སྐུ་མ་ཞུམ་པ་དང་། སྐུ་རྒྱས་པ་དང་། སྐུ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་པ་དང་། ཡན་ལག་རྣམ་པར་མཛེས་པ་དང་། དཀུ་ཟླུམ་པ་དང་། དཀུ་སྐབས་ཕྱིན་པ་དང་། དཀུ་མ་རྙོངས་པ་དང་། སྐུ་ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་དང་། སྐུ་ལ་སྨེ་བ་གནག་ བག་མེད་པ་དག་ནི་སྐུ་ཆེ་ཞིང་དྲང་བ་དང་།སྐུའི་བདུན་མཐོ་བ་དང་། པགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་འདྲ་བ་དང་། པགས་པ་སྲབ་པ་དང་། དཔུང་མགོ་ཟླུམ་པ་དང་། ཐལ་གོང་རྒྱས་པ་དང་། རོ་སྟོད་སེང་གེའི་འདྲ་བ་དང་། ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞིང་གབ་པའི་ འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།།ཕྱལ་ཕྱང་ངེ་བ་དང་། ཕྱལ་མ་རྙོངས་པ་དང་། ལྟེ་བ་ཟབ་པ་དང་། ལྟེ་བ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་རྣམས་ནི་མདོམས་ཀྱི་གསང་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།

為您直譯這段藏文： 面容不過長，唇如頻婆果般紅艷，舌柔軟，舌薄，舌紅，聲如雷音，語柔軟，語溫和，牙齒圓滿，牙齒銳利，牙齒潔白，牙齒整齊，牙齒纖細，這些是廣長舌相、梵音相、齒白相、齒列齊相、具四十齒相、齒齊相、得味中最勝相之眷屬，應當如理配屬。 脈絡不顯，脈絡無結，踝骨不顯，身如少年色澤，手如棉絮柔軟，手紋有光澤，手紋深，手紋長，這些是手足柔軟具少年質地相及足踝不顯相之眷屬。妙好中的踝骨不顯是指小踝骨，殊勝相中是指大踝骨。有些人認為相是指外踝，妙好是指內踝。 足平等是足如龜底安住相之眷屬。如獅子、象、鵝、牛王般行走，向右方行走，優美行走，端直行走，步伐均勻，這些是手足指網相連及足跟廣闊相之眷屬。 身姿優雅，身如經擦拭，身相稱，身清凈，身柔軟，身純凈，身形寬廣端嚴，身不怯弱，身豐滿，身極端莊，肢體端嚴，腰圓滿，腰適度，腰不凹凸，身相悅目，行為清凈，身無黑痣，這些是身高大端直相、身七處高相、面板金色相、面板細薄相、肩圓滿相、胸寬廣相、上身如獅子相、如尼拘陀樹周勻相之眷屬。 身形舒展，身形不凹凸，臍深，臍右旋，這些是陰藏密隱相之眷屬。

།དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། ཉ་དང་། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ནི།མཚན་བཟང་པོ་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་དྲ་བས་འབྲེལ་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་པ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མཚན་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལུང་གི་ཆོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐུ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི ཞལ་སྔ་ནས།རང་གི་འབྱོར་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་མཛད་བརྒྱ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི། །བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་སྐྱེད་ཕྱིར་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པར་སྟོན་མཛད་པ། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བར་མཛད་པ་ པོ།།སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་འདི་ཅི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་ཞིག་གམ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གདུལ་ བྱ་གང་དག་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ནི་འདི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཇིག་པའི་སྐུར་བརྗོད་ཅིང་།རང་གི་རང་བཞིན་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ལྷའི་ དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་རྣམས་ནི་འཆི་འཕོ་བ་དང་དེར་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ཉིད་དང་།དེ་བས་ཆེས་ཆེ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཅག་གི་གནས་འདིར་ལྷའི་དབང་པོ་ཅིག་ཤི་འཕོས་ཏེ། གཞན་ཞིག་ལྷའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། ལས་ཀྱི་མེ་ ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བས་ངེས་པར་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པར་དེ་ཉིད་དམ།གཞན་ཞིག་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་འདི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་གྱི། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྐུ་གདུང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ།

為您直譯這段藏文： 吉祥結、祥瑞、魚、右旋卍等這些是殊勝相中手足具輪相及手足網鬘相之眷屬。 與安住第十地的大菩薩們一同享受大乘法的喜樂，無有過失地受用，此句顯示相之意義。大乘法即證悟之法。有些人說也顯示了不共的教法。 關於此身相，聖龍樹親說： "自身功德出世間，不可思議善行百果實， 為令智者生歡喜，眷屬中顯現種種廣， 恒常正法音聲大，遍及一切世間者， 佛陀圓滿受用身，住持法界我頂禮。" 如是此身是否為常住不入涅槃者？抑或也將入般涅槃？有人說：爲了調伏那些認為佛寶無常而修行無義的眾生，說此為常住不滅之身；就自性而言，此身也將入般涅槃。然而，諸帝釋天王的死亡轉生以及比其更高的諸天才能了知，而普通天子們不能完全了知"在我們這裡某位天主死去，另一位成為天王"這件事。通過業鏡等觀察，確定不為他人所知，是同一者或他者相續成為帝釋，這是諸帝釋的法性決定。 同樣，此身入般涅槃也唯是諸如來的境界，即使第十地菩薩也不是其境界，因此也無舍利分別等事，如是主張。

།སྐུ་འདི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། སངས རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དེ་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་བསྐོར་ཏེ།གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་བཏུལ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏེ། མཉམ་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ། གཞན་གང་དག་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཤད་པ་དེ་དག་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པར་བཏགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ནམ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའི། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཅན་ཉིད་དུ་ནི་གནས་སོ། །སྐུ་འདི་ཡང་སྨོན་ལམ་མམ། ཚོགས་ཀྱིས་འཕེན་པའམ། བཞེད་པ་ཙམ་ གྱིས་ཕྱེ་བའི་འོག་མིན་གྱི་གནས་གཅིག་ཁོ་ནར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འོག་མིན་རྣམས་ན་གནས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྣང་བར་ཟད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཅིག་པུ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ལ་ནི་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བདག་སེམས་ཅན་འདིའི་བུར་གྱུར་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་གྱུར་པས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་མཛད་པ་ནི་མི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་ བདག་ཅག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་དཔྱད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག་།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ།

為您直譯這段藏文： 此身入涅槃之因，善男子，諸佛世尊的法性也是如此：圓滿成就一切佛事，圓滿一切密意后極善轉法輪，極善調伏一切所化眾生后，一切菩薩皆得授記，以無等位大般涅槃而入涅槃，如是所說。 彼等說得不好。其他任何說受用圓滿身入涅槃者，如前所說，是就化身假立為受用圓滿身而言，作為清凈智慧基礎的受用圓滿身永不入涅槃，而是以剎那相續形式安住。 此身也因願力或資糧所引或僅以意樂，在色究竟天一處現前圓滿成佛，故諸色究竟天中安住的眾多受用圓滿身僅是化身廣大顯現而已。 有些人說：對於所有現前圓滿成佛的菩薩們來說，受用圓滿身唯一，法身、化身、自性身也如是唯一，因此"眾生以識續差別"這一論證對佛智而言並不相應。然而，以願力"愿我成為此眾生之子，現化身得菩提而令彼等成熟"等作利益事業則有差別。 像這樣的論述不是我們的境界，以惡分別觀察又有何用？請容忍如是所說。其餘易解。

།ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་ལྡན་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ མཛད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ།དེ་ལ་དོན་གྱི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་དུས་གཅིག་ཏུ་ ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམ་ཐམས་ཅད་དུ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་མཆོག་ན་བཞུགས་པ་དང་།འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། མངོན་པར་འབྱུང་བ་དང་། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། བདུད་བཅོམ་པ་དང་། མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། ཆོས་ནུབ་པར་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། འདིར་ཆོས་ནུབ་པར་སྟོན་པ་ཡང་། གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་མ་གུས་པ་དག་གིས་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ བརྟེན་པའི་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཞིང་། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །མྱ་ངན་ འདའ་ལ་སོགས་པར་སྟོན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་འདི་ལས་གཞན་པ་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བས་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྡུས་པར་སྤྲུལ་པ་ ཡང་སྲིད་དེ།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་དག་དགོན་པར་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོར་གྱུར། །སྨན་དང་རིན་ཆེན་མི་ཟད་གཏེར་རྣམས་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདོད་འབྱིན་སྙིང་པོ་དང་། །ལམ་གོལ་དོང་བ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དམན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མི་འདྲ་བའི་ཤས ཆུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

為您直譯這段藏文： 關於"以釋迦牟尼等形相"一句，從兜率天降下等十二種事業利益而令所化眾產生熟者，是異熟化身。其十二種事業，如《聖發起信力手印經》中所說："於一時在十方無量世界中，住兜率天勝處、死亡、出生、出家、修苦行、趣菩提場、降魔、現前圓滿成佛、極善轉法輪、入般涅槃、示現法滅"等，稱為善巧。此中示現法滅也是佛陀大事業，為令極不恭敬的所化眾生不生依法及說法者的罪業。 因此《聖金光明大乘經》中說： "諸佛不涅槃， 法亦不滅沒， 為化諸眾生， 示現入涅槃。" 除此特徵外，顯現為童子童女等形相而令所化眾產生熟，以及化現如意樹、如意寶等器世間所攝之物也是可能的。如《聖寶燈經》中說： "彼等成為曠野大樹， 藥物珍寶無盡寶藏， 如意摩尼滿愿精要， 于迷失道者示現道路。" 如是等即是非異熟化身。此中"異熟"一詞應解釋為以廣大而不同熟之義，彼等童子童女等因顯現低劣，與學道位不同而程度較小，故稱為彼。

།སྐུ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པར་མཛད་ཕྱིར་ལ་ལ་དག་ཏུ་མེ་འབར་བཞིན་དུ་གང་སྣང་ཞིང་། །ལ་ལར་ཡང་ནི་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གང་སྣང་ལ། ། སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་ཅིང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིག་སེལ་བ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཆུབ་མཛད་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་གང་ཡིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ།དང་པོ་བཞི་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་འོག་མ་ལྔ་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་ན་ རེ་དང་པོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ།།དེ་ནས་ལྔ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་གཅིག་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེར་འཛིན་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། འོག་མ་རྣམས་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པའི་དོན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྔར་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་ས་དེ་དང་དེར་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་དེས་སྤོང་བར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འགྲོ་བ་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི་འདོད་ཆགས་འབར་བ་མཛེས་དགའ་བོ་དང་། ཞེ་སྡང་འབར་བ་སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་དང་། གཏི་མུག་འབར་བ་ལྟེང་ རྒྱས་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའོ།

為您直譯這段藏文： 此身之特徵，如聖龍樹親言： "為令眾產生熟故，于某處現如火燃， 于某處現圓滿菩提寂靜轉法輪， 以種種方便行相多入而除三有災， 十方成就諸能仁化身大義我頂禮。" 關於"最初于善趣與非善趣執著之相"等，前四者是一般資糧道之本性。其後第五是配于解脫分善根。其後二者配于加行道。餘者明顯。 有些人說：第一是資糧道。其後五者是加行道之本性。其後一者唯是無間三摩地，彼是斷除能取之加行，其餘是為斷所取分別故。所說所取能取之義，應視為外境與內在自性之識。 前述所取能取分別非是彼等，因彼等是與彼彼地相關，而非能斷，因彼是出世間道所斷故。 關於"作息滅眾生事業已"一句，眾生即人等，彼等息滅是指：貪慾熾盛的妙喜、嗔恚熾盛的指鬘、愚癡熾盛的鄧啟光護等，彼等亦當息滅。

།གཞན་ཡང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་རབ་ཏུ་སྤང་དཀའ་བ་ནི་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡང་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་སྤོང་དུ་འཇུག་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ན།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་འབྱུང་གྲགས་ཆེན་དྲི་མ་མེད། །ལྷ་ཡུལ་ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་སྟེངས་རྒྱས་མཛད་ནས། །ས་ལ་མི་དང་མཐོ་རིས་ན་ ཆུང་མཆོག་བདེ་བའི།།དགའ་ལ་དགའ་རྣམས་བཞེད་དགུར་རབ་ཏུ་དགའ་མཛད་ནས། །ཉོན་མོངས་ཉམ་ཐག་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀྱི་འཇིགས་སྐྱེ་དང་། །སྐྱེ་བ་ཞི་མཛད་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཉིད་རྙེད་ནས། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མིང་ཙམ་ཞི་ལ་མི་གཡོ་བ། །མི་བསྙེངས་ནོངས་མི་ མངའ་བའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་མཛོད།།ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་གྱུར་པས་ཕྲིན་ལས་དང་པོ་མཛད་ནས་འཁོར་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་དགའ་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དང་། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བའི་སྦྱིན་པས་སྡུད་དེ། དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་།དེ་སྤྱོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་། བདག་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པས་སྨྲ་བ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་དག་ནི་ཕྲིན་ལས་གཉིས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་བཀོད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་གི་ནི་ཡོན་ཏན་དང་། །འཁོར་སྡུད་པ་ དང་ལྡན་པ་རྣམས།།ཚུལ་འདི་ལ་ནི་ཡང་དག་རྟེན། །ཀུན་གྱི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་པས། །ཐབས་བཟང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟོགས་པར་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པར་བླང་བ་དང་དོར་ བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་པ་སྟེ་ཕྲིན་ལས་གསུམ་པའོ།།གཞན་དག་གི་དོན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་རྟོགས་པས་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ ཞེས་བསྟན་ཏོ།།སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ཞེས་བསམ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དགག་པའོ། །དེ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བ་རྟོགས་ནས་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཏེ་ཕྲིན་ལས་བཞི་པའོ། །རང་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་འདི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ རྣམས་སོ།

為您直譯這段藏文： 複次，對一切非聖補特伽羅而言，最難斷除者乃淫慾貪，尤以年輕女子為甚。然諸佛令彼等安樂斷除而行，故聖龍樹親言： "智慧戒施生大名無垢染， 遍滿天界虛空與地上， 地上人天少女勝樂歡， 令諸喜者隨欲極歡喜。 煩惱疲憊眾生眾怖生， 息滅生死得證勝王位， 出世僅名寂靜不動搖， 無畏無過果位愿證得。" 如是息滅眾生煩惱已，作第一事業后，為眷屬利益事，以彼等所喜之珍珠瓔珞及飲食佈施攝受。復以解脫法教示、修行、隨順，自亦以修行為要而不重言說者，是第二事業，安立於佈施等四攝事，如雲："此等具功德，攝眷屬諸者，依止此正理，成辦一切利，善巧具功德。" "令了知"者，長時修習愛語，如是于意樂等能了知取捨，是為第三事業。 "他利慈等相"者，謂如所思而了知修行，故如幻師離貪等而示現眾生利益。此遮止僅以"愿眾生安樂"之意樂為足。彼乃了知取捨已，復隨覺悟而實際修行之義，是為第四事業。 "自利"者，因未離對自利之執著。"以三輪清凈分別"者，如前所說："無相佈施等，善巧正修行，證悟一切相，許為解脫分。"

།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤོང་བ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་དང་། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་སྤོང་བ་དང་། ཕྲ་མ་སྤོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་སྤོང་བ་ རྣམས་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྡུས་ལ།ངག་འཁྱལ་པ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་རང་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བས་རང་གི་དོན་བསྡུས་པའམ། ཡང་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་བསྔོས་པས་ ཉན་ཐོས་རྣམས་ལྟར་ན་རང་འབའ་ཞིག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་གྱི་གཉི་གའི་དོན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལམ་དང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་དུ་བསྟན་ཀྱང་དེ་དག་ལས་གཙོ་བོ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་དགེ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་རྣམས་ནི་བཅུའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་མི་ གནས་ཤིང་།།བྱེད་མེད་ཡིད་ཀྱང་གང་གིས་ནི། །བྱེད་དང་བཅས་ལྟར་སྣང་བྱེད་པ། །སེམས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ལས་ནི་སེམས་པ་སྟེ། སེམས་པ་དེ་ཡང་བརྣབ་སེམས་སྤོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་སྤོང་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་དག་གི་ལམ་དུ་འཇུག་པས་ན་ལས་དེའི་ལམ་ནི་དེ་དག་གོ།།ལྷག་མ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནི་ལས་ཀྱང་ཡིན་ལ་སེམས་པ་ཡང་དང་པོར་འདི་དག་སློང་ཞིང་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་ཀྱང་འདི་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འཇུག་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ ཡིན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། གསུམ་མམ་བདུན་ནི་ལས་ཀྱང་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ལ། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེ་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གོམས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གཞག་གི་དངོས་གཞི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 所謂自他二利相者，即斷除殺生、不與取、邪淫、妄語、粗語、離間語、害心等，因斷除害他而攝為利他；斷除綺語、貪心、邪見等，因斷除害自而攝為自利。或者，所謂自他二利者，因未迴向佛果，故非如聲聞僅為自利，而是為二者之利益。 所謂佛道者，為證得佛果所說之道與道支雖有多種，然其中最主要者即此十善，故稱之。 關於十善業道：此等因有悅意可意之異熟果故為善。身三、語四、意三為十。所謂業道者，如雲："剎那不住故，無作意亦能，如有作顯現，思即是意業。"由此理，業即是思。彼思趣入併成為斷除貪心、害心、邪見等之道，故彼等為業之道。 其餘殺生等七者，既是業亦是思，初先引發生起彼等，其後依止趣入彼等，故亦是業道。如世親親言，《阿毗達磨俱舍論頌》云："三或七是業"，又說業相："彼為思及思所作，思即是意業，彼所生身語業。" "其後於一切法本性空性修習"者，僅依勝解作意而修習，非為正行，因彼安立於極喜地等真實作意故。

།དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཆེར་བསགས་པའི་སེམས་ལ་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་པ་ནི་ས་དང་པོ་དེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུས་ཏེ་དེ་ལ་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཚོགས་ནི་ས་དང་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ། །དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་ཀྱང་ད་དུང་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་།དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་དག་གི་བརྡར་བཏགས་པར་ཤེས་པས་དཔྱོད་ཀྱི་དངོས་པོར་ འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པ་ལ་འགོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པའོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བློ་རབ་ཏུ་ལོག་པས་ འདི་དག་ནི་དབྱེར་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་མེད་པས་རང་གི་དོན་དུ་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ ཤེས་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་སོ།།དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཤིང་ཏོག་སྨིན་པ་དང་། མ་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་ལས་སུ་རུང་བའོ་ཞེས་བདག་གི་བླ་མས་ལུང་ཕོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྡེ་ རྒྱན་ལས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ།།ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་ཞུགས་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མཐུས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར།རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ས་འདི་ལས་བརྩམས་ནས་ནི་བྲལ་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ས་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པར་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ལྡན་པར་འདོད་དོ།།སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ།

為您直譯這段藏文： "其後依止佈施波羅蜜多"者，佈施是福德業之最勝，因積累廣大福德之心能如所愿成就，故於初地中，以法界周遍分別相無二法為因而修佈施，此為其義。 資糧即初地之福德、智慧二者。"成為圓滿彼等之因"者，雖住于極喜地殊勝資糧，然尚未圓滿，為圓滿彼等故，于第二地等中圓滿持戒等一切波羅蜜多法，爾時亦由了知彼等唯是假立而安立，非以執著實事之方式。 "如是"者，即僅依假立。"無執著能知所知事相一切法無所緣"者，即由斷除能取所取分別，決定此等為無二法界之種種顯現。如是，由了知故無自他分別，以見為自利而成熟有情，因無執著有情故，即彼智慧及事業即是方便波羅蜜多之力。 其中，成熟有情即獲得暖等，如同果實成熟與未成熟，堪能作業，此為我師所授。如是《經莊嚴論》中亦說。 不共聲聞之菩薩道，雖入極無相界，然以諸如來勸請力故不現證實際。 "斷除一切法執著"者，如前所說"于勝等微細貪"，從此地始即離微細貪著，然福德資糧尚未圓滿。其他諸師認為相對下地而言斷除執著，而微細貪著直至第十地仍具有。 "以愿波羅蜜多力證得菩提"者，此中菩提即現前圓滿色身成佛。

།དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་མ་ རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི།གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནུས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་ལུས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་འདོང་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འོ་ན་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ས་བཅུ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་དགའ་ལྡན་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ས་དགུ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་མང་པོར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པས་ས་འོག་མ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཞིང་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་ པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པས་ནི་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ་འདིར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ས་བཅུའི་བདག་ཉིད་ ཀྱི་མཐའི་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ།།དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ མཐའ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཏེ། སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ ཡིན་ལ།མཐོང་བའི་ལམ་ནི་སྔར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བསྟན་པས་ན་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བཞག་གོ། །ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྐྱེད་ཀྱི།བསྐལ་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱས་ནས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

為您直譯這段藏文： 獲得彼者，因資糧未圓滿故不能現前圓滿證悟法身，然依所化眾生之力，以願力能現前圓滿成就色身佛果。如《中般若經》云："舍利子，如是菩薩摩訶薩住於六波羅蜜多，化現與佛身相同之身，往詣恒河沙數東方諸佛剎土，為諸有情說法"等。 若問：《聖十地經》中說從第十地始以願力之力，依從兜率下生等次第現前圓滿成佛，此如何解釋？爾時于第九地示現於眾多世界成佛之加行，故較下地殊勝而說。 "安立於種種清凈佛剎"者，諸剎土就真實義而言即是智慧顯現，故《聖無垢稱經》亦云："欲清凈佛剎者，當清凈自心。"此中亦說"以智慧波羅蜜多力"。 如是十地自性之究竟事業，即所說一生所繫等，易解。 其後依殊勝修道而說"引導一切菩提之法相菩提分"等。一切菩提即聲聞、緣覺及大乘一切菩提。引導彼等之法相即七寶菩提分，如前相品中所說。彼等即見道，見道前已說為成就大菩提之見道，故立彼等為引導一切菩提。 業果相連是世俗諦，其不失壞者，以一剎那現前圓滿菩提故生起清凈智慧，非經多劫行難行而斷自智慧相續故。

།དེའི་ཕྱིར་གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟ་བ་དགག་ པར་འདི་གསུངས་པའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་དེ་དག་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཁྱེའུ་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་སྤང་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་པའི་མཐུ་སྟེ། དེས་ན་སྔ་མའི་འབྲས་བུར་འདི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་པ་བོར་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་གཞི་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ།གཟོད་མ་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཞིག་དེས་ཤེས་པར་ཟད་དེ། དེ་ལྟ་ བས་ན་སྔར།འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཡུལ་འདི་ དག་ནི་དུག་མེད་སྟོང་པ་སྟེ།།དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།རྒྱལ་བའི་སྲས་དེའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རབ་ཏུ་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱུར་ གནས་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ཞེས་སྨོས་སོ།།ཡང་ལམ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་བདག་གི་སློབ་པའི་ས་འདི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་མི་རྟོག་པར་སྟོན་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འདུས་བྱས་ དང་འདུས་མ་བྱས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་མཛད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ནི་གནས་སྐབས་གོང་མ་གོང་མ་ལས་འོག་མ་རྣམས་ཐ་དད་ལ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ཁྱད་ པར་གསུམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་རང་རང་གི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལྔའོ།

為您直譯這段藏文： 因此，為破斥說佛地智慧於世俗中亦無之見解而說此。"一切事物"即諸世俗諦。"如實了知"即不執著彼等與勝義諦有別之體性，如《聖光明童子經》中說二諦不可分。 "一切顛倒"即簡言之，錯解二諦，斷除彼等即如所說不執二諦之力，故此示為前者之果。如是斷除顛倒亦非捨棄實有，故說"斷除顛倒無基智"。因諸法本來無有微細顛倒，故僅知諸法自性如何安住而已。 是故前說："此中無所除，亦無少可加，如實見如實，見實得解脫。"《聖業障清凈大乘經》亦云："此等境無毒且空，一切所緣事物皆不可取。"等。此義當從《聖文殊教授大乘經》廣知。 如是所說方式即說"自性清凈相之菩薩清凈"，彼勝者子功德極為清凈光明之因即前說。如是清凈功德資糧亦住為佛地之因，故說"離一切垢清凈因資糧"。 又住彼道者，示現不作是念："我當舍此學地，獲得無為法身"，即說"安立於通達空性體性中有為無為無別"。如是從"令眾生寂靜"乃至"智慧波羅蜜多"，下位異於上位，一生所繫三殊勝及殊勝道八功德，即各自法相一之五種功德差別。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་དེ། དེ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པས་ན་ཕྲིན་ ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཐུགས་ལ་མི་མངའ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལས་གཞན་དེ་ནས་མ་སྨོས་སོ།།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཀོད་ཅིང་། ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ ལྟར་འགོད་པར་མཛད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ཅེ་ན།དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་དག་པས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གནས་པ་མཐོང་བ་ནི་ཆེས་ཉུང་གི། ངས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ན་སེམས་ཅན་ གནས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་ཆེས་མང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་མང་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བརྒྱ་ལམ་ན་ལན་འགའ་ཁོ་ན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།འདི་དག་ཟད་པར་བྱ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བཞུགས་པ་གང་དང་གང་ལས་བསྟན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དབང་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ བུའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་སུ་ཆུག་ན་ཡང་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བཞེད་པས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཇི་སྙེད་པ། །བཞེད་པ་ཙམ་ ལ་རག་ལས་ཏེ།།སྦྱོར་འབྱུང་ཡོན་ཏན་གཅིག་མ་མཆིས། །ཞེས་བསྟོད་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་མ་ནི། འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་ཡོན་ཏན་དང་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ།།གོ་རིམས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རིམ་པ་མ་འཁྲུགས་པར་བསྟན་པས་སོ།

為您直譯這段藏文： 如來地即遍光，那是無住涅槃。由於安立於此，事業圓滿故心中無有，因此之後不再提及其他。 "乃至輪迴際"即如前所說："因其無盡故，亦當定說常"之理。 若如是世尊以大悲行事精進，無始佛陀傳承已安立無量眾生於無餘涅槃界中，現在未來亦如是安立，為何輪迴無始？如經云："諸比丘，汝等以清凈天眼所見三千大千世界中眾生數量甚少，而我所見車輪許處所住眾生數量甚多。"以此理，眾生數量極多，而諸佛如優曇缽羅花般百世難遇一次而已。 因難以窮盡彼等，於一一微塵中所說安住無量諸佛，是就化身而言，是就獲得自在菩薩境界而說。 複次，縱使一切眾產生就圓滿佛果之時亦近，然彼等智慧剎那大樂相續生起即名為輪迴，故無過失。 "隨欲而作"即任運成就，如讚頌云："汝之一切事業，唯依意欲而成，無一功德勤作生。" 初發心即"彼亦地金月火"等。最後即"眾生寂靜業"等。"如是顯示彼等業"即顯示各自階位之事業、功德與自性。 "顯示次第之次第"即從初業地至佛地，不亂次第而顯示。

།ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱང་ལས་ དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་སྟོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ།དེ་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པར་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་སྙམ་པ་ལ་ཚིག་མང་དུ་དོགས་པས་ བདག་གིས་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེས་ན་ཚེགས་ལ་ལྟ་བའམ། དགོད་པར་མི་མཁྱེན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དང་པོ་ནས་ཀྱང་ཡུམ་འདི་ཟློས་བུ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་མང་པོ་བྱུང་བས་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའ་བར་གྱུར་ན། གལ་ཏེ་ངག་རེ་རེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་བཀོད་ ན།དེའི་ཚེ་ཡུམ་འདིས་གདུལ་བྱ་ཕལ་ཆེར་ཁམས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཞིག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བཀོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ཀྱང་འདིར་དཔྱད་པ་མ་བྱས་སོ། །སྐབས་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་བསྡུས་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་དང་པོར་བཤད་ཟིན་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ཡང་གོ་བར་སླའོ། །ཆུང་ཟད་དུ་ན་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དོན་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཚེགས་ཆུང་ཟད་ཅིག བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ད་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྟོན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཡིས། །མཐུ་ཡི་དོན་མཐོང་སྒོ་ནས་ནི། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་གསལ་བ། །འདི་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོས་བྱས། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཤེ་ན། ཚིག་དང་ནི། ངག་སོགས་ སྦྱར་བ་མ་བྱས་པར།།ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་ཚིག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ངག་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཅིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཀ་བ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་ བུའོ།།སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་དོན་སྟོན་པར་མཚུངས་ཀྱང་། ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱེད་པའི་སྙན་དངགས་དག་ཀྱང་མ་སྦྱར་ཞེས་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ངག་དང་ཚིག་དང་སྙན་དངགས་རྣམས་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་མ་མཛད་ཅེ་ན། གོ་བར་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་དུས་ན་ཚིག་གི་ཚོགས་རབ་ཏུ་མང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དོན་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་གཟུ་བོར་བསྟན་པས་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་བསྟན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་པའོ།

為您直譯這段藏文： 中間餘下詞義次第也是從初業地至佛地而說，隨順彼等，如是理解，其必要已如前說。如是，對於"為何阿阇黎不如是解釋"之念，因恐文字繁多，我未寫出。 故非顧慮勞累或不知如何安立，而是因從初始此般若如重複般極多，若難以理解其義，若於每句中安立一切處義，爾時此般若將僅成為令所化眾生心極擾亂之支分，故未安立，此為其義。是故我於此亦未作觀察。第八品釋論圓滿。 二攝品之義已於初時說訖，詞義亦易解。略說即如前說，雖是攝品分別之攝要，于義無有差別。略作少許書寫，此為末語。 今顯示攝頌： 聖解脫軍力， 見義門中已， 頌釋此明顯， 善獅子所作。 如何作者？"不作詞與語等配合"，其中詞即顯示諸法差別。語即以若干詞顯示一所詮，如"柱是所作故無常，是故彼無自性"等。"等"字即攝取雖依文論顯義相同，然未配合悅意詞句之詩歌。 如是於此為何不作語詞詩歌配合？為令易解故。于通達廣大義時，顯示極多文字聚，似成通達彼義之障礙，是故此中平實顯示，如對弟子解說般顯示，作為易於通達之支分。

།ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་མ་གནང་བར་བྱས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད། །བླ་མ་བཟང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དེ་དག་ལས་གནང་བ་མནོས་ཤིང་མན་ངག་གི་ཆ་གནང་ནས་འདི་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ འདི་ལྟར་མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལས་གནང་བ་ཐོབ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདི་ནི་དེའི་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་བཟང་པོ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ གནང་བ་མནོས་ཏེ་འདི་ཙམ་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ།།བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །མི་གསལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་མཇུག་གི་མངོན་སུམ་དུ་ཡུམ་འདིའི་དོན་མ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པའི། །རྗེས་སུ་དཔག་ རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད།།རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བསྟན་ཏེ། ད་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་ཐག་རིང་ལ། །ཞེས་སྨོས་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་གང་གི་ནུབ་མོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གཉིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དེའི་ནུབ་མོ་ནུབ་པས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་དག་སུས་ཤེས་ཤེ་ན། བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་བསྐལ་པ་མང་པོར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་བློ་ཅན་རྣམས་དང་།ཡུན་རིང་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་དང་། འཕགས་པའི་ སྐྱེ་བོ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །བཟོད་པ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལ་སྨད་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་།ཅེས་དགོངས་པའམ། ཡང་ན་གཞན་གྱི་འཇིགས་པས་ ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ།འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།

為您直譯這段藏文： 若問此是否未經他人允許而作？非也。"頂禮上師勝妙尊，堪布圓滿毗盧遮那"，從彼等獲得許可並得口訣部分后而作此，此為其義。 有些人如是解釋："堪布圓滿毗盧遮那"表示從尊者毗盧遮那獲得許可，因為此上師是其親炙者。勝妙上師即聖解脫軍，頂禮彼等后獲得許可而作此等，如是解釋。 善逝智慧即法身。"不明顯"表示此般若義未從比量到最後現量，如說："于彼遮除增益，以諸比量了知，瑜伽自在現量明。"如是顯示未通達證法。 今顯示亦未了解教法："遠離一切論"。彼等於阿羅漢持教者與三藏具學二者涅槃、圓寂之夜日落後，此後唯行法之影像故。 若問誰知彼等？諸論之義唯為于多劫積集福德資糧之大智者們，及長時持有佛菩薩善知識教授者們，與聖解脫軍等聖者之境界。諸智者即具慧者。 "請寬恕"者，意為愿汝等勿因誹謗我而墮落，或為顯示因懼他而無慢，如說："應如僕從住於一切眾生"之理。

།ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེའི་ཕ་རོལ་མ་མཐོང་རྒྱ་མཚོའི་བྱ་འདྲ་བདག་གིས་ནི། །གཞུང་མཆོག་ཚིག་གི་ཆུ་གཏེར་འདི་ལ་འབད་པས་རྒལ་བར་བསམས་པ་དང་། །གང་གིས་གཏིང་ ནི་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་རབ་ཟབ་ཅེས་བརྗོད་པ།།དེ་ཡི་གཏིང་ཡང་བདག་གིས་དམན་པའི་བློ་ཡིས་བཙལ་བས་འབད་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་དགེ་བ་དྲི་མེད་ཟླ་ཟེར་འདྲི་བ་བདག་ལ་གང་སྐྱེས་དེས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་དཔལ་དུ་བདག་གྱུར་ཅིག་། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ལ་སོགས་གསང་ཚིག་འདོན་པ་ལས། །རྣམ་ལོག་ཉིན་དང་མཚན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་གུས་འབད་གནས་གྱུར་ཅིག་།ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གཞུང་གང་འདོད་ཆགས་བྲལ་དང་མི་མཐུན་དེ་རབ་འཕེལ། །རྩོད་དང་སྡང་བའི་རྩ་བ་གཅིག་པུ་འགྲོ་བ་རྣམས ལ་རབ་འཚེའི་རྒྱུ།།དེ་རྟེན་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་གོ་འཕང་བླ་མེད་འགྲོ་བའི་གཉེན་གཅིག་འགྱུར། །དེ་མཐོང་ཕྱིར་ན་བདག་ནི་ཡུམ་འདིར་གཞོལ་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བརྩོན་པར་བྱེད། །དཔེར་ན་རིན་ཆེན་མང་པོས་གང་བའི་གླིང་དུ་སོང་བའི་བློ་ཉམས་པའི། །ཚོང་པས་ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པ་བོར་ཏེ་མཆིང་ བུའི་ནོར་བུ་ལེན།།དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུ་བོར་ནས་ནི། །གཅེར་བུའི་གསང་ཚིག་དག་དང་ཉི་ཚེའི་ཐེག་པ་དག་ལ་བརྩོན་བྱེད་སྨད། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།ཡུལ་ཆེན་པོ་བཻ་ད་ལར་སྐྱེས་པའི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མཁྱེན་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་སློབ་དཔོན་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའི་ཞལ་སྔ་ ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

為您直譯這段藏文： 如海鳥未見極廣彼岸的我， 思欲努力渡越此最勝論典語言大海， 因其深度極難測知而稱極深， 我以卑劣智慧尋求其深度而作努力。 我所生此無垢月光般善業， 愿我成為佛智眾生勝友之光， 愿諸眾生從誦持順世外道等密語， 日夜轉而恭敬精進住于佛母。 何以故？任何與離貪不順之論典增盛， 爭執與嗔恨之唯一根本是眾生損害因， 依彼如何成為無上果位眾生唯一親友？ 見此故我為趣入此佛母而精進發愿。 譬如於多寶充滿之洲，智慧衰退之， 商人舍無價寶珠而取青金石， 如是捨棄佛母無價寶珠， 勤修裸形密語與小乘者應受呵責。 《般若波羅蜜多教授論現觀莊嚴論釋極顯明句》，由生於大域毗陀羅、遍知諸宗派之大智者、大乘中觀論師吉祥法友尊前所造圓滿。

D3797

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་བྷི་ཡུགྟ་ཀད་ཏ་ར་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲཛྙཱ་པཱ་ར མི་ཏཱ་བིནྟཱརྠ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དང་པོ་ཡུམ་ལ་དང་བ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དོན་ལྔ་དང་ ལྡན་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པས་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ།།དགོས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་དང་། དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་དགོས་ པའོ།།བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་རྩོམ་པའི་དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅོ་ལྔས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་ལ། བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཅུང་ཞིག་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །མདོའི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ངེས་པ་དང་། གོ་རིམས་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ གཉིས་སོ།།རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ལ། བརྒྱད་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལ་ བདུན་ཙམ་གྱིས་ནི་མི་རྫོགས་ལ།དགུ་ཕན་ཆད་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པས་གྲངས་ངེས་པའོ། །གོ་རིམས་ངེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྲོད་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལམ་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་དེའི་རྗེས་ལ་ལམ་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་བཞི་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལ་བསྟན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པས། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་ཡིན་པས་ལས་དང་པོ་པའི གནས་སྐབས་སུ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་ལས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ།

這是一段關於佛教經典的藏文內容，我將為您直譯成簡體中文： 印度大堪布阿比瑜格達達熱什利米札和藏地譯師比丘法慧以虔誠之心翻譯、校對並最終確定。